Category Archives: Uncategorized

“Δεύτερη ευκαιρία” και τέχνη

“Δεύτερη ευκαιρία” μέσα από την τέχνη.

Βλ.σχετικά https://m.lifo.gr/now/greece/261250/deyteri-eykairia-kratoymenoi-ton-fylakon-larisas-ksediplosan-to-kallitexniko-toys-talento?utm_medium=Social&utm_source=Facebook#Echobox=1575192115

Γιατί η τέχνη έχει τη δύναμη να λειτουργήσει ευεργετικά, ακόμα και λυτρωτικά για την ανθρώπινη ψυχή…

Καλό απόγευμα στην υπέροχη παρέα του blog!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Criminal Profiling in the Digital Era:Εκδήλωση

Το Εργαστήριο “Αποκαταστατική Δικαιοσύνη και Κοινωνική Διαμεσολάβηση” σας προσκαλεί την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019 στην εκδήλωση που θα διεξαχθεί στην αίθουσα Σ.Καράγιωργα ΙΙ του Παντείου Πανεπιστημίου με θέμα “Criminal Profiling in the Digital Era”.

Εισηγήσεις

– “Investigative Psychology Applications : Offender Profiling and Beyond”
Maria Ioanna, Professor of Investigative and Forensic Psychology, Director Secure Societes Institute, Course Director MSc Investigative Psychology and MSc Security Science, University of Huddersfield, UK.

– “From sextortion to bullying and cyberbullying. Profiling the victims”.
Dr. Calli Tzani Pepelasi. Lecturer for the MSc Investigative Psychology and MSc Security Sciences. University of Huddersfield, UK.

Την εκδήλωση συντονίζει η Διευθύντρια του Εργαστηρίου και Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνιολογίας, Καθηγήτρια Β. Αρτινοπούλου.

Οι ομιλίες θα διεξαχθούν στην αγγλική γλώσσα.

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Η θεματική μας ενότητα σχετικά με τη “μεταχείριση κρατουμένων”

Μεταχείριση κρατουμένων, επιστροφή στην κοινωνία και ενσωμάτωση:η θεματική ενότητα που διερευνήσαμε στο σημερινό μας μάθημα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος και μας έδωσε παράλληλα το έναυσμα για μία πολύ δημιουργική και εποικοδομητική συζήτηση.

Θερμές ευχαριστίες στο αγαπημένο bloko.gr (βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2019/11/blog-post_263.html).

Συνεχίζουμε, στο επόμενο μάθημά μας, με τη δυνατή εκπαιδευτική μας ομάδα τη διερεύνηση σε μία από τις πιο αγαπημένες μου θεματικές που αφορά τον χαρακτηριζόμενο “υποπολιτισμό” της φυλακής, με τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά στοιχεία του, μεταξύ των οποίων ο αξιακός κώδικας και ο ιδιαίτερος γλωσσικός κώδικας επικοινωνίας του έγκλειστου πληθυσμού.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Μεταχείριση κρατουμένων, επιστροφή στην κοινωνία και ενσωμάτωση

Η «επιστροφή» στην ελεύθερη/ευρύτερη κοινωνία των ατόμων που έχουν εκτίσει την ποινή τους, αναμφίβολα, συνιστά ένα φλέγον ζήτημα που προβληματίζει εντόνως ως προς τη βαθύτερη ουσία του αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτή η επιστροφή μπορεί να επιτευχθεί, ειδικά εάν δεν υπάρχει μία κατάλληλη και συστηματική προετοιμασία κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού και εάν τα τείχη που χωρίζουν την κοινωνία από τη φυλακή (αν και τεχνητά γιατί εκ των πραγμάτων μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αυτοί οι άνθρωποι επιστρέφουν στην κοινωνία), ορθώνονται ακόμα πιο ψηλά.

Η «κοινωνική ένταξη», η «επανένταξη», ή αλλιώς «κοινωνική ενσωμάτωση» των αποφυλακισθέντων απασχολεί και προβληματίζει με τα υψηλά ποσοστά υποτροπής, σε διεθνές επίπεδο.

Η θεωρία «αποχής από το έγκλημα»/desistance theory κερδίζει, διεθνώς, έδαφος και εξηγεί τη διαδικασία κατά την οποία οι αποφυλακισθέντες, μετά την έκτιση της ποινής τους μπορούν να επιστρέψουν στην κοινωνία «καθαροί», δηλαδή να απέχουν από την παραβατική και εγκληματική δράση. Συγκεκριμένοι παράγοντες, ασφαλώς, επιδρούν στην ψυχοσύνθεση του εγκληματία και τον κρατούν μακριά από το έγκλημα, σύμφωνα με την εν λόγω θεωρία. Οι κυριότεροι παράγοντες μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα δύο σημεία:

 Ηλικία: Σύμφωνα με έρευνες, ειδικά οι νέοι σε ηλικία παραβάτες μεγαλώνοντας δύναται να απέχουν από την εγκληματική δράση, με την κατάλληλη παρέμβαση. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 έρευνες έδειξαν ότι η ηλικία κατά την οποία είναι πιο πιθανό το άτομο να διαπράξει μια παραβατική δραστηριότητα (peak age) ήταν τα μετεφηβικά χρόνια, κυρίως λόγω της πίεσης των συνομηλίκων/ peer pressure και της “επανάστασης” των νέων σε κάθε μορφή εξουσίας και κανόνα.

 Σταθερότητα στη ζωή: Η σταθερή ζωή και κυρίως η σταθερή εργασία βοηθάει σε μεγάλο βαθμό τον παραβάτη να εστιάσει την προσοχή του σε κάτι πιο δημιουργικό και να μείνει μακριά από την εγκληματική δράση. Παράλληλα, του δίνει τη δυνατότητα να διευρύνει τους φιλικούς του κύκλους και κατ’ επέκταση να αναπτύξει μια διαφορετική κοινωνική ζωή.

Ένα άτομο που, με την αποφυλάκισή του, δεν θα έχει ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον ούτε μία σταθερή εργασία, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιστρέψει στη φυλακή. Σημαντικό επομένως να υπάρξει κοινωνική μέριμνα του αποφυλακισθέντα αλλά και της οικογένειάς του, όπου υπάρχει οικογένεια, γιατί ο ίδιος μπορεί να μην είναι σε θέση, αμέσως μετά την αποφυλάκιση, να κρατήσει μία σταθερή εργασία αλλά είναι σημαντικό εκείνη την περίοδο να λάβει υποστήριξη από την οικογένειά του.

Όσον αφορά τώρα τον εγκλεισμό μέσα στη φυλακή, η σωφρονιστική παρέμβαση στον κρατούμενο είναι επίσης ένα φλέγον ζήτημα που απασχολεί τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.

«Αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η σωφρονιστική παρέμβαση, ιδίως σε άτομα που δεν την επιθυμούν ή, αντίθετα, κρίνεται αναγκαία γιατί μέσω της προσπάθειας αναμόρφωσής τους μπορεί να τους δοθεί η δεύτερη ευκαιρία; Πώς, όμως, μπορεί να γίνει η αναμόρφωση σε ένα άτομο που δεν αντιλαμβάνεται καν την ποινική αλλά ούτε και κοινωνική απαξία της πράξης του;».

Τα συγκεκριμένα και πολλά ακόμα ερωτήματα μας απασχόλησαν και σήμερα, στο πλαίσιο του μαθήματός μας με την εκπαιδευτική ομάδα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος. Η διαπίστωση της ομάδας ήταν ότι η σωφρονιστική παρέμβαση -μέσω εκπαίδευσης και εργασίας- είναι πολύτιμη, γιατί τουλάχιστον δείχνεις έναν άλλο δρόμο, δίνεις μία εναλλακτική, ανοίγεις μία «πόρτα» στη σκέψη που για πολλούς ανθρώπους ποτέ πριν δεν είχε ανοίξει. Τους δείχνεις, ουσιαστικά, έναν δρόμο διαφορετικό στον οποίο κάποιοι θα θελήσουν και θα τολμήσουν να μπουν και γι’ αυτό είναι σκόπιμο να επιμείνουμε στην έννοια του “σωφρονισμού”, με ένα βαθύτερο όμως περιεχόμενο που αφορά το να δώσεις την επιλογή μέσα από την ανάδειξη και άλλων τρόπων έκφρασης και σκέψης. Να δείξεις ότι υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές στη ζωή και ασφαλώς ο καθένας μας, στη συνέχεια, επιλέγει την πορεία που θα ακολουθήσει.

Το έγκλημα, σαφώς, δεν εκριζώνεται από τις κοινωνίες, γιατί «έγκλημα» και «κοινωνία» είναι δύο έννοιες συνυφασμένες μεταξύ τους, αλλά μέσα από ουσιαστικές παρεμβάσεις, οι οποίες βέβαια είναι αναγκαίο να ξεκινήσουν εκτός φυλακής, στο πλαίσιο της οικογένειας και του σχολικού περιβάλλοντος, μπορεί τελικά να αποδεχθεί ότι η έννοια της «δεύτερης ευκαιρίας» είναι εφικτή και αξίζει να δώσουμε έμφαση σε αυτήν, έχοντας συγκεκριμένο στόχο και μέσο υλοποίησής της.

Όσον αφορά τώρα την έννοια της «μεταχείριση κρατουμένων» που διερευνήσαμε στο σημερινό μας μάθημα στο ΚΕ.Μ.Ε. συνιστά μία έννοια πολυσύνθετη, με βαθιές ρίζες. Ιστορικά, «γεννήθηκε» στα μέσα του 19ου αιώνα, γιατί εκείνη την περίοδο είχαν αρχίσει να πραγματοποιούνται αξιόλογες προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση των φυλακών και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, υπό την επίδραση των ιδεών του Διαφωτισμού. Έκτοτε, η μεταχείριση απασχόλησε έντονα τους αρμόδιους φορείς και τους ειδικούς επιστήμονες που αναζήτησαν τρόπους και μέσα για να καταστεί πιο ανθρώπινη.

Στηρίζομαι στον διαδεδομένο ορισμό ότι «η μεταχείριση συνεπάγεται τόσο την υποχρέωση των εγκλείστων να εκτίσουν την ποινή τους, υπαγόμενοι σε ένα συγκεκριμένο καθεστώς διαβίωσης, όσο και την υποχρέωση των ιθυνόντων να εξασφαλίσουν στους κρατούμενους όλα όσα προβλέπονται από τον νόμο σχετικά με την ασφάλεια, τη διατροφή, την ενδιαίτηση, την υγεία και γενικά τα αναγκαία που αφορούν τη διαβίωσή τους μέσα στη φυλακή τους». Υπό αυτή την έννοια, η μεταχείριση «περιλαμβάνει το σύνολο των μεθόδων και μέσων δράσης που εφαρμόζεται στους δράστες εγκληματικών πράξεων, μετά την αναγνώριση της ενοχής τους από τα δικαστήρια».

Η μεταχείριση των φυλακισμένων εξυπηρετεί περισσότερους από ένα σκοπούς, ως κύριους ή συμπληρωματικούς. Μεταξύ αυτών, οι θεμελιώδεις σκοποί της συνίστανται στους ακόλουθους τέσσερεις:
• Πρώτον, προστασία της κοινωνίας με αχρήστευση του κρατουμένου και παρεμπόδισή του να δραπετεύσει και να υποτροπιάσει όσο διαρκεί η φυλάκιση.
• Ο δεύτερος σκοπός συνίσταται στην αποκατάσταση του εγκλήματος. Στηρίζεται στη δίκαιη και ανάλογη με τη βαρύτητα του εγκλήματος ποινή, στην ευθύνη του δράστη και τη μέριμνα για τα θύματα εγκληματικών ενεργειών.
• Τρίτον, αναμόρφωση των κρατουμένων, η οποία επιτυγχάνεται με εξατομικευμένη μεταχείριση, με τη βοήθεια ειδικών επιστημόνων (ψυχιάτρων, ψυχολόγων κ.λπ.).
• Τέταρτον, επανένταξη, διότι η παραμονή του καταδίκου στην ελεύθερη κοινωνία θεωρείται πολύ σοβαρή υπόθεση, αφού βάσει του μοντέλου της επανένταξης η εγκληματική συμπεριφορά δεν εκλαμβάνεται ως παθολογική και γι’ αυτό η στέρηση της ελευθερίας θεωρείται έσχατη λύση.

Η μεταχείριση των κρατουμένων δύναται να λάβει χώρα σε 3 περιβάλλοντα:
• Σε κλειστό περιβάλλον
• Σε ελεύθερο περιβάλλον
• Σε ανοιχτό περιβάλλον

Η μεταχείριση σε ελεύθερο περιβάλλον περιλαμβάνει τρεις σημαντικούς θεσμούς. Ο πρώτος είναι η αναστολή της ποινής, η οποία διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: την απλή και υπό επίβλεψη.

Σύμφωνα με την απλή αναστολή της ποινής, «το δικαστήριο ορίζει τη μη εκτέλεση της ποινής, με την προϋπόθεση ότι ο καταδικασθείς σε ορισμένη περίοδο χρόνου (συνήθως 3 έως 5 χρόνια) που ονομάζεται χρόνος της αναστολής ή περίοδος δοκιμασίας, δεν θα τελέσει νέο έγκλημα.

Η επιβληθείσα ποινή εκτελείται σε περίπτωση που ο καταδικασθείς υποπέσει σε άλλο αδίκημα μέσα στο χρονικό διάστημα της δοκιμασίας. Μάλιστα, σε αυτή την περίπτωση είναι υποχρεωμένος να εκτίσει τόσο την ποινή της οποίας η εκτέλεση ανεστάλη όσο και την ποινή που του επιβάλλεται με τη νέα καταδίκη. Εάν όμως σε αυτό το διάστημα ο καταδικασθείς δεν διαπράξει νέο αδίκημα, η καταδίκη θεωρείται σαν να μην έχει απαγγελθεί. Ο θεσμός εφαρμόζεται σε άτομα που δεν έχουν υποστεί άλλη ποινική καταδίκη και εφόσον η ποινή που τους επέβαλε το δικαστήριο είναι σχετικά μικρή».

Από την άλλη πλευρά, έχουμε την αναστολή υπό επίβλεψη (probation). Σε αυτή την περίπτωση, «ο δικαστής αποφαίνεται μόνο σχετικά με την ενοχή, ενώ δεν προχωρά σε έκδοση απόφασης της ποινής. Επίσης, σε αντίθεση με την απλή αναστολή, ο δράστης τοποθετείται υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση αρμοδίων οργάνων –επιμελητών- που τον βοηθούν να επανενταχθεί ομαλά στην κοινωνία. Τέλος, το δικαστήριο, αναστέλλοντας την επιβολή της ποινής, επιβάλλει στον δράστη την τήρηση ορισμένων όρων, π.χ. να κάνει μία ορισμένη εργασία, να μη συχνάζει σε ορισμένους τόπους, κ.λπ. Το όργανο που έχει αναλάβει την επίβλεψη παρακολουθεί εάν το υπό δοκιμασία άτομο συμμορφώνεται με τους κανόνες που του έχουν επιβληθεί.

Εάν όμως παραβιάσει κάποιον από αυτούς, μπορεί να παραπεμφθεί πάλι στο δικαστήριο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να λάβει επιπρόσθετα μέτρα ή, εάν το κρίνει αναγκαίο, να ανακαλέσει την αναστολή και να προχωρήσει στην επιβολή της ποινής. Η απόλυση του καταδίκου υπό όρο συνιστά ένα σημαντικό σωφρονιστικό μέσο μεταχείρισης σε ελεύθερο περιβάλλον. Είναι αξιοσημείωτο ότι πρόκειται για τον παλαιότερο, για τη χώρα μας, θεσμό εναλλακτικής έκτισης της ποινής κατά της ελευθερίας (Ν. 811/1917 «περί προσωρινής απολύσεως των καταδίκων εκ των φυλακών»).

Οι ρίζες του συγκεκριμένου θεσμού ανάγονται στην Αγγλία. Κατ’ ουσίαν, προέκυψε από το θεσμό «της χάριτος» κατά την έκτιση της ποινής της εξορίας στις αποικίες. Ειδικότερα, το έτος 1791 χορηγήθηκε στον κυβερνήτη της νοτίου Ν. Ουαλίας το δικαίωμα να απονέμει χάρη στους κατάδικους που μεταφέρονταν στην Αυστραλία, με την προϋπόθεση να παραμείνουν στην αποικία. Ο εν λόγω θεσμός έφερε το όνομα conditional pardon, και αποσκοπούσε περισσότερο σε έναν πρακτικό σκοπό: τον αποικισμό της Αυστραλίας.

Μετά την εκτέλεση της ποινής και την απόλυση από τη φυλακή, η επίτευξη της ομαλής κοινωνικής επανένταξης αναδείχθηκε σε μείζον ζήτημα που απασχόλησε τους εγκληματολόγους.

Έτσι, γεννήθηκε ο τρίτος θεσμός που εφαρμόζεται σε ελεύθερο περιβάλλον, η μετά την εκτέλεση της ποινής προστασία (after care), η οποία όμως έφερε στην επιφάνεια σοβαρά νομοθετικά προβλήματα, όπως το εάν πρέπει να είναι υποχρεωτική ή προαιρετική ή εάν πρέπει να ανατεθεί σε δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς.

Ο πρώτος θεσμός που περιλαμβάνει η μεταχείριση σε ανοικτό περιβάλλον είναι η κράτηση σε ανοικτό σωφρονιστικό κατάστημα. Όπως υποδηλώνει το όνομά της, κύριο χαρακτηριστικό της είναι η οργάνωση και λειτουργία της φυλακής βάσει προτύπων, αξιών και κανόνων που ισχύουν στην ελεύθερη κοινωνία.
Ιστορικά, το 1891 καθιερώνεται το πρώτο κατάστημα ανοιχτής σωφρονιστικής μεταχείρισης στο Witzwill, κοντά στη Βέρνη.

Ο δεύτερος θεσμός αφορά την εξωτερική εργασία των καταδίκων. Σύμφωνα με αυτόν, ο κατάδικος μπορεί να ασκεί την επαγγελματική του δραστηριότητα ακολουθώντας τους όρους εργασίας των εργαζομένων που ζουν στην ελεύθερη κοινωνία.

Η βασική διαφορά εντοπίζεται στην υποχρέωση του τροφίμου να επιστρέφει στη φυλακή με την ολοκλήρωση της εργασίας του. Ωστόσο, ο θεσμός της εξωτερικής εργασίας προορίζεται για ένα συγκεκριμένο αριθμό καταδίκων που πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, όπως να μην είναι υπότροπος και να μην εκτίει μακροχρόνιες ποινές. Στην Ελλάδα, ο Ν.3312/1950 προβλέπει την τοποθέτηση σε εξωτερική εργασία μόνο των κρατουμένων σε ανοικτά σωφρονιστικά καταστήματα.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι η «ποινική» φυλακή, μέχρι την τελική καθιέρωση των σωφρονιστικών συστημάτων, ακολούθησε μία μακρά πορεία εξελικτικών φάσεων που διαφοροποιούνται εμφανώς μεταξύ τους, γιατί στηρίζονται σε διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με τη μορφή της «κατάλληλης» μεταχείρισης. Πρόκειται για τις: Σωφρονιστική Εποχή ή αλλιώς Εποχή των Σωφρονιστηρίων, Προοδευτική Εποχή, Βιομηχανική Εποχή, Εποχή της Αναμορφωτικής Μεταχείρισης και Νεο-ανταποδοτική Εποχή. Μάλιστα, κατά την πρώτη και δεύτερη περίοδο δημιουργήθηκαν τα σωφρονιστικά συστήματα που διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στην ιστορία της σωφρονιστικής, αλλά αυτό ας αποτελέσει το θέμα άλλου άρθρου.

Έχουμε ακόμα πολλά να πούμε, γιατί το θέμα είναι τεράστιο, μας αφορά όλους και διαρκώς δίνει το έναυσμα για συζήτηση και βέβαια προβληματισμό.

Ενδεικτική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία
• Σ. Αλεξιάδης, Σωφρονιστική, 4η έκδ., Αθήνα-Θεσσαλονίκη: Σάκκουλας, 2001.
• Σ. Αλεξιάδης, Γ. Πανούσης, Σωφρονιστικοί Κανόνες, Αθήνα-Κομοτηνή: Α.Ν. Σάκκουλας, 2002.
• Κ. Γαρδίκας, Εγκληματολογία: Σωφρονιστική, τόμ. Γ΄, 3η έκδ., Αθήνα-Κομοτηνή: Α.Ν. Σάκκουλας, 2001.
• Η. Δασκαλάκης, Μεταχείριση Εγκληματία, Αθήνα-Κομοτηνή: Α.Ν. Σάκκουλας, 1985.
• Χ. Δημόπουλος, Η Φυλακή: Ιστορική και Αρχιτεκτονική Προσέγγιση, Αθήνα-Κομοτηνή: Α.Ν. Σάκκουλας, 2003.
• Ε. Λαμπροπούλου, Κοινωνικός Έλεγχος του Εγκλήματος, Αθήνα: Παπαζήσης, 1994.
• Π. Μπρακουμάτσος, «Σκέψεις και Προτάσεις για την Ελληνική Σωφρονιστική Πολιτική» στο Κ. Σπινέλλη, Α. Τσήτουρα (υπεύθυνες έκδ.), Κρατούμενοι και Δικαιώματα του Ανθρώπου, Αθήνα: Α.Ν. Σάκκουλας, 1996.
• Ν. Κουράκης, Ποινική Καταστολή,
• Γ. Πανούσης, Η Ποιητική του Φυλακισμένου Χώρου, Αθήνα: Α.Ν. Σάκκουλας, 2002.
• Γ. Πανούσης, Η Σωφρονιστική Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα: Από τον Κυνισμό της Εργασίας στην Ουτοπία της Αγωγής;, Αθήνα-Κομοτηνή: Α.Ν. Σάκκουλας, 1989.
• Κ. Σπινέλλη, «Θεσμικά Πλαίσια, Όρια και Ιδεολογικοπολιτικοί Άξονες του Κώδικα Βασικών Κανόνων για τη Μεταχείριση των Κρατουμένων», Σύγχρονα Θέματα, 41-42, Ιούνιος 1990.
• Χ. Σταυροπούλου, «Η Εξέλιξη της Αρχιτεκτονικής των Φυλακών», Σύγχρονα Θέματα, Σύγχρονα Θέματα, 41-42, Ιούνιος 1990.
• R. Matthews, Doing Time: An Introduction to the Sociology of Imprisonment, N. York: Palgrave, 1999.
• S. McConville, «The Victorian Prison: England, 1865-1965» στο N. Morris, D. Rothman (επιμ), The Oxford History of the Prison: The Practice of Punishment in Western Society, Oxford: Oxford University Press, 1996.
• Ph. Purpura, Criminal Justice: An introduction, Boston: Butterworth-Heinemann, 1997.
• R. Rede, What is punishment for and how does it relate to the concept of community?, Cambridge: Cambridge University Press, 1991.

1 Comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Απονομή χρυσού μεταλλίου στη φοιτητική ομάδα «iGEM Thessaloniki» στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM 2019

Η φοιτητική ομάδα «iGEM Thessaloniki» κατέκτησε την πρωτιά στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM 2019, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στη Βοστώνη των ΗΠΑ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ομάδα “iGEM Thessaloniki” διακρίθηκε μεταξύ 5.000 διαγωνιζομένων ερευνητικών ομάδων από κορυφαία πανεπιστήμια (ΜΙΤ, Cambridge, Oxford, Harvard κ.ά.) 40 χωρών, που αξιολογήθηκαν από 120 κριτές παγκοσμίου φήμης και έλαβε το χρυσό μετάλλιο. Το έτος 2017 η ίδια ομάδα είχε επίσης βραβευτεί με χρυσό μετάλλιο, ενώ το 2018 είχε κερδίσει το ασημένιο μετάλλιο.

Βλ.σχετικά https://www.protothema.gr/greece/article/949744/hruso-gia-ellines-foitites-anamesa-se-5000-sunupopsifious-apo-mit-cambridge-oxford-kai-harvard/

Πόσο ελπιδοφόρο μήνυμα είναι να διαπρέπουν στην επιστήμη τους οι φοιτητές μας, η νέα γενιά της χώρας μας, στην οποία πιστεύουμε και ελπίζουμε ότι θα καταφέρει να κατακτήσει πολύ σημαντικές κορυφές σε νευραυλγικούς τομείς της έρευνας και την επιστήμης.

Άλλωστε, οι φοιτητές μας διακρίνονται στο εξωτερικό και σε διεθνείς διαγωνισμούς και είναι πολύ σημαντικό να προβάλλεται η σπουδαία δουλειά της και η πολύ σκληρή προσπάθειά που απαιτεί προσωπικές θυσίες και αναμφίβολα έχει αντικειμενικές δυσκολίες.

Είναι από τα πολύ όμορφα νέα της ημέρας που πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη να διαβάζουμε και δίνει και σε εμάς δύναμη, γεννώντας ελπίδα!!

Πάντα με συγκινούν αυτά τα νέα…..Μπράβο παιδιά!!! Μας κάνετε πολύ πολύ υπερήφανους!!!

Μπαίνουμε μάθημα….Καλή συνέχεια στην υπέροχη παρέα του blog!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Εφηβεία και Διαδίκτυο

Εφηβεία και Διαδίκτυο.

Απόψε, 26-11-2019, στις 9 στο “όλα για τη μαμά” με την Χρυσαυγή Ατσιδάκου-Τζόρβα στο starX-starwebtv.

Ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, με πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ανθρώπινες σχέσεις και ο καθοριστικός ρόλος του σχολείου

Ααποτελεί βαθιά πεποίθησή μου ότι το σύγχρονο σχολείο μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση των μαθητών για καίρια ζητήματα που απασχολούν και ταλανίζουν τις σημερινές κοινωνίες, όπως για παράδειγμα οι σχέσεις των ανθρώπων και ο σεβασμός στα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου.

Ασφαλώς όχι με στείρο τρόπο, αλλά μέσα από δημιουργικές οδούς, έντονη αλληλεπίδραση, βιωματική μάθηση, πρωτότυπα και καινοτόμα projects που θα δώσουν την ευκαιρία στον μαθητικό πληθυσμό να αναπτύξει την κριτική του σκέψη και να συνεργαστεί αρμονικά στο πλαίσιο της ομάδας.

Θα τόνιζα, επομένως, ότι είναι αναγκαίο να πιστέψουμε περισσότερο στη νέα γενιά και στις δυνάμεις τους να φτιάξουν ένα καλύτερο αύριο, αλλά αφού το σχολείο αποκτήσει βαθύτερη ουσία και θα δώσει στα παιδιά ισχυρότερα εφόδια και πιο πλούσια ερεθίσματα, ώστε με γνώση και άποψη, να μπορέσουν να πορευτούν, καλύτερα από εμάς.

Ακολουθεί η ενδιαφέρουσα διαδικτυακή ανάρτηση στο Σύλλογο Ελλήνων Κοινωνιολόγων-Δυτικής Μακεδονίας, της Κοινωνιολόγου Αναστασίας Πάτσιου.

Βλ.σχετικά https://m.facebook.com/groups/169993663057008?view=permalink&id=2735345959855086

“25 Νοεμβρίου Παγκόσμια Η μέρα κατά της βίας κατά των γυναικών!! Η βία μπορεί να προληφθεί και το σχολείο μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη, αρκεί να υπάρχουν τα εργαλεία. Από το εξαιρετικό πρόγραμμα ‘Χτίζοντας υγιείς σχέσεις ανάμεσα στα δύο φυλα’ που πραγματοποίησε παλιότερα στο σχολείο μου!

Εντυπώσεις από την υλοποίηση του Προγράμματος “Χτίζοντας Υγιείς Σχέσεις ανάμεσα στα Δυο Φύλα” στο 1ο ΓΕΛ Κοζάνης (της Αναστασίας Πάτσιου, Κοινωνιολόγος, 1ο ΓΕΛ Κοζάνης)

Ολοκληρώσαμε το πρόγραμμα “Xτίζοντας Yγιείς Σχέσεις ανάμεσα στα Δυο Φύλα” στο 1ο ΓΕΛ Κοζάνης το οποίο ξεκίνησε το Νοέμβριο 2015. Έγιναν 12 συναντήσεις με 20 μαθητές/-ριες της Α και Β Λυκείου.

Από το 2015 συνεργαζόμαστε με το ΓΕΛ Σκύδρας (Πέλλας) στα πλαίσια της δράσης “Μαθητές εκπαιδεύουν μαθητές”. Φέτος παρουσιάσαμε το θέμα των μη υγιών και βίαιων ερωτικών σχέσεων των εφήβων σε θεατρικό δρώμενο με τη μεθοδολογία του ‘θεάτρου του καταπιεσμένου” και του θεάτρου φόρουμ. Τα κείμενα, οι διάλογοι και οι ρόλοι δημιουργήθηκαν από την ομάδα μας.

Τελειώνοντας το πρόγραμμα “Χτίζοντας Υγιείς Σχέσεις ανάμεσα στα Δυο Φύλα” και μετά την αξιολόγηση που έγινε από την ομάδα των μαθητών/-ριών θα ήθελα να επισημάνω τα παρακάτω, ως προσωπικές παρατηρήσεις και παρατηρήσεις των μαθητών/-ριών.

Προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου και την ομάδα τυχερούς/-ές που παρακολούθησαν ένα τέτοιο πρόγραμμα γιατί -όπως είπαν τα παιδιά- απέκτησαν δεξιότητες οι οποίες θα τους είναι χρήσιμες για τη μελλοντική τους ζωή. Δηλαδή έμαθαν να διακρίνουν ποιες συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα στερεοτυπικών αντιλήψεων για τα δυο φύλα και πώς επηρεάζουν τη ζωή τους γενικά.

Επίσης πολύ χρήσιμο θεωρούν τη διάκριση μεταξύ υγιών και μη υγιών σχέσεων. Προσωπικά θεωρώ ένα από τα πιο χρήσιμα σημεία του προγράμματος αυτή τη διάκριση, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μύθοι που αναφέρονται στη ζήλια ή ακόμα και στον συναισθηματικό εκβιασμό. Η κακοποίηση (ιδιαίτερα η συναισθηματική και η κοινωνική, όπως φάνηκε από το θεατρικό δρώμενο), ήταν σημαντική γνώση για το μέλλον.

Από τις ασκήσεις άρεσε περισσότερο η άσκηση με τη «φυλακή του φύλου» και οι μελέτες περίπτωσης για τις μη υγιείς και βίαιες σχέσεις.

Η ομάδα λειτούργησε και πολλαπλασιαστικά όταν μετέφερε τη γνώση της στους μαθητές και τις μαθήτριες του ΓΕΛ Σκύδρας, που μαζί με τους/τις καθηγητές/-ριές τους φάνηκαν να προβληματίζονται για θέματα τα οποία, όπως είπαν, δεν διαπραγματεύεται το σχολείο.

Οπωσδήποτε θα υλοποιήσω και πάλι το πρόγραμμα στο μέλλον.

Δείτε το σενάριο από το θεατρικό δρώμενο!

Παρατηρήσεις των μαθητών/–ριών μετά την αξιολόγηση του προγράμματος:

Στόχος του προγράμματός μας ήταν να μάθουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους, να διεκδικούμε πράγματα σε μια σχέση και τέλος τι συνεπάγεται μια υγιής σχέση με το άλλο φύλο και πώς να τη χτίζουμε.
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες καταφέραμε να πραγματοποιήσουμε όλους τους παραπάνω στόχους και κυρίως μάθαμε πώς να αντιμετωπίζουμε προβληματικές σχέσεις τόσο δικές μας όσο και από το περιβάλλον μας (Ελένη, Β’ Λυκείου).

Μια σχέση είναι υγιής όταν:
1. Ακούμε πραγματικά τις απόψεις του άλλου και σεβόμαστε τα συναισθήματα του/της.
2. Διαπραγματευόμαστε όταν υπάρχει σύγκρουση-βρίσκουμε έναν τρόπο συμβιβασμού ώστε και οι δυο μας να παίρνουμε αυτό που χρειαζόμαστε.
3. Δεν υπάρχει φόβος στη σχέση.
4. Δεν περιορίζει ούτε ελέγχει το ένα άτομο το άλλο.
5. Υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός και εκτίμηση (Αλεξάνδρα Α΄ Λυκείου).

Πώς μπορεί να αποκτήσεις μια τέτοια σχέση:
1. Όταν δεν περιμένεις από το άλλο άτομο να σου λύσει όλα σου τα προβλήματα ή να σου δώσει ότι χρειάζεσαι.
2. Όταν είστε ειλικρινείς μεταξύ σας από την αρχή.
3. Αφήνοντας χώρο να «αναπνέετε».
4. Όταν του/της συμπεριφέρεσαι έτσι όπως θα ήθελες να σου συμπεριφέρεται (Αναστασία, Α λυκείου).”

Συνοψίζοντας, θα υπογραμμίσω ότι το σχολείο σήμερα πρέπει να διαδραματίσει έναν πολύ πιο ενεργό ρόλο στις σημαντικές κοινωνικές εξελίξεις. Να μη “φυλακίζει” τις δημιουργικές ιδέες και πρωτοβουλίες, αλλά, αντίθετα, να ενθαρρύνει τον εποικοδομητικό διάλογο και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, στοχεύοντας στην ολοκληρωμένη παιδεία του σύγχρονου μαθητικού πληθυσμού, γιατί ο ανήλικος που θα λάβει παιδεία (και όχι μόνον εκπαίδευση) θα μπορέσει και στην ενήλικη ζωή του να αντιμετωπίσει πολύ πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες και να κερδίσει τις μάχες του.

Οι βίαιες συμπεριφορές άλλωστε είναι, θεωρώ, και απόρροια της έλλειψης παιδείας, αξιών και ιδανικών, καθώς και απουσίας σεβασμού στον συνάνθρωπο και την αξία του, στοιχεία στα οποία το σύγχρονο σχολείο πρέπει να δώσει έμφαση, αναδεικνύοντας τη σπουδαιότητά τους.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Διεξαγωγή Εργαστηρίου για την Εκπαίδευση

Θερμά συγχαρητήρια για την επιτυχή ολοκλήρωση του πολύ ενδιαφέροντος Εργαστηρίου, με τίτλο “Καλές πρακτικές ενίσχυσης επικοινωνιακών δεξιοτήτων ομιλητή ακροατή στην εκπαιδευτική διαδικασία” που υλοποίησαν οι κ.κ. Βασιλική Κουτζεκλίδου, Υπ.Δρ Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου-Φιλόλογος-Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Παυλίνα Μωραΐτη, Κοινωνιολόγος-Εγκληματολόγος Παντείου Πανεπιστημίου, στο πλαίσιο του 10ου Συνεδρίου για την Εξ αποστάσεως εκπαίδευση του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (Αθήνα, 22-24 Νοεμβρίου).

Ευχαριστώ θερμά και τις δύο για την άψογη συνεργασία και για την τιμητική πρόταση να επιβλέψω το έργο τους. Εργάστηκαν με συνέπεια και υπευθυνότητα για ένα άρτιο, τελικό αποτέλεσμα και πιστεύω ότι θα ακολουθήσουν και άλλες ενδιαφέρουσες, επιστημονικές δράσεις για το σημαντικό αυτό εκπαιδευτικό θέμα.

Ακολουθεί η διαδικτυακή ανάρτηση της κ. Βασιλικής Κουτζεκλίδου:

“Ολοκλήρωση της δεύτερης ημέρας του 10ου Συνεδρίου για την Εξ αποστάσεως εκπαίδευση του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Με ειδικότερη αναφορά στην πραγματοποίηση του 1ου εργαστηρίου πραγματοποιήσαμε ένα νέο τρόπο παρέμβασης στοχεύοντας στην ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας με βασικό εργαλείο την ενεργητική ακρόαση στο ενδοσχολικο πλαίσιο,στο διαπροσωπικό αλλά και στο πλαίσιο εκπαίδευσης ενηλίκων.

Ευχαριστώ τους συμμετέχοντες για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους και ειδικότερα τη συνεργάτη μου Παυλίνα Μωραΐτη για την ολοκλήρωση του εργαστηρίου.

Ευχαριστώ επίσης την Aγγελική Καρδαρά για την επίβλεψη του εγχειρήματος και την πολύτιμη συμβολή της στο έργο μας.

Επιφυλλασσόμεθα για παραπέρα εξέλιξη του εργαστηρίου!”

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

“Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα”

Ενθουσιασμένη!!

Αποτελεί μία από τις πιο αγαπημένες θεματικές για τις εκπαιδευτικές μας ομάδες στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος και για μένα προσωπικά η θεματική “Φυλακή και Γλώσσα”. Δεν θα μπορούσαμε, επομένως, να έχουμε πιο δυναμικό και δημιουργικό ξεκίνημα με τη νέα εκπαιδευτική ομάδα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, στο πλαίσιο των μαθημάτων μας “Φυλακή: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα”.

Μάλιστα, ήδη από το πρώτο μάθημα, προέκυψαν πολύ σημαντικά και ουσιαστικά ζητήματα που μας έδωσαν το έναυσμα για σκέψη, προβληματισμό και για μία πολύ εποικοδομητική συζήτηση!

Πιστεύω ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία να πούμε πολλά και σε επίπεδο αρθρογραφίας, στο μέλλον. Οι εκπαιδευτικές μας ομάδες στο ΚΕ.Μ.Ε. αποτελούν “πηγή έμπνευσης” και είναι πολύ μεγάλη χαρά όταν μέσα από τις συναντήσεις μας “ανάβει” αυτή η φλόγα που μας δίνει την ώθηση να εμβαθύνουμε και να ερευνήσουμε πολυσύνθετα και πολυδιάστατα ζητήματα υψηλού εγκληματολογικού αλλά και κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Συνεχίζουμε, δυναμικά και -πάντα- με πολλή αγάπη για το αντικείμενο!! Δεσμευόμαστε, λόγω μεγάλου ενδιαφέροντος για τη συγκεκριμένη θεματική, να επαναλάβουμε τον συγκεκριμένο σεμιναριακό κύκλο για τις φυλακές και τη νέα χρονιά.

Οπότε, μείνετε συντονισμένοι!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

“Πρωινό κουδούνι”: έναρξη Τμημάτων Skype

“Πρωινό κουδούνι” σήμερα και στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος!!

Ξεκινάμε με τις νέες εκπαιδευτικές ομάδες μας και τα Skype Tμήματα, εξετάζοντας πολυσύνθετα και πολυδιάστατα θέματα φυλακών και διερευνώντας γλωσσικά ζητήματα σε συσχετισμό με τα καταστήματα κράτησης στη σύγχρονη εποχή!

Έχουμε, αναμφίβολα, πολλά και δημιουργικά να συζητήσουμε στο μάθημά μας.

Ξεκινάμε….

Καλή μας -διαδικτυακή- αρχή!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά