Monthly Archives: April 2015

Ο συναρπαστικός κόσμος ενός αστυνομικού μυθιστορήματος

Αναμφίβολα, ο εκπαιδευτικός λαμβάνει τεράστια χαρά και ικανοποίηση όταν βλέπει τους μαθητές/ φοιτητές του να προοδεύουν και να χαράσσουν την δική τους πορεία, έχοντας αποκομίσει κάτι σημαντικό από τη διδασκαλία. Διότι η διδασκαλία είναι τόσο για τους καθηγητές όσο και για τους φοιτητές (ή τουλάχιστον πρέπει να είναι) μια συναρπαστική διαδικασία, κατά την οποία ιδέες, σκέψεις, γνώσεις, αξίες, ανταλλάσσονται, με τρόπο δημιουργικό και εποικοδομητικό.

Το παρακάτω κείμενο με τίτλο «Ο συναρπαστικός κόσμος ενός αστυνομικού μυθιστορήματος» ανήκει στη φοιτήτριά μου, κ. Ηλιάνα Μπραούζου. Πρόκειται για μια εξαίρετη φοιτήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Ενημέρωσης του Πανεπιστήμιου Αθηνών, την οποία γνώρισα στο πλαίσιο των διαλέξεών μου στο Τμήμα ΕΜΜΕ και ταυτόχρονα ήμουν η Επιβλέπουσά της σε δυο πανεπιστημιακές της εργασίες, οι οποίες βαθμολογήθηκαν με άριστα. Αφού της ευχηθώ μια πολύ δυναμική σταδιοδρομία στο χώρο της δημοσιογραφίας, θα σας παροτρύνω να διαβάσετε το πολύ ενδιαφέρον κείμενό της που μας μιλάει για το αστυνομικό μυθιστόρημα, τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του και τη γοητεία που αυτό ασκεί στον αναγνώστη. Απολαύστε το κείμενό της, λοιπόν.

«Το αστυνομικό μυθιστόρημα συναρπάζει το αναγνωστικό κοινό εδώ και χρόνια. Ο Σέρλοκ Χόλμς, ο Ηρακλής Πουαρώ, οι αλλόκοτοι δολοφόνοι του Έντγκαρ Άλαν Πόε, οι ιστορίες της Αγκάθα Κρίστι και του Ρέημοντ Τσάντλερ έχουν γαλουχήσει και συνεχίζουν να γαλουχούν πολλές γενιές. Το αστυνομικό μυθιστόρημα, γνωστό από την αρχαιότητα, κυνηγήθηκε τόσο έντονα- όσο και αγαπήθηκε- γιατί μυούσε το φιλήσυχο πολίτη στο χώρο του εγκλήματος. Το αστυνομικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα γεννήθηκε το 1913 από τις εκδόσεις Άγρα, με τίτλο “Ο Σέρλοκ Χολμς σώζων τον κ. Βενιζέλον”. Σημαντικοί πρωτεργάτες του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος, το οποίο σημειωτέον σήμερα περνάει κρίση, είναι ο Παύλος Νιρβάνας, η Ελένη Βλάχου και ο Γιάννης Μαρής. Η βία και το σεξουαλικό έγκλημα συναρπάζουν , οι απαγωγές παιδιών απωθούν ενώ οι περιγραφές των εγκληματιών ποικίλουν: από <> μέχρι <>. Το κατασκοπικό μυθιστόρημα μας εισάγει στις διεθνείς πολιτικές ίντριγκες και στα άδυτα των μυστικών υπηρεσιών.

Περιγράφονται, συνήθως, λεπτομερώς, “εγκληματίες-τέρατα”. Οι συγγραφείς χρησιμοποιούν εντυπωσιακά επίθετα, λεπτομερείς περιγραφές, ειδικά προσώπων, και συχνά ακραίους χαρακτηρισμούς , όπου κυριαρχεί η ιδεολογία της απόρριψης κάποιου. Δεισιδαίμονες εγκληματίες, άνθρωποι-τέρατα, διαβολικά σημάδια στο σώμα του εγκληματία, “ζωγραφισμένα” αγρίμια.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πρόσωπο και στο βλέμμα των δραστών. Συνήθως τονίζονται τα μπλε και πράσινα μάτια, τα μελαγχολικά και γεμάτα αγωνία, το σκεπτικό βλέμμα. Έτσι λοιπόν, οι αναγνώστες μαγεύονται, τρομάζουν αλλά και γοητεύονται. Οι δολοφόνοι ,από την άλλη, δεν έχουν πάντα ενθουσιασμό. Πανικοβάλλονται,, αγωνιούν και γενικά περιγράφονται αριστοτεχνικά όλα τα συναισθήματά τους. Τέλος, η φυσιογνωμία του δικαστή είναι ήρεμη, σοφή, και με ελεγχόμενα συναισθήματα.

Παράλληλα, τα κίνητρα δράσης των εγκληματικών ηρώων διαφέρουν, όμως τα ψυχολογικά τους προφίλ μοιάζουν. Άλλοι είναι απελπισμένοι καθημερινοί άνθρωποι, άλλοι ιδεολογικοί εγκληματίες, δηλαδή σκοτώνουν για μια “ιδέα”, άλλοι οργανώνουν προσεκτικά τη δράση τους. Οι περισσότεροι ήρωες δεν έχουν ενοχές για τις πράξεις τους και δεν τιμωρούνται. Η τύχη τους ευνοεί σχεδόν όλους. Όλοι σκοτώνοντας νιώθουν ελευθερία, όμως ο καθένας με την δική του ερμηνεία και με τους δικούς του κανόνες.

Τέλος, ο Ντοστογιέφσκι χαρακτηρίζεται από τους κριτικούς ως ένας από τους σπουδαιότερους ψυχογράφους. Πολλά έργα του αποτελούν ορόσημο στην παγκόσμια λογοτεχνία. Μάλιστα, το μυθιστόρημα Έγκλημα και Τιμωρία, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Παρά τα χρόνια που έχουν περάσει από τη συγγραφή του, το εν λόγω έργο εξακολουθεί και σήμερα να συγκινεί, να προβληματίζει και να αποτελεί σημείο αναφοράς και αντικείμενο μελέτης πολλών σχολών ψυχολογίας παγκοσμίως. Ο Ντοστογιέφσκι αναφέρεται στη μισανθρωπία, το ανείπωτο, την αγριότητα, την αμαρτία, την ενοχή, και πάσχει μαζί με τους ήρωες του.

Επομένως, αξίζει να διαβάσετε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα! Θα σας προκαλέσει πολλά και έντονα συναισθήματα, θα ταξιδέψετε σε έναν κόσμο περιπέτειας, αγωνίας, χαράς, μαγείας!»

Της Ηλιάνας Μπραούζου, φοιτήτριας του τμήματος Ενημέρωσης και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Χρόνια Πολλά!!

Χρόνια Πολλά σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους της σελίδας! Εύχομαι υγεία και χαρά στη ζωή σας και πολλή αγάπη στις καρδιές σας!

Σας στέλνω ένα γλυκό φιλί από τα όμορφα Κρέστενα Ηλείας, όπου περνάμε οικογενειακώς τις μέρες του Πάσχα. Χαίρομαι πάρα πολύ που βλέπω τη φύση να ανθίζει και να γίνεται μια μεγάλη αγκαλιά που στέλνει μηνύματα ελπίδας και αισιοδοξίας σε όλους μας και τον κάθε ένα μας ξεχωριστά!  Είναι πολύ όμορφο να βιώνεις μακριά από το άγχος της πόλης την ηρεμία και τη γαλήνη του χωριού. Να ζεις την Ανάσταση και όλα τα υπέροχα που συμβολίζει. Πρωτίστως, την αγάπη και τη δοτικότητα.

Σαφώς, το να αγαπάς δίχως όρια και να δίνεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα είναι εξαιρετικά δύσκολο και σπάνιο. Ωστόσο, το αίσθημα που αποκομίζεις όταν “βουτάς” σε αυτό το κύμα της αγάπης είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο. Είναι ένα συναίσθημα που γεμίζει την ψυχή σου ευτυχία, σου δίνει ενέργεια και δύναμη για να προχωρήσεις. Όταν αγαπάς με όλη σου την ψυχή και παθιάζεσαι με τη ζωή και όλα όσα εκείνη έχει να σου προσφέρει, φτάνεις στην ουσία και κατακτάς ένα κομμάτι του ονειρού…

Αναμφίβολα, όσο πιο κοντά βρισκόμαστε στη φύση και τις μοναδικές της ομορφιές, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε στον εαυτό μας και στους ανθρώπους που αγαπάμε. Οι μυρωδιές των λουλουδιών, το κυματάκι της θάλασσας, ο λαμπερός ήλιος που μας χαμογελά, τα πάντα γύρω μας ενώνονται αρμονικά και μοιάζουνε με έναν πίνακα ζωγραφικής του πιο ταλαντούχου ζωγράφου!

Είναι το θαύμα της φύσης, το οποίο οφείλουμε να σεβαστούμε και να μην καταστρέφουμε, ως ανόητοι και ματαιόδοξοι άνθρωποι που νοιαζόμαστε για το εφήμερο κέρδος και πολύ λιγότερο έως και καθόλου για την ποιότητα της ζωής. Είμαστε ευλογημένοι, γιατί ζούμε σε μια πανέμορφη χώρα και πρέπει να την προβάλλουμε όλοι μας και να προστατέψουμε τις αμέτρητες φυσικές ομορφιές και τον πολιτισμό των αιώνων. Σε αυτό το ανοιξιάτικο φόντο, η Ελλαδίτσα μας είναι σαν να γεννιέται ξανά!!

Είναι ευκαιρία για εμάς που βρεθήκαμε στα αγαπημένα μας και πανέμορφα χωριουδάκια, έστω για λίγες ημέρες, να εκτιμήσουμε την αξία της ζωής στη φύση και να αναπνεύσουμε τον καθαρό αέρα. Επιστρέφοντας στη βοή της πόλης, θα φέρουμε σίγουρα έναν αέρα πιο δροσερό, ένα χαμόγελο αισιοδοξίας και θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας, με μεγαλύτερη χαρά, προσμένοντας τα όμορφα που (αναμφίβολα) μας περιμένουν, παρά τις δυσκολίες. Δεν υπάρχει περίπτωση…εάν πιστέψουμε πραγματικά στις δυνάμεις μας, θα τα καταφέρουμε σε όλα τα επίπεδα και όλους τους τομείς…

Θα κλείσω το σημερινό μου, ανοιξιάτικο κείμενο, με τις πιο γλυκιές ευχές στον άντρα που αγαπώ πιο πολύ από τη ζωή μου: τον Δημήτρη μου που χθες είχε τα γενέθλιά του! Να τον χαιρόμαστε, να είναι γερός, δυνατός και να ζήσει όλα όσα ονειρεύεται!! Εμείς είμαστε πάντα δίπλα του!!

Δημήτρη, σε αγαπώ πολύ και για πάντα!! Σε ευχαριστώ για τις υπέροχες στιγμές που μοιραζόμαστε όλα αυτά τα χρόνια!!

Χρόνια Πολλά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Ανάσταση και “ματωμένα” όνειρα: ένα μήνυμα

Σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους της σελίδας εύχομαι Καλή Ανάσταση!

Ελπίζω ότι ο κάθε ένας από εμάς θα βιώσει το δικό του, μικρό ή μεγάλο, θαύμα, μέσα στην ψυχή, και θα δώσει την ευκαιρία στον εαυτό του να αισθανθεί το μεγαλείο της αγάπης, της συγχώρεσης και της προσφοράς. Γιατί για εμένα η πίστη ισοδυναμεί με αγάπη, ανιδιοτελή και δίχως όρια. Και, αναμφίβολα, οι άγιες ημέρες του Πάσχα που εμπεριέχουν τόσο τον πόνο όσο την αναγέννηση των ψυχών και ολόκληρης της πλάσης, αποτελούν την πιο ωραία περίοδο να προβληματιστούμε και να αναζητήσουμε μέσα από τις σημαντικές και λιγότερο σημαντικές απώλειες της καθημερινότητας την ουσία και την ομορφιά. Να αναζητήσουμε την ελπίδα και τη γαλήνη. Να αναζητήσουμε το δρόμο που μας κάνει πιο ευτυχισμένους και μας οδηγεί πιο κοντά στο όνειρό μας. Να αναζητήσουμε εκείνη την αγκαλιά που έχουμε πραγματικά ανάγκη και να δώσουμε το χέρι μας σε όσους έχουν την δική μας ανάγκη.

Τις άγιες αυτές ημέρες, ας γίνουμε οι ίδιοι αγάπη και ας δεχτούμε την αγάπη των γύρω μας. Ας δείξουμε ευαισθησία για το συνάνθρωπο και ας μεριμνήσουμε κυρίως ώστε όλα τα παιδιά να είναι χαρούμενα και να μην υφίστανται καμίας μορφής βία. Για την οποία όπως πάντα θα τονίζω υπαίτιοι είμαστε εμείς οι ενήλικες με τα πρότυπα συμπεριφοράς και τα αντιφατικά μηνύματα που περνάμε στα παιδιά, καθώς και το εκπαιδευτικό μας σύστημα που εξακολουθεί να στηρίζεται στην στείρα απομνημόνευση και να μην προωθεί τη δημιουργικότητα όλων των παιδιών στις τέχνες και τον αθλητισμό που, κατά την κρίση μου, θα έπρεπε να είχαν την ίδια ακριβώς θέση, ενδεχομένως και σπουδαιότερη, από τα μαθηματικά και τα αρχαία, προκειμένου να μιλάμε για μαθητές-ολοκληρωμένες προσωπικότητες που εκφράζουν συναισθήματα, καταθέτουν σκέψεις και ιδέες, δημιουργούν και ζούνε με χαρά την κάθε μέρα του σχολείου και όχι για “ρομποτάκια” που απομνημονεύουν, βαριούνται, μισούν το σχολείο και παίζουν ξύλο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) με τους συμμαθητές τους!!

Λόγω του ότι πριν από λίγο καιρό έφυγε από τη ζωή ένας πολύ νέος άνθρωπος, θύμα του φαινομένου bullying που μας έχει προβληματίσει όλους, θέλω με το σημερινό μου κείμενο να συνδέσω το Συμβολισμό της Ανάστασης με τη νέα γενιά και τα “ματωμένα” όνειρά της. Είναι χρέος των γονιών, των εκπαιδευτικών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών και όλων των ενεργών μελών της κοινωνίας, να διευρύνουν τους ορίζοντες των νέων και να τους αναδείξουν.

Η φετινή Ανάσταση, λοιπόν, θα ευχηθώ να αφορά πρωτίστως το ελληνικό σχολείο, το οποίο να γίνει μια τεράστια αγκαλιά για ΟΛΑ τα παιδιά και να δώσει, επιτέλους, την πολύτιμη ευκαιρία στο ΚΑΘΕ παιδί ξεχωριστά να αναδείξει την αξία του. Άλλο στον αθλητισμό, άλλο στη μουσική, άλλο στη ζωγραφική, άλλο στην ποίηση, άλλο στα αρχαία και άλλο στα μαθηματικά. Το δικό μου μήνυμα είναι: ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ, ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΞΙΑ!! Ας πάψουμε, συνεπώς, τα όνειρά τους! Ας ακούσουμε τι όμορφα και σπουδαία πράγματα έχουν να μας πούνε κι ας δώσουμε πνοή στο όνειρό!!

Σας χαιρετώ με το πιο γλυκό μου φίλι, να προσέχετε, να ονειρεύεστε και να κυνηγάτε όλα όσα πιστεύετε ό, τι αξίζουν πραγματικά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά