Monthly Archives: October 2018

Το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Η περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο αρθρογραφίας, με την αξία της διαφορετικότητας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού το χθεσινό μου άρθρο στο pm που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, με το θέμα!!Αυτή την εβδομάδα θα παρουσιάσουμε στο postmodern.gr μια συνέντευξη για την οποία είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη και θα σας εξηγήσω το γιατί, με τη δημοσίευσή της.

Με όλα αυτά τα θέματα για το σχολείο και τη διδασκαλία, μου ήρθε στο μυαλό η δική μου, πολύ ξεχωριστή, πρώτη εμπειρία διδασκαλίας σε σχολείο. Εκείνη την περίοδο (πάνε πάρα πολλά χρόνια, ασφαλώς!) έκανα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΜΜΕ του Παν/μίου Αθηνών, την πρακτική μου στην ΕΡΤ στην εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα άνθρωποι.gr και ανέλαβα να διδάξω ιστορία σε ΤΕΕ. Οι μαθητές μου ήταν 15-17 ετών οι ανήλικοι και 35-50 ετών οι ενήλικοι. Στην ίδια τάξη. Χωρισμένοι ανήλικοι-ενήλικοι στην αριστερή και δεξιά πλευρά της τάξης. Υπήρχαν και κάποιες ενδιάμεσες ηλικίες, 20-25, που ήταν πιο κοντά στα μικρά, αλλά η μεγάλη ηλικιακή διαφορά ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της τάξης μας.

Σε πιο “βαθιά νερά” δεν νομίζω να μπορούσα να πέσω. Κάθε πρωί, οι μικροί μαθητές παραπονούνταν για τους μεγάλους ότι δεν τους θέλουν στην τάξη, γιατί τους χαλάνε το ευχάριστο κλίμα της παρέας και οι μεγάλοι παραπονούνταν για τους μικρούς ότι δεν αντέχουν τις αταξιούλες τους!

“Πώς να συμβιβάσεις το ηλικιακό χάσμα αλλά και το χάσμα απόψεων μικρών-μεγάλων;”-ήταν δύσκολο, αναπόφευκτες οι εντάσεις, αλλά και πολλές οι ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές! Μια μοναδική και ενδιαφέρουσα εμπειρία για όλους μας που μάθαμε, τελικά, να συνυπάρχουμε και σε ένα πιο “ιδιόμορφο” πλαίσιο. Στο τέλη της χρονιάς οργανώσαμε μάλιστα και την εκδρομούλα μας και περάσαμε υπέροχα!

Έχω μάλιστα κρατήσει τα γραμματάκια και τα ποιηματάκια που μου έγραφαν οι μαθητές μου και τα έβρισκα κάθε πρωί στην έδρα, με το “παρατσούκλι” που μου είχαν βγάλει “Barbie μας”. Αργότερα έγινα και η “κυρία SOSARA”, γιατί έλεγα συνέχεια, για να τους μείνει στο μυαλό ό,τι θεωρούσα σημαντικό “αυτό είναι sosara”…!!

Γλυκιές και συγκινητικές εμπειρίες για όλους τους εκπαιδευτικούς που μας καθορίζουν και διαμορφώνουν την επαγγελματική μας ταυτότητα! Το σημαντικό είναι ότι πάντοτε αποκομίζουμε από αυτές κάτι πολύτιμο για να προχωρήσουμε και να βοηθήσουμε ταυτόχρονα και τους μαθητές μας να εξελιχθούν.

Με αυτή την ξεχωριστή ανάμνηση, λοιπόν, θα ξεκινήσω την εβδομάδα. Εύχομαι σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους του blog μια δημιουργική εβδομάδα!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Kαλό βράδυ Κυριακής!!

Υπέροχη Κυριακή με μεξικάνικες λιχουδιές και παγωμένο σορμπέ λεμόνι!! Με αγαπημένους φίλους!! Παντα! Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει η εβδομάδα και να ξεκινήσει η καινούργια, με σχέδια, όνειρα και όμορφα συναισθήματα!!

Να σας ενημερώσω, κλείνοντας, ότι η εβδομάδα θα ξεκινήσει με τις ανακοινώσεις για τις προσεχείς μιντιακές-εγκληματολογικές εκπαιδευτικές μας δράσεις και η αλήθεια είναι ότι είμαι ενθουσιασμένη κι ανυπομονώ. Όπως πάντα, θα περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας σχόλια, τις σκέψεις και τις επισημάνσεις σας. Μέχρι τότε, σας εύχομαι ένα όμορφο βράδυ!

There was never a night or a problem that could defeat sunrise or hope
Bernard Williams

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

«Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Καλή Κυριακή!! Ξεκινάμε με ένα θέμα της αρθρογραφίας μας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού είναι το νέο μου άρθρο στο pm και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Πόσο όμορφο και θετικό όταν τα ίδια τα παιδιά, μέσω της μουσικής, της ζωγραφικής, της ποίησης και με τόσους άλλους δημιουργικούς τρόπους, περνούν μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού από τη μία και υπέρ της ισότητας και της ουσιαστικής επικοινωνίας όλων των μαθητών στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου, από την άλλη.

Σημαντικό επίσης να καταθέτουν τη δική τους εμπειρία και να περνούν τα δικά τους μηνύματα ενθάρρυνσης και στήριξης πρόσωπα προβεβλημένα και δημοφιλή στο ευρύ κοινό, όπως ο αγαπητός Γιώργος Καπουτζίδης. Είναι βέβαιο ότι το δικό του μήνυμα, η δική του εμπειρία θυματοποίησης, έχει τη δύναμη να αγγίξει πολλά παιδιά και να τα βοηθήσει να πιστέψουν στον εαυτό τους. Κυρίως να κατανοήσουν ότι αξίζει να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά, να υψώσουν τη φωνή τους και ότι μπορούν να φτάσουν όπου ονειρεύονται και να αντιμετωπίσουν τη βία και την κακεντρέχεια που αντιμετωπίζουν ή δύναται να αντιμετωπίσουν, επειδή κάποιοι τους κάνουν να αισθάνονται «διαφορετικοί».

Άλλωστε, η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Περιμένω, πάντα, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας μηνύματα, τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Να σημειώσω με συγκίνηση, κλείνοντας, ότι αφιερώνω το σημερινό μου άρθρο στους γονείς που μου στέλνουν τα μηνύματά τους για να μου εμπιστευτούν την ιστορία και το βίωμα των δικών τους παιδιών και είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι το παιδί είναι στο επίκεντρό μας και η διασφάλιση των δικαιωμάτων του αποτελεί προτεραιότητά μας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

New projects on the way!!!

Να ξεκινήσω την αποψινή μου ανάρτηση με ένα μεγάλο “ευχαριστώ” για τα γλυκά μηνύματα που μου στέλνετε απο χθες βράδυ στο messenger και mail μου. Το έχω ξαναγράψει ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία η συμμετοχή στο “Έγκλημα και Πάθος” και όπως μου είπε ο σκηνοθέτης κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων “αγάπησες τους ήρωες”.

Πραγματικά τους αγάπησα και προσπάθησα να κατανοήσω την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεσή τους, αλλά και τον τρόπο αντίδρασής τους σε οριακές και ακραίες καταστάσεις με τις οποίες ήρθαν αντιμέτωποι. Τόσο η ανάλυση των χαρακτήρων, όσο και η εμβάθυνση στα κίνητρα εγκληματικής δράσης, ήταν στοιχεία που με γοήτευσαν πάρα πολύ.

Έτσι, τέλη καλοκαιριού ξεκίνησα με πολύ μεγάλη διάθεση τη σκιάγραφηση του ψυχολογικού και εγκληματικού προφίλ των ηρώων και την ανάλυση των κύριων σημείων που, κατά την άποψή μου, συνέθεταν τα θεμελειώδη στοιχεία της κάθε ιστορίας, εγκληματολογικού ενδιαφέροντος.

Σήμερα όμως είμαι ενθουσιασμένη και για έναν ακόμα λόγο, γιατί ξεκινάμε ένα νέο project -μιντιακό, εγκληματολογικό και θέλω να μου στείλετε όλη τη θετική σας ενέργεια!! Σας στέλνω κι εγώ με τη σειρά μου τις θετικές μου σκέψεις!!! Να είσαστε καλά και να περνάτε όμορφα!!

New media and crime projects on the way!!

Στο αγαπημένο μέρος του σπιτιού με τα βιβλιαράκια μου, ετοιμάζοντας τα νέα μας projects (τα περί φυλακών και γλώσσας έχουν ασφαλώς την τιμητική τους!!)

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

“Ερωτική ασφυξία”

Έγκλημα και Πάθος: τρίτο επεισόδιο.

http://www.antenna.gr/watch/1227390/egklima-kai-pathos-paraskeyi-12-10

Υπόθεση Λεωνίδα-Αλεξάνδρας: ο θάνατος της Αλεξάνδρας ήταν άραγε ατύχημα από ένα ακραίο και επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι, όπως υποστήριζε ο συνήγορος υπεράσπισης, ή ένα ειδεχθές έγκλημα, αποτέλεσμα της έντονα συγκρουσιακής σχέσης τους; Μια υπόθεση που αναμφίβολα λαμβάνει πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις. Πέραν της σοβαρής νομικής της διάστασης, εγείρονται πολλά ζητήματα και ερωτήματα, κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος αλλα και ψυχολογικής και συναισθηματικής φύσεως, στα οποία επιχειρήσαμε να δώσουμε απαντήσεις.

Το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο θάνατος της Αλεξάνδρος ήταν ατύχημα, οφειλόμενο στην ερωτική ασφυξία, και έκρινε ένοχο τον Λεωνίδα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως.

Είναι σαν να υπάρχω μονάχα για εκείνον. Μεταμορφώνομαι εντελώς. Μπορώ να κάνω τα πάντα. Είμαι μόνο αυτό που θέλει εκείνος”, γράφει η Αλεξάνδρα στο ημερολόγιο της, καθώς η κατάσταση μεταξύ τους βγαίνει εκτός ελέγχου. Στο σημείο αυτό μάλιστα εγείρεται το ερώτημα εάν η Αλεξάνδρα επιθυμούσε να συνεχίσει αυτό το ακραίο μεταξύ τους ερωτικό παιχνίδι -επομένως εάν υπήρχε ουσιαστική συναίνεση- ή εξαναγκάστηκε ψυχολογικά και συναισθηματικά για να μη χάσει τον Λεωνίδα, τον οποίο ερωτεύτηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής της.

Η Αλεξάνδρα φαίνεται ότι εγκλωβίζεται σε μια ερωτική σχέση που γίνεται εθισμός και ο Λεωνίδας είναι αποφασισμένος να την έχει παντοτινά δική του, “κτήμα” του, με κάθε κόστος. Η βία γίνεται αναπόσπαστο στοιχείο της σχέσης τους, γίνεται η ίδια η σχέση και καταλήγει να είναι -κυριολεκτικά και μεταφορικά- η “θηλιά” αυτής της ακραίας μεταξύ τους κατάστασης.

Είμαστε άρρωστοι και οι δυο. Αυτό δεν είναι αγάπη. Αυτό είναι εθισμός”, λέει η Αλεξάνδρα στον Λεωνίδα, ο οποίος της απαντά “Μου ανήκεις και σου ανήκω“.

Ένα έντονο πάθος, που θα μπορούσε να ενώσει και ίσως να κρατήσει αυτούς τους ανθρώπους μαζί, εκτροχιάστηκε, πήρε την πιο βίαιη μορφή του και οδήγησε στον θάνατο.

Ολοκληρώνοντας, θα έλεγα ότι ήταν μεγάλη πρόκληση να μιλήσω για το συγκεκριμένο θέμα στο αποψινό επεισόδιο, με στόχο μας να φωτίσουμε “σκοτεινές” πτυχές του.

Συνεχίζουμε! Καλό σας βράδυ!!

2 Comments

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Στην καρδιά

Συννεφιασμένη σήμερα η μέρα. Ξεκίνησε μελαγχολικά, αλλά και με μια πολύ δυνατή συνέντευξη που θα παρουσιάσουμε στο pm το επόμενο χρονικό διάστημα. Μια συνέντευξη που με άγγιξε βαθιά στην καρδιά, με προβλημάτισε εντόνως και ελπίζω να δώσει το έναυσμα για σκέψη, ίσως και για ένα βήμα αλλαγής, γιατί το θέμα που θα παρουσιάσουμε είναι πολύ σοβαρό και ευαίσθητο.

Δεν θα πω κάτι άλλο στην παρούσα φάση, γιατί το συγκεκριμένο θέμα θα προβληθεί μετά από μια τηλεοπτική παρουσίαση. Οπότε, αναμενω. Είμαι όμως πολύ πολύ συγκινημένη και γι’ αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω το σημερινό μου κείμενο…

Αυτό που κρατώ από τη σημερινή συνέντευξη είναι ότι αξίζει να ζούμε την κάθε μας στιγμή, να σεβόμαστε και να εκτιμάμε τις απλές αλλά τελικά πολύτιμες στιγμές της ζωής, γιατί αυτές ακριβώς οι στιγμές και όλα όσα θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα στην καθημερινότητά μας κάνουν την ζωή μας ανεκτίμητη!! Κυρίως να μην ξεχνάμε να λέμε “σ’ αγαπώ” στους ανθρώπους μας, προτού είναι πολύ αργά, προτού χάσουμε την ευκαιρία να τους εκφράσουμε και να τους δείξουμε τι σημαίνουν για εμάς.

Σκέφτομαι όμως και κάτι άλλο, αναλύοντας όσα ειπώθηκαν σήμερα στη συνέντευξη, ότι η αξία της φιλίας βρίσκεται στην ψυχή και ότι ο φίλος μας είναι αυτός που είναι δίπλα μας όχι μόνον όταν είμαστε δυνατοί και χαρούμενοι, αλλά και στα δύσκολα, στα πολύ δύσκολα, όταν αρκεί ένα βλέμμα για να απαλύνει τον πόνο, γιατί δεν μπορούμε να του πούμε με λέξεις πώς αισθανόμαστε. Κι αυτό δεν το λέω για τους άλλους, το λέω και για μένα, καθώς συχνά στη “δίνη” της καθημερινότητας και του πολύ σκληρού και εντατικού προγράμματος, όλοι μας μπορεί να χάσουμε κάτι σημαντικό από αυτό που είμαστε και από όσα νιώθουμε…στην καρδιά…

Να έχετε μια όμορφη και δημιουργική μέρα!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Έγκλημα και Πάθος: η τρίτη ιστορία

Έγκλημα και Πάθος την Παρασκευή, 12/10, στις 12 παρά τέταρτο το βράδυ στον Ant1.

https://www.antenna.gr/watch/1228602/egklima-kai-pathos-paraskeyi-12-10

Υπόθεση Λεωνίδα-Αλεξάνδρας: Ο θάνατος της Αλεξάνδρας ήταν άραγε ατύχημα από ένα ακραίο και επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι ή ένα ειδεχθές έγκλημα, αποτέλεσμα της έντονα συγκρουσιακής σχέσης τους;

Οι απαντήσεις θα δοθούν στην τρίτη ιστορία που θα αναδείξει ενδιαφέροντα ζητήματα, τα οποία θα σχολιάσουμε στο επεισόδιο, επιχειρώντας να ρίξουμε φως στις “σκοτεινές” πτυχές της υπόθεσης.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Το τραύμα της θυματοποίησης

Το τραύμα της θυματοποίησης (Μέρος Α’) στο postmodern.gr στη στήλη μου “Έγκλημα και Media” που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/to-trayma-tis-thymatopoiisis/

Με το σημερινό κείμενο επιχειρούμε να διερευνήσουμε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που αφορά το τραύμα της θυματοποίησης/trauma of victimization, δηλαδή την επώδυνη κατάσταση που βιώνουν, στην ψυχή και στο σώμα, τα θύματα εγκληματικών ενεργειών που έχουν καταφέρει να επιβιώσουν.

Στόχος μου είναι να περάσουμε το πιο δυνατό μας μήνυμα σε ανθρώπους που έχουν βιώσει τόσο οδυνηρές καταστάσεις, προκειμένου να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους και να στηριχτούν στις δυνάμεις τους. Ταυτόχρονα κρίνω αναγκαίο να περάσουμε ένα ηχηρό μήνυμα κατά του στιγματισμού των θυμάτων που πλέον, και λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καταλήγει να γίνει «μάστιγα».

Και το σημερινό κείμενο “ντύνει” μια υπέροχη φωτογραφία….οι φωτογραφίες που επιλέγει το postmodern με “ταξιδεύουν” και αποτελούν πηγή έμπνευσής μου, όπως έχω ξαναγράψει.

Περιμένω, πάντα, και τα δικά σας μηνύματα, σχόλια και επισημάνσεις, στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com για το υπό εξέταση θέμα και για θέματα που σας απασχολούν, σας προβληματίζουν και θέλετε να αναδείξουμε στο pm

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Προστασία της ανηλικότητας και διασφαλιση των δικαιωμάτων του παιδιού

Εγκλήματα κατά της ζωής, παιδιά και ΜΜΕ: προβληματισμοί και προκλήσεις
Ομιλητές: Πανούσης Γιάννης, Σπυρόπουλος Φώτης, Χιόνης Διονύσης, Καρδαρά Αγγελική, Παπαφάγου Σουζάνα, Καραϊβάζ Γιώργος.

Παρουσίαση των ομιλιών στον ιστότοπο του Ιδρύματος Μποδοσάκη: http://www.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=4287

Μέσα σε δύο εβδομάδες από την παρουσίαση της επιστημονικής μας εκδήλωσης στον ιστότοπο του Ιδρύματος Μποδοσάκη ξεπεράσαμε τις 1.000 προβολές και το σημαντικότερο λάβαμε πολύ υψηλό αριθμό μηνυμάτων από μέλη της επιστημονικής κοινότητας και από άτομα που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση ή παρακολούθησαν τις ομιλίες στο διαδίκτυο, τα οποία ήθελαν να μας στείλουν το δικό τους σχόλιο και την δική τους τοποθέτηση για το υπό διερεύνηση θέμα.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!! Είναι απίστευτο και συγκινητικό το θερμό ενδιαφέρον που εξακολουθείτε να δείχνετε, ένα μήνα μετά. Αυτό που πρωτίστως κρατώ από τα σχόλια και μηνύματά σας είναι η προτροπή σας “συνεχίστε”. Θα συνεχίσουμε και αυτό αποτελεί δέσμευση. Θα συνεχίσουμε με την ίδια δύναμη, να είμαστε δίπλα στο παιδί και να αναδεικνύουμε ζητήματα που αφορούν την προστασία της ανηλικότητας και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Βιβλιοπαρουσίαση (2/11/2018)

Ανυπομονησία και προετοιμασίες για τη μαγική βραδιά της βιβλιοπαρουσίασης στον υπέροχο χώρο του Ιανού την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018. Η μεταφράστρια-συγγραφέας, κ. Κώστια Κοντολέων, και η γράφουσα θα μιλήσουμε για το μυθιστόρημα της Μαρίας Ρουσάκη, με τίτλο “Η Νύχτα της Κασσιανής”. Θα είναι μια πολύ ξεχωριστή και ρομαντική βραδιά, με ανάγνωση αποσπασμάτων από το βιβλίο και με μουσική.

Τίτλος: Η Μαρία Ρουσάκη στην Αθήνα
Τόπος: Σταδίου 24, Πλ. Κλαυθμώνος TK: 10564
Ημερομηνία: Παρασκευή 02/11/2018 20:30 μμ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ένωση Αλαγονίων Αθήνας, το Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS και οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της Μαρίας Ρουσάκη, στον χώρο του café (Σταδίου 24, Πλ. Κλαυθμώνος). Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Κώστια Κοντολέων, μεταφράστρια-συγγραφέας και η Αγγελική Καρδαρά, Δρ Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Παν/μίου Αθηνών-φιλόλογος. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Φάμης, ενώ την εκδήλωση θα πλαισιώσει μουσικά η Idra Kayne (ερμηνεία) και ο Βασίλης Αβραντίνης (πιάνο).

Βλ. σχετικά: https://www.psichogios.gr/site/Home/eventNew?eid=4340

Λίγα λόγια για το βιβλίο https://www.psichogios.gr/site/Books/show/1005769/h-nyxta-ths-kassianhs

Ένα κορίτσι δεκατριών χρόνων, με βαθυκόκκινες μπούκλες, φαντάζεται τη ζωή να κυλά σαν το νερό. Ώσπου πέφτει θύμα βιασμού. Κλείνεται στον εαυτό της και στη μονοκατοικία του Παλαιού Φαλήρου όπου ζει με τους γονείς της και τη θεία της, μια οικογένεια με πετρωμένα μυστικά. Πέτρα γίνεται κι η ίδια, αναζητώντας λύτρωση στα βιβλία και στη γνώση. Ωστόσο το σημάδι που άφησε πίσω του ο βιαστής θα αναστατώσει πολλές φορές τα μελλοντικά της βήματα.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μια παράξενη αρρώστια, η οποία τον οδηγεί σε αλλόκοτες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αισθάνεται να είναι εγκλωβισμένος σ’ ένα απαίσιο κουκούλι και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί.

Στην Αμαραθιά της Μεσσηνίας ο Ρωμανός Παππάς έχει να παλέψει με τους δικούς του δαίμονες, το σκοτεινό οικογενειακό του παρελθόν. Θαρρεί ότι η φυγή θα τον οδηγήσει στην ευτυχία, η οποία βρίσκεται σε μια άλλη γωνιά της γης.

Οι τρεις κεντρικοί ήρωες αισθάνονται τον συγγενικό και τον φιλικό τους περίγυρο πότε να σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό τους και πότε να λειτουργεί σαν αγκαλιά. Καθώς η πορεία τους ακολουθεί την καθημερινή ζωή της δεύτερης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ και ταξιδεύουν στο Παρίσι, στη Μεσσηνία και στην Αθήνα του 1970 με 1980, σμίγουν σε έναν ερωτικό ανεμοστρόβιλο, τσακίζονται, συνθλίβονται, ανασταίνονται, ξανακυλούν σε σκοτεινές διαδρομές και μάχονται να κατακτήσουν το φως της ζωής.

Με πόσες συγγνώμες χάνεται η αγάπη;
Με πόσα σ’ αγαπώ κερδίζεται ξανά;

Βλ. το σχετικό βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=BI8x_1hBzaI

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες