Monthly Archives: September 2015

Διαγωνισμός με δώρο δύο υποτροφίες για μάστερ δημοσιογραφίας (MA Contemporary Media):σημαντική υπενθύμιση

Αφού ευχηθώ την πιο γλυκιά μου καλημέρα σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους της σελίδας, θα ήθελα με το σημερινό μου κείμενο να υπενθυμίσω, κυρίως σε όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τον συναρπαστικό κόσμο των ΜΜΕ, το διαγωνισμό με δώρο δύο υποτροφίες για μάστερ δημοσιογραφίας (MA Contemporary Media) στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, το οποίο εκπροσωπεί το κρατικό βρετανικό Πανεπιστήμιο Wolverhampton, στην Ελλάδα.

Ο διαγωνισμός ξεκίνησε τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015 και ολοκληρώνεται την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015. Οι τυχεροί νικητές θα ανακοινωθούν, κατόπιν κλήρωσης, την Παρασκευή 2 Οκτώβριου 2015. Σημειώνω ότι στη σελίδα του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας στο facebook, μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τους όρους του διαγωνισμού και να διεκδικήσετε την πολύτιμη αυτή ευκαιρία που σας προσφέρεται.

Συνεπώς, όσοι θέλετε να μπείτε δυναμικά στο χώρο της δημοσιογραφίας και να διεκδικήσετε μια θέση στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, αδράξτε την ευκαιρία που σας δίνεται. Εξίσου, όσοι είσαστε επαγγελματίες δημοσιογράφοι και επιθυμείτε να “ανοίξετε τα φτερά σας” και να αναζητήσετε νέες επαγγελματικές προοπτικές, έχετε τώρα αυτήν τη δυνατότητα.

Ως μέλος της διδακτικής ομάδας του CPJ (Athens)/University of Wolverhampton, στηρίζω τις πολύτιμες ευκαιρίες που ανοίγουν στους μελλοντικούς και επαγγελματίες δημοσιογράφους σημαντικούς δρόμους σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίσω, στο σημείο αυτό, ότι όσοι απόφοιτοι επιθυμούν να εργαστούν στην Μεγάλη Βρετανία, βρίσκουν δουλειά με τη βοήθεια του Πανεπιστημίου Wolverhampton, σε ένα πολύ υψηλό ποσοστό της τάξεως του 95%. Αυτήν ακριβώς την παράμετρο τονίζω σε όλα τα τελευταία κείμενά μου, γιατί την κρίνω εξαιρετικά σημαντική σε μια τόσο δύσκολη για τη χώρα περίοδο, με πολύ αυξημένη ανεργία, ιδίως σε επαγγέλματα, όπως το δημοσιογραφικό. Πιστεύω, δηλαδή, ότι οι επιλογές μας πρέπει να βασίζονται, πλέον, και στο κριτήριο της σύνδεσης με την αγορά εργασίας και, μάλιστα, της άμεσης επαγγελματικής αποκατάστασης.

Εύχομαι, από καρδιάς, να είναι τυχεροί όσοι πραγματικά θέλουν να εμβαθύνουν στο αντικείμενο της δημοσιογραφίας και ονειρεύονται μια μεγάλη καριέρα. Ευχομαι, επίσης, όλοι οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό να έχουν τη δύναμη και να κυνηγήσουν, με πάθος, επιμονή και υπομονή, τα επαγγελματικά τους όνειρα στον κόσμο των μίντια, γιατί τα όνειρά μας μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, εάν έχουμε πίστη στις δυνάμεις μας, όρεξη για σκληρή δουλειά και, πάντα, να είμαστε έτοιμοι και καλά εφοδιασμένοι για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος!

Περιμένω τα μηνύματα σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Τελετή αποφοίτησης στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας: Graduation Ceremony at the College of Professional Journalism

Μία πολύ ωραία και συγκινητική τελετή αποφοίτησης έλαβε χώρα, σήμερα το απόγευμα, 26/9/2015, των αποφοίτων του προπτυχιακού και μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών του Κολλεγίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, CPJ Athens, το οποίο εκπροσωπεί το κρατικό βρετανικό Πανεπιστήμιο του Wolverhampton.

Αξίζει να επισημανθεί ότι οι πτυχιούχοι του ΒA του Κολλεγίου απέσπασαν το περασμένο έτος τα τέσσερα από τα πέντα “Άριστα” που απονεμήθηκαν από το Πανεπιστήμιο του Wolverhampton στο οικείο Τμήμα Δημοσιογραφίας. Μάλιστα, ο External Examiner, μετά από αυστηρή επιθεώρηση του Κολλεγίου, έκανε στην αναφορά του πολύ θετική κρίση για το Κολλέγιο, συνιστώντας στο Πανεπιστήμιο να στείλει τους φοιτητές του για ένα εξάμηνο στην Αθηνα! Πολύ σημαντική παράμετρος που καθιστά εμφανή την πολύ αξιόλογη δουλειά που πραγματοποιείται στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και το υψηλό επίπεδο σπουδών που παρέχεται στους φοιτητές.

Ο Διευθυντής του Κολλεγίου, κ. Χάγιος, μας καλωσόρισε και τέλεσε την έναρξη της τελετής, ενώ ο κριτικός θεάτρου, Καθηγητής Κώστας Γεωργουσόπουλος απευθύνθηκε στους απόφοιτους με έναν πολύ ωραίο λόγο, στον οποίο αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην πολύ σημαντική δουλειά του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και του Κολλεγίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και στη συμβολή τους στο χώρο της δημοσιογραφίας.

Μετά την τελετή αποφοίτησης, ακολούθησε ένα μικρό πάρτι, με μπουφέ και λήψη φωτογραφιών για τους απόφοιτους και τις οικογένειές τους, ώστε να κρατήσουν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό και την καρδιά τις ευτυχισμένες στιγμές τους. Από την δική μου πλευρά, θα ήθελα μέσα από το σημερινό μου κείμενο να συγχαρώ τα παιδιά για την μεγάλη επιτυχία τους, αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς τους, και να τους ευχηθώ από καρδιάς μια πολύ δυναμική δημοσιογραφική πορεία.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι όσοι ενδιαφέρονται για bachelor ή master στη δημοσιογραφία, αξίζει να πάρουν πληροφορίες για το Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, δεδομένου ότι ανοίγει δρομους στους μελλοντικούς αλλά και επαγγελματίες δημοσιογράφους, ενώ το Πανεπιστήμιο του Wolverhampton προσφέρει μια, πραγματικά, μοναδική ευκαιρία σε όσους επιθυμούν να εργαστούν στην Μεγάλη Βρετανία: το 95% των αποφοίτων βρισκει δουλειά με τη βοήθειά του.

Αναμφίβολα, πρόκειται για μια πολύτιμη ευκαιρία στον καιρό της κρίσης, όπου ειδικά οι νέοι μαστίζονται από την ανεργία. Είναι επιτακτική, θα έλεγα, ανάγκη, με την ολοκλήρωση των σπουδών του, ο νέος να γνωρίζει τις προοπτικές που έχει και να μπαίνει στην αγορά εργασίας με γερά εφόδια. Επομένως, το δικό μου μήνυμα προς τους νεους που επιθυμούν να ασχοληθούν με τον απαιτητικό, αλλά ταυτόχρονα συναρπαστικό κόσμο των μίντια είναι: “αδράξτε τις ουσιαστικές ευκαιρίες και φτιάξτε το επαγγελματικό σας μέλλον, όπως το έχετε ονειρευτεί”!

Καλή συνέχεια σε όλους!! Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Υποτροφίες για μάστερ στη δημοσιογραφία

Σε μια χώρα, όπου η παιδεία δέχεται συνεχώς ισχυρά πλήγματα, είναι σημαντικό να δίνονται ουσιαστικές ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους που ξεκινούν να κάνουν σχέδια για το επαγγελματικό τους μέλλον και να χαράσσουν την επαγγελματική τους πορεία. Είναι, επίσης, σημαντικό να δίνονται πολύτιμες ευκαιρίες και σε όσα άτομα επιθυμούν να εμβαθύνουν στο αντικείμενο των σπουδών τους ή/και αναζητούν καινούργιες διεξόδους στον επαγγελματικό τους τομέα. Γιατί, η παιδεία μας είναι το θεμέλιο της κοινωνίας μας και η εκπαίδευση πρέπει να παρέχει προοπτικές που οδηγούν σε ένα καλύτερο και πιο ποιοτικό επαγγελματικό μέλλον.

Με το σημερινό μου κείμενο, λοιπόν, έκρινα σκόπιμο να ενημερώσω όλους, όσοι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τον συναρπαστικό κόσμο των ΜΜΕ ή ασχολούνται ήδη με το χώρο της δημοσιογραφίας, ότι το Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, εκπρόσωπος του Κρατικού Βρετανικού Πανεπιστημίου Wolverhampton στην Ελλάδα, χαρίζει στους φίλους του δύο υποτροφίες για Μάστερ Δημοσιογραφίας (MA Contemporary Media), όπως με πολύ μεγάλη χαρά ενημερώθηκα κι εγώ μέσα από την ιστοσελίδα του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Ειδικότερα, δύο τυχεροί θα κερδίσουν μία υποτροφία 100% και μία 50% στα δίδακτρα του Κολλεγίου. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μπουν στην ιστοσελίδα του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας https://www.facebook.com/ergastiridimosiografias.gr και αφού διαβάσουν, προσεκτικά, τους όρους, να συμμετάσχουν στον εξαιρετικά ενδιαφέροντα διαγωνισμό που, κατά την άποψή μου, πρέπει να προβληθεί, γιατί πρόκειται για μια πολύ θετική κίνηση.

Αυτό που μπορώ να αναφέρω, από την πλευρά μου, είναι ότι το Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, με το οποίο ξεκινώ συνεργασία τον Οκτώβριο, κάνει εξαιρετική δουλειά και ταυτόχρονα προσφέρει σημαντικές προοπτικές εργασίας, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αξίζει να επισημανθεί ότι όσοι αναζητούν εργασία στην Μεγάλη Βρετανία, έχουν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, καθώς το Πανεπιστήμιο Wolverhampton προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία: το 95% των πτυχιούχων του βρίσκει δουλειά με τη βοήθειά του. Η συγκεκριμένη παράμετρος, πιστεύω, ότι πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν από όσους επιθυμούν να ασχοληθούν με το χώρο των μίντια και από τους επαγγελματίες δημοσιογράφους, οι οποίοι θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους για να διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση εργασίας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι είναι σπουδαίο να δίνονται τέτοιες πολύτιμες ευκαιρίες από αξιόλογους εκπαιδευτικούς φορείς. Η δική μου προτροπή προς τα άτομα που διεκδικούν μια θέση εργασίας στον συναρπαστικό κόσμο των μίντια, είναι η ακόλουθη: να είναι προσηλωμένοι στο στόχο τους, να μην εγκαταλείπουν την προσπάθεια, αλλά να εργάζονται με συνέπεια, επιμονή και υπευθυνότητα και να αποκτούν, μέσα από την εκπαίδευση και επιμόρφωσή τους, ισχυρά εφόδια, προκειμένου να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις καινούργιες προκλήσεις του επαγγέλματός τους. Με αυτό τον τρόπο είναι βέβαιο ότι το όνειρό τους θα γίνει πραγματικότητα, γιατί ο επαγγελματικός στίβος είναι δύσκολος και απαιτητικός, αλλά οι επιλογές που κάνουμε εξαρτώνται από εμάς και είναι στο χέρι μας να διευρύνουμε τους ορίζοντες και να αναζητήσουμε λύσεις.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Χτυποκάρδια στο θρανίο: αύριο ξεκινάμε!

Αγαπώ τον Σεπτέμβρη (και με τις βροχούλες του), γιατί είναι ο μήνας των εντατικών επαγγελματικών μου προετοιμασιών. Ως εκπαιδευτικός, επιστρέφω κι εγώ στα θρανία. Αύριο, λοιπόν, το Διδασκαλείο μας ανοίγει τις πόρτες του για ένατη χρονιά, προκειμένου να υποδεχτεί τους μικρούς και μεγάλους μαθητές και να “πλημμυρίσει” από γέλια, χαρά και ευτυχία. Μάλιστα, από φέτος το Διδασκαλείο μας παίρνει άδεια και για την διεξαγωγή σεμιναρίων στο αντίκειμενο εξειδίκευσής μου “Δημοσιογραφία και Εγκληματολογία”.

Κάθε φορά που ξεκινώ τα μαθήματα, νιώθω το ίδιο χτυποκάρδι, το ίδιο γλυκό συναίσθημα. Ανυπομονώ να αγκαλιάσω τους μαθητές μου και να πορευτούμε μαζί στο μονοπάτι της γνώσης και της δημιουργικότητας, με ενθουσιασμό. Άλλωστε, όλα αυτά τα χρόνια, μαζί χαράξαμε το δρόμο. Ζήσαμε αμέτρητες στιγμές χαράς και συγκίνησης. Γι’ αυτό οι μαθητές μου είναι “οικογένειά” μου!

Μέσα από το καθαρό βλέμμα των παιδιών, αντλώ δύναμη και ζωντάνια και ατενίζω το μέλλον με αισιοδοξία. Παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, η καθημερινή επικοινωνία με τη νέα γενιά, δίνει τη δυνατότητα σε εμάς τους εκπαιδευτικούς να “δραπετεύουμε” από την σκληρή καθημερινότητα και να βιώνουμε, μέσα από τα δικά τους μάτια και το δικό τους σκεπτικό, τη ζωή. Μας οπλίζει, επίσης, με ανεξάντλητη δύναμη, ώστε να συνεχίσουμε τον απαιτητικό αγώνα μας για ένα καλύτερο αύριο. Γι’ αυτό, θεωρώ ότι είναι “ευλογία” να είσαι εκπαιδευτικός.

Η αυριανή μέρα είναι πολύ σημαντική για μένα, για έναν επιπρόσθετο λόγο. Ξεκινάνε τα μαθήματα στο Διδασκαλείο η κόρη μου και η ανιψιά μου. Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί τα μωρουδάκια μου έγιναν δεσποινίδες και θα είναι μαθήτριές μου! Θυμάμαι ότι από την πρώτη μέρα που κράτησα την κόρη μου στην αγκαλιά μου, πριν από επτά χρόνια, έκανα όνειρα για αυτήν τη στιγμή. Δεν το κρύβω, ότι έχω πολλή αγωνία, αλλά αγωνία γλυκιά για το νέο μας ξεκίνημα.

Και οι προετοιμασίες συνεχίζονται….Το απόγευμα του Σαββάτου, 26/9/2015, θα παραστώ στην τελετή αποφοίτησης (graduation ceremony) στο CPJ: College of Professional Journalism, για να συγχαρώ κι εγώ, με τους υπόλοιπους Καθηγητές, τους απόφοιτους για την σπουδαία επιτυχία τους και να τους ευχηθώ να πραγματοποιήσουν τα επαγγελματικά τους όνειρα. Η συνεργασία μας με το CPJ (Athens)/University of Wolverhampton, ξεκινάει τον Οκτώβριο και στο μεταξύ προετοιμάζομαι όσο καλύτερα γίνεται για τις διαλέξεις. Μέσα από την σελίδα, θα σας ενημερώσω για κάθε τι σχετικό με το Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας και τη συνεργασία μας.

Έτσι, μέσα σε όλο αυτό το θολό τοπίο, στο οποίο βρίσκεται η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, το δικό μου μήνυμα είναι να πιστέψουμε στη νέα γενιά, ώστε να αντλήσουμε κι εμείς οι εκπαιδευτικοί δύναμη από τα όνειρα των παιδιών και να παλέψουμε όλοι μαζί, σαν μια γροθιά, για τα ιδανικά μας και τις υψηλές αξίες.  Σε μια χώρα με κρίση, η εκπαίδευση είναι η ουσιαστική λύση για να βγούμε από τα αδιέξοδά μας. Συνεπώς, ο ρόλος των εκπαιδευτικών είναι πολύ σημαντικός και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με το χώρο, συνειδητοποιώντας την μεγάλη ευθύνη που φέρουμε. Η παιδεία είναι το πιο ισχυρό εφόδιο για να διευρύνουν τα παιδιά μας τους ορίζοντες τους και να ανοίξουν τα φτερά τους για να κατακτήσουν τα όνειρά τους….

Καλημέρα σας εύχομαι!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Πρεμιέρα για την Φαίη Μαυραγάνη και την ενημερωτική εκπομπή “Τώρα…Ό, τι συμβαίνει”

Πρεμιέρα αύριο, Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015, για την αγαπημένη μας δημοσιογράφο Φαίη Μαυραγάνη και την ενημερωτική εκπομπή “Τώρα…Ό, τι συμβαίνει”. Η αξιόλογη δημοσιογράφος, με την δυναμική ομάδα της, θα μας ενημερώνει έγκυρα, έγκαιρα και αξιόπιστα για όλα όσα συμβαίνουν στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χώρο, από τον τηλεοπτικό σταθμό EPSILON, συνεχίζοντας την επιτυχημένη ενημερωτική της εκπομπή.

Από τις 5.30 το πρωί και για 4 ολόκληρες ώρες, κάθε Σάββατο και Κυριακή, η δημοσιογράφος με την σημαντική εμπειρία θα είναι στις επάλξεις και θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις. Είναι σαφές ότι σε μια κρίσιμη για τη χώρα περίοδο, επιλέγουμε και εμπιστευόμαστε τους έγκριτους δημοσιογράφους, οι οποίοι με συνέπεια, υπευθυνότητα και σοβαρότητα μας κρατούν ενήμερους για όλα τα σημαντικά γεγονότα και μας παρέχουν ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη εικόνα για τα καίρια ζητήματα που μας απασχολούν.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η Φαίη με την αξιοπρέπεια, το ήθος, τον επαγγελματισμό της και το σεβασμό που δείχνει στο κοινό όλα αυτά τα χρόνια, έχει καταφέρει να ξεχωρίσει στον δύσκολο και απαιτητικό χώρο της δημοσιογραφίας και της παρουσίασης. Είναι σημαντικό, συνεπώς, σε μια εποχή, όπου και ο δημοσιογραφικός κλάδος μαστίζεται από οξύτατη κρίση, αλλά και οι πολίτες διάκεινται με μεγάλη καχυποψία και δυσπιστία απέναντι στον δημοσιογραφικό κόσμο, να προβάλλουμε τις αξιόλογες δημοσιογραφικές δουλειές και τις σοβαρές δημοσιογραφικές ομάδες.

Με αυτό τον τρόπο, οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σκληρά και με υπευθυνότητα, θα αναδειχθούν και θα δώσουν νέα “πνοή” στο δημοσιογραφικό επάγγελμα, το οποίο βρίσκεται σε κρίση, κυρίως τα τελευταία χρόνια. Η δημοσιογραφία, ωστόσο, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και καθημερινότητάς μας, γιατί μέσω των δημοσιογράφων ενημερωνόμαστε και συνδεόμαστε με ολόκληρο τον κόσμο και τα σημαντικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, αλλάζοντας πολλές φορές την πορεία της ιστορίας. Άρα, αντί να διακείμεθα συνεχώς με αρνητισμό στον δημοσιογραφικό κόσμο, οφείλουμε ως ενεργοί πολίτες να θέτουμε τα όρια, να δείχνουμε το δρόμο και να στηρίζουμε τους σοβαρούς δημοσιογράφους, προκειμένου να επιτελούν το έργο τους αξιόπιστα, με κριτική ματιά σε πρόσωπα και καταστάσεις, αναδεικνύοντας την ερευνητική δημοσιογραφία, η οποία δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς.

Κλείνοντας το σημερινό μου κείμενο, εύχομαι στην αξιόλογη δημοσιογράφο και φίλη, Φαίη Μαυραγάνη, μεγάλη επιτυχία. Επίσης, εύχομαι στην ίδια και την ομάδα της να έχουν τη δύναμη, σε τόσο δύσκολες για τη χώρα περιόδους, να “κυνηγούν” την πραγματική είδηση, δίνοντας έμφαση στην ουσία των γεγονότων και αναδεικνύοντας τις σοβαρές και πολυσύνθετες πλευρές τους.

Καλή αρχή!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

CPJ: Δημοσιογραφική δουλειά στην Αγγλία

Νιώθω τεράστια χαρά και τιμή που θα αποτελέσω μέλος της ομάδας του CPJ (Athens) /University of Wolverhampton. Ανυπομονώ να ξεκινήσουμε τα μαθήματα τον Οκτώβριο. Με πολύ μεγάλη διάθεση, όρεξη για δημιουργική δουλειά και αισιοδοξία ότι υπάρχουν ακόμα δρόμοι και σημαντικές προοπτικές για τη νέα γενιά, θα ξεκινήσω τις διαλέξεις σε ένα χώρο που αγάπησα από την πρώτη στιγμή, γιατί πιστεύω ότι παρέχει σε όλους, όσοι επιθυμούν να ασχοληθούν ή ασχολούνται με το χώρο της δημοσιογραφίας, σπουδαία εφόδια.

Η ποιότητα δουλειάς στο CPJ είναι πολύ υψηλή και ταυτόχρονα δίνεται η πολύτιμη ευκαιρία στους απόφοιτους να βρουν δημοσιογραφική δουλειά στην Αγγλία, δεδομένου ότι 9 στους 10 φετινοί απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Wolverhampton εργάζονται ήδη.

Το Κολλέγιο Δημοσιογραφίας (CPJ: College of Professional Journalism) αντιπροσωπεύει το Πανεπιστήμιο του Wolverhampton και οι φοιτητές του διαθέτουν online πρόσβαση στις πηγές του Πανεπιστημίου του Wolverhampton στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και τη συνεχή μαθησιακή υποστήριξη του βρετανικού εκπαιδευτικού ιδρύματος.

Να σημειώσω ότι το CPJ ιδρύθηκε με σκοπό να προσφέρει νέες, πολύτιμες ευκαιρίες τόσο στους επίδοξους, όσο και στους ενεργούς επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αναβαθμίσουν το επίπεδό τους ώστε να συγχρονιστεί με τα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα. Μέσω του Κολλεγίου, μπορούν να αποκτήσουν αναγνωρισμένο ευρωπαϊκό BA και MA στους τομείς της δημοσιογραφίας και των σύγχρονων μέσων. Άλλωστε, το Πανεπιστήμιο του Wolverhampton στο Ηνωμένο Βασίλειο κατέχει μια ηγετική θέση στην διακρατική εκπαίδευση, με προγράμματα σε πολλές χώρες.

Το CPJ βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το πολύ γνωστό Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας στην οδό Καπλανών, στο Κολωνάκι.

Συνεπώς, είναι σκόπιμο όσοι αναζητούν μια πραγματική ευκαιρία στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, να ξεκινήσουν τις σπουδές τους στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, το οποίο κάνει πολύ αξιόλογη δουλειά, ενώ θα τους ανοίξει δρόμους και θα τους οδηγήσει στην πραγματοποίηση των μεγαλύτερων επαγγελματικών τους ονείρων. Σε μια τόσο δύσκολη για τη χώρα περίοδο, είναι εξαιρετικά σημαντικό οι νέοι μας να επιλέγουν ορθά και να αξιοποιούν τις ευκαιρίες που τους δίνονται, προκειμένου να διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο στην αγορά εργασίας, με μέλλον και προοπτική.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το CPJ (Athens), παρακολουθείστε: https://www.youtube.com/watch?v=lyir80uB8Ak

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Περί παιδείας ο λόγος: ας πούμε αλήθειες, ας καταθέσουμε προτάσεις

Με προβληματίζει έντονα το γεγονός ότι οι πολιτικοί μας επιλέγουν για τα δικά τους παιδιά ιδιωτικά σχολεία και ιδιωτικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Δεν προσωποποιώ, γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να στοχοποιείται και αναφέρομαι στο σύνολο των πολιτικών μας που ακολουθεί το συγκεκριμένο δρόμο. Αναμφίβολα, είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη, ακόμα και των εμπλεκόμενων με την πολιτική, να επιλέγουν ό,τι κρίνουν καλύτερο για την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Παρά ταύτα, πιστεύω ότι οι πολιτικοί μας πρέπει να είναι ειλικρινείς και έντιμοι. Ειδικά, όταν γίνεται τόσο εκτενής λόγος για έννοιες, όπως “κοινωνική ισότητα”, “δικαιοσύνη”, “αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας”. Είναι αδιανόητο, σε μια εποχή όπου η Ελλάδα μαστίζεται από μια σοβαρότατη οικονομική και κοινωνική κρίση, να μην είναι οι πολιτικοί μας παραδείγματα προς μίμηση για όλους μας, αλλά να ακολουθούν αντίθετους δρόμους από όσους υποδεικνύουν στους πολίτες να ακολουθήσουν και να υιοθετούν άλλες αξίες από αυτές που πρεσβεύουν στο δημόσιο λόγο τους.

Εφόσον, λοιπόν, οι ίδιοι επιλέγουν για τα παιδιά τους την ιδιωτική εκπαίδευση, έχουν τουλάχιστον την ηθική υποχρέωση να προστατεύσουν το δικαίωμα του κάθε πολίτη -και πρωτίστως του πολίτη με χαμηλότερα εισοδήματα- να επιλέξει την ιδιωτική εκπαίδευση για τα παιδιά του. Αυτό που τονίζω σε όλα τα τελευταία κείμενά μου είναι ότι, αναμφισβήτητα, η δημόσια δωρεάν παιδεία πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό στόχο για όλα τα πολιτικά κόμματα και η αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στο δημόσιο σχολείο και το δημόσιο Πανεπιστήμιο πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να αποτελέσει βασικό άξονα του Υπουργείου Παιδείας. Όχι μάλιστα με ξεπερασμένες και λανθασμένες πολιτικές, ούτε με ημίμετρα, αλλά με ουσιαστικές και ριζικές τομές.

Ωστόσο, σε μια χώρα που βρίσκεται σε βαθιά κρίση, το δημόσιο δεν μπορεί να παραμένει ο “μεγάλος ασθενής”. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να “γιγαντωθεί” ένα δημόσιο που ήδη αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα, τα οποία δεν μπορούν να επιλυθούν. Επομένως, ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά, ώστε να βοηθήσει και τον δημόσιο τομέα να επιλύσει τα μείζονα προβλήματά του. Κάποια στιγμή πρέπει να ακουστούν αλήθειες και να επιμείνουμε σε αυτές. Μιλάω καθημερινά με μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας και αυτό που διαπιστώνω είναι ότι τα δημόσια σχολεία στη χώρα μας, δυστυχώς, υπολειτουργούν. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι απαράδεκτο και, ασφαλώς, είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που ωθεί τους πολιτικούς μας να απορρίπτουν τα δημόσια σχολεία για τα παιδιά τους. Γιατί, βέβαια, δεν θα δέχονταν το δικό τους παιδί να μην έχει βιβλία, να μην έχει δασκάλους όλων των ειδικοτήτων και να αναγκάζεται να σχολάει πολύ νωρίτερα, εξαιτίας των εκπαιδευτικών κενών. Τα υπόλοιπα παιδάκια, όμως, σαν “παιδιά κατώτερου Θεού” δεν έχουν βιβλία, δεν έχουν δασκάλους, συχνά δεν έχουν θέρμανση και τρέμουν τα κορμάκια τους την ώρα που κάνουν μάθημα.

Να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία; Όταν έκανα τις διαλέξεις στο δημόσιο Πανεπιστήμιο (το οποίο τιμώ και γι’ αυτό άλλωστε επέλεξα συνειδητά την δημόσια παιδεία για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου, απορρίπτοντας την ευκαιρία να φύγω στο εξωτερικό), κυριολεκτικά παρακαλούσα για λίγο σαπούνι, το οποίο δεν υπήρχε στις τουαλέτες και είχε την ευγενή καλοσύνη ο επιστάτης να μου φέρνει, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα κάναμε τα μαθήματα δίπλα σε μια στοίβα σκουπιδιών, με τους διοικητικούς υπαλλήλους να παρακαλάνε να προσέχουμε τα παιδιά που πετάνε τα σκουπίδια τους!! Ακόμα και σε αυτές τις άθλιες συνθήκες, εν τούτοις, τόσο οι Καθηγητές, όσο και οι φοιτητές, δίνουν την ψυχή τους, με όνειρο ένα καλύτερο αύριο. Κι αυτό είναι προς τιμήν των εκπαιδευτικών μας, οι οποίο τονίζω ότι είναι, στην πλειοψηφία τους, Άνθρωποι και σπουδαίοι αγωνιστές!!

Οι πολιτικοί μας, όμως, όχι μόνον δεν βελτιώνουν τις συνθήκες στο ελληνικό δημόσιο σχολείο και Πανεπιστήμιο, αλλά απροκάλυπτα επιλέγουν για τα παιδιά τους τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία και Πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπου βέβαια δεν τα περιμένουν στοίβες σκουπιδιών, αλλά καθαρές αίθουσες εξοπλισμένες με τα καλύτερα μέσα τεχνολογίας.

Ποιες είναι οι δικές μου προτάσεις; Για να μη μιλάμε, μόνο, σε θεωρητικό επίπεδο, καταθέτω τις προσωπικές μου σκέψεις και προτάσεις, όπως κάνω τα τελευταία χρόνια, γιατί η παιδεία είναι το θεμέλιο της κοινωνίας μας. Είναι σαφές ότι η αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας πρέπει να αποτελέσει πρωταρχικό άξονα της επόμενης Κυβέρνησης, με τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού συστήματος που θα δώσει έμφαση στην καλλιέργεια της κριτικής σκέψης (μέσα από συμμετοχή σε θεατρικές παραστάσεις, λογοτεχνικούς και μαθηματικούς αγώνες, εικαστικά δρώμενα, συναυλίες, αθλητικές επιδείξεις, τμήματα συγγραφής και τόσα πολλά άλλα δημιουργικά μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σχολείο), στην αξιοποίηση των κλίσεων κάθε μαθητή, στην προώθηση του συνεργατικού πνεύματος και στη συμπόρευση της ελληνικής δημόσιας εκπαίδευσης με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή, ώστε τα παιδιά μας να γίνουν “πολίτες του κόσμου” και να ανοίξουν τα φτερά τους, χωρίς αυτό να σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι θα φύγουν από τον τόπο τους.

Επιτέλους, ας το καταλάβουν οι πολιτικοί μας, ότι το σχολείο δεν είναι φυλακή! Δεν επιτρέπεται να κάθονται 6 και 7 ώρες τα παιδιά σε μια καρέκλα και να παπαγαλίζουν αρχαία και μαθηματικά. Αυτές οι λογικές και οι νοοτροπίες ενός στείρου και αντιπαραγωγικού σχολείου, το οποίο καλλιεργεί τον αθέμιτο ανταγωνισμό και τον σχολικό εκφοβισμό, πρέπει να ξεπεραστούν!! Ας πέσουν οι μάσκες και ας μη μας λένε οι πολιτικοί μας ότι θέλουν να “πολεμήσουν” την παραπαιδεία, όταν οι ίδιοι έχουν μετατρέψει το σχολείο σε μια “βιομηχανία παραγωγής ρομπότ”!! Ο μόνος τρόπος για να ‘επιβιώσουν’ τα ρομποτάκια τους είναι να κάνουν μέχρι το βράδυ φροντιστήρια. Απευθυνόμενη, συνεπώς, στους πολιτικούς μας, θα τους πω: ‘Αλλάξτε τα προγράμματα! Τολμήστε! Έφτασε πια η ώρα’.

Ένα σχολείο που δεν θέλει να είναι “δεκανίκι” της χαρακτηριζόμενης “παραπαιδείας” πρέπει να αποδεσμευτεί πλήρως από το όποιο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ο μαθητής χαρούμενος, χωρίς το άγχος των φροντιστηρίων, θα πηγαίνει στο σχολείο, θα εμβαθύνει σε όλα τα αντικείμενα και λίγο περισσότερο, κρίνω, ότι πρέπει να δίνεται έμφαση στην κλίση και το ταλέντο που ο κάθε μαθητής έχει, ώστε ο κάθε ένας να αισθάνεται μοναδικός και να προσφέρει στο σχολείο κάτι μέσα από την καρδούλα του. Προς αυτή την κατεύθυνση, πολύ σημαντικό μέτρο είναι να δημιουργηθούν μεγάλες θεματικές ενότητες, όπως: μαθηματικά και φυσικές επιστήμες, λογοτεχνία, θέατρο, εικαστικά, άθληση και μέσω των θεματικών να οργανώνεται η ύλη και να διδάσκονται τα μαθήματα. Δίνω απλά παραδείγματα: να διδάσκονται τα παιδιά έναν λογοτέχνη μέσα από τη διοργάνωση θεατρικής παράστασης, να διδάσκονται έναν σπουδαίο ζωγράφο μέσα από την παρουσίαση του έργου του, να μαθαίνουν καλύτερα μαθηματικά με ομαδικές ενδιαφέρουσες εργασίες που δείχνουν το πώς οι αριθμοί μπαίνουν στην καθημερινότητά μας, πρακτικά, και πώς μπορούν να αξιοποιηθούν στην καθημερινή μας ζωή και καθημερινές μας δραστηριότητες. Μια ωραία λύση θα ήταν τα “βασικά μαθήματα” να λάβουν άλλη πνοή και δυναμική, να διδάσκονται στα μουσεία, στις βιβλιοθήκες, στο προαύλιο, με τρόπο βιωματικό και μέσα από ενδιαφέρουσες ατομικές και ομαδικές εργασίες.

Μόνο η τρίτη τάξη του Λυκείου θα αποτελεί την “τάξη προετοιμασίας” για την εισαγωγή στην ανώτατη και τεχνική εκπαίδευση. Εδώ θεωρώ πολύ σημαντικό να ιδρυθούν, παράλληλα με το δημόσιο Πανεπιστήμιο, πολύ καλά ιδιωτικά Πανεπιστήμια, τα οποία θα δημιουργήσουν σημαντικές θέσεις εργασίας και θα προσελκύσουν φοιτητές από όλο τον κόσμο. Είναι αδιανόητο η Ελλάδα, κοιτίδα του πολιτισμού, να μη διαθέτει πολύ καλά ιδιωτικά Πανεπιστήμια που θα αποτελούν πόλο έλξης για φοιτητές από τα πέρατα της γης! Ταυτόχρονα, θα δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά μας να ολοκληρώσουν τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές τους σπουδές στην πατρίδα τους, αντί να φεύγουν για να σπουδάσουν, για παράδειγμα, ελληνική φιλολογία στο εξωτερικό!!

Το δημόσιο Πανεπιστήμιο πρέπει να συνδεθεί, άμεσα, με την αγορά εργασίας, γιατί επίσης είναι αδιανόητο σε μια χώρα με τόσo αυξημένη ανεργία, να μην ανταποκρίνονται, στο ελάχιστο, οι Σχολές και τα Τμήματα στις ανάγκες της αγοράς. Αυτό, βέβαια, σημαίνει ότι πρέπει να πάψουν οι εμπλεκόμενοι με το σύστημα εκπαίδευσης να δίνουν φρούδες ελπίδες στα παιδιά και να επιτρέπουν το σημερινό χάλι, δηλαδή να εισάγονται σε Σχολές, όπως η Ιταλική Φιλολογία και πολλές άλλες, με μέσο όρο 3 και 4, απλώς για να τους “χρυσώσουν το χάπι” ότι όλοι σπουδάζουν στην Ελλάδα!! Εξίσου σημαντική η τόνωση της τεχνικής εκπαίδευσης και η ώθηση των παιδιών και προς αυτή την κατεύθυνση, η οποία στη χώρα μας είναι υποτιμημένη και υποβαθμισμένη.

Με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, πιστεύω ότι ένας εμπνευσμένος Υπουργός Παιδείας μπορεί να κάνει πολύ σπουδαία πράγματα και να ανοίξει άλλους δρόμους στο χώρο της εκπαίδευσης και της παιδείας. Δεν είναι τα χρήματα που μας λείπουν, είναι οι δημιουργικές ιδέες, η τόλμη και η ΨΥΧΗ!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Καλή αρχή, παιδιά!!

Την πιο γλυκιά μου καλημέρα και το πιο φωτεινό μου χαμόγελο στέλνω σε όλους τους μαθητές που ξεκινάνε σήμερα το σχολείο. Το πιο γλυκό φιλί δίνω και στα δικά μου παιδάκια!

Εύχομαι σε μικρούς και μεγάλους μαθητές να έχουν πρόοδο και πάντα ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη για να απολαμβάνουν τις υπέροχες, ξέγνοιαστες, στιγμούλες της μαθητικής ζωής τους. Εύχομαι και σε όλους εμάς τους γονείς δύναμη για να είμαστε ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά μας, να ακούμε προσεκτικά όσα μας λένε και όσα θέλουν να μας πούνε, αλλά δεν μας λένε, και να μεριμνούμε ώστε να έχουνε μια όμορφη καθημερινότητα στο σχολείο και το σπίτι, απαλλαγμένη από άγχη και φοβίες.

Εύχομαι, τέλος, στους εκπαιδευτικούς να έχουν δύναμη, να μην καταβάλλονται από όλα τα αντικειμενικά εμπόδια που οξύνονται σε μια χώρα που βρίσκεται σε κρίση και να αντλούν χαρά από το χαμόγελο των μαθητών τους. Άλλωστε, ο εκπαιδευτικός πρώτα και πάνω από όλα ασκεί λειτούργημα και σε περιόδους κρίσης οι μαθητές έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη να νιώσουν ασφάλεια και να αποκτήσουν ισχυρά εφόδια για να φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ελπίζω, ταυτόχρονα, η Πολιτεία να αντιληφθεί το πόσο θεμελιακός είναι ο ρόλος της παιδείας και να προχωρήσει σε ριζικές τομές που θα ανοίξουν νέους δρόμους στη γνώση και την έρευνα. Επίσης, ελπίζω οι πολιτικοί να κατανοήσουν οτι τα παιδιά πρέπει, πρωτίστως, να είναι χαρούμενα πηγαίνοντας στο σχολείο και ότι η κοινωνία μας έχει ανάγκη ευτυχισμένους, αισιόδοξους, δημιουργικούς και κριτικά σκεπτόμενους ανθρώπους, οι οποίοι θα μπορούν να ανοίξουν τα φτερά τους και να δημιουργήσουν μια νέα Ελλάδα.

Η σημερινή μέρα είναι πολύ σημαντική για εμένα. Η κόρη μου φοιτά στην δευτέρα τάξη του δημοτικού. Δεν είναι πια το μωράκι που έκλαιγε και δεν ήθελε να πάει σχολείο, αλλά η δεσποινιδούλα που ανυπομονούσε να δει τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές της. Ο γιος μου πηγαίνει για πρώτη φορά σχολείο, στον παιδικό σταθμό. Πόση συγκίνηση, πόσο γλυκό χτυποκάρδι για την πρώτη τους μέρα!!

Ασφαλώς, καταθέτοντας και την δική μου εμπειρία για το “πρωτάκι” μου, θα έλεγα ότι δυσκολεύτηκα πολύ να λάβω την τελική απόφαση να γράψω τον μικρό στον παιδικό. Είμαστε αχώριστοι και πολύ δεμένοι. Ήταν, ωστόσο, συνειδητή απόφαση, γιατί μολονότι τα περισσότερα πρωινά μας θα τα περνούσαμε μαζί, όπως κάνουμε τα τελευταία τρία χρόνια, έβλεπα ότι το σπίτι τον “πνίγει”, ότι δεν μπορώ να του προσφέρω τις δημιουργικές ασχολίες του σχολείου και, γενικά, όλα όσα προσφέρει το σχολικό περιβάλλον.

Με αυτήν τη σκέψη, προετοίμασα κατ’ αρχάς τον εαυτό μου, και ύστερα για μια περίοδο αρκετών μηνών προετοίμαζα το παιδί, μεταδίδοντάς του τον ενθουσιασμό μου για το νέο του ξεκίνημα. Πιστεύω, συνεπώς, ότι είναι πολύ σημαντικό να νιώθουν και οι γονείς πολύ σίγουροι και χαρούμενοι για την νέα αρχή του παιδιού τους και, το κυριότερο, ασφαλείς με την επιλογή του σχολείου.

Σήμερα ξύπνησα πολύ συγκινημένη, αλλά και πολύ ευτυχισμένη. Το πρωί στήσαμε στο σπίτι γιορτή. Ξύπνησα τα παιδιά με τραγούδια και γέλια. Κατέγραψα τις στιγμές μας στο βίντεο και τους υποσχέθηκα να πάμε στον παιδότοπο το απόγευμα. Όταν ο γιος μου με ρώτησε, χθες, τι θα κάνει εάν του λείψω, απάντησα “ακόμα κι αν σου λείψω, δεν θα στεναχωρείς, γιατί θα σκεφτείς ότι το μεσημέρι πάλι θα είμαστε αγκαλιά και το απόγευμα θα πάμε να παίξουμε”.

Από την άλλη πλευρά αυτό που με “δίδαξαν” οι τελευταίες μέρες είναι ότι η “πρώτη φορά στο σχολείο” του μικρότερου παιδιού, δεν πρέπει να “κλέβει” από τη χαρά και την αγωνία της πρώτης μέρας στο σχολείου του μεγαλύτερου παιδιού. Κι αυτή είναι μια μεγάλη “παγίδα”. Ειδικά, όταν το άλλο παιδί είναι πιο εσωστρεφές, χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια από την πλευρά μας, προκειμένου να αισθάνεται κι εκείνο ασφαλές, χαρούμενο και μοναδικό.

Προσπάθησα να είναι γιορτή τόσο η σημερινή πρώτη μέρα, όσο και οι προηγούμενες μέρες προετοιμασιών και για τα δυο παιδιά. Η προτροπή που έδωσα στην κόρη μου είναι να περάσει όσο πιο όμορφα γίνεται, παρά το αναπόφευκτο άγχος της πρώτης μέρας, γιατί αυτές οι στιγμές είναι στη ζωή μας μοναδικές.

Ομολογώ ότι, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, έρχεται στο μυαλό και την καρδιά η γλυκιά γεύση από τα δικά μου μαθητικά χρόνια. Είμαι τυχερή, γιατί έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις από το σχολείο και από όλες τις πρώτες μέρες στο σχολείο, εκτός ίσως από την πρώτη φορά στο σχολείο, την οποία θυμάμαι με λίγο φόβο, αλλά με την αγάπη της δασκάλας μου πέρασε πολύ όμορφα.

Γι’ αυτό θα κλείσω το σημερινό μου κείμενο, τονίζοντας ότι το πιο σημαντικό είναι τα παιδάκια μας να είναι ευτυχισμένα και δημιουργικά στο σχολείο. Η ενήλικη ζωή είναι γεμάτη άγχη, εντάσεις, αγωνίες. Η ανήλικη ζωή, όμως, είναι συνυφασμένη με τη χαρά και το γέλιο, με την ανεμελιά και το όνειρο. Το σχολείο πρέπει να καλλιεργεί την κριτική σκέψη, να ενδυναμώνει τις φιλίες, να δίνει κίνητρα στους μαθητές να αναδείξουν την αξία και τη μοναδικότητά τους και να ζήσουν το δικό τους όνειρο.

Το σχολείο δεν είναι φυλακή και δεν πρέπει να βιώνεται από τους μαθητές σαν να είναι κάτεργο. Δεν θα σταματήσω να το “φωνάζω” αυτό μέσα από τα κείμενά μου. Ως εκπαιδευτικός κι εγώ, επιδιώκω να έχω δίπλα μου ευτυχισμένα παιδιά που θέτουν στόχους και μαθαίνουν δρόμους για να τους υλοποιήσουν. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο να δημιουργήσουν οι εκπαιδευτικοί ένα απόλυτα ασφαλές, υγιές και δημιουργικό περιβάλλον, όπου ο κάθε μαθητής θα μπορεί να αναδειχθεί και όλοι μαζί, ως μια πολύ δυνατή ομάδα, θα πορεύονται με κοινό στόχο. Είναι, ταυτόχρονα, σημαντικό εμείς οι γονείς να δίνουμε έμφαση στη χαρά και στην σπουδαιότητα της ουσιαστικής γνώσης.

Όσο για το “άγχος της πρωτιάς”, αυτό που πιστεύω και λέω στα παιδιά μου είναι ότι “ο κάθε ένας από εμάς είναι μοναδικός και έχει την προσωπική του αξία. Τους αγώνες μας δεν τους κάνουμε για να ξεπεράσουμε τους διπλανούς μας, αλλά για τον εαυτό μας, για να υλοποιήσουμε τους δικούς μας στόχους και τα όνειρά μας. Όταν αγαπάμε αυτό που κάνουμε, είμαστε συγκεντρωμένοι και προσηλωμένοι στο στόχο και συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, νιώθουμε πολύ όμορφα και αυτό είναι που αξίζει στη ζωή”.

Τέλος, σε μια τόσο σημαντική μέρα για την παιδική και εφηβική ηλικία, δεν πρέπει να ξεχνάμε τους ανήλικους που ξεκινάνε τα μαθήματά τους πίσω από τα κάγκελα, αλλά και τα παιδιά που, για διάφορους σοβαρούς λόγους, δεν θα πάνε σήμερα σχολείο. Ούτε, βέβαια, να ξεχνάμε εκείνα τα παιδιά, τα οποία ανυπομονούσαν να πάνε σχολείο, εν τούτοις δεν θα ακούσουν το κουδούνι να χτυπά, γιατί τα σχολεία τους θα παραμείνουν κλειστά εξαιτίας κενών που δεν καλύφθηκαν έγκαιρα από την Πολιτεία. Ας έχουμε στη σκέψη μας όλα τα παιδιά, γιατί τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο και ας δείχνουμε πάντα ευαισθησία σε ό,τι αφορά την παιδική ηλικία.

Καλή αρχή!! Παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, ας είμαστε όλοι δυνατοί και ας μην ξεχνάμε ότι η ψυχή που αγωνίζεται φτάνει εκεί που σχεεδιάζει και ονειρεύεται!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Γλυκός Σεπτέμβρης και Σεμινάρια “Εγκληματολογία και Δημοσιογραφία”

Ο γλυκός Σεπτέμβρης μας, με μυρωδιά σχολείου, μας περιμένει να τον “γευτούμε” και να ζήσουμε καινούργιες εμπειρίες! Κρατάμε τις όμορφες αναμνήσεις του καλοκαιριού και φτιάχνουμε την καθημερινότητά μας με στιγμές που αγαπάμε, με φίλους μας, με πολλές προετοιμασίες για όλα όσα έρχονται και με σχέδια για ένα δημιουργικό χειμώνα. Παρά το εκλογικό κλίμα και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, εμείς είμαστε εδώ στις “εκπαιδευτικές επάλξεις” και μέσα από την σελίδα.

Ετοιμάζω,δυναμικά και με μεγάλη διάθεση για τα καινούργια ξεκινήματα, το πρόγραμμα. Ήθελα, λοιπόν, με το σημερινό κείμενο, να ενημερώσω όλους, όσοι ενδιαφέρονται για τα σεμινάρια “Εγκληματολογία και Δημοσιογραφία”, ότι μπορούν να μου στείλουν μήνυμα στο mail μου: kardaraa@gmail.com, με θέμα “ενδιαφέρον για τα σεμινάρια”, ώστε να τους στείλω τις θεματικές ενότητες και όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη διεξαγωγή των σεμιναρίων, τα οποία προετοιμάζω και, καλώς εχόντων των πραγματων, θα ξεκινήσουν μέσα στον Οκτώβρη.

Σας ευχομαι ένα υπέροχο φθινόπωρο και όσο μπορείτε να ανακαλύπτετε μικρές, μαγικές στιγμούλες, που δίνουν στην καθημερινότητά σας μια νότα χαράς! Έτσι για να κρατηθούμε δυνατοί, με τα δύσκολα που μας περιμένουν…

Σας φιλώ γλυκά, σαν τον Σεπτέμβρη!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Ας βάλουμε τέρμα στις προκαταλήψεις και τις ιδεοληψίες. Ας ακουστεί και η δική μας αλήθεια

Ο Λάκης Λαζόπουλος, υποδυόμενος τη μητέρα Μήτση στους “Δέκα Μικρούς Μήτσους”, την τηλεοπτική σειρά που φανατικά παρακολουθούσα ως μαθήτρια, αναρωτιόταν “παράλογο;;”, έχοντας ακούσει, από όσους συναναστρεφόταν, ό,τι πιο ακραίο και έξω από τα όρια της λογικής. Αυτό ακριβώς το συναίσθημα νιώθω να με “πνίγει”. Πιο συγκεκριμένα, αισθάνομαι ότι ζω το παράλογο. Ότι το μέλλον των παιδιών μου βρίσκεται σε πολιτικούς που είτε στηρίζονται και αναπαραγάγουν ιδεοληψίες, είτε ενδιαφέρονται να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων.

Στην Ελλάδα της κρίσης, παρατηρούμε ένα ακόμα σοβαρό φαινόμενο: οι λέξεις και οι έννοιες χάνουν την βαθύτερη ουσία τους. Οι έννοιες “κοινωνική ισότητα”, “δικαιοσύνη” “ελευθερία” και “αξιοκρατία”, εν τέλει, ταυτίζονται με την εκτίναξη στα ύψη της ανεργίας, με την αδικία, την ασυδοσία και την αναξιοκρατία. Δυστυχώς, ουσιαστικές και χειροπιαστές λύσεις δεν δίνονται, προτάσεις τολμηρές αλλά εφικτές και με προοπτική δεν διατυπώνονται. Γιατί, θυσίες είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε όλοι, αλλά έχουμε ανάγκη μια συγκεκριμένη προοπτική, ένα σαφές πλαίσιο δράσης. Έστω με μικρά βήματα, τα οποία όμως θα δώσουν μια ανάσα, θα ανοίξουν μια πόρτα, θα δείξουν ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Θεμέλιο της κοινωνίας μας είναι, αναμφίβολα, η παιδεία μας και από εκεί πρέπει να ξεκινήσουν τα μικρά, αλλά πολύ σημαντικά βήματα.

Ας εξετάσουμε, λοιπόν, σήμερα το πρόσφατο ζήτημα που απασχολεί εντονότατα όλα, σχεδόν, τα ελληνικά νοικοκυριά και αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση και την προσπάθεια να μπει η “ταφοπλακα” της. Το γεγονός που με θλίβει περισσότερο είναι ότι μια κυβέρνηση αριστεράς κάνει λόγο για “ταξικό σύστημα εκπαίδευσης” όταν όλες οι ελληνικές οικογένειες χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της ιδιωτικής εκπαίδευσης: φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, κέντρα ξένων γλωσσών και υπολογιστών, ωδεία, χοροδιδασκαλεία κ.λπ.

Μια δεύτερη, πολύ σημαντική, παράμετρο που πρέπει να τονίσουμε και να γνωρίζει το ευρύ κοινό και, κυρίως, όσοι εξακολουθούν να έχουν προκαταλήψεις για την ιδιωτική εκπαίδευση ταυτίζοντάς την με την πλουτοκρατία είναι ότι αναζητώντας τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια στην Ελλάδα, διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν αρκετά εκπαιδευτήρια με προσιτά δίδακτρα, τα οποία μπορούν να προσεγγιστούν πιο εύκολα από έναν μεγαλύτερο αριθμό οικογενειών. Το ίδιο ισχύει για φροντιστήρια, κέντρα ξένων γλωσσών, ΙΕΚ, ωδεία, χοροδιδασκαλεία κ.λπ. Αυτό σημαίνει ότι δίνεται η δυνατότητα σε παιδιά οικογενειών με χαμηλότερα εισοδήματα να φοιτήσουν σε ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, κέντρα ξένων γλωσσών. Άλλωστε, όλοι οι εκπαιδευτικοί της ιδιωτικής εκπαίδευσης έχουν προσφέρει σε παιδιά που έχουν ανάγκη δωρεάν εκπαίδευση, γιατί ευτυχώς, ο Έλληνας εκπαιδευτικός είναι, πρώτα και πάνω από όλα, Άνθρωπος!

Υπάρχουν, παράλληλα, ιδιωτικά εκπαιδευτήρια με πιο υψηλά δίδακτρα και άλλα με πολύ υψηλά δίδακτρα έως και πάρα πολύ υψηλά. Ακόμα όμως και τα “πρωτοκλασάτα”, όπως χαρακτηρίζονται ιδιωτικά σχολεία, δίνουν εργασία σε έναν μεγάλο αριθμό ατόμων που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να απορροφηθεί από την δημόσια εκπαίδευση.

Επίσης, εξίσου σημαντικότατη παράμετρος που “γκρεμίζει” τις προκαταλήψεις για την ιδιωτική εκπαίδευση είναι ότι, ειδικά στην σύγχρονη εποχή, η πλειοψηφία των γονέων που επιλέγει την ιδιωτική εκπαίδευση είναι άνθρωποι που εργάζονται από το πρωί ως το βράδυ, ακόμα και σε δυο δουλειές, για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους το καλύτερο δυνατό σε επίπεδο εκπαίδευσης.

Αναμφίβολα, υπάρχουν οικογένειες με πολύ μεγάλη οικονομική άνεση, οι οποίες όμως, παραδοσιακά δεν επέλεγαν το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο για τις σπουδές των παιδιών τους, αλλά τα παγκοσμίου φήμης Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη να διαχειριστεί τα χρήματά του όπως επιθυμεί, εφόσον ακολουθεί τις νόμιμες οδούς.

Συνεπώς, σε μια δημοκρατική κοινωνία ο γονιός έχει δικαίωμα να επιλέξει, μεταξύ μιας ευρείας γκάμας σχολείων, φροντιστηρίων, ωδείων κ.λπ. Από πολύ οικονομικά έως και πολύ ακριβά. Το ελληνικό κράτος θα μπορούσε (εάν ήθελε) δίνοντας κίνητρα να ιδρυθούν τα καλύτερα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και αναδιοργανώνοντας το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, να κρατήσει και την πλουτοκρατία στην Ελλάδα, η οποία επιλέγει, σχεδόν αποκλειστικά, το εξωτερικό για σπουδές. Αυτός θα έπρεπε να είναι ένας στόχος της εκάστοτε κυβέρνησης και όχι να θέσει στο στόχαστρό της τον εργαζόμενο γονιό που παλεύει από το πρωί ως το βράδυ και στο τέλος της ημέρας πάλι το πορτοφόλι είναι άδειο. Γιατί εμείς οι νέοι εργαζόμενοι γονείς νιώθουμε αδικημένοι και αισθανόμαστε ότι ζούμε στη χώρα του παραλόγου!!

Όσον αφορά την δημόσια εκπαίδευση, σαφώς και πρέπει να ενισχυθεί. Είναι καιρός το δημόσιο σχολείο να αναδιοργανωθεί, ενώ το δημόσιο Πανεπιστήμιο πρέπει να αποτελέσει πόλο έλξης για φοιτητές από όλο τον κόσμο. Τονίζω και στο σημερινό μου κείμενο ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και κατ’ αρχάς το δημόσιο σχολείο πρέπει να παρέχει ένα υψηλότατο επίπεδο σπουδών. Όλοι οι πολίτες θέλουμε να αναβαθμιστεί το δημόσιο σχολείο!!

Το σοβαρότατο πρόβλημα που δημιουργεί την αίσθηση του παραλόγου, είναι ότι οι πολιτικοί εξακολουθούν να βλέπουν τα πράγματα πίσω από παραμορφωτικούς καθρέπτες. Για παράδειγμα, δεν έχει αντιμετωπιστεί, μέχρι στιγμής, το γεγονός ότι ένας υψηλός αριθμός νέων φεύγει για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό (άρα χάνεται ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο), αντί να συνεχίσει τις σπουδές του στο εσωτερικό. Δεδομένου ότι το δημόσιο Πανεπιστήμιο αδυνατεί να απορροφήσει όλους αυτούς τους νέους που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους, οι δρόμοι είναι δυο: ή θα συνεχίσει να χάνεται σημαντικό κεφάλαιο στο εξωτερικό ή θα ενισχυθεί η ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα, ανοίγοντας ταυτόχρονα νέες θέσεις εργασίας και νέους δρόμους στην έρευνα που δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το δημόσιο.

Ασφαλώς, τίποτα δεν θα λάβει χώρα ανεξέλεγκτα, αλλά η υγιής και δημιουργική ιδιωτική πρωτοβουλία θα ενισχυθεί. Το κυριότερο είναι να δοθούν ισχυρότατα κίνητρα για να προσελκύσουν τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά προγράμματα φοιτητές από όλο τον κόσμο. Αυτός πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος ενός Υπουργού Παιδείας που ενδιαφέρεται πραγματικά και ουσιαστικά για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Επίσης, κύριος και άμεσος στόχος του πρέπει να είναι η πλήρης αναδιοργάνωση του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με βασικό σημείο την πλήρη αποδέσμευση του Λυκείου από την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό το θέμα αποτέλεσε ήδη αντικείμενο διερεύνησης μου σε πρόσφατο κείμενό μου, οπότε δεν επανέρχομαι προς το παρόν σε αυτό.

Τέλος, ένας υπεύθυνος Υπουργός Παιδείας πρέπει να πει αλήθειες. Ότι είναι κατάντια της ελληνικής κοινωνίας να εισάγονται υποψήφιοι με μέσο όρο 3 και 5 σε Σχολές, όπως η Ιταλική φιλολογία, και να δεχόμαστε αυτά τα άτομα να διδάσκουν τα παιδιά μας στο μέλλον! Σαφώς και στο παιδί που γράφει 3 και 5 πρέπει να δοθούν ευκαιρίες και να ανοίξουν δρόμοι, αλλά σε άλλους χώρους, π.χ. στην τεχνική εκπαίδευση ή σε έναν τομέα που αγαπά και του ταιριάζει.

Θεωρώ ότι είναι χρέος όλων μας και, πρωτίστως, των γονέων και των εκπαιδευτικών αλλά και των δημοσιογράφων, να βάλουμε πάλι στο τραπέζι τα συγκεκριμένα φλέγοντα ζητήματα και να απαιτήσουμε άμεσα λύσεις. Το μέλλον των παιδιών μας πρέπει να βρίσκεται στα χέρια ανθρώπων που με υπευθυνότητα, συνέπεια και εργατικότητα, θα τολμήσουν να πούνε αλήθειες και να προχωρήσουν σε ριζικές αλλαγές στις δομές της δημόσιας και ιδιωτικής εκπαίδευσης. Θα παλέψουμε, ενωμένοι σαν μια γροθιά, και θα τα καταφέρουμε, γιατί έχω την πεποίθηση ότι οι δίκαιοι αγώνες στο τέλος κερδίζονται….

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά