Monthly Archives: December 2018

Για τους φίλους μου…

Ετοιμάζοντας το γιορτινό τραπέζι για την αλλαγή του χρόνου που θα περάσουμε με πολύ αγαπημένους φίλους και γράφοντας για τον κάθε έναν μια ευχή για το νέο έτος, σκέπτομαι πόσο πολύτιμη είναι η φιλία στη ζωή μας. Η αξία των φίλων μας είναι ανεκτίμητη και είναι σπουδαίο να μπορούμε να μοιραζόμαστε στιγμές μοναδικές και ξεχωριστές με τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν. Με ανθρώπους που μοιραζόμαστε κοινό κώδικα επικοινωνίας και μπορούμε με ένα βλέμμα να τους καταλάβουμε και να μας καταλάβουν.

Αρκετοί φίλοι καρδιάς βρίσκονται πλέον στο εξωτερικό, όπου έχουν ανοίξει τα φτερά τους για να κατακτήσουν τα μεγάλα όνειρά τους και αυτές τις μέρες μου λείπουν πολύ, γιατί συνηθίζαμε να περνάμε μαζί τις Παραμονές της Πρωτοχρονιάς. Ωστόσο, όσο κι αν μας χωρίζουν οι χιλιομετρικές αποστάσεις, τόσο οι καρδιές μας θερμαίνονται από αγάπη και δυναμώνει η φιλία μας!

Με τους φίλους που είμαστε ακόμα κοντά, έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε μαγικές στιγμές και να γελάμε πολύ, γιατί το γέλιο στη δική μου τουλάχιστον καθημερινότητα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και νιώθω πολύ τυχερή που τους έχω στη ζωή μου!!

Στους φίλους καρδιάς, λοιπόν, αφιερωμένη η αποψινή ανάρτηση, λίγες ώρες προτού υποδεχτούμε το 2019 και εύχομαι η νέα χρονιά να μας χαρίσει πολλές όμορφες στιγμές.

Στους φίλους που αποτελούν πηγή έμπνευσης για τη ζωή μας και μας δίνουν δύναμη να τολμήσουμε να ζήσουμε τα όνειρά μας!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Παραμονή Πρωτοχρονιάς: Τι κρατάς; Τι αφήνεις πίσω;

Παραμονή Πρωτοχρονιάς: Τι κρατάς; Τι αφήνεις πίσω; Με το βλέμμα στραμμένο πού ξεκινάς;

Σκέψεις και συναισθήματα αποτυπωμένα στο τελευταίο άρθρο μου για το 2018 στο postmodern.gr που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/paramoni-protochronias-ti-kratas-ti-afineis-piso/?fbclid=IwAR2kSRB1615_NqgLad2LQpdn7YaRW5qUMurvJGX

Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” για τις μοναδικές “διαδρομές” που μοιραστήκαμε μέσω της αρθρογραφίας το 2018 και σας υπόσχομαι ότι το 2019 θα ξεκινήσουμε πολύ δυναμικά!!

Ας κάνουμε το 2019 επιλογές που εκφράζουν τα “θέλω”, τις αξίες και τα ιδανικά μας και ας τολμήσουμε να ζήσουμε το όνειρο!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Το μήνυμα κατά της βίας

Ένα δυνατό μήνυμα που προσπαθήσαμε να περάσουμε μέσω της αρθρογραφίας το 2018 είναι το μήνυμα κατά της βίας και του φόβου.

http://www.postmodern.gr/esy-tha-mporoyses-na-zeis-me-ayton-ton-fovo-mia-sygklonistiki-katathesi-psychis-gia-to-trayma

Με αυτόν ακριβώς τον στόχο θα ξεκινήσουμε το 2019, να σπάσουμε τις σιωπές και πρωτίστως τον φόβο που κρατά το άτομο εγκλωβισμένο σε εναν φαύλο κύκλο βίας, από τον οποίον νιώθει ότι αδυνατεί να σπάσει τα δεσμά.

Ο φόβος είναι ο χειρότερος “εχθρός” μας και αν μαθουμε να ζούμε χωρίς φόβο, θα έχουμε ήδη κάνει μια πολύ σημαντική κατάκτηση. Γι’ αυτή την κατακτηση θα αυνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Δράση και αγωνία

Δράση και αγωνία, με αγαπημένη λογοτεχνία.

Από την Μαρία Μαντή στο postmodern.gr
http://www.postmodern.gr/drasi-kai-agonia-me-koyvertoyla-sta-podia-kai-anoichto-kalorifer/?

Η μαγεία των Χριστουγέννων είναι άλλωστε συνυφασμένη με τη θεατρική μαγεία και την ανάγνωση μυθιστορημάτων που μας “ταξιδεύουν”. Όταν μάλιστα πρόκειται για ψυχολογικά θρίλερ που κόβουν την ανάσα, η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα δημιουργεί ένα κατάλληλο σκηνικό για να τα απολαύσουμε.

Καλές αναγνώσεις!

Leave a comment

Filed under Ιστορίες

Όταν η αρθρογραφία εκμηδενίζει τις αποστάσεις!

Πριν από λίγες μέρες έλαβα ένα πολύ συγκινητικό mail με αφορμή ένα κείμενο που είχα γράψει στο blog. Όπως γνωρίζετε, διαβάζω πάντοτε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τα σχόλια, τις σκέψεις, τις επισημάνσεις σας και πολλές είναι οι φορές που με έχετε κάνει να αισθανθώ ευτυχισμένη, γιατί είναι πολύ ξεχωριστό -και ιδιαίτερο θα έλεγα- το συναίσθημα που δημιουργείται όταν με ένα κείμενο στο οποίο καταθέτεις κάτι από την ψυχή σου, αγγίζεις και τις καρδιές κάποιων άλλων ανθρώπων. Αναγνώστες που μπορεί να είναι φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι, αλλά και πάρα πολλοί άνθρωποι που δεν σε γνωρίζουν καν, αφιερώνουν όμως χρόνο για να διαβάσουν τις σκεψεις, τις ιδέες, τα συναισθήματα, τα όνειρα και όλα όσα δύναται να αποτυπωθούν σε ένα άρθρο. Όσοι φίλοι αρθρογραφούν ή/και συγγράφουν, καταλαβαίνουν ακριβώς πόσο δυνατό και όμορφο είναι αυτό το συναίσθημα.

Μελετώντας σήμερα τα στατιστικά του blog μου, μέτρησα 96 σημαίες από χώρες αναγνωστών που έχουν επισκεφτεί το blog μου. Ασφαλώς, πέρα από την Ελλάδα, την Κύπρο μας και τις αγαπημένες χώρες, όπου κατοικούν λατρεμένοι φίλοι, όπως Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Γερμανία, Ισπανία, ομολογώ ότι ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για εμένα όταν διαπίστωσα ότι από το 2011 που ξεκίνησα να γράφω στο blog, το επισκέφτηκαν αναγνώστες από χώρες πολύ μακρινές, όπως, πολύ ενδεικτικά αναφέρω (γιατί είναι αδύνατον να αναφέρω και τις 96 χώρες): Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα, Φιλιππίνες, Βραζιλία, Μεξικό, Σιγκαπούρη, Αίγυπτο, Ομάν, Μαλάουι, Σρι Λάνκα, Ρωσία, Ανδόρα, Σιέρα Λεόνε, Ισλανδία, Εκουαδόρ, Νιγηρία, Μονακό, Isle of Man-την ύπαρξη του οποίου ομολογώ ότι δεν γνώριζα και πολλές ακόμα πανέμορφες και -αρκετές- εξωτικές χώρες!

Αυτό μάλιστα που με έχει, πραγματικά, εντυπωσιάσει είναι ένα σταθερά αναγνωστικό ενδιαφέρον από την Κίνα! Πραγματικά μου φαίνεται απίστευτο, με χαροποιεί όμως πολύ το γεγονός ότι το διαδίκτυο και βέβαια η αρθρογραφία μας φέρνει κοντά, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να μοιραζόμαστε σκέψεις, απόψεις, ιδέες και προτάσεις.

Το σημερινό μου κείμενο, επομένως, το αφιερώνω με όλη μου την καρδιά σε όλους τους διαδικτυακούς φίλους στις υπέροχες χώρες όπου βρίσκονται και περνούν τη ζωή της, με κεντρικό μου μήνυμα “η αρθρογραφία εκμηδενίζει τις αποστάσεις”. Μεγάλη τιμή και χαρά για εμένα να επισκέπτεστε το blog μου, γιατί είναι υπέροχο να επικοινωνούμε μέσα από την αρθρογραφία και ελπίζω να συνεχίσουμε αυτή την επικοινωνία για πολλά χρόνια ακόμα. Είναι συναρπαστική και κατά την άποψή μου αποτελεί ένα από τα πολύ θετικά στοιχεία του διαδικτύου που έχει δώσει και στην αρθρογραφία ώθηση και μεγαλύτερη άνθηση.

Συνοψίζοντας, είναι βέβαιο ότι οι αποστάσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο στη δημιουργική, εποικοδομητική και ουσιαστική επικοινωνία. Αντίθετα, μπορούν να ενδυναμώσουν την αρθρογραφία, όπου ακόμα και τα πιο μεγάλα όνειρα και τα πιο δυνατά συναισθήματα έχουν τη δύναμη να αποτυπωθούν σε ένα κείμενο, έστω και “ψιθυριστά”!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Δυο μέρες μόνο!

“I didn’t want to kiss you goodbye -that was the trouble- I wanted to kiss you goodnight-and there’s a lot of difference”

-Ernest Hemingway

Δυο μέρες έμειναν μόνο για να “γεννηθεί” η νέα χρονιά! Δυο μέρες μόνο για να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που θα φύγει και να αναζητήσουμε στην καρδιά τα πιο έντονα συναισθήματα που καθόρισαν το 2018. Δυο μέρες μόνο για να σχεδιάσουμε το 2019 και να γράψουμε νέα κεφάλαια στο βιβλίο της ζωής μας, με φαντασία, με χρώματα και συναισθήματα.

Σε λίγες ώρες ξημερώνει Παραμονή Πρωτοχρονιάς…

Η Παραμονή Πρωτοχρονιάς έχει μια μαγεία-έτσι πίστευα από μικρή, έτσι εξακολουθώ να πιστεύω! Ακόμα κι αν δεν είναι αλήθεια, μας πλημμυρίζει ελπίδα ότι κάτι πολύ όμορφο και δυνατό θα “γεννηθεί” στη ζωή μας, με τη “γέννηση” της νέας χρονιάς! Ότι τα πιο μεγάλα όνειρά μας θα γίνουν πραγματικότητα και οι πιο υψηλοί μας στόχοι θα επιτευχθούν. Ότι θα ζήσουμε παραμυθένιες στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στην ψυχή.

Εύχομαι να περάσετε την Παραμονή Πρωτοχρονιάς, περιμένοντας το νέο έτος να “γεννηθεί” με πολύ αγαπημένα πρόσωπα που έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας! Κρατήστε όμως το πιο παθιασμένο, γεμάτο συναίσθημα και όνειρα, φιλί για τον άνθρωπο που θέλετε να έχει στη ζωή σας τον πιο σημαντικό ρόλο το 2019….γιατί η ζωή, τελικά, είναι στιγμές και είναι υπέροχο όταν τις ζούμε με όσους κάνουν την καρδιά μας να χτυπά πιο δυνατά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Με το χαμόγελο ενός νέου ανθρώπου

Σε επίπεδο αρθρογραφίας υποδεχτήκαμε το 2018 με το χαμόγελο ενός νέου ανθρώπου https:http://www.postmodern.gr/ypodechomaste-to-2018-me-to-chamogelo-enos-neou-anthropou/

Μιλήσαμε για τα όνειρα και τα σχέδια της νέας γενιάς επιστημόνων στη σύγχρονη κοινωνία. Αντλήσαμε ενέργεια και ελπίδα από τη νεολαία μας που είναι το μέλλον του τόπου μας. Προσπαθήσαμε να αφουγκραστούμε ανθρώπους που πορεύονται με πάθος και δυναμισμό με στόχο τους να ανοίξουν τα φτερά τους, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, να δημιουργήσουν.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι σημαντικό στα ΜΜΕ να δίνουμε τον λόγο στους νέους που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα μας κι έχουν να καταθέσουν ενδιαφέρουσες προτάσεις και πολύτιμες σκέψεις.

Το 2019 θέλω να το υποδεχτούμε, σε επίπεδο αρθρογραφίας, με ένα πολύ δυνατό και θετικό μήνυμα. Δεν θα σας αποκαλύψω όμως άλλα. Να είναι η δική μου ωραία έκπληξη για τη νέα χρονιά που σε λίγες ημέρες θα “γεννηθεί”.

Περιμένω, πάντα, με μεγάλο ενδιαφέρον τα δικά σας μηνύματα και τις δικές σας σκέψεις στο pm και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Nα περνάτε όμορφα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

“Τι θα γινόταν εάν;”

“What if nothing exists and we’re all in somebody’s dream?”
Woody Allen

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ το παραπάνω; Εάν, τελικά, τίποτα δεν υπάρχει στην πραγματικότητα και όλα όσα ζούμε, όλα όσα νιώθουμε, είναι ένα όνειρο; Ή εάν βρισκόμαστε στο όνειρο κάποιου άλλου; Σαν να βιώνουμε μια κατάσταση από μια απόσταση, χωρίς να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο;

Κάποιες φορές έχω αισθανθεί σαν να ακροβατώ μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, σε στιγμές που είμαι τόσο ευτυχισμένη ώστε νιώθω σαν να ζω σε όνειρο. Από την άλλη έχω θέσει αρκετές φορές στον εαυτό μου το βασανιστικό ερώτημα “τι θα γινόταν εάν…;”

Ένα ερώτημα που κρύβει μέσα του τον πόθο να κάνεις ό,τι δεν τόλμησες ποτέ, να ανοίξεις εκείνη την πόρτα που κάποτε έκλεισες με δύναμη. Παράλληλα θα έλεγα ότι αυτό το ερώτημα κρύβει έναν δισταγμό, ίσως ακόμα και δειλία και σίγουρα μια συναισθηματική αμφιθυμία. Συγκρουόμενα και αντιφατικά συναισθήματα πριν από τη λήψη μιας σημαντικής απόφασης, συναισθήματα ακραία και οριακά.

“Τι θα γινόταν εάν…;” Το ερώτημα δεν θα απαντηθεί ποτέ. Θα συνεχίσει να βασανίζει τη σκέψη, σε αυτά τα περίεργα παιχνίδια που παίζει ώρες-ώρες το μυαλό. Εκτός εάν κάποτε φύγει το “εάν” και το ερώτημα επαναδιατυπωθεί:

“Τι θα γίνει όταν…;”.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Περί φυλακών ο λόγος

Η θεματολογία που αφορά τις φυλακές και τη ζωή στο κλειστό και περιοριστικό πλαίσιο των καταστημάτων κράτησης πάντα κεντρίζει το αναγνωστικό σας ενδιαφέρον. Εξίσου διαπιστώνουμε και το ενδιαφέρον σας για τα μαθήματα που διεξάγουμε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος με θεματική την έρευνα στις φυλακές, την οποία ασφαλώς θα συνεχίσουμε και στη διάρκεια της νέας χρονιάς.

Πριν φύγει το 2018 και υποδεχτούμε το 2019 παραπέμπω στα δύο πρόσφατα άρθρα που ετοίμασα για το bloko.gr σχετικά με τον άγραφο νόμο των φυλακών. Έγραψα τα άρθρα, μετά από ένα ειδεχθές έγκλημα που συγκλόνισε ολόκληρη την κοινωνία, καθώς αφορούσε την υπόθεση ανθρωποκτονίας της νεαρής φοιτήτριας στην Ρόδο, η οποία βασανίστηκε από τους νεαρούς φερόμενους ως δράστες. Μια υπόθεση που μας απασχολεί ερευνητικά και μας προβληματίζει εντόνως για την πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.

Μια υπόθεση που δεν πρέπει να ξεχαστεί, γιατί λαμβάνει πολύ σημαντικές διαστάσεις και προεκτάσεις και κυρίως γιατί αφορά τη νεότητα και την προστασία νέων που κάνουν τα πρώτα τους βήματα και όνειρα στην ενήλικη ζωή τους, μακριά από τη θαλπωρή της οικογένειας και του σπιτιού τους. Οι παγίδες όμως για έναν νέο άνθρωπο που ανεξαρτητοποιείται από την οικογένειά του για να ξεκινήσει τις σπουδές του και να κατακτήσει τα όνειρά του είναι αρκετές, γιατί η ζωή έχει τη θετική αλλά και την αρνητική όψη της και δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε. Η γνώση είναι δύναμη!

Είναι αναγκαίο συνεπώς να είναι ευαισθητοποιημένοι και ενημερώμενοι οι νέοι της σύγχρονης επιχής. Πρωτίστως σε ζητήματα που αφορούν τη βία στις διαπροσωπικές σχέσεις, ώστε να καταποληθεί ο φόβος του ατόμου που είναι θύμα βίας να την αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί, σε τόσο νεαρή ηλικία και ευαίσθητη περίοδο της ζωής, δύσκολες και σκληρές καταστάσεις. Ειδικά όταν το άτομο παλεύει να διαμορφώσει σχέσεις ζωής, να εμπιστευτεί και να θέσει τα θεμελια για να ανοίξει νέα κεφάλαια στην ενήλικη ζωή, είναι σημαντικό να είναι προετοιμασμένο για ενδεχόμενες δύσκολες καταστάσεις και προβλήματα, με τα οποία θα έρθει αντιμέτωπο. Όμως μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά και τις δυσκολίες. Χωρίς πανικό, χωρίς φόβο, χωρίς ντροπή.

Επομένως, οι νέοι πρέπει να ενημερώνονται, να γνωρίζουν πού μπορούν να απευθυνθούν σε τόσο κρίσιμες περίπτωσεις και να μάθουν πώς να αξιολογούν τη σοβαρότητα και την επικινδυνοτητα ορισμένων καταστάσεων που βιώνουν. Εδώ όμως έγκειται η ευθύνη της επιστημονικής κοινότητας, μέσα από δημοσιοποίηση ερευνών, διαλεξεις, παρουσιάσεις, άρθρα, να ενημερώνει το ευρύ κοινό, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, να περνάει πολύτιμα κοινωνικά μηνύματα, να αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και τους προβληματισμούς των νέων ανθρώπων, δείχνοντας έμπρακτα ουσιαστικό ενδιαφέρον.

Συνοψίζοντας, η επιστημονική κοινότητα να είναι δίπλα στην κοινωνία, ιδιως σε τόσο κρίσιμες περιόδους όπου διεθνώς καταγράφονται σοβαρές ποιοτικές αλλαγές στο έγκλημα και στο εγκληματικό φαινόμενο.

Η συνέντευξή μου για το θέμα στην εφημερίδα “Ελευθερία” και στον δημοσιογράφο Κώστα Γκιάστα https://www.eleftheria.gr/λάρισα/item/218189.html

Ο άγραφος νόμος των φυλακών που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.bloko.gr/2018/12/blog-post_121.html

Υπόθεση Μανώλη Δουρή: ο άγραφος νόμος των φυλακών αλλά και οι ισχυρές κοινωνικές αντιδράσεις και πιέσεις που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.bloko.gr/2018/12/blog-post_725.html

Θα συνεχίσουμε την έρευνα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Προστασία της τρίτης ηλικίας

Ναι, είναι από τις στιγμές που τα λόγια δεν είναι αρκετά για να αποτυπώσουν το συναίσθημα…

Πραγματικά με συγκίνησε πολύ το γεγονός ότι το άρθρο που δημοσιεύσαμε χθες στο pm για την κακοποίηση των ηλικιωμένων έχει τόσο μεγάλη δυναμική.

Η καρδιά μου πλημμυρίζει συναισθήματα και γιατί ασφαλώς με τιμάτε με την αναγνωσιμότητα, τα σχόλια και τα μηνύματα που μου στέλνετε, αλλά και γιατί αμέσως “αγκαλιάσατε” ένα πολύ σοβαρό θέμα, με εγκληματολογικές και κοινωνικές προεκτάσεις και διαστάσεις που αφορά την τρίτη ηλικία.

Στη δική μου ζωή, όπως και σε πολλών από εσάς, η γιαγιά και ο παππούς διαδραμάτισαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο και τους νιώθω πάντα κοντά μου, να με προστατεύουν και να με καθοδηγούν. Επομένως, είναι αδύνατον να μην είμαστε ευαισθητοποιημένοι σε ό,τι αφορά την τρίτη ηλικία.

Όπως βλέπουμε από τα διαθέσιμα στοιχεία, είναι επιτακτική ανάγκη να ληφθούν μέτρα ώστε αυτοί οι άνθρωποι, στους οποίους οφείλουμε πολλά, να είναι προστατευμένοι και ασφαλείς. Εξίσου σημαντικό να είμαστε, ως ενεργά μέλη της κοινωνίας, ενημερωμένοι και να μεριμνούμε για τους δικούς μας ανθρώπους που βρίσκονται σε μεγάλη ηλικια ή ηλικιωμένους που γνωρίζουμε ότι έχουν την ανάγκη μας. Άλλωστε, όλοι μαζί -ως κοινωνία πολιτών- μπορούμε σίγουρα να κάνουμε πολλά περισσότερα και πιο ουσιαστικά πράγματα!

Mπορείτε να διαβάσετε το άρθρο, με τίτλο Κακοποίηση ηλικιωμένων:σωματική και συναισθηματική-Πότε η αμέλεια γίνεται κακοποίηση, εδώ: http://www.postmodern.gr/kakopoiisi-ilikiomenon-somatiki-kai-synaisthimatiki-pote-i-ameleia-ginetai-kakopoiisi/?fbclid=IwAR2TRk7RxCr-D13SjXS5jyuSJKM5Riy2a4FSpdkgsFYGoHoRkXFffgK8FlQ

Ευχαριστώ θερμά τον Ομ.Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Α.Μαγγανά για την εμπιστοσύνη και για την πολύτιμη ευκαιρία να παρουσιάσουμε σε ένα ευρύ κοινό τόσο σοβαρά ζητήματα.

Συνεχίζουμε ασφαλώς και τη νέα χρονιά με δύναμη το έργο μας! Γιατί η αρθρογραφία είναι αγάπη και έρωτας και πάθος, μαζί, και ποτέ δεν σταματά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά