Books_and_Stories

Τα Βιβλία μου

Τρομοκρατια & ΜΜΕ (εκδόσεις ΑΝΤ.Ν.Σάκκουλα) 

Όταν η ψυχη μιλάει (εκδόσεις Υδρόγειος)

Φυλακή και Γλώσσα (εκδόσεις ΑΝΤ.Ν.Σάκκουλα)

Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη (εκδόσεις Παπαζήση – υπό έκδοση).

Ιστορίες

Μου αρέσουν πολύ οι ιστορίες! Με γοητεύει τόσο να πλάθω τις δικές μου ιστορίες και να τις αφηγούμαι, όσο και να μου διηγούνται ιστορίες. Οι ιστορίες με ταξιδεύουν στον κόσμο του παραμυθιού και με κάνουν να ξεχνώ τη σκληρή πραγματικότητα. Με τις ιστορίες μου δίνεται η ευκαιρία να πετάξω με τα φτερά της φαντασίας μου σε έναν κόσμο, όπου ο ήλιος πάντα λάμπει και τα πρόσωπα των παιδιών είναι ζωγραφισμένα με ένα γλυκό χαμόγελο. Γι’ αυτό, λοιπόν, αποφάσισα να γράφω ιστορίες σε αυτή την “ενότητα”, αλλά θα χαρώ πολύ εάν μου στείλετε και τις δικές σας, αληθινές η φανταστικές! Μέσα στις ιστορίες βρίσκουμε πάντοτε ένα μήνυμα, το οποίο πολλές φορές μας δίνει το κίνητρο να βελτιωθούμε. Άλλωστε, η ζωή μας δεν θα ήταν πιο γλυκιά, εάν αφηνόμασταν έστω για λίγο να μας παρασύρει στον κόσμο της μαγείας και της φαντασίας, μία όμορφη ιστορία; Η πρώτη ιστορία που θα σας διηγηθώ φέρει τον τίτλο “Ο πρίγκιπας και το αστέρι” και την έγραψα όταν γεννήθηκε ο ανιψιός μου Μενέλαος Σούλης. Του την αφιερώνω με όλη μου την καρδιά και με την ευχή να μην πάψει ποτέ να αγωνίζεται στη ζωή του για τα ιδανικά και τα «πιστεύω» του, να έχει υψηλές φιλοδοξίες και όνειρα και πάντοτε κινούμενος με αξιοπρέπεια, πείσμα, δυναμισμό και αγάπη για ό,τι κάνει, να υλοποιεί τους στόχους του. 

Ο πρίγκιπας και το αστέρι
Μια φορά κι έναν καιρό στην πιο όμορφη χώρα του παραμυθένιου βασιλείου, στη Νεραϊδοχώρα, γεννήθηκε ένα Αυγουστιάτικο πρωινό, ο πιο έξυπνος μικρός πρίγκιπας. Μόλις ήρθε στον κόσμο, άνοιξε αμέσως τα όμορφα και λαμπερά του μάτια και κοίταξε γεμάτος απορία γύρω του. Βίωνε για πρώτη φορά πολύ δυνατά συναισθήματα. Άπλωσε τα λευκά χεράκια του, σαν να ήθελε να αγγίξει κάθε πρόσωπο και κάθε αντικείμενο που υπήρχε γύρω του.

Μόλις ήρθε το βράδυ, ο μικρός πρίγκιπας αποκοιμήθηκε στην χρυσοκέντητη κούνια του. Αφέθηκε στην αγκαλιά του Μορφέα και είχε όνειρα γλυκά και χρυσαφένια. Άξαφνα ένα αστέρι έπεσε από τον ουρανό και πλάγιασε στα ροζ μαγουλάκια του.

Ο πρίγκιπας, ασυναίσθητα μέσα στον ύπνο του, σήκωσε το δεξί χεράκι του και χάιδεψε με τρυφερότητα το αστέρι. Σαν να έγινε ένα θαύμα, το αστέρι άρχισε να αναδύει ένα φως τόσο λαμπερό που σε τύφλωνε. Το αστέρι αυτό ήταν μαγικό, είχε κατέβει από τον ουρανό για να γίνει ο πολύτιμος φρουρός, ο προστάτης, ενός μωρού που θα γεννιόταν εκείνη την ημέρα και θα το άγγιζε με τα παιδικά χεράκια του. Ο πρίγκιπας ήταν το τυχερό μωρό και γι’ αυτό όλη του τη ζωή θα ήταν φωτισμένος και ευτυχισμένος. Το αστέρι θα ήταν πάντα δικό του, γιατί αυτή η μικρή ασυναίσθητη κίνηση που έκανε είχε ως αποτέλεσμα να κερδίσει –σαν δώρο από τον Θεό- το μικρό, μα μοναδικό, μαγικό αστέρι.

Ο μικρός πρίγκιπας μεγάλωνε μέρα τη μέρα και καθώς κυλούσαν οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια, γινόταν όλο και πιο όμορφος, όλο και πιο ψηλός και πιο γεροδεμένος. Είχε μεγάλα μάτια και πλούσια μαλλιά. Ήταν πολύ εύστροφος και δυναμικός. Ξεχώριζε από τα παιδιά της ηλικίας του για τη δύναμη του μυαλού του. Είχε πάντοτε συντροφιά το λαμπερό αστέρι που τον βοηθούσε να παίρνει τις καλύτερες αποφάσεις στη ζωή του και να είναι ξεχωριστός.

Μία μέρα όμως αποφάσισε ότι δεν θέλει να ακούει πια τις συμβουλές του αστεριού. Πίστεψε ότι έχει μεγαλώσει αρκετά για να αποφασίζει τελείως μόνος. Από τότε άρχισε να γίνεται ζωηρός και να κάνει αταξίες, γιατί έτσι νόμιζε ότι θα κερδίσει το θαυμασμό των συμμαθητών και κυρίως των συμμαθητριών του. Ένα απόγευμα, γυρίζοντας από το σχολείο, για μία ασήμαντη αφορμή, τσακώθηκε με έναν καλό του φίλο και συμμαθητή του, ο οποίος ήταν πολύ πιο αδύναμος. Επρόκειτο για ένα λιγνό και κοντό παιδί. Μάλιστα, του έδωσε μία γερή σπρωξιά. Το άλλο αγόρι δεν αντέδρασε, άλλα έπαψαν να είναι φίλοι. Το αστεράκι –ο πιστός σύντροφος του πρίγκιπα- ένιωσε ένα βαθύ πόνο από αυτήν τη συμπεριφορά. Το αστεράκι στενοχωρήθηκε τόσο πολύ από τη συμπεριφορά του προστατευόμενου του και από το γεγονός ότι είχε γίνει ανυπάκουος, ώστε άρχισε να διαλύεται, να γίνεται χρυσή σκόνη και να χάνεται στο βαθυγάλαζο ουρανό. Ο μικρός πρίγκιπας, όταν πια πέρασε η οργή του και κατάλαβε ότι είχε φερθεί άσχημα και ότι εξαιτίας της συμπεριφοράς του το αστεράκι που τόσο αγαπούσε είχε εξαφανιστεί, ξέσπασε σε λυγμούς. Κανείς δεν μπορούσε να του απαλύνει τον πόνο. Ο μικρός πρίγκιπας κάθισε στην όχθη μίας μαγικής λίμνης και άρχισε να κλαίει και να κατηγορεί τον εαυτό του για την κακή του πράξη.

Έκλαψε τόσο, ώσπου στο τέλος αποκοιμήθηκε στις όχθες της λίμνης. Κοιμήθηκε τόσο βαριά, ώστε δεν κατάλαβε ότι έπεσε μέσα στη λίμνη και τα νερά τον παρέσυραν και τελικά τον οδήγησαν στο βυθό. Άξαφνα ένα σκυλόψαρο που κατοικούσε σε αυτήν τη μαγική λίμνη, πλησίασε το νεαρό αγόρι και άνοιξε το τεράστιο στόμα του για να το καταβροχθίσει.

Μία δαγκωνιά ήταν αρκετή για να φτάσει στην κοιλιά του σκυλόψαρου. Πέρασαν πολλές ώρες, ώσπου τελικά το αγόρι ξύπνησε, άνοιξε διάπλατα τα μάτια του, μα αντίκρισε το απόλυτο σκοτάδι. Γύρισε από εδώ, γύρισε από εκεί, έβαλε τις φωνές, προσπαθούσε να καταλάβει τι συμβαίνει, να θυμηθεί που βρισκόταν και τι έκανε εκεί, μες στο σκοτάδι. Το σκυλόψαρο, στο μεταξύ, είχε φουσκώσει πάρα πολύ από τη στιγμή που έφαγε το μικρό πρίγκιπα και δεν μπορούσε να τον χωνέψει. Στριφογύριζε, βογκούσε, ξεφυσούσε συνεχώς, με δύο λόγια έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να ανακουφιστεί. Δεν γινόταν όμως τίποτα. Πέρασε μία ώρα όταν ξαφνικά έκανε ένα μεγάλο……ΑΨΟΥ!!! Ένα δυνατό φτέρνισμα που αντήχησε σε όλη τη Νεραϊδοχώρα και όλοι οι κάτοικοι νόμισαν ότι είχε γίνει μεγάλος σεισμός.

Ήταν τόσο δυνατό το φτέρνισμα που σείστηκε όλη η χώρα και ο μικρός πρίγκιπας κυριολεκτικά εκτοξεύθηκε από την κοιλιά του σκυλόψαρου και βρέθηκε έξω από τη λίμνη. Με πολύ μεγάλη του χαρά αντίκριζε και πάλι όλα τα γνώριμα, υπέροχα, πασπαλισμένα από χρυσόσκονη, μέρη του τόπου στον οποίο γεννήθηκε και τον οποίο υπεραγαπούσε, γιατί όταν θα γινόταν 18 χρονών θα βασίλευε εκεί. Μολονότι είχε σωθεί, ένα «αγκαθάκι» τρυπούσε την αγνή καρδούλα του. Ο πόνος για την απώλεια του αγαπημένου του αστεριού, του πιστού συντρόφου του, δεν τον άφηνε να είναι πραγματικά ευτυχισμένος, όπως στο παρελθόν. Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια του. Γονάτισε, κοίταξε ψηλά και προσευχήθηκε στον καλό Θεό. Ζήτησε συγγνώμη για τις αταξίες του και παρακάλεσε με όλη τη δύναμη της παιδικής και αθώας ψυχής του, να έχει πάλι πίσω τον αγαπημένο του φίλο και προστάτη του, το λαμπερό του αστέρι, που φώτιζε τη ζωή του και την έκανε ξεχωριστή. Υποσχέθηκε ότι θα είναι καλό παιδί και κυρίως ότι δεν θα τα βάζει με τους αδύναμους, ότι θα λύνει τις διαφορές του με συζήτηση και ως μελλοντικός βασιλιάς αυτής της χώρας θα προσφέρει βοήθεια σε όλους όσους την χρειάζονται, ιδίως στα αδύναμα, φτωχά και άρρωστα παιδάκια.    

Μόλις τελείωσε την προσευχή, έσκυψε το κεφάλι και για μερικά δευτερόλεπτα έμεινε ακίνητος και σκεπτικός. Τότε, έγινε το….ΘΑΥΜΑ!! Ο ουρανός πλημμύρισε φως, ο ήλιος άπλωσε τις χρυσαφένιες ακτίνες του και αγκάλιασε την πλάση όλη, τα λουλούδια άνθισαν και τα δέντρα γέμισαν καρπούς για να θρέψουν όλους τους κατοίκους της Νεραϊδοχώρας. Τα γάργαρα νερά των λιμνών, των ποταμών και των θαλασσών, ενώθηκαν σε έναν τρελό χορό και έγραψαν με γράμματα χρυσά τη λέξη «ΑΓΑΠΗ».

Πράγματι, η αγάπη όλα τα νικά, όλα τα εμπόδια προσπερνά, όλα τα όνειρα πραγματοποιεί!!! Και ο μικρός πρίγκιπας είχε αγαπήσει αληθινά: τους γονείς του, τους φίλους του, τους κατοίκους της Νεραϊδοχώρας, τη χώρα, την ίδια τη ΖΩΗ. Το λαμπερότερο αστέρι του ουρανού, ο πιο πιστός του σύντροφος και άγρυπνος φρουρός, κατέβηκε ξανά από τον ουρανό στη γη, για να συνεχίσει την αποστολή του, το ιερό έργο του.

Μία χρυσή βροχή έπεσε και πλημμύρισε τη Νεραϊδοχώρα Αγάπη!! Ο μικρός πρίγκιπας με την αναγνώριση του λάθους του, την ειλικρινή συγγνώμη του και τα αισθήματα ανιδιοτελούς αγάπης που ένιωσε, έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και απέκτησε ό,τι άξιζε: έναν φύλακα άγγελο που θα φώτιζε πάντοτε τη ζωή του και θα τον καθιστούσε ξεχωριστό σε ολόκληρο το βασίλειο. Αποτέλεσε ένα καλό παράδειγμα για όλους τους κατοίκους της Νεραϊδοχώρας, με την καλοσύνη, το πάθος του, το δυναμισμό, την εξυπνάδα του.

Όταν έγινε δεκαοκτώ χρονών, ολόκληρο το βασίλειο έγινε δικό του. Ο Μενέλαος έγινε ο πιο σπουδαίος βασιλιάς της Νεραϊδοχώρας και η φήμη του –για την ευφυΐα και γενναιοδωρία του- εξαπλώθηκε στα πέρατα της γης. Το πιο λαμπερό αστέρι του ουρανού φώτιζε μόνο γι’ αυτόν και ο Μενέλαος δεν έπαυε να ευχαριστεί τον Θεό και να κάνει αγαθοεργίες. Ο κόσμος μας έγινε χάρη στο έργο του καλύτερος!!!

One response to “Books_and_Stories

  1. every night i read one of your poems in this great book !! it is so good and when i go to bed i dream all the poems and new quotes that they are in here !!!! THANKS A LOT FOR GIVING ME THIS BOOK …. you blessed me with a special thing called … LOVE !!!
    always love you

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s