Category Archives: Uncategorized

Ο ρόλος της παρέας με παραβατικούς ανήλικους – Συνέντευξη με αποφυλακισθέντα

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εργασία-συνέντευξη μου έστειλε για να μελετήσω ο Ομ. Καθηγητής Εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνης Μαγγανάς, η οποία πραγματοποιήθηκε το έτος 2013, με τίτλο «Ο ρόλος της παρέας στους παραβατικούς ανήλικους» από την κ. Αναστασία Νάτση, στο πλαίσιο του μαθήματος του Καθηγητή «Αντεγκληματική πολιτικη». Ο Καθηγητής μου έδωσε την άδεια να δημοσιεύσω τη συνέντευξη, από την οποία μπορούν να εξαχθούν πολύ σημαντικά συμπεράσματα, κοινωνικού και εγκληματολογικού ενδιαφέροντος. Η συνέντευξη μου έδωσε, επίσης, την πολύτιμη ευκαιρία να κάνω μια γλωσσολογική ανάλυση της αργκό, μέσα από λέξεις και φράσεις που κατέγραψα.

Μπορείτε να διαβάσετε το νέο μου άρθρο, με τίτλο Ο ρόλος της παρέας με παραβατικούς ανήλικους – Συνέντευξη με αποφυλακισθέντα και τη συνέντευξη στο postmodern.gr εδώ http://www.postmodern.gr/o-rolos-tis-pareas-me-paravatikoys-anilikoys-synenteyxi-me-apofylakisthenta/

Η εμπειρία του εγκλεισμού, η ζωή μέσα στη φυλακή και ο κύκλος της παρανομίας εκτός φυλακής, διερευνώνται μέσα από την καταγραφή της μαρτυρίας του νεαρού αποφυλακισθέντα, ο όποιος «συγκρούστηκε» με τον ποινικό νόμο και κατέληξε στις φυλακές. Ο ρόλος της παρέας και οι πιέσεις που η παρέα ασκεί στις ομάδες των ανήλικων (peer pressure) εξετάστηκαν με τρόπο συστηματικό και μεθοδικό στο μάθημα του Καθηγητή, ο οποίος άλλωστε έχει ασχοληθεί εκτενώς με το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας και τις συμμορίες ανηλίκων και αποτελεί για τις μελέτες των νεότερων επιστημόνων, πάντα, σημείο αναφοράς.

Ευχαριστώ θερμά τον αγαπημένο μας Καθηγητή, κ. Μαγγανά, για την πολύτιμη ευκαιρία που μας δίνει να εμβαθύνουμε σε τόσο σοβαρά ζητήματα και με την καθοδήγησή του να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Όλα τα παιδιά έχουν θέση στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο

Όσοι μου κάνετε την τιμή και διαβάζετε τα άρθρα μου γνωρίζετε ότι επιδίωξή μου είναι να ενώσουμε τις φωνές μας για να κατακτήσουμε το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία και αξίζει η μαθητική και η εκπαιδευτική κοινότητα.

http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/
https://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/
http://www.bloko.gr/2018/06/blog-post_346.html

Ένα σύγχρονο σχολείο, προσαρμοσμένο στα νέα δεδομένα της εποχής, με έμφαση στις ατομικές και ομαδικές εργασίες, στην καλλιέργεια του συνεργατικού πνεύματος των μαθητών μέσα από την επίτευξη κοινών στόχων για το σχολείο, ανάπτυξη των κλίσεων και των δεξιοτήτων κάθε μαθητή, ώστε κάθε παιδί να ανακαλύψει τι είναι αυτό που πραγματικά αγαπά, προκειμένου να αναπτύξει περισσότερο τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα του και να ενισχυθεί η αυτοπεποίθηση του. Να μη νιώθει, επομένως, κανένα παιδί παραγκωνισμένο από την εκπαιδευτική κοινότητα και το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά όλα οι μαθητές να βρίσκουν τη θέση τους στο σχολείο.

Σε ένα τέτοιο σχολείο οι πολύ δυνατοί μαθητές που ξεχωρίζουν στα μαθήματα ή σε άλλες σχολικές δράσεις (αθλητισμός, θέατρο, μουσική, εικαστικά) θα προχωρήσουν ακόμα περισσότερο, με πιο ουσιαστικά βήματα, αλλά και τα παιδιά με δυσκολίες στα μαθήματά θα νιώσουν τη μεγάλη αγκαλιά του σχολείου, δεν θα το μισήσουν, δεν θα τα παρατήσουν, δεν θα υιοθετήσουν παραβατικές συμπεριφορές. Θα έχουν και εκείνα τη θέση που τους αξίζει στο σχολείο και θα επιβραβεύονται για τις αξιόλογες δράσεις τους.

Παράλληλα, απαιτείται η πολύ καλή οργάνωση της τεχνικής εκπαίδευσης προκειμένου να δοθεί μια ουσιαστική διέξοδος στους μαθητές που αναζητούν εναλλακτική και σήμερα δεν την έχουν. Τόνισα, επίσης, στο πρόσφατο άρθρο μου την ανάγκη να καταργηθούν οι τιμωρητικες μέθοδοι στο σχολείο, όπως να αποβαλλονται οι μαθητές, να “μένουν” σε μαθήματα ή στην ίδια τάξη. Πρόκειται για μεθόδους χωρίς ουσία και βαθύτερο περιεχόμενο.

Και εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση, σχετική όμως με το θέμα. Σε όλο αυτό το διάστημα που γράφω για το σχολείο που αξίζει η κοινωνία μας, με συγκινεί η στήριξή σας και είναι βέβαιο ότι μόνο εάν ενώσουμε τις δυνάμεις μας θα κατακτήσουμε κάποια πράγματα. Διαβάζω όλα τα σχόλια και τα μηνύματα που μου στέλνετε για το συγκεκριμένο θέμα και επειδή πιστεύω ότι βαρύτητα πρέπει να δίνεται στους ανθρώπους που έχουν βιώσει κάποιες καταστάσεις και συναισθήματα κι έχουν νιώσει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα τους έχει απορρίψει, θα ήθελα να παρουσιάσω τα λόγια μιας μητέρας της οποίας ο γιος έμεινε στην ίδια τάξη στην Δευτέρα Γυμνασίου.

Να σημειώσω εδώ ότι η μητέρα μεγαλώνει μόνη της τα παιδιά και δεν έχει την οικονομική κατάσταση να τα βοηθήσει με φροντιστηριακά μαθήματα, ούτε το μορφωτικό επίπεδο να τα βοηθήσει εκείνη στα μαθήματά. Αυτή είναι η πραγματικότητα άλλωστε. Μια οικογένεια που έχει την οικονομική δυνατότητα και το μορφωτικό επίπεδο πιστεύω ότι θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να περάσει το παιδί την τάξη, έστω και με δυσκολία. Αντίθετα, γονείς που δεν έχουν τη δυνατοτητα να στηρίξουν τα παιδιά τους ή σε άλλες περιπτώσεις δυσλειτουργικές οικογένειες, θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες και εμπόδια στο να ολοκληρώσει το παιδί το σχολείο και σίγουρα είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδί που στο Γυμνάσιο βιώνει τόσο μεγάλες δυσκολίες να αντιμετωπίσει τη σχολική “αποτυχία”.

“Ντρεπόταν να πάει στο ίδιο σχολείο, να είναι στην τάξη με μικρότερα παιδιά και οι φίλοι του να προχωράνε”, μου έγραψε μεταξύ άλλων η μητέρα. Στο ερώτημά μου πώς διαχειρίστηκε αυτή την κατάσταση στην ευαίσθητη περίοδο της εφηβείας του, στα 13 του χρόνια, μου απάντησε “Έπεσε σε κατάθλιψη. Δεν μπορούσε να το αντέξει. Ντρεπόταν πάρα πολύ. Ευτυχώς τον στήριξαν οι φίλοι του και το ξεπέρασε”.

Με προβλημάτισαν εντόνως αυτά τα λόγια. Θεωρώ ότι όσα παιδιά έχουν βιώσει μια ανάλογη κατάσταση, ένιωσαν κάπως έτσι…

Ποιος μπορεί να μείνει απαθής απέναντι σε μια τόσο σοβαρή κατάσταση που αφορά όχι μόνο το μαθησιακό κομμάτι, αλλά και την ψυχολογία του παιδιού και τα συναισθήματά του; Ποιος εκπαιδευτικός με καρδιά μπορεί να τιμωρήσει ένα παιδί επειδή δεν είναι “καλός μαθητής”/”καλή μαθήτρια”; Να του στερήσει τους φίλους του και να το στείλει ξανά σε μια τάξη με μικρότερα παιδιά, βάζοντάς του με αυτό τον τρόπο την ετικέτα του “κακού”, του “αδύναμου”, του “τεμπέλη”;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για παιδιά που τώρα ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, τα όρια τους, τις αντοχές τους, τον κόσμο γύρω τους. Οι μαθητές που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου δεν χρειάζεται να τιμωρούνται από το σύστημα, αλλά να ενισχύονται μέσα στο σχολείο, να τους δίνονται δημιουργικές διεξόδους να δείξουν τι μπορούν να κάνουν καλά και να ανακαλύψουν τι αγαπούν να κάνουν, να επιβραβεύονται για ό, τι κάνουν πολύ καλά και όσοι το επιθυμούν να ωθούνται στην τεχνική εκπαίδευση, η οποία όμως πρέπει πρώτα να οργανωθεί.

Είναι τα παιδιά μας! Είναι το μέλλον της χώρας μας! Ας μη μείνουμε, άλλο, θεατές.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Αποκαταστατική δικαιοσύνη

Το δεύτερο άρθρο που επιλέγω να παρουσιάσω από το ηλεκτρονικό εγκληματολογικό περιοδικό Crime Times είναι της δικηγόρου, μεταπτυχιακής φοιτήτριας Ποινικού Δικαίου στη Νομική Κομοτηνής, Βενετίας Ζαχαράκη, με τον τίτλο Αποκαταστατική Δικαιοσύνη και Διαμεσολάβηση: Εργαστήριο Παντείου Πανεπιστημίου.
Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο εδώ: http://www.crimetimes.gr/apokatastatikh-dikaiosynh-kai-egklhma-sthn-ellada/

Η έννοια και το περιεχόμενο της αποκαταστατικής δικαιοσύνης μας απασχόλησε στο πλαίσιο του πρώτου μας σεμιναριακού μαθήματος στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος «Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα», καθώς ξεκινήσαμε την ανάλυσή μας με μια ιστορική αναδρομή, όπου διαπιστώνεται ότι όλες οι φυλές και οι κοινότητες έχουν οργανωθεί βάσει ενός άγραφου κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος καθορίζει ποιες ενέργειες είναι αποδεκτές και ποιες όχι, άρα πρέπει να τιμωρούνται.

Μάλιστα ο χαρακτηριζόμενος και ως «κώδικας ηθικής» διαπιστώνουμε ότι είναι συχνά πιο αυστηρός και έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τους θεσμικά καθιερωμένους νόμους, γιατί απορρέει από το «λαϊκό αίσθημα» περί δικαίου. Επομένως, ένα πρώτο συμπέρασμά μας ήταν ότι η ποινή από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, είτε στηρίζεται σε άγραφους είτε σε γραπτούς κανόνες, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο όλων των κοινωνιών, απαραίτητο για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας τους. Μέσα από αυτή την ιστορική αναδρομή η συζήτηση οδηγήθηκε στο σήμερα, στη βαρύτητα που διαδραματίζει ακόμα και στη σύγχρονη εποχή, ιδίως σε κλειστές κοινωνίες αλλά και εντός των καταστημάτων κράτησης, ο “άγραφος κώδικας ηθικής”. Αυτή η συζήτηση μας οδήγησε τελικά και στην ανάδειξη ενός άλλου ζητήματος που αφορά την «αποκαταστατική δικαιοσύνη»-την επίλυση των διαφορών μεταξύ δράστη-παθόντος. Συνεπώς, το άρθρο της κυρίας Ζαχαράκη κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον μου.

Η κ. Ζαχαράκη στην εισαγωγή του άρθρου της επισημαίνει ότι «Η αποκαταστατική δικαιοσύνη αποτελεί μια νέα, παγκόσμια τάση στους τομείς της θυματολογίας και της εγκληματολογίας, μια νέα δυναμική που αναζητά να φέρει μεταβολές στο ποινικό δίκαιο. Στην περίπτωση της ποινικής δικαιοσύνης, το έγκλημα προσβάλλει το ίδιο το κράτος και ο ένοχος πρέπει να λάβει την κατάλληλη τιμωρία, η οποία καθορίζεται και επιβάλλεται από τους κρατικούς λειτουργούς. Αντιθέτως, στην επανορθωτική δικαιοσύνη θύματα είναι οι άνθρωποι και η ευθύνη για την αποκατάσταση της βλάβης ανήκει στον δράστη, ενώ ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα επανορθώσει, προκύπτει μέσα από τη συμφωνία των εμπλεκόμενων μερών[1]».

Όσον αφορά τον ορισμό, αναφέρει «Ο όρος αποκαταστατική δικαιοσύνη εισήχθη για πρώτη φορά το 1977 από τον Albert Eglash, σύμφωνα με τον οποίο η συγκεκριμένη μορφή δικαιοσύνης παρέχει μια οικειοθελή ευκαιρία τόσο στο δράστη και στο θύμα να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους, όσο και στο θύτη, ιδιαίτερα, να βρει έναν τρόπο να επανορθώσει για το κακό που προκάλεσε στο θύμα του[2]».

Στη συνέχεια η κ. Ζαχαράκη προχωρά σε μια συστηματική και ολοκληρωμένη ανάλυση του όρου και των εφαρμογών του, ενώ αναφέρεται στο «Εργαστήριο Αποκαταστατική Δικαιοσύνη και Διαμεσολάβηση» του Πάντειου Πανεπιστήμιου, μέλη του οποίου είναι υποψήφιοι διδάκτορες και εθελοντές, υπό την επιστημονική διεύθυνση της Καθηγήτριας Εγκληματολογίας του Πάντειου Πανεπιστήμιου, κ. Βασιλικής Αρτινοπούλου, το οποίο ιδρύθηκε το έτος 2015 και στις δράσεις του, «μεταξύ των οποίων εντάσσεται και η διοργάνωση επιστημονικών σεμιναρίων, συνεδρίων, ημερίδων και διαλέξεων με σκοπό την ευαισθητοποίηση, την εκπαίδευση, την εφαρμογή και την προώθηση εφαρμοσμένων πρακτικών εναλλακτικών μορφών ειρηνικής επίλυσης των συγκρούσεων».

Ολοκληρώνοντας τη σημερινή μου ανάρτηση, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι θα υπάρξει συνέχεια στην παρουσίαση των άρθρων του Crime Times, γιατί όλα τα άρθρα είναι εξαιρετικά και τα «δικά μου παιδιά», όπως τα νιώθω -Μαίρη Φωσκόλου, Δέσποινα Τζάνη, Βαρβάρα Βαγιανού- έχουν ασχοληθεί με πολύ ενδιαφέροντα θέματα!

1 Αν. Κονιδάρη, Αποκαταστατική δικαιοσύνη και έγκλημα στην Ελλάδα: οι στάσεις των Ελλήνων δικαστικών λειτουργών, διδακτορική διατριβή. Διαθέσιμη στο διαδικτυακό τόπο: https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/35868 2015.
10http://sociology.panteion.gr/index.php?p=content§ion=2&id=259&lang=el
2 Mirsky L., “Albert Eglash and Creative Restitution”, Restorative Practices E-Forum, h
ttp://www.realjustice.org/libraty/eglasj.html.2003 p.2

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

“Σαν να μην πέρασε μια μέρα…”

Το θέμα με το ηλεκτρονικό εγκληματολογικό περιοδικό Crime Times είναι ότι σε κάθε τεύχος παρουσιάζονται τόσο ενδιαφέροντα άρθρα που δίνουν το έναυσμα για περαιτέρω διερεύνηση, για σκέψη και προβληματισμό, ώστε ειλικρινά δεν ξέρω ποιο να παρουσιάσω πρώτο, κάθε φορά, και πού να δώσω μεγαλύτερη βαρύτητα.

Από το συγκεκριμένο τεύχος (6ο τεύχος-Ιούνιος 2018) έχω επιλέξει δύο άρθρα για αρχική παρουσίαση. Το πρώτο αφορά το editorial του περιοδικού, από τον Ομ. Καθηγητή Εγκληματολογίας, Γ. Πανούση, με τίτλο Σαν να μην πέρασε μια μέρα… και το δεύτερο που θα παρουσιάσω, σε επόμενη ανάρτηση, αφορά ένα θέμα που αποτελεί αυτές τις μέρες αντικείμενο συζήτησης και διερεύνησης με τους εκπαιδευόμενούς μας στο πλαίσιο του σεμιναρίου μας στο ΚΕ.Μ.Ε. για τις φυλακές “Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα”.

Το άρθρο του Καθηγητή μας αφιερώνεται στη νέα γενιά των εγκληματολόγων του ΚΕ.Μ.Ε.

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο εδώ http://www.crimetimes.gr/σαν-να-μην-πέρασε-μια-μέρα/

Πόσα ευχαριστώ, αλήθεια, να πούμε εμείς στον σπουδαίο Καθηγητή μας που μας στήριξε και εξακολουθεί να μας στηρίζει, ώστε να δούμε πέρα από τον μικρόκοσμό μας, να ανοίξουμε τα φτερά μας και να κατακτήσουμε τα όνειρά μας….Για εμάς αποτελεί πρότυπο και ελπίζω και άλλοι Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι να ακολουθήσουν τον δικό του δρόμο και τη δική του αντιμετώπιση ως προς τους φοιτητές τους. Γιατί αυτό είναι μεγαλείο ψυχής και σπανίζουν τόσο δυνατές προσωπικότητες. Θα κλείσω τη σημερινή ανάρτηση με ένα απόσπασμα από το άρθρο του Καθηγητή στο Crime Times που δίνει, πιστεύω, ελπίδα σε όλους μας:

“Έχω σε πολλά κείμενά μου αναφερθεί στους λόγους για τους οποίους η Εγκληματολογία δεινοπάθησε ή καταπιέστηκε από το Ποινικό Δίκαιο, ιδίως στις Νομικές Σχολές[1]. Ιστορικοί, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί παράγοντες, αλλά και ευθύνες ορισμένων Καθηγητών Εγκληματολογίας, οι οποίοι προτιμούσαν να κλείσουν την επιστήμη σ’ ένα δικό τους “υποσύστημα”, δεν άφησαν επί δεκαετίες τον κλάδο ν’ αναπνεύσει.
Ευτυχώς, όμως, εμφανίστηκε η νέα γενιά που δεν κουβαλάει αμαρτίες ή διαμάχες του παρελθόντος, ούτε στερεότυπα βαυαρικής ηγεμονίας κι έτσι η Εγκληματολογία μπορεί πλέον να ελπίζει σ’ ένα φωτεινότερο μέλλον”.

[1] Γ. Πανούσης, Η διδασκαλία των εγκληματολογικών μαθημάτων στα τμήματα Νομικής, Σύγχρονα Νομικά Μελετήματα-7, Α.Σάκκουλας 1987-Γ.Πανούσης, Ο ρόλος των εγκληματολόγων, σε του ίδιου ’’Εγκληματολογικοί Ανα-στοχασμοί’’, Νομική Βιβλιοθήκη 2009, 12-53.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr και τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ

Ευχαριστώ θερμά τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ για την ευαισθησία με την οποία προσεγγίζει κάθε φορά τα ζητήματα κοινωνικού και εγκληματολογικού ενδιαφέροντος και για τη “φιλοξενία” των σκέψεων και ιδεών μου στο bloko.gr

http://www.bloko.gr/2018/06/blog-post_346.html

Η φωνή μας πιστεύω ότι έχει δύναμη να φτάσει ψηλά για να διεκδικήσουμε τις ουσιαστικές αλλαγές που αξίζει και δικαιούται το σύγχρονο ελληνικό σχολείο!!

Είναι συγκινητικά και μου δίνουν απίστευτη δύναμη τα μηνύματα και τα σχόλια που μου στέλνετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο mail για το σοβαρό αυτό θέμα. Θα αγωνιστούμε και θα κατακτήσουμε την κορυφή!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Κατάθεση προτάσεων για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο

Η ανάλυση των εκπαιδευτικών μας θεμάτων θα συνεχιστεί μέσω της αρθρογραφίας.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, μέχρι να κατακτήσουμε κάποια πράγματα που αξίζει τόσο η μαθητική όσο και η εκπαιδευτική κοινότητα και δικαιούται το ελληνικό σχολείο!!

http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/

http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Αναγκαία στοιχεία για την αλλαγή: Εμπνευσμένοι εκπαιδευτικοί, δημιουργικές ιδέες, διάθεση για δημιουργία, αλλά και “χώρος” από το εκπαιδευτικό σύστημα προκειμένου να εφαρμοστούν αυτές οι ιδέες. Για να μπορέσουν να λάβουν χώρα σε ευρεία κλίμακα οι αλλαγές, πρέπει να δείξουν ενδιαφέρον οι ιθύνοντες φορείς, ώστε συστηματικά και μεθοδικά να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία. Αλλιώς θα μιλάμε μόνο για “στιγμές” και μεμονωμένες ιδέες χαρισματικών εκπαιδευτικών. Αναμφίβολα και οι μεμονωμένες δράσεις των καλών εκπαιδευτικών είναι πολύ σημαντικές και αποτελούν ένα πρώτο θετικό βήμα για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο, αλλά πιστεύω ότι, στο πλαίσιο μιας κοινωνίας που υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς στις δομές της, ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε σε μια πιο ευρεία κλίμακα και πιο οργανωμένα ουσιαστικές αλλαγές στο ελληνικό σχολείο. Αλλαγές που δεν θα είναι επιφανειακές, ούτε θα γυρίζουν συνεχώς γύρω από το σύστημα εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο και θα μας “χρυσώνουν το χάπι”, αλλά αλλαγές που θα μας πάνε ένα βήμα παρακάτω.

Δεν θέλω να μιλάω θεωρητικά. Επομένως, προτείνω:

Αποδέσμευση του σχολείου (ως τη Β’ Λυκείου) από το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν οι οικογένειες να εξοικονομήσουν χρήματα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά και το σχολείο θα αποκτήσει αληθινή αξία και θα ενισχυθεί το κύρος του.

Η Γ’ Λυκείου να αποτελεί εξ ολοκλήρου τάξη εντατικής προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι μαθητές στην Γ’ Λυκείου να κάνουν μια πολύ καλή, ολοκληρωμένη προετοιμασία για τις Σχολές στις οποίες επιθυμούν να εισαχθούν, δίνοντας για μία χρονιά το βάρος στην εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο, όσοι ασφαλώς το επιθυμούν.

Ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης, η οποία σε μεγάλο βαθμό στη χώρα μας έχει απαξιωθεί. Η τεχνική εκπαίδευση, όμως, που θα λαμβάνουν οι μαθητές πρέπει να είναι άρτια και υψηλού επιπέδου.

Ενεργή συμμετοχή όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία και εφαρμογή (ως τη Β’ Λυκείου) δημιουργικών τρόπων μάθησης, με έμφαση στις ατομικές και ομαδικές εργασίες σε όλα τα μαθήματα και παρουσιάσεις. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές θα αφομοιώνουν πολύ καλύτερα τη διδακτέα ύλη, θα κρατήσουν στο μυαλό τους τα ουσιώδη ως “εφόδια” για το μέλλον τους και παράλληλα θα κατανοήσουν την αξία της μάθησης και ότι οι στόχοι μας υλοποιούνται με επιμονή, υπομονή, προσπάθεια και αγώνα.

Έμφαση σε εκπαιδευτικές δράσεις που καλλιεργούν το συνεργατικό πνεύμα μεταξύ μαθητών και πρωτίστως μεταξύ των μαθητών που έχουν εντάσεις μεταξύ τους. Ο εκπαιδευτικός ας δώσει, ειδικά, σε αυτά τα παιδιά τη δυνατότητα να γνωριστούν καλύτερα, με το να μοιραστούν το ίδιο θρανίο, να κάνουν μια εργασία μαζί, να συνεργαστούν για την επίτευξη ενός κοινού στόχου που αφορά το σχολείο. Η καρδιά των παιδιών, άλλωστε, είναι πολύ πιο “έτοιμη” να δώσει και να πάρει αγάπη, γιατί δεν έχουν τις “αγκυλώσεις” που έχουμε εμείς οι ενήλικοι.

Θέατρο, μουσική, εικαστικά πρέπει να ενισχυθούν και να αποκτήσουν μεγάλη βαρύτητα στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου που θέλει να δώσει έμφαση στην ολοκληρωμένη παιδεία και όχι μόνο στην εκπαίδευση των μαθητών.

Η τεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο, διεθνώς. Επομένως, μαθήματα όπως η πληροφορική, πρέπει αναμφίβολα να διδάσκονται με τρόπο συστηματικό στα σχολεία.

Καθιέρωση ομίλων, όπως αναφέρω ενδεικτικά μαθηματικός, λογοτεχνικός, δημοσιογραφικός, ώστε τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, την αγάπη τους για ένα πεδίο, αλλά και να μάθουν να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους για έναν κοινό στόχο και όραμα.

Κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σχολεία, όπως να αποβάλλονται μαθητές, να “κόβονται” σε μαθήματα ή να “μένουν” στην ίδια τάξη, γιατί τα παιδιά στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας αδυνατούν να διαχειριστούν τη σχολική “αποτυχία” και είναι πολύ πρώιμο ακόμα να έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους σκληρές καταστάσεις, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι, όπως τονίζουν οι ειδικοί, μειώνεται το όριο ηλικίας κατά το οποίο ξεκινά η εμπλοκή των ανηλίκων με τον ποινικό νόμο. Μια άλλη σημαντική παράμετρος για την κατάργηση αυτών των τιμωρητικών μεθόδων είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά προέρχονται από οικογένειες που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καλύψουν φροντιστηριακά μαθήματα, ούτε το μορφωτικό επίπεδο να βοηθήσουν το παιδί στα μαθήματα.

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλα τα παιδιά. Να μην τα περιθωριοποιεί, να μην τα στιγματίζει. Τα παιδιά που παρουσιάζουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες, να λαμβάνουν μέσα στο σχολείο όλη την αναγκαία εκπαιδευτική ενίσχυση αλλά ταυτόχρονα το σχολείο να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παιδί να ανακαλύψει την πραγματική του κλίση και την αγάπη του για ένα αντικείμενο.

Συνοψίζοντας, το σύγχρονο ελληνικό σχολείο πρέπει να αναδείξει από κάθε μαθητή τα καλά στοιχεία που κρύβει μέσα του, να του δείξει δρόμους ώστε να μάθει να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις δυσκολίες και να ξεπερνά τα εμπόδια, να θέτει στόχους -μικρούς και μεγάλους-να εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του και να συνεργάζεται με συμμαθητές και με εκπαιδευτικούς, σε ένα πλαίσιο δημιουργίας, αμοιβαίου σεβασμού, αληθινής αγάπης για τη γνώση. Παιδί & Παιδεία ας είναι η προτεραιότητα της Πολιτείας μας και το σύνθημά μας “Το σχολείο ΔΕΝ είναι αγγαρεία. Το σχολείο ΕΙΝΑΙ δημιουργία”.

Μπορούμε να επιτύχουμε τις αλλαγές, αρκεί να πιστέψουμε σε αυτές και να συνασπισθούμε ως κοινωνία!! Ας μην ξεχνάμε ότι η Γνώση είναι Δύναμη και θέλουμε τα παιδιά μας, οι νέες γενιές -το μέλλον του τόπου μας- να είναι δυνατό να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Περιμένω και τις δικές σας σκέψεις και ιδέες στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Καλό καλοκαίρι σε όλες τις μαθήτριες και όλους τους μαθητές!!

Την Παρασκευή 15/6/2018 ολοκληρώθηκε η σχολική χρονιά 2017-2018, με πολλά χαμόγελα!! Μια ξεχωριστή μέρα για τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και για τους γονείς που πλημμυρίζει η καρδιά τους συγκίνηση και τρυφερά συναισθήματα βλέποντας τα μωράκια τους να μεγαλώνουν, να γίνονται παιδάκια, ύστερα έφηβοι, και να ακολουθούν σταδιακά τη δική τους πορεία ζωής, ξεκινώντας να γράφουν τα δικά τους κεφάλαια στο βιβλίο της ζωής!!

Τα δικά μου, μοναδικά, πλάσματα, ολοκλήρωσαν χθες την Τετάρτη Δημοτικού και το Νηπιαγωγείο, αντίστοιχα. Μου φαίνεται απίστευτο που από Σεπτέμβριο θα έχω ένα Πρωτάκι και ένα Πεμπτάκι στο σπίτι!! “Λιώνω” από συγκίνηση, χαρά, ευτυχία….είναι στιγμές που νιώθω ότι τόση αγάπη είναι εξωπραγματική και είναι μοναδικό συναίσθημα να την αισθάνεσαι στη ζωή σου!!

Μου φαίνεται απίστευτο ότι τα μωρά μου μεγάλωσαν!! Δεν υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο από αυτήν τη ζεστή, μεγάλη, αγκαλιά που ανοίγει στο τέλος της ημέρας και κλείνει μέσα της τα πιο δυνατά συναισθήματα του κόσμου!! Άγχος, έγνοιες, προβληματισμοί είναι καθημερινοί από την πρώτη στιγμή που κρατάς στα χέρια σου τα πολύτιμα αυτά πλάσματα, αλλά ο κάθε πόνος, το κάθε δάκρυ, η κάθε αγωνία για τα παιδιά, αξίζει και σου επιβεβαιώνει, καθημερινά, το μεγαλείο του να είσαι γονιός!


Τα μυστικά των κοριτσιών!! Η Άννυ και οι φίλες της!!Πόσο χαίρομαι που έγραφα και εγώ ημερολόγιο από την Α’ Γυμνασίου ως και μετά τη γέννηση των παιδιών μου, για να κρατήσω τις πιο όμορφες αλλά και δύσκολες στιγμές της ζωής μου, μέσα στην καρδιά

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου σε όλα τα παιδιά, όλους τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές, να απολαύσουν το καλοκαιράκι τους και να επιστρέψουν με χαρά στο σχολείο τον Σεπτέμβριο!


Η υπέροχη δουλειά του Νηπιαγωγείου και της αγαπημένης παιδαγωγού, κυρίας Μακρίνας Ψαράκη (θα επανέλθω με θέμα στο pm για τις παιδαγωγικές της μεθόδους, γιατί τα θετικά πρότυπα αξίζει να προβάλλονται)

Η δική μου εκπαιδευτική χρονιά ολοκληρώνεται αρχές Ιουλίου. Έχουμε, βέβαια, πολλή δουλειά -ερευνητική, συγγραφική, οργάνωση μαθημάτων νέας χρονιάς- αλλά λίγο θα ξεφύγουμε από το πρόγραμμα που έχω πολλή ανάγκη, γιατί έχω ξεπεράσει τα όρια μου. Προς το παρόν ονειρεύομαι τη θάλασσα που τόσο αγαπώ και να με ταξιδέψουν τα κύματα εκεί που θέλω να βρεθώ…

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Αποτυχία του συστήματος το να “κόβονται” έφηβοι μαθητές στα σχολεία

Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία στο postmodern.gr

http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές, να μη βάζει ταμπέλες, να μη στιγματίζει και να μην περιθωριοποιεί μέσω τιμωρητικών διαδικασιών, ιδίως στην περίοδο της εφηβείας.

Αυτές οι μέθοδοι δείχνουν μια αποτυχία του ίδιου του συστήματος που δεν δίνει δημιουργικές διεξόδους σε κάθε μαθητή ώστε να ανακαλύψει την κλίση του σε ένα πεδίο και να μπορέσει να εμβαθύνει σε αυτό.

Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο η συζήτηση με μητέρα μιας εξαίρετης πολύτεκνης οικογένειας που γνωρίζω, της οποίας το παιδάκι (ένα παιδί-διαμάντι) “κόπηκε” σε μάθημα και αδυνατούν να καλύψουν με φροντιστηριακά μαθήματα τις εκπαιδευτικές ανάγκες αλλά ούτε και η ίδια η οικογένεια έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει το παιδί στα μαθήματα. Το σχολείο οφείλει να προσεγγίζει με ευαισθησία και ανθρωπιά τα παιδιά και τις οικογένειές τους και όχι να τα τιμωρεί!!

Η φωνή μας αξίζει να φτάσει ψηλά για το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ξεχωριστή εκπαιδευτική εμπειρία!!

Μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία!! Μια πολύ δυνατή εκπαιδευτική ομάδα και το πρώτο μας μάθημα στο εξ αποστάσεως σεμινάριο του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος “Φυλακές: Έρευνα & Γλωσσικά Ζητήματα” πραγματικά “απογειώθηκε”!!

https://www.facebook.com/events/240549816702652/

Πολύ ξεχωριστή εμπειρία και για μένα ως διδάσκουσα να επικοινωνήσουμε με τόσα διαφορετικά μέρη στην Ελλάδα και να αποκομίσουμε όλοι σημαντικές γνώσεις για τον χώρο των καταστημάτων κράτησης από την επαγγελματική, ερευνητική, επιστημονική εμπειρία όλων των μελών της ομάδας. Ανυπομονώ για το δεύτερο μάθημά μας και είναι βέβαιο ότι με αυτή την ομάδα θα έχουμε και στο μέλλον να πραγματοποιήσουμε πολύ ενδιαφέρουσες δράσεις!

Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Εύχομαι σε όλους τους αγαπημένους φίλους καλό βράδυ και ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Πανέτοιμη η εκπαιδευτική μας ομάδα!!

Πανέτοιμη η εκπαιδευτική μας ομάδα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος!! Πολύ δυνατή ομάδα και όπως έγραψα σε προηγούμενες αναρτήσεις μου θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εκπαιδευτική εμπειρία να έρθουμε σε επικοινωνία με πολλά μέρη της Ελλάδας και να ανταλλάξουμε σκέψεις, απόψεις, ιδέες για τα πολυσύνθετα και πολυδιάστατα ζητήματα που θα εξετάσουμε, με φοιτητές αλλά και με εργαζόμενους στον χώρο των καταστημάτων κράτησης.

Ξεκινάμε, επομένως, δυναμικά σήμερα, 15/6/2018, στις 5.30 το απόγευμα το πρώτο μας μάθημα στο εξ αποστάσεως σεμινάριο “Φυλακές:Ερευνα και Γλωσσικά Ζητήματα”.

Σας ευχαριστούμε για το θερμό ενδιαφέρον!! Περιμένω, πάντα, με μεγάλο ενδιαφέρον τα μηνύματά σας για τα σεμιναριακά μας μαθήματα στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά