Monthly Archives: April 2016

Το φλιτζάνι του καφέ

Μμ..καλό τον έφτιαξα. Σε ποιόν να τον “πω”;

Καλό απόγευμα, φίλοι μου, με τη λατρεμένη μας συνήθεια..το καφεδάκι μας και το χειροποίητο γλυκάκι.

20160430_174841
Τι υπέροχο συναίσθημα! Να απολαμβάνεις το καφεδάκι σου και να πλάθεις με τη φαντασία σου όνειρα που μέσα στο φλιτζάνι του καφέ γίνονται εικόνες “ταξιδιάρικες”…

Λατρεύω τα απογεύματα που με ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι κάνω χιλιάδες αναλύσεις με τις φίλες μου για σημαντικά αλλά και ανούσια ζητήματα της καθημερινότητάς μας. Ή εκείνα τα απογεύματα που ο καφές με κρατάει σε εγρήγορση για να τελειώσω μια ακόμα σελίδα που πρέπει να γράψω ή να διορθώσω. Και βέβαια, δεν ξεχνάω να δώσω, κάπου κάπου, μια γουλιά στα παιδιά, όπως μου έδινε η γιαγιά στα κρυφά όταν ακόμα ήμουν μαθήτρια.

Γλυκιά συντροφιά το φλιτζανάκι μας! Δίνει άλλο νόημα στις στιγμές μας. Τις γεμίζει με ενέργεια και θετική σκέψη. Δίνει αξία στις μικρές χαρές μας και τις κάνει πιο μεγάλες. Δίνει βαρύτητα στις σημαντικές μας στιγμές και μας φέρνει πιο κοντά σε όσους αγαπάμε. Ναι, όλα αυτά τα σπουδαία πράγματα μπορεί να κάνει ένα “ταπεινό” φλιτζανάκι. Γιατί μας θυμίζει, έτσι απλά κι ωραία, ότι η ευτυχία είναι δίπλα μας: στα μικρά πράγματα που όμως είναι αυτά που μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στους υψηλούς στόχους που ονειρεύομαστε να υλοποιήσουμε, κάποτε.

Γι’ αυτό κι εγώ ποτέ δεν θα καταλάβω όποιον δεν αγαπάει το καφέ και δεν υπάρχει περίπτωση ένας φίλος μου να μην αγαπήσει τον καφέ εάν μου κάνει παρέα. Σε αυτό δεσμεύομαι!

Έτσι, παιχνιδιάρικα και λαχταριστά θα σας ευχηθω σήμερα καλό απόγευμα! Ας απολαύσουμε το καφεδάκι μας κι ας αφεθούμε στις σκέψεις που μας χαλαρώνουν και μας ευχαριστούν, ξεφεύγοντας λίγο από την αναγκαία ρουτίνα της καθημερινότητας. ..

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Περί πίστης ο λόγος

Στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας κοινότητας που καταρρέει -και οικονομικά, αλλά και σε επίπεδο αξιών- πόσο σημαντικός είναι, αλήθεια, ο ρόλος της πίστης; Μπορεί να αποτελέσει η πίστη τη “σανίδα σωτηρίας ” ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και να δοθεί το κίνητρο για βελτίωση της καθημερινότητάς μας;

Σημαντικά ερωτήματα που -ως ένα βαθμό- μας έχουν όλους προβληματίσει, αν και δύσκολα μπορεί να δοθεί μια οριστική απάντηση, δεδομένου ότι η πίστη άπτεται του μεταφυσικού και υποκειμενικού στοιχείου, με αποτέλεσμα να βιώνεται διαφορετικά όχι μόνον από άτομο σε άτομο, αλλά από κοινωνία σε κοινωνία, ακόμα κι από εποχή σε εποχή.

Η πίστη είναι, σαφώς, θεμελιώδες στοιχείο της ύπαρξής μας, γιατί μας δίνει δύναμη να αποδεχτούμε και την σκληρή πλευρά της ζωής, την οποία δύσκολα θα αποδεχόμασταν εάν δεν πιστεύαμε. Ταυτόχρονα μας δίνει ελπίδα ότι η ζωή μπορεί να γίνει καλύτερη, εάν πιστέψουμε. Επίσης, ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε ένας πιστεύει είναι πολύ ξεχωριστός και δεν μπορεί να κριθεί ούτε να κατακριθεί η επιθυμία ή ακόμα περισσότερο η ανάγκη του απλού κόσμου να προσευχηθεί και να πιστέψει σε κάτι ανώτερο από την ύπαρξή του.

Θα έλεγα, μάλιστα, ότι στο βαθμό που η πίστη μας κρατά δυνατούς απέναντι σε προβλήματα και αντίξοες συνθήκες και μας βελτιώνει απέναντι στο συνάνθρωπο και τα σοβαρά προβλήματά του, είναι ενδεχομένως έμφυτη ανθρώπινη ανάγκη να καταφεύγουμε σε αυτήν, πιστεύοντας ότι πέρα από εμάς υπάρχει μια ανώτερη θεία δύναμη. Ειδικά η πίστη σε έναν Θεό που διδάσκει αγάπη στο συνάνθρωπο και, πρωτίστως, στο συνάνθρωπο που περνάει δύσκολα, αποτελεί αξία ζωής που χρειαζόμαστε.

Η πίστη όμως δεν είναι ή τουλάχιστον δεν θα πρέπει να βιώνεται ως θρησκοληψία. Δεν είναι τύπος, αλλά ουσία. Η τυπολατρία μπορεί να λάβει επικίνδυνες εκφάνσεις και θα ήταν σκόπιμο να γινόταν ένας διαχωρισμός του τύπου από την ουσία. Ανέκαθεν μου προξενούσε εντύπωση πώς και γιατί άνθρωποι που αρέσκονται να “κραυγάζουν” την πίστη τους είναι, στην πραγματικότητά τους, φθονεροί και βλάπτουν με κάθε τρόπο και μέσο το συνάνθρωπο.

Πρώτη φορά ένιωσα έντονα αυτό το συναίσθημα όταν επισκέφτηκα, παιδί ακόμα, την Τήνο και πήγα, Δεκαπενταύγουστο, να προσκυνήσω. Έγινα αυτόπτης μάρτυρας ενός, απάνθρωπου θα το χαρακτήριζα, περιστατικού που μέχρι σήμερα όταν το φέρνω στο μυαλό νιώθω βαθιά θλίψη: ένας ηλικιωμένος κύριος λιποθύμησε και οι “πιστοί” έκλειναν το δρόμο στο γιατρό, για να μη χάσουν τη “σειρά” τους στο προσκήνυμα, προτιμώντας να πάθει κακό ένας συνάνθρωπός τους. Αυτές οι εικόνες επέδρασαν αρνητικά στην παιδική μου ψυχή κι έκτοτε έφτιαξα το δικό μου πλαίσιο για το τι είναι η “πίστη” στη ζωή μου και ποιο ρόλο διαδραματίζει.

Είμαι, βέβαια, από τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη να καταφεύγουν στην πίστη, γιατί μέσω αυτής αντλώ δύναμη. Μάλιστα, μου δημιουργεί ερωτηματικά η θέση “δεν πιστεύω πουθενά και σε τίποτα”. Πιστεύω όμως με τον δικό μου τρόπο και βάσει της δικής μου κοσμοθεωρίας. Πιστεύω στην αγάπη και την καλοσύνη. Πιστεύω στη δύναμη που μας κάνει καλύτερους ανθρώπους και όχι χειρότερους. Πιστεύω στη δύναμη που μας “οπλίζει” με θάρρος για να αντέξουμε τις δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα μας οδηγεί σε αναζήτηση λύσεων και όχι σε στασιμότητα. Όταν η πίστη, όμως, οδηγεί σε αιματοχυσία, δεν είναι πίστη, είναι “εμπόριο”. Όταν η πίστη μας καθιστά στενόμυαλους και διώκτες της διαφορετικότητας, τότε με τρομάζει.

Δυστυχώς, η πίστη εύκολα μπορεί να αποτελέσει “εμπόρευμα” στα χέρια επιτηδείων, γιατί η χειραγώγηση των μαζών, ειδικά σε δύσκολες περιόδους και εποχές που τελούν υπό κατάρρευση, είναι πολύ εύκολη. Σε αυτό το σημείο η παιδεία πρέπει να διαδραματίσει έναν καταλυτικό ρόλο διαμορφώνοντας ολοκληρωμένες προσωπικότητες και όχι “πρόβατα” για σφαγή.

Εν κατακλείδι, η πίστη πρέπει να μας πηγαίνει ένα βήμα μπροστά, να μας δίνει δύναμη να προχωρήσουμε και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, φτιάχνοντας μια πιο ανθρώπινη κοινωνία, θεμελιωμένη σε υψηλά ιδανικά.

Η πίστη είναι “σανίδα σωτηρίας” και “καταφύγιο”, αρκεί να πηγάζει μέσα από την καρδιά μας και όχι μέσα από επικίνδυνα αισθήματα “ανωτερότητας” και επιδιώξεις επιβολής εξουσίας. Ασφαλώς, το πώς θα πιστέψει το κάθε άτομο και σε τι θα πιστέψει πρέπει να παραμείνει μια αδιαπραγμάτευτη επιλογή, τουλάχιστον σε δημοκρατικές κοινωνίες που σέβονται την ατομική αξία.

Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

1 Comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Σκέψεις και συναισθήματα πριν το Πάσχα

Πλησιάζοντας οι μέρες για να γιορτάσουμε το Πάσχα, η καρδιά μου πλημμυρίζει μυρωδιές, ανοιξιάτικες εικόνες και όμορφα συναισθήματα. Το Πάσχα μου, πάντοτε, ήταν γεμάτο αγαπημένους ανθρώπους και στιγμές χαράς. Οι πασχαλινές αναμνήσεις, τόσο της παιδικής ηλικίας, όσο και αργότερα της νεότητάς μου, κρύβουν μέσα τους πολλά αρώματα και χρώματα. Με “ταξιδεύουν” σε στιγμές πολύ ιδιαίτερες και ξεχωριστές που έχουν “γράψει” στο μυαλό και την καρδιά μου, με μελάνι ανεξίτηλο, κυρίως γιατί τις έχω ζήσει με ανθρώπους που αγαπώ.

Δεν ήταν βέβαια όλες οι στιγμές ευτυχισμένες, γιατί κοντά στις ημέρες του Πάσχα, λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα, έχω στο παρελθόν “χάσει” ανθρώπους της οικογένειάς μου. Πριν πολλά χρόνια το λατρεμένο μου θείο, Χαράλαμπο Καρδαρά, σπουδαίο επιστήμονα αλλά ακόμα πιο σπουδαίο άνθρωπο και δύο χρόνια πριν, την πολύ αγαπημένη μου θεία Αφρούλα, και τον παππούκο μου, τον παππού Νίκο. Αν και η έλλειψή τους ήταν και εξακολουθεί να είναι τεράστια και να “ματώνει” την ψυχή, το Πάσχα, κατά ένα παράδοξο τρόπο, γαληνεύω, αισθανομαι μια απέριγραπτη ευτυχία και έχω την ανάγκη να δώσω και να πάρω πολλή αγάπη και πολλή χαρά.

Έρχομαι κοντά στη φύση, αυτές τις μέρες, και μακριά από το άγχος της μεγαλούπολης αφήνομαι στη μαγεία της, ερωτεύομαι κάθε στιγμή της και ξαναζώ στην μεγάλη και τρυφερή αγκαλιά της. Στη δίνη του έρωτα, γεννιέται στην ψυχή μου μια δύναμη που με “οπλίζει” αυτοπεποίθηση κι έτσι αντλώ το κίνητρο για να φτιάξω το αύριο όπως το ονειρεύομαι.

Είναι οι στιγμές που δεν φοβάμαι τίποτα, είναι οι στιγμές που νιώθω ότι θα κατακτήσω το αύριο, κι ας έχω να αντιμετωπίσω εμπόδια. Γιατί υπάρχει κι αυτή η δύναμη ψυχής που μας βοηθάει να αντέξουμε στα δύσκολα και να γκρεμίσουμε ακόμα και τα πιο ψηλά τείχη που μας κρατούν μακριά από όλα όσα ποθεί η καρδιά μας και ονειρεύεται…

Το δικό μου Πάσχα, φέτος, θέλω να έχει πολλές βόλτες στη φύση και αμέτρητες αγκαλιές. Θέλω η θάλασσα να με “ταξιδέψει” σε πέλαγα και ουρανούς φωτεινούς. Θέλω να ανακαλύψω την ουσιαστική πλευρά της ζωής σε μικρά πράγματα που βρίσκονται δίπλα μου. Έχω, ταυτόχρονα, ανάγκη να ξεκουραστώ, γιατί έζησα έναν έντονο επαγγελματικά χειμώνα και γιατί μετά το Πάσχα ετοιμάζω πολλά και όμορφα πράγματα, για τα οποία θα σας ενημερώσω από Σεπτέμβρη.

Εύχομαι σε όλους τους φίλους και αναγνώστες της σελίδας να περάσουν όμορφα τις ημέρες του Πάσχα και να αφεθούν σε όνειρα και μαγικές στιγμές, σε όμορφες σκέψεις και δημιουργικές ιδέες..

Σας στέλνω την αγάπη και τα φιλιά μου!

20160417_131149-1-1-1

Καλή Ανάσταση! Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

20160417_131149-1-1

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Happy Birthday, Daddy!!

Χρόνια πολλά, μπαμπά μας (και αντρούλη μου)!! Να έχεις υγεία, επαγγελματική επιτυχία και να ζούμε, μαζί, στιγμές ατελείωτου γέλιου και χαράς, με πολλή πολλή αγάπη!!

Μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο, το χαμόγελό σου μας δίνει απίστευτη δύναμη να κάνουμε όνειρα και να προχωρήσουμε…

Σήμερα γιορτάσαμε, οικογενειακά, με μπαλόνια, μουσική, ζωγραφιές, ενώ η μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς ήταν το παραμύθι που έγραψε η κόρη μας για τα γενέθλια του μπαμπά της, με τίτλο “Η Ονειρούπολη της Πασχαλιάς”. Γιατί πώς να το κάνουμε…οι αδυναμίες δεν κρύβονται και η σχέση πατέρας-κόρη είναι μοναδική!!

Τούρτα δεν μπορέσαμε να σβήσουμε, εξαιτίας στομαχικών ιώσεων που μας ταλαιπωρούν..αλλά εννοείται ότι κι αύριο είναι μια υπέροχη μέρα και οι εκπλήξεις συνεχίζονται. Κι επειδή αγαπώ τις εκπλήξεις, λέω να συνεχιστούν μέχρι την Κυριακή!!

Χρόνια Πολλά, Δημήτρη μας!!

20160412_201206

20160412_210108

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Εγχειρίδιο για τον αστυνομικό και δικαστικό συντάκτη

Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν αφιερωμένες στην ολοκλήρωση του βιβλίου-εγχειριδίου για το Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ. Το υλικό ολοκληρώθηκε και τώρα μένουν οι τελευταίες “πινελιές”. Αφού πήρα, με ένα -ομολογώ- μεγάλο χαμόγελο το “οκ” του Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πάνουση, στον οποίο άλλωστε ανήκει και η ιδέα του παρόντος βιβλίου, συνεχίζουμε από Δευτέρα με δυναμικά βήματα για να προχωρήσουμε στην έκδοση και στον τελικό -και πολυπόθητο- στόχο που αφορά τη διδασκαλία του εγχειριδίου σε Δημοσιογραφικές Σχολές.

Το υλικό είναι πρωτότυπο, γιατί είναι η πρώτη φορά που ένα βιβλίο απευθύνεται στον αστυνομικό και δικαστικό συντάκτη, προσφέροντας του γνώση, ενημέρωση και καθοδήγηση για το πώς θα συντάξει ένα επιτυχημένο και τεκμηριωμένο ρεπορτάζ. Το βιβλίο συγκεντρώνει στοιχεία για την ισχύουσα νομοθεσία αναφορικά με εγκλήματα που απασχολούν έντονα το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ, αναλύει την ποινική δίκη, περιλάμβανει νομική και εγκληματολογική ορολογία, καθώς και εγκληματολογικές τυπολογίες, αναλύει σοβαρά εγκληματολογικά ζητήματα και σχολιάζει υποθέσεις εγκληματολογικού ενδιαφέροντος που έχουν απασχολήσει με εκτενή ρεπορτάζ το αστυνομικό ρεπορτάζ.

Είναι πολύ σημαντικό να προσφέρουμε στους νέους δημοσιογράφους που θέλουν να ασχοληθούν με το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ την πολύτιμη γνώση για να εξειδικευτούν και να προχωρήσουν την έρευνά τους ένα βήμα παρακάτω. Εξίσου σημαντικό, θεωρώ, να δοθεί η δυνατότητα στους επαγγελματίες δημοσιογράφους να επικαιροποιήσουν τη γνώση τους, δεδομένου ότι πρόκειται για δύσκολα ρεπορτάζ που απαιτούν και ειδικές γνώσεις πολλές φορές.

Έχοντας συνομιλήσει με πολλούς φοιτητές και σπουδαστές Δημοσιογραφικών Σχολών, κατανοώ την ανάγκη να γίνει κάτι άμεσα στον τομέα αυτό, ώστε οι νέοι αστυνομικοί και δικαστικοί συντάκτες να είναι εφοδιασμένοι με πραγματική γνώση, προκειμένου να ανταποκριθούν στα καινούργια δεδομένα της δημοσιογραφίας στο πλαίσιο του ψηφιακού κόσμου και ταυτόχρονα στις υψηλές απαιτήσεις του κοινού, το οποίο περιμένει περισσότερα πράγματα και -το κυριότερο- ουσιαστική ενημέρωση από το σύγχρονο δημοσιογράφο.

Κλείνοντας, θα υποσχεθώ στους φοιτητές και σπουδαστές, οι οποίοι συχνά με ρωτάνε για το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ, ότι θα τους έχω νέα από Σεπτέμβρη και πέρα από το βιβλίο-εγχειρίδιο, υπάρχουν και άλλες δημιουργικές σκέψεις, γιατί όταν συνομιλείς με τον κ. Πανούση, δεν μπορείς παρά να κάνεις πολλά κα δημιουργικά σχέδια, με όλες τις ιδέες που σου προτείνει σχετικά με το αντικείμενο της Εγκληματολογίας και της διδασκαλίας αυτού.

20160409_171313

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Τα όμορφα “σημαδια”

Δύο χρόνια πριν, τέτοια μέρα ακριβώς, κρατούσα στα χέρια μου την πρώτη διόρθωση του τρίτου μου βιβλίου με τίτλο “Φυλακή και Γλώσσα”, το οποίο εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2014 από τις εκδόσεις ΑΝΤ.Ν.ΣΑΚΚΟΥΛΑ.
20160406_092852

Το συναίσθημα ήταν απερίγραπτο. Ήταν ένα συναίσθημα απόλυτης πληρότητας και χαράς. Ήταν ένα συναίσθημα ηθικής δικαίωσης, ότι αξίζει να προσπαθούμε για ό,τι αγαπάμε πολύ. Ήταν ένα συναίσθημα γαλήνης ότι τα όνειρά μας μπορούν να γίνουν πραγματικότητα!

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, την ίδια ακριβώς μέρα, το πρώτο draft του καινούργιου μου βιβλίου-εγχειριδίου για το αστυνομικό και δικαστικό είναι έτοιμο….
20160406_092713

Άραγε τυχαίο; Επειδή από μικρή πιστεύω στα “σημάδια”, ελπίζω πως είναι ένα θετικό “σημάδι” ότι και αυτή η συγγραφική προσπάθεια θα πάει καλά και κυρίως ότι θα αξιοποιηθεί διδακτικά σε κάποια Δημοσιογραφική Σχολή, όπως είναι ο κύριος στόχος μου. Έχω, ασφαλώς, ακόμα δουλίτσα για να φτάσω στο τελικό κείμενο, ώστε το αποτέλεσμα να είναι ακριβως όπως το θέλω. Αλλά, είμαι ενθουσιασμένη που προχώρησε αρκετά καλά, δεδομένου ότι η χρονιά 2015-16 ήταν επαγγελματικά πολύ “γεμάτη” και ο χρόνος για γράψιμο όχι απεριόριστος. Ευτυχώς, κατάφερα να αξιοποιήσω αυτές τις λίγες ώρες πολύ δημιουργικά, γιατί τελικά σε ό,τι αγαπάμε, βρίσκουμε χρόνο να αφοσιωθούμε.

Δημιουργικά, λοιπόν, σας χαιρετώ σήμερα και περιμένω, με χαρά,τα όμορφα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Η συναρπαστική συγγραφική διαδρομή…

Οι φίλοι και γνωστοί που ασχολούνται με τη συγγραφή μπορούν να καταλάβουν το πάθος που σε “κατακλύζει” την ώρα που γράφεις και το πόσο δυνατά και γλυκά χτυπά η καρδιά όταν φτάνεις στο τέλος αυτής της υπέροχης, δημιουργικής διαδρομής…

Τους τελευταίους μήνες, παράλληλα με τα μαθήματα στο Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας, ολοκληρώνω το βιβλίο-εγχειρίδιο που ετοιμάζω για τους αστυνομικούς και δικαστικούς συντάκτες. Παρακινούμενη από τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πάνουση, συγκεντρώνω το υλικό μου και γράφω…γράφω…γράφω…

Η δουλειά είναι πολλή, γιατί το υλικό είναι εκτεταμένο, αλλά καθώς σιγά σιγά ολοκληρώνεται αυτή η προσπάθεια, αισθάνομαι πολύ δημιουργική.

Νιώθω ότι αξίζει τον κόπο. Μέσα από αυτήν τη διαδρομή, εμπλουτίζω και η ίδια τις γνώσεις και διευρύνω τους ορίζοντές μου. Ελπίζω, όταν φτάσω στο τέλος αυτής της υπέροχης συγγραφικής διαδρομής, το αποτέλεσμα να είναι ολοκληρωμένο και να προσφέρει ένα μικρό λιθαράκι στη διδασκαλία της δημοσιογραφίας.

Ένας επιπρόσθετος λόγος για να δουλέψω με αγάπη για αυτό το βιβλίο είναι τα μηνύματα που λαμβάνω από εκπαιδευόμενους του e-learning του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου έχω αναλάβει (συγγραφή και εκπαίδευση) τα δύο εκπαιδευτικά προγράμματα “ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: το έγκλημα ως είδηση και ως μήνυμα” και “Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ”, με Ακαδημαϊκό Υπεύθυνο τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πανούση. Τα μηνύματα είναι πολύ θετικά κι ενθαρρυντικά. Με συγκινούν απεριόριστα, κυρίως όταν μου μιλάνε για ένα “ταξίδι γνώσεων” που κάνουν μέσα από αυτά τα προγράμματα…

Κι όπως έχω γράψει και σε παλαιότερα κείμενά μου, με ικανοποιεί ιδιαίτερα να βλέπω πόσες δυνατές “δημοσιογραφικές πένες” έχουμε και πόσα ενδιαφέροντα πράγματα έχουν να μας πουν τα νέα παιδιά, οι νέοι δημοσιογράφοι. Γι’ αυτό θεωρώ εξαιρετικά σημαντική τη διδασκαλία του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ, ώστε οι αστυνομικοί και δικαστικοί συντάκτες να αποκτήσουν την εξειδίκευση που απαιτείται, καθώς επίσης την τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη γνώση αναφορικά με την εγκληματολογική και ποινική ορολογία, τη νομοθεσία, αλλά και γενικότερα τα πολυσύνθετα ζητήματα της εγκληματολογίας που απασχολούν το ρεπορτάζ και κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κοινού.

Από την δική μου πλευρά, λοιπόν, θα συνεχίσω να υπηρετώ το συναρπαστικό δρόμο της διδασκαλίας της δημοσιογραφίας και ελπίζω ότι στο κατάλληλο χρονικό διάστημα θα μπορέσω να αξιοποιήσω διδακτικά το υλικό και να κρατώ στα χέρια μου το τέταρτο βιβλίο μου. Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας