Tag Archives: postmodern.gr

“Δύο εβδομάδες αξίζουν τη ζωή μας ολόκληρη”

Διαβάζοντας την επιστολή της Θεώνης Χρονοπούλου από το Oderzo, μία πανέμορφη πόλη στη επαρχία του Τρεβίζο, στο υπέροχο Veneto, όπως γράφει στο blog του postmodern συγκινήθηκα και “λύγισα” με τη συγκλονιστική περιγραφή της, γιατί είναι αυτό το ξαφνικό “σταμάτημα της ζωής” που σοκάρει και όπως είναι φυσικό δημιουργεί βαθύ πόνο και έντονο προβληματισμό για το αύριο (https://www.postmodern.gr/agapitoi-sympatriotes-stin-ellada-as-m/).

Ωστόσο, λόγω του ότι είναι μία εξαιρετικά δύσκολα διαχείριση κατάσταση και σε συναισθηματικό-ψυχολογικό επίπεδο, πιστεύω ότι αξίζει να δώσουμε έμφαση στη χώρα μας και προς αυτή την κατεύθυνση και από την παραπάνω επιστολή θα ήθελα να κρατήσω και να τονίσω το ότι η ζωή θα συνεχιστεί.

“Δυο εβδομάδες αξίζουν τη ζωή σας ολόκληρη!
Ξέρω πως είναι δύσκολο! Πιστέψτε με, θα φαίνεται σαν να σταμάτησε η ζωή ! Όμως θα πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο!!!!!”.

Η σκληρή αυτή περίοδος που βιώνουμε θα περάσει και θα περάσει πιο “ανώδυνα” με την εφαρμογή όλων των μέτρων πρόληψης, με την συνειδητοποίηση της σοβαρότητας της κατάστασης από όλους μας και υιοθέτηση μίας υπεύθυνης στάσης και συμπεριφοράς.

Προχωράμε με δύναμη, ψυχραιμία και υπευθυνότητα!

Leave a comment

Filed under Uncategorized

‘Φωτεινός διάδρομος’

Δεν θα μπορούσα να μην παραπέμψω στο κείμενο της Αγγελικής Ρουμπιέ στο blog του postmodern.gr

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/foteinos-diadromos/?fbclid=IwAR1BZQhCMneYPQv7Yi2GQ1iYapVXw0quLUH2YVlc0g_xuhg3mWpj8C1OWek

Σε αυτόν τον “φωτεινό διάδρομο” του ανθρώπινου πόνου, αλλά και της ελπίδας και της καθημερινής μάχης για τη ζωή, έχω κι εγώ ζήσει πολλές στιγμές….

Καλό σας βράδυ!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Πρόληψη και εξαρτήσεις

Γειτονιές χωρίς Πιάτσες Ναρκωτικών – Επιλέγουμε Αθλητισμό, Επιλέγουμε Ζωή!

Ημερίδα: «Γειτονιές χωρίς Πιάτσες Ναρκωτικών – Επιλέγουμε Αθλητισμό, Επιλέγουμε Ζωή!» Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020, 11 π.μ, γήπεδο μπάσκετ Πανελληνίου Γ.Σ.

Βλ.σχετικό άρθρο στο postmodern.gr και στη θεματική ενότητα “Urban Life”.

Λέμε “όχι στα ναρκωτικά” και τονίζουμε τη σπουδαιότητα της πρόληψης, ως τη πιο δραστική απάντηση στα ναρκωτικά, στη χρήση ουσιών και στον εθισμό σώματος και ψυχής! Πρόληψη μέσω εκπαίδευσης, ενημέρωσης, αθλητισμού και γενικότερα με ενίσχυση των θετικών δραστηριοτήτων που διευρύνουν τους ορίζοντες των νέων και τους προσφέρουν ουσιαστικές και δημιουργικές διεξόδους ζωής.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

“Από το ίντερνετ στη λογοκρισία;”

“Η εκρηκτική διάδοση του διαδικτύου παγκοσμίως, αλλά και στη χώρα μας, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα που έδωσε σε κάθε χρήστη να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του, αλλά και κάθε πληροφορία που πέφτει στην αντίληψή του, έρχεται σε σύγκρουση με πολλές από τις προηγούμενες νομικές ή ηθικές απαγορεύσεις, ή με τις πεποιθήσεις μας, αναφορικά με το τι μπορεί να λέγεται δημόσια και τι όχι”.

Από το ίντερνετ στη λογοκρισία;

Για το πολυδιάστατο ζήτημα γράφει ο Καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ και Διδάσκων στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Γιώργος Πλειός.

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/apo-to-internet-sti-logokrisia/?fbclid=IwAR3FESDPJwp8BSTV8VJh_WR7Hn9ilV0jRphXmUXpQJiKyDF3veBc6Xyetrs

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Μία πολύ ξεχωριστή παρουσίαση που κρατώ στην καρδιά

Λίγο πριν από την εκπνοή του 2019, θα κρατήσω στην καρδιά την πολύ ξεχωριστή παρουσίαση του βιβλίου μου από τον αγαπημένο Δημήτρη Καλαντζή στο postmodern.gr και θα του ευχηθώ πολλές δημιουργικές στιγμές και να κατακτά πάντα τους υψηλούς του στόχους!!!

Το pm αποτελεί δυνατή πηγή έμπνευσης για μένα!!

To νέο βιβλίο της Αγγελικής Καρδαρά: Σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ εγκληματιών

Ευτυχισμένη και ευγνώμων για την αγάπη σας!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Τι κρατάς; Τι αφήνεις πίσω;

Πέρυσι, λίγο πριν από την εκπνοή του 2018, έγραψα αυτό το κείμενο στο postmodern.gr Παραμονή Πρωτοχρονιάς: Τι κρατάς; Τι αφήνεις πίσω;

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/paramoni-protochronias-ti-kratas-ti-afineis-piso/

Σε έντονη συναισθηματική φόρτιση έγραψα το παραπάνω κείμενο. Άλλωστε, τα δυνατά συναισθήματα είναι αυτά που αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης.

Φέτος, με μία διαφορετική διάθεση, ετοίμασα το κείμενο για τη “γέννηση” του 2020, που θα ανέβει στο pm τις επόμενες ημέρες.

Είναι βέβαιο ότι κάθε χρόνο που περνάει πάντα κάτι κρατάμε και κάτι αφήνουμε, για να προχωρήσουμε….

Αυτό που όλοι ελπίζουμε είναι να κάνουμε τις σωστές επιλογές ή να έχουμε το χρονικό περιθώριο να τις αλλάξουμε.

Καλημέρα στην υπέροχη παρέα του blog!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Φύγαμε;

Για τα ταξίδια της ζωής, για τις σχέσεις μας, τις σκέψεις μας, το αποτύπωμά μας στη γη και το τέλος μας…

Αναστολή επαναπρόσληψης σεροτονίνης

Του Δημήτρη Καλαντζή στο postmodern.gr

 

“Μετά θα είναι σαν τη μνήμη. Μια σταγόνα στον ωκεανό.

Ή μια κουκίδα. Που όσο πιο ψηλά πηγαίνει το αεροπλάνο, τόσο πιο δύσκολα θα τη διακρίνεις.

Μέχρι να χαθεί τελείως”.

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/anastoli-epanaproslipsis-serotoninis/

Η πορεία της ζωής μας μέσα από την “κανονικότητά” της καθημερινότητας και η πορεία της ζωής μας βλεποντας τον κόσμο από το παράθυρο του αεροπλάνου…

Φύγαμε;

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

“Ήταν κάποτε ένα μικρό καλάθι απορριμμάτων…”

“Ήταν κάποτε ένα μικρό καλάθι απορριμμάτων…”

Του Δημήτρη Καλαντζή στο postmodern.gr

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/itan-kapote-ena-mikro-kalathi-aporrimm/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Κύκλοι ζωής και ο χρόνος

Κύκλοι ζωής που ανοίγουν, άλλοι που κλείνουν και άλλοι που τους διεκδικούμε. Χωρίς τον φόβο του χρόνου. Αλλά με την τόλμη της ψυχής.

Γιατί “η ζωή ‘προλαβαίνεται’, κερδίζεται, αν είσαι δυνατός, αν δεν σταματήσεις να προσπαθείς”.

Το “Χρονόμετρο” της Αγγελικής Ρουμπιέ στο postmodern.gr

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/chronometro/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Έγκλημα και Δικαιοσύνη: Μελέτη Περίπτωσης

Έγκλημα και Δικαιοσύνη – Case Study: Το «έγκλημα στο Κορωπί» και τα τέσσερα αθέατα θύματα

Ευχαριστώ το bloko.gr για την αναδημοσίευση του θέματός μου.

Βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2019/12/case-study.html

Θα ήθελα να δώσω έμφαση σε ένα σημείο που προκαλεί σε πολλές περιπτώσεις, όπως και στη συγκεκριμένη, έντονες κοινωνικές αντιδράσεις από ένα μέρος ασφαλώς του κοινωνικού συνόλου και αφορά το δικαίωμα των φυλακισμένων, ακόμα και όσων έχουν διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, στην εκπαίδευση.

Η αδελφή του θύματος, σε συνέντευξή της, θέτει το βαθιά ανθρώπινο ερώτημα «Επειδή πέρασε στο Πολυτεχνείο (με εξετάσεις που έδωσε μέσα από τη φυλακή) παύει να είναι δολοφόνος; Παύει να είναι η δολοφόνος της αδελφής μου; Της μητέρας των παιδιών, των ανιψιών μου; Δεύτερη ευκαιρία γιατί να έχει; Η αδελφή μου έχει δεύτερη ευκαιρία; 35 χρόνων και είναι στο χώμα και τα παιδιά της έχουν μείνει ορφανά, μπροστά σε ένα στυγερό έγκλημα».

Κατανοώ απολύτως και θεωρώ εύλογο τον προβληματισμό αυτής της γυναίκας και σαφώς δεν παύει να είναι η δολοφόνος της αδελφής της, γιατί το έγκλημα έχει διαπραχθεί και ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω.

Από την άλλη πλευρά, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, όπως αντίστοιχα και το δικαίωμα στην υγεία, είναι αναφαίρετο και η κοινωνία μας δεν μπορεί να το στερήσει από κανέναν. Η κοινωνία έχει την επιλογή να συγχωρήσει ή να μη συγχωρήσει, να αποδεχτεί ή να μην αποδεχτεί, να δώσει έμπρακτα μία δεύτερη ευκαιρία ή να μη δώσει, αλλά δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα στην παιδεία και την υγεία από κανέναν. Γιατί μέσα στις φυλακές η παιδεία είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος “σωφρονισμού” και η υγεία αφορά το δικαίωμα κάθε ανθρώπινου στη ζωή.

Καταλήγω στη διαπίστωση ότι “δικαιοσύνη” για την οικογένεια κάθε θύματος που έχασε τη ζωή από μία εγκληματική ενέργεια δεν μπορεί να υπάρξει στον μέγιστο και απόλυτο βαθμό, γιατί η απώλεια της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί σε καμία περίπτωση και με κανέναν τρόπο να αναπληρωθεί. Ασφαλώς, η κάθε δικαστική απόφαση έχει ένα επιπρόσθετο, ειδικό “βάρος”, για την οικογένεια του θύματος και γι’ αυτό είναι σημαντικό κατά την επιμέτρηση της ποινής να λαμβάνονται υπ’ όψιν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε υπόθεσης. Ειδικά όταν θυματοποιούνται, άμεσα ή έμμεσα, παιδιά.

Ολοκληρώνοντας, θα παραπέμψω στα λόγια της νεαρής γυναίκας που απηύθυνε την επιστολή της, στο Δικαστήριο, στον βιαστή της (βλ. θέμα μας στο postmodern.gr υπό τον τίτλο Η συγκλονιστική επιστολή θύματος βιασμού εδώ https://www.postmodern.gr/i-sygklonistiki-epistoli-thymatos-via/)

“Δεν έπρεπε ποτέ να κάνεις αυτό σε μένα. Κατά δεύτερο λόγο δεν έπρεπε να με κάνεις να παλέψω για τόσο διάστημα για να σου πω ότι δεν έπρεπε να μου είχες κάνει αυτό. Αλλά φτάσαμε ως εδώ. Η ζημιά έγινε, κανένας δεν μπορεί να το αρνηθεί. Και τώρα και οι δύο έχουμε μία επιλογή. Μπορούμε να το αφήσουμε να μας καταστρέψει. Μπορώ να μείνω θυμωμένη και πληγωμένη και εσύ να συνεχίσεις να αρνείσαι ή να το αντιμετωπίσουμε κατά πρόσωπο, αποδέχομαι τον πόνο, αποδέχεσαι την ποινή και συνεχίζουμε”.

Από τα παραπάνω καθίσταται εμφανές ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει το σημείο εκείνο, όπου και το θύμα/οικογένεια του θύματος και ο δράστης/η δράστιδα, θα δεχτούν, θα αποδεχτούν και θα συνεχίσουν κουβαλώντας ο καθένας το δικό του (διαφορετικό/διαφορετικής έντασης και βαρύτητας) “Σταυρό”: το θύμα τον πόνο της θυματοποίησης από τον δράστη, της δευτερογενούς σε αρκετές περιπτώσεις θυματοποίησης και πολλά ακόμα ζητήματα που μπορεί να αφορούν τη σωματική και ψυχική του υγεία και ο δράστης την ποινή, τον εγκλεισμό και τον κοινωνικό στιγματισμό. Το βέβαιο είναι ότι κανείς δεν μένει ανεπηρέαστος μετά τη διάπραξη μίας εγκληματικής ενέργειας…

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά