Monthly Archives: April 2017

Η συζήτηση στον Alpha 9,89 για το έγκλημα και την απεικόνισή του στα media

Σήμερα το μεσημέρι στον Alpha 9,89 στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Αναλύσαμε τα κίνητρα εγκληματικής δράσης των γονέων που έχουν προβεί στη δολοφονία του παιδιού ή των παιδιών τους, όπως τα έχει καταγράψει η διεθνής έρευνα. Στη συνέχεια εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας στον τρόπο με τον οποίο τα media πρέπει να απεικονίζουν τέτοιου είδους ειδεχθή εγκλήματα, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τη δημοσιογραφική δεοντολογία, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα σημαντικές πτυχές τέτοιων εγκλημάτων και απαντώντας σε θεμελιώδη ερωτήματα.

Αναφορά κάναμε και σε ζητήματα ορολογίας, κάνοντας τον αναγκαίο διαχωρισμό ανάμεσα στο έγκλημα της παιδοκτονίας και της ανθρωποκτονίας που έχουν μια διαφορετική ποινική μεταχείριση.

Να σημειώσω για όσους ενδιαφέρονται για το πολυσύνθετο αυτό ζήτημα ότι θα επανέλθω στο θέμα τις προσεχείς μέρες μέσα από την αρθρογραφία μου.

Κλείνοντας, να υπογραμμίσω ότι ήταν μεγάλη τιμή και χαρά για εμένα να βρεθώ σήμερα στον ραδιοφωνικό αέρα με το δημοσιογράφο και δάσκαλό μου, κ. Κώστα Χαρδαβέλλα, καθώς όταν ήμουν ακόμα μεταπτυχιακή φοιτήτρια της δημοσιογραφίας, έκανα την πρακτική μου άσκηση δίπλα στον κ. Χαρδαβέλλα στην τηλεοπτική του εκπομπή Άνθρωποι.gr στη δημόσια τηλεόραση και αναμφισβήτητα ήταν μια πολύτιμη εμπειρία για εμένα. Τον ευχαριστώ θερμά για την τιμητική πρόσκληση, καθώς και για την παρουσίαση της δουλειάς μου στο Κέντρο Μέλετης του Εγκλήματος και του βιβλίου μου.

Ελπίζω μέσα από τη σημερινή μας συζήτηση στο ραδιόφωνο του Alpha να περάσαμε κάποια μηνύματα σε ένα ευρύ κοινό και να δοθεί το έναυσμα για προβληματισμό και περαιτέρω έρευνα.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Εγκλήματα πάθους: το προφίλ των δραστών

Ευχαριστώ θερμά τη δημοσιογράφο και στο παρελθόν εκπαιδευόμενή μου στο πλαίσιο του elearning προγράμματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τίτλο Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ για τη “φιλοξενία” στα ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ, την καθημερινή πανηπειρωτική εφημερίδα.

Ακολούθως το ρεπορτάζ της Βίκυς Κώστα και το κείμενό μου για τα εγκλήματα πάθους και το προφίλ των δραστών που μπορείτε να διαβάσετε και εδώ http://www.proinanea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=47241:2017-04-28-16-52-04&catid=23:2011-11-04-09-40-25&Itemid=7

Πρωτοσέλιδο Ιωάννινα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΑΘΟΥΣ: ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΩΝ
ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΑΘΟΥΣ: ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΩΝ

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017 10:09

Ρεπορτάζ: Βίκυ Κώστα, κείμενο Αγγελική Καρδαρά
Οι ιστορίες εγκλημάτων πάθους, στην επαρχία, εδώ όπου οι κοινωνίες είναι πιο κλειστές και οι κώδικες ηθικής πιο αυστηροί, έχουν μπει στη ζωή μας.
Πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς κανείς να μπορεί να γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον.
Με αφορμή το τελευταίο έγκλημα στην Ηγουμενίτσα, αλλά και αυτό στη Μεταμόρφωση, το καλοκαίρι του 2016, που συγκλόνισαν τις τοπικές κοινωνίες, απευθυνθήκαμε στην Αγγελική Καρδαρά, Δρ Τμήματος ΕΜΜΕ Παν/μίου Αθηνών-Φιλόλογο – Συγγραφέα-Συνεργάτιδα Παν/μίου Αθηνών και Εισηγήτρια σεμιναριακών μαθημάτων στη θεματική «Media και Έγκλημα» στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.ΜΕ.), προκειμένου να σκιαγραφήσει το προφίλ των δραστών στα εγκλήματα πάθους.

Δράστες στα «εγκλήματα πάθους» είναι κατά κύριο λόγο άνδρες, ψυχικά υγιείς και με λευκό ποινικό μητρώο. Το ένα τρίτο των δραστών θέτει τέρμα στη ζωή του, διαφορετικά παραδίδεται στις αρχές ή επιδεικνύει μεταμέλεια. Η ποινική μεταχείριση τους είναι συνήθως ήπια, αν και μπορεί να επιβληθεί ακόμα και η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Η μορφή που εμφανίζονται είναι περιστασιακή, γι’ αυτό και συνήθως αποκλείεται η υποτροπή. Η έξαρση των εγκλημάτων αυτών παρατηρείται συνήθως τους θερινούς μήνες και ο τόπος τέλεσης τους είναι κατά κανόνα σε μέρος οικείο στο δράστη.

Σύμφωνα με τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Νέστορα Κουράκη «ο δράστης είναι ευέξαπτος, ευσυγκίνητος, βρίσκεται υπό καθεστώς σύγχυσης συνειδήσεως και ψυχικής διαταραχής, σε συνδυασμό με έναν πιθανώς πληγωμένο εγωισμό, βιώνοντας ένα αίσθημα αδικίας και έχοντας τάσεις κτητικότητας». Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι τα άτομα που προβαίνουν σε εγκλήματα πάθους έχουν, κατά κανόνα, χαμηλό μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο. Επομένως, οι πιθανότητες εμπλοκής σε έγκλημα πάθους μικραίνουν όσο ανεβαίνουμε τη μορφωτική και την πολιτιστική κλίμακα, αλλά πρέπει να τονίσω ότι ακόμα και το υψηλότερο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα διάπραξης ενός τέτοιου εγκλήματος. Οι εγκληματίες πάθους δεν μπορούν να χαρακτηριστούν «ψυχανώμαλοι» και «παρανοϊκοί», βάσει των όρων της ψυχιατρικής, αλλά πρόκειται για άτομα που διέπονται από ναρκισσισμό, εγωισμό, επιθετικότητα και κτητικότητα, ενώ μπορούν να χαρακτηριστούν κυκλοθυμικά και ευέξαπτα.
 
«Nαρκισσιστικά εγκλήματα»
Έχοντας αναλύσει αρκετά «εγκλήματα πάθους» που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία, στο πλαίσιο της διδακτικής μου δουλειάς, προβληματίζομαι σχετικά με το πόσο δόκιμη είναι η συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση, δηλαδή η αναφορά σε «εγκλήματα πάθους». Προφανώς οι δράστες διακατέχονται από έντονα συναισθήματα, όταν επιτίθενται στο θύμα τους. Αλλά όταν, μετά τη διάπραξη του εγκλήματος, έχουν την ψυχραιμία να κρύψουν το άψυχο σώμα -σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και να το κατακρεουργήσουν- και στη συνέχεια να «παίζουν θέατρο» στις αρχές, στην οικογένεια και τους φίλους τους ή να ρίχνουν το φταίξιμο στο ίδιο το θύμα, αναρωτιέμαι αν μπορούμε να κάνουμε λόγο για «πάθος» ή τελικά έχουμε να κάνουμε με ψυχρότητα, απάθεια, ακόμα και οργάνωση της πράξης στο μυαλό του δράστη καιρό πριν;
Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου ο δράστης έχει την ψυχραιμία να «ξεφορτωθεί» το άψυχο σώμα και να προσποιηθεί ότι δεν γνωρίζει τίποτα για την υπόθεση, θα έλεγα ότι το έγκλημα είναι απόρροια του πάθους που ο δράστης ανέπτυξε όχι προς το θύμα, αλλά εν τέλει προς τον ίδιο του τον εαυτό. Ο δράστης, δηλαδή, διέπεται από έναν ακραίο εγωισμό και ναρκισσισμό που τον οδηγεί στην πεποίθηση ότι είναι ένας μικρός «Θεός». Συνεπώς, θεωρώ ότι ο χαρακτηρισμός «ναρκισσιστικά εγκλήματα» ή «εγκλήματα ζήλιας και κτητικότητας» είναι πιο δόκιμοι.
 
Η βία στη σχέση μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο έγκλημα
Το μήνυμα που θα ήθελα να περάσω είναι ότι το άτομο που βιώνει την ακραία συμπεριφορά του/της συντρόφου/ συζύγου βρίσκεται σε κίνδυνο, συνεπώς πρέπει έγκαιρα να λάβει μέτρα πρόληψης. Η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας δεν οδηγεί νομοτελειακά στο έγκλημα, αλλά είναι δείγμα παθολογικής συμπεριφοράς, η οποία ακόμα κι αν δεν οδηγήσει στο φόνο πρέπει να αντιμετωπιστεί προτού είναι πολύ αργά.

Ένα ακόμα στοιχείο που αξίζει να υπογραμμίσω είναι ότι κυρίως σε κλειστές κοινωνίες τα στερεότυπα δύναται να λειτουργήσουν πολύ αρνητικά, ασκώντας τεράστια πίεση σε έναν άνθρωπο με την ψυχοσύνθεση που περιέγραψα προηγουμένως. Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο που λόγω άκρατου εγωισμού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αρνητικά σχόλια και υποτιμητικές συμπεριφορές από τους συντοπίτες του μπορεί να οδηγηθεί ακόμα και στο έγκλημα, λόγω της διαστρεβλωμένης κοσμοθεωρίας του. Με το έγκλημά του θέλει να αποδείξει στο στενό αλλά και ευρύτερο περιβάλλον του (οικογενειακό, φιλικό, επαγγελματικό κλπ.) ότι δεν ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές και ότι προτιμά το θάνατο από την προδοσία. Η αυτοκτονία του δράστη, σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι συχνή.
Θα αναφερθώ κλείνοντας σε δύο υποθέσεις που έχουν αποτελέσει αντικείμενο της ερευνητικής μου εργασίας και παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για τις υποθέσεις Κιούσουγλου και Μπλάχα.

Ο στραγγαλισμός της πανέμορφης Κικής Κιούσογλου από το σύντροφό της (2005) είχε απασχολήσει εκτενώς το αστυνομικό ρεπορτάζ και θα έλεγα ότι παρουσιάζει ορισμένες ομοιότητες με την υπόθεση δολοφονίας της Φαίης Μπλάχα (2013). Την αποκάλυψη της πρώτης υπόθεσης που έμεινε γνωστή ως «το έγκλημα στη Βέροια» έκανε η δημοσιογράφος Αγγελική Νικολούλη μέσα από την εκπομπή της.
Τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο υποθέσεων αφορούν το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις θύτες και θύματα ήταν νέα παιδιά που είχαν ζήσει έναν έρωτα. Έναν έρωτα που όμως αποδείχθηκε ολέθριος, καθώς η κτητικότητα, η ζήλια, οι ναρκισσιστικές τάσεις και ο εγωισμός των δραστών φαίνεται ότι υπερίσχυσαν. Και στις δύο περιπτώσεις η σχέση ήταν «θυελλώδης» με ένταση και καυγάδες. Επίσης, και στις δύο περιπτώσεις βλέπουμε μια κοινή αντιμετώπιση των θυμάτων που προσπαθούν να διακόψουν τη σχέση, αλλά τελικά επιστρέφουν.
Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια που είχε γράψει στο ημερολόγιο της η Κική και καταδεικνύουν ακριβώς την τεράστια ένταση στις σχέσεις τους «Και αν εσύ δεν μ’ αγάπησες, εγώ σε αγαπώ, και αν εσύ με σκότωσες, εγώ ακόμη ζω!». Τέλος, και στις δύο περιπτώσεις έχουμε την εμπλοκή τρίτου προσώπου με σκοπό τη συγκάλυψη του εγκλήματος και προσπάθεια αποπροσανατολισμού των αρχών.

Το τραγικό των δυο υποθέσεων έγκειται στο ότι τέσσερα νέα παιδιά που είχαν όλη τους τη ζωή μπροστά τους για να ονειρευτούν, να ερωτευτούν, να κάνουν σχέδια για το μέλλον, καταστράφηκαν. Δυο κορίτσια βρήκαν αποτρόπαιο θάνατο και δυο αγόρια βρίσκονται στη φυλακή.

Συνοψίζοντας, τα «εγκλήματα πάθους» παρουσιάζουν μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον και υπογραμμίζω την ανάγκη της ουσιαστικής παρέμβασης και διαχείρισης του θυμού, ειδικά στο πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας, όπου το έγκλημα σκληραίνει και η κρίση αξιών οδηγεί σε εγκλήματα που διαπράττονται με μεγάλη βιαιότητα.
 
ΠΗΓΕΣ – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Νέστορα Ε. Κουράκη: Εισαγωγή στη μελέτη εγκλημάτων από ερωτικό πάθος
Π. Παπαϊωάννου, (2001), Εγκλήματα Ζηλοτυπίας. Εγκληματολογική Θεώρηση και Νομολογία, Αθήνα, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα.
Φ. Τσαλίκογλου, (1984), Σχιζοφρένια και Φόνος. Μια ψυχολογική-εγκληματολογική έρευνα, Παπαζήσης, Αθήνα.
Α. Τσιγκρής, (2004), Εγκλήματα από Έρωτα, ΑΝΤ.Ν. Σάκκουλα, Αθήνα – Θεσσαλονίκη.
Etienne de Greeff, (1989-μτφρ. Η. Σαγκουνίδου-Δασκαλάκη. Επιστημονική διεύθυνση: Ι. Φαρσεδάκης), Έρωτας και εγκλήματα από έρωτα, Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Αύριο στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα στον ALPHA 98,9 συζητάμε για το έγκλημα και την απεικόνισή του στα media

Ανθρωποκτονία από πρόθεση και περιύβριση νεκρού είναι οι κατηγορίες που βαρύνουν τον άντρα, ο οποίος ομολόγησε ότι στραγγάλισε το 6χρονο αγγελούδι του και στη συνέχεια πέταξε στα σκουπίδια το άψυχο κορμάκι…

Filicide ο όρος που χρησιμοποιείται στη διεθνή βιβλιογραφία για τη δολοφονία παιδιού από το γονέα του και τα στοιχεία για τα κίνητρα και το ψυχο-εγκληματικό προφίλ των δραστών, όπως τα έχει καταγράψει η έρευνα διεθνώς, πρέπει να μας απασχολήσουν. Δυστυχώς όταν ο κοινωνικός και οικογενειακός ιστός δέχονται τόσο σοβαρούς τριγμούς, όπως στη σύγχρονη κοινωνία, τέτοια εγκλήματα που δεν τα χωρά ο ανθρώπινος νους θα συμβαίνουν…

Αύριο το μεσημέρι στη ραδιοφωνική εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα στον Alpha 98,9 θα μιλήσω για τα παραπάνω στοιχεία και βέβαια είναι ένα σοβαρότατο ζήτημα που θα με απασχολήσει και με κείμενό μου. Ευχαριστώ ασφαλώς τον κ. Χαρδαβέλλα για την τιμητική πρόσκληση και ελπίζω ότι μέσα από τη συζήτησή μας θα προκύψει ένας γόνιμος προβληματισμός.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Σήμερα “είμαστε στον αέρα”

Σήμερα “είμαστε στον αέρα”.

Στις 7 το απόγευμα στη ραδιοφωνική εκπομπή του Δευτέρου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (103,7 &102,9) με τίτλο “Έγκλημα στα Ερτζιανά”.

Συζητάμε για θέματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας στο αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου μου “Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη”. Ευχαριστώ θερμά για την τιμητική πρόσκληση το ΚΕ.Μ.Ε. και για την πολύ ωραία συνέντευξη και συζήτηση που ακολούθησε τις Αναστασία Χαλκιά και Μάρθα Λεμπέση.

Τα υπόλοιπα στις 7, στην εκπομπή!

Περιμένω τα σχόλια σας! Καλή σας ημέρα!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

“Δολοφόνος από οίκτο”

Μια ιδιότυπη “φιλία” που οδήγησε σε ένα πρωτοφανές έγκλημα για τα ελληνικά αλλά και διεθνή εγκληματολογικά και ποινικά χρονικά διερευνάται στο νέο μου άρθρο στο postmodern, όπου επιχειρώ να απεικονίσω το προφίλ ενός άντρα που πείστηκε να γίνει δολοφόνος.

Μια υπόθεση με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τίθεται στο ερευνητικό μας “μικροσκόπιο”: ένα περίεργο “παιχνίδι θανάτου” και η “κατασκευή” ενός δολοφόνου “ξετυλίγονται” βήμα βήμα στο άρθρο.

Πώς ξεκίνησε η ιστορία, πώς εξελίχθηκε, ποια η τραγική κατάληξη, ποια η ποινική μεταχείριση του κατηγορουμένου στη δίκη, πώς απεικονίστηκε το προφίλ του από τους ειδικούς επιστήμονες και την οικογένεια του θύματος στη δίκη, αποτελούν ορισμένα από τα στοιχεία που εξετάζονται στο άρθρο, όπου καταθέτω και την προσωπική μου άποψη για την πολύπλοκη ψυχοσύνθεση ενός άντρα που πείθεται να δολοφονήσει τη “φίλη” του.

Δολοφόνος από οίκτο: πως μία ιδιότυπη φιλία οδήγησε σε ένα πρωτοφανές έγκλημα είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο postmodern και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/dolofonos-apo-ikto-pos-mia-idiotypi-filia-odigise-se-ena-protofanes-egklima/

Περιμένω τα σχόλια και τα μηνύματά σας στο postmodern και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Υποδεχόμαστε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος τη δημοσιογράφο Κέλλυ Χεινοπώρου

Την Παρασκευή 28 Απριλίου 2017, στις 11 το πρωί, υποδεχόμαστε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.) στο πλαίσιο του σεμιναρίου μας με τίτλο Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα τη δημοσιογράφο του ΑΝΤ1, κ. Κέλλυ Χεινοπώρου.

Η κ. Χεινοπώρου έχει ετοιμάσει μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση για τους εκπαιδευόμενούς μας, προκειμένου να τους δώσει πολύτιμες συμβουλές για την δημοσιογραφική έρευνα, την οποία υπηρετεί με μεγάλη συνέπεια μέσα από την τηλεοπτική συχνότητα του ΑΝΤ1 και με την αρθρογραφία της διαδικτυκά στο We are our stories by Kelly Xeinoporou. Ταυτόχρονα, θα “μυήσει” τους εκπαιδευόμενους στα μυστικά του τηλεοπτικού ρεπορτάζ και του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται μια έρευνα στο πλαίσιο ενός δελτίου ειδήσεων ή/και μιας τηλεοπτικής εκπομπής.

Με αναλυτικό μου κείμενο θα παρουσιάσω ασφαλώς τη συνάντησή μας με την Κέλλυ, την οποία ευχαριστούμε θερμά για την αποδοχή της πρόσκλησής μας. Ευχαριστούμε, επίσης, τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 που στηρίζει την προσπάθεια να φέρουμε πιο κοντά στον αστυνομικό και δικαστικό συντάκτη την επιστήμη της εγκληματολογίας.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Ευχαριστώ τη ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ για την παρουσίαση του βιβλίου μου

Θυμάμαι πολύ έντονα ότι τον Αύγουστο του 2013 “πάγωσα” παρακολουθώντας το έκτακτο δελτίο ειδήσεων για την υπόθεση της Άσπας που πυροβολήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα στην πλατεία του Άργους…θυμάμαι ότι έλεγα συνεχώς “δεν το πιστεύω”, ίσως γιατί θεωρώ ότι η σχέση πατέρα-κόρης είναι πολύ γλυκιά και τρυφερή. Είναι μια σχέση ιερή.

Μετά από το πρώτο σοκ πήρα ένα τετράδιο και άρχισα να γράφω…να γράφω…τις πρώτες μου σκέψεις για το ψυχο-εγκληματικό προφίλ του πατέρα-δράστη. Παραμένει μια υπόθεση που με “πληγώνει” αφάνταστα και δεν μπορεί ακόμα ο νους μου να δεχτεί ότι ένα νέο κορίτσι παλεύει για μια αξιοπρεπή διαβίωση εξαιτίας της άγριας μανίας και της εκδικητικότητας του ίδιου της του πατέρα που την πυροβόλησε δύο φορές κατά πρόσωπο, λέγοντας της πριν τους πυροβολισμούς “σε αγαπώ πολύ”.

Η μέθοδος που χρησιμοποίησε για να υλοποιήσει το εγκληματικό του σχέδιο είναι ακραία και αποκαλύπτει πολλά για την ψυχοσύνθεσή του. Η Άσπα όμως επέζησε, γιατί είναι μαχήτρια και όπως πάντα θα λέω η Πολιτεία της οφείλει μια ζωή σε ένα σπίτι, κοντά στους φίλους της. Είναι μία νέα κοπέλα-θύμα ενδοοικογενειακής βίας και το κράτος πρέπει να μεριμνήσει ώστε τουλάχιστον να έχει μια ευκαιρία να ζήσει στο περιβάλλον ενός σπιτιού, κοντά σε ανθρώπους που αγαπά και την αγαπούν. Η μητέρα της, Σπυριδούλα Φατούρου, είναι δύναμη και πρότυπο μητέρας! Στέκεται δίπλα της άγρυπνος φρουρός της και φροντίζει ώστε να έχει το παιδί όλα όσα χρειάζεται. Με την τεράστια αγάπη που της δίνει, τη φροντίδα και βέβαια την πολύτιμη στήριξη του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στο κέντρο όπου νοσηλεύεται, η Άσπα παλεύει καθημερινή για να κερδίσει μια καλύτερη ζωή. Θα ήθελα να τονίσω ότι αξίζει να σταθούμε στα μηνύματα που περνάει η Σπυριδούλα και ας δώσει το θάρρος σε γυναίκες αλλά και παιδιά που είναι θύματα κακοποίησης να ζητήσουν βοήθεια και στήριξη έγκαιρα!!!

Η Σπυριδούλα, όπως επεσήμανε στην παρουσίαση του βιβλίου μου, υπάρχουν σημάδια και το έγκλημα σε τέτοιες περιπτώσεις δύναται να προληφθεί «Η Ασπασία δέχτηκε, δυστυχώς, δύο σφαίρες από τον ίδιο της τον πατέρα. Αυτό που θέλω να περάσω σε όλους, είναι ότι τίποτα δεν γίνεται ξαφνικά. Υπάρχουν σημάδια, μικρές λεπτομέρειες, τις οποίες ή δεν αξιολογούμε σωστά ή δεν θέλουμε να τις δούμε. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να παρακολουθούμε και να αφουγκραζόμαστε τα σημάδια. Οτιδήποτε μας κάνει να νιώθουμε άσχημα, πρέπει να αφήσουμε χώρο στο ένστικτό μας να λειτουργήσει. Στη δική μας περίπτωση υπήρχαν σημάδια, τα οποία μάλλον εγώ δεν αξιολόγησα όπως έπρεπε και φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Πρέπει όλοι μας να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας».

Ευχαριστώ θερμά τον Χρίστο Βασιλόπουλο και τη ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ για την παρουσίαση του βιβλίου μου Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη (εκδόσεις Παπαζήσης), από το οποίο αντλούνται στοιχεία για την υπόθεση και το ψυχο-εγκληματικό προφίλ του πατέρα-δράστη, καθώς και για την εκτενή αναφορά στο blog μου.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της ΜΗΧΑΝΗΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ με τίτλο Ζει με δύο σφαίρες στο κεφάλι. Η συγκλονιστική ιστορία της Ασπασίας που την πυροβόλησε ο πατέρας της για να εκδικηθεί την εν διαστάσει σύζυγό του. Η μάχη της αποκατάστασης εδώ http://www.mixanitouxronou.gr/zi-me-dio-sferes-sto-kefali-i-sigklonistiki-istoria-tis-aspasias-pou-tin-pirovolise-o-pateras-tis-gia-na-ekdikithi-tin-en-diastasi-sizigo-tou-i-machi-tis-apokatastasis/

Εύχομαι, κλείνοντας, να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να διερευνήσω μια τέτοια υπόθεση…..

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

“Να νιώσω ένα χάδι από τη μανούλα μου και να αναπνέω αέρα έξω από τα συρματοπλέγματα”

Κανένα παιδί πίσω από κάγκελα είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο postmodern και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/kanena-pedi-piso-apo-kagkela/

Το κείμενό μου επιχειρεί να αναδείξει την ανθρώπινη διάσταση ενός σοβαρού ζητήματος που αφορά τον εγκλεισμό μωρών (μέχρι 3 ετών) μαζί με τις φυλακισμένες μητέρες τους. Τα δεινά του εγκλεισμού / pains of imprisonment, όπως αποδεικνύει η διεθνής έρευνα, είναι τεράστια και επιβαρύνουν την ψυχοσύνθεση του εγκλείστου. Συνεπώς, ένα μωρό αναγκαστικά βιώνει, μαζί με τη μητέρα του, τα εν λόγω δεινά.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί συμπολίτες μας θα έθεταν το εύλογο ερώτημα «οι μητέρες που εγκλημάτησαν, δεν πρέπει να τιμωρηθούν;». Σε αυτό το ερώτημα απαντώ μέσα από το κείμενό μου, καταθέτοντας την προσωπική μου άποψη και πρόταση για τον εγκλεισμό των μητέρων και των μωρών τους.

Με την σημερινή μου ανάρτηση στο blog έκρινα σκόπιμο να αναφερθώ στα συγκλονιστικά λόγια μιας ανήλικης κρατούμενης, όπως τα είχα καταγράψει στη συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει για το ιστολόγιο το έτος 2012, όταν την είχα ρωτήσει τι ονειρεύεται….Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/interviews/interview_12/

“Τα πιο απλά και πολύτιμα, αυτά που εσείς εκεί έξω δεν θεωρείτε μεγάλο ζήτημα, πράγματα καθημερινά, συνηθισμένα που έχουν μάθει στη ζωή δεδομένα. Την οικογένειά μου, να τρέξω να την αγκαλιάσω, να νιώσω ένα χάδι από τη μανούλα μου. Να κάνω πράγματα ώστε να μπορούν να είναι υπερήφανοι για εμένα. Να πάω στη θάλασσα και να την κοιτάζω με τις ώρες. Να αναπνέω αέρα έξω από τα συρματοπλέγματα”.

Δεν μπορώ να μη νιώσω βαθιά συγκίνηση με την ανάγκη ενός κοριτσιού να νιώσει το χάδι της μανούλας, να αντικρίσει τη θάλασσα και να αναπνεύσει αέρα….

Δεν είναι ωστόσο μόνο συγκίνηση αυτό που νιώθω, αλλά και ευθύνη. Την ευθύνη που φέρουμε όλοι μας, ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως ενεργά μέλη αυτής της κοινωνίας να προστατεύσουμε τα παιδιά που μας έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και που έχουν μέσα στην ψυχή τους πολλά συναισθήματα και πολλές αγωνίες που δεν μπορούν να εξωτερικεύσουν χωρίς τη βοήθεια κάποιου ειδικού, ώστε να “λυτρωθούν” από όλα όσα τα κρατούν δέσμια σε ένα παρόν δίχως μέλλον.

Ασφαλώς, τα λάθη πληρώνονται, αλλά όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο και σε μια δεύτερη ευκαιρία ζωής. Οι φορείς αντεγκληματικής πολιτικής πρέπει να εξετάζουν την παράμετρο “οικογένεια”, να διερευνήσουν αν αυτά τα παιδιά είχαν στήριξη ή εγκλημάτησαν επειδή κανείς δεν τα πρόλαβε, κανείς δεν τους έδειξε άλλες διεξόδους, κανείς δεν τα στήριξε στις δύσκολες στιγμές τους όταν είχαν ανάγκη από βοήθεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία και πρόνοια ώστε αυτά τα παιδιά ή νέοι (γιατί και στα 23 και στα 25 ακόμα ο καθένας από εμάς κουβαλά κάτι από την παιδική του ηλικία) να μη βγουν από τη φυλακή πωρωμένοι/ σκληροί εγκληματίες, ούτε όμως να μείνουν εκτός φυλακής χωρίς καμία στήριξη και καθοδήγηση, γιατί αργά ή γρήγορα θα βρεθούν στη φυλακή…

Συνοψίζοντας, το πρόβλημα είναι σύνθετο και απαιτεί ουσιαστικές και ριζικές λύσεις, με μακροχρόνια αποτελέσματα. Λύσεις, δηλαδή, που θα δίνουν έμφαση και στην πρόληψη και ταυτόχρονα θα μεριμνούν για το “μετά της φυλακής”, για το πώς αυτοί οι άνθρωποι θα κρατηθούν μακριά από το έγκλημα και δεν θα βρεθούν εκ νέου στις φυλακές, έχοντας διαπράξει σε πολλές περιπτώσεις πιο σοβαρές μορφές εγκληματικότητας.

Οι απόψεις μου αναλυτικά στο νέο μου άρθρο στο postmodern.gr εδώ http://www.postmodern.gr/kanena-pedi-piso-apo-kagkela/

Περιμένω τα σχόλια και τα μηνύματά σας στο postmodern και το mail μου: kardaraa@gmail.com

Σας εύχομαι μια υπέροχη εβδομάδα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Νέος κύκλος εκπαιδευτικών εξ αποστάσεως προγραμμάτων (elearning) από το Πανεπιστήμιο Αθηνών

Νέος κύκλος εκπαιδευτικών εξ αποστάσεως προγραμμάτων (elearning) από το Πανεπιστήμιο Αθηνών ξεκινά το Μάιο.

Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 22/5/2017 – Έναρξη Μαθημάτων: 29/5/2017

Πληροφορίες για τα δύο εκπαιδευτικά προγράμματα που έχω αναλάβει (συγγραφή και εκπαίδευση) με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πανούση, ακολούθως.

ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: Το Έγκλημα ως Είδηση και ως Μήνυμα

Η ύλη του προγράμματος παρουσιάζεται εδώ https://elearn.elke.uoa.gr/show_programs.php?catID=all&prID=417 καθώς και οι αιτήσεις συμμετοχής

Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος ο εκπαιδευόμενος θα είναι σε θέση να:
•συντάσσει και επεξεργάζεται ένα ολοκληρωμένο και τεκμηριωμένο αστυνομικό ή δικαστικό ρεπορτάζ, σύμφωνο με την ισχύουσα νομοθεσία, τον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και την ουσία της υπόθεσης
•αναλύει εις βάθος τις πολύ σοβαρές αστυνομικές και ποινικές υποθέσεις
•εντοπίζει και να διορθώνει τα λάθη που γίνονται σε πολύκροτες υποθέσεις του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ
•ταξινομεί τις υποθέσεις του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ, ανάλογα με την πραγματική βαρύτητά τους

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ» παρουσιάζει με ακρίβεια και σαφήνεια τον τρόπο με τον οποίο γράφεται ένα επιτυχημένο αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ, δίνοντας έμφαση στα στοιχεία που πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα ο αστυνομικός και ο δικαστικός συντάκτης, ώστε να αποφεύγει συχνά λάθη που διαπράττονται από έλλειψη γνώσης, να αξιοποιήσει όλες τις πηγές τους και να συντάξει ένα ολοκληρωμένο ρεπορτάζ που κερδίζει τις εντυπώσεις. Παράλληλα, παρέχονται οι κατάλληλες κατευθύνσεις και οδηγίες, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις και κρίσεις που δύναται να προκύψουν κατά την κάλυψη του ρεπορτάζ. Αναλύονται, επίσης, ως μελέτες περίπτωσης συγκεκριμένες πολύκροτες υποθέσεις του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ που έχουν συγκλονίσει το ελληνικό κοινό και έχουν απασχολήσει εντονότατα τον δημοσιογραφικό κόσμο.

Για τις θεματικές του προγράμματος καθώς και τις αιτήσεις συμμετοχής εδώ https://elearn.elke.uoa.gr/show_programs.php?catID=all&prID=449

Εύχομαι καλή αρχή στους νέους εκπαιδευόμενους και ανυπομονώ για μια φορά ακόμα να ξεκινήσουμε μαζί το δημιουργικό “ταξίδι” στη γνώση και τον κόσμο των media σε συσχετισμό με την εγκληματολογία.

Περιμένω τα σχόλια και τις σκέψεις σας, όπως πάντα, στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Χρόνια Πολλά σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους του ιστολογίου, με πολλή αγάπη και πολύ φως στις καρδιές μας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Το κλειδί

Ποιητικά σκέφτηκα να μιλήσουμε στο postmodern λίγες ώρες πριν την Ανάσταση και ανάταση των ψυχών μας.

Ευάλωτοι άνθρωποι, αδύναμες ψυχές, επικίνδυνα μονοπάτια, αδιέξοδα και ένα “κλειδί” για να ξεκλειδώσει συναισθήματα, βαθιά κρυμμένα στο μυαλό και κυρίως την καρδιά…

Αφιερωμένο το νέο μου κείμενο, περισσότερο σκέψεις σε έμμετρο λόγο, σε όλους όσοι ζουν ή κάποτε έζησαν στα όρια, στο περιθώριο και σε επικίνδυνες “στροφές”.

Αφιερωμένο σε όλους εκείνους που δεν τόλμησαν να ζήσουν το όνειρό τους και άφησαν στα μέσα της διαδρομής ένα “κλειδί”…το “κλειδί” που ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή τους, το κεφάλαιο που θέλουν πραγματικά να ζήσουν…

Το “κλειδί” είναι ο τίτλος και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://postmodern.gr/to-klidi

Περιμένω τις σκέψεις σας στο postmodern.gr και το mail μου: kardaraa@gmail.com

Να περάσετε όμορφα, όπου κι αν βρίσκεστε! Ελπίζω να βρούμε όλοι μας αυτές τις μέρες λίγο χρόνο για να κάνουμε μια μεγάλη αγκαλιά σε όσους αγάπάμε και αξίζει να είναι στη ζωή σας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Στίχοι