Tag Archives: School bullying

Το μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. Η συγκεκριμένη μέρα μας υπενθυμίζει το χρέος που έχουμε, ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως ασχολούμενοι με τα ΜΜΕ και γενικότερα ως ενεργά μέλη της κοινωνίας για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και ανάληψη δράσης.

Η ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά και το θετικό και φωτεινό παράδειγμα που θα θέσουν πρώτα οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί αποτελούν καθοριστικά βήματα για την αλλαγή και για να έρθουν πιο κοντά οι μαθητές στο σχολείο. Οι δημιουργικές δράσεις που αποσκοπούν στην καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος και στην έκφραση συναισθημάτων είναι, επίσης, αναγκαίες.

Το μήνυμά μας κατά του σχολικού εκφοβισμού είναι, επομένως, δυνατό και διαχρονικό!

Ακολούθως, ενδεικτική αρθρογραφία μου για το θέμα, το οποίο με πολύ μεγάλη αγάπη για το παιδί και με πρωταρχικό στόχο την προστασία της ανηλικότητας θα συνεχίσουμε να διερευνούμε.

Στη διαφορετικότητα μας βρίσκεται η αξία μας: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas

Ναι στη φιλία, όχι στη βία: Παιδί και Δικαιώματα 2019 εδώ http://www.postmodern.gr/nai-sti-filia-ochi-sti-via-paidi-kai-dikaiomata-2019/

Σχολικός εκφοβισμός: τα προφίλ των παιδιών και τρόποι αντιμετώπισης του school bullying εδώ https://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-ta-profil-ton-pedion

Σχολικός εκφοβισμός: Ο καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-o-kathoristikos-rolos-ton-ekpaideytikon-stin-antimetopisi-toy-fainomenoy/

Σχολικός εκφοβισμός σε μια κοινωνία που αλλάζει – ανάγκη για νέες προσεγγίσεις εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-se-mia-koinonia-poy-allazei-anagki-gia

Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να αντιμετωπιστεί – Ομάδες συνεργασίας σε κάθε σχολείο εδώ http:// http://www.postmodern.gr/o-scholikos-ekfovismos-mporei-na-antimetopistei-omades-synergasias-se-kathe-scholeio/

Εντάσεις μεταξύ μαθητών στο σύγχρονο σχολείο και επιθετικές συμπεριφορές ως “μέσο” έκφρασης: Κατάθεση προτάσεων για την αντιμετώπιση εκφοβιστικών συμπεριφορών στο σχολικό περιβάλλον εδώ http://www.bloko.gr/2018/08/blog-post_4442.html?m=1

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Παιδί και Δικαιώματα

Στο επίκεντρό μας και το 2019 το παιδί και η διασφάλιση των δικαιωμάτων του.

Λεμε “ναι στη φιλία και όχι στη βία”,  βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών μας και δίνουμε στους μαθητές την πολύτιμη ευκαιρία να βρουν τα σημεία που τους ενώνουν και τους φέρνουν πιο κοντά.

Ναι στη φιλία/ όχι στη βία:Παιδί και Δικαιώματα 2019 στο pm εδώ
http://www.postmodern.gr/nai-sti-filia-ochi-sti-via-paidi-kai-dikaiomata-2019/?fbclid=IwAR2glEiQBHOVGa5XM5xtVUhIFXrgBX9omVw9Bsa0zExkiz

Από τη στήλη “Έγκλημα και Media” θα συνεχίσουμε, με δύναμη ψυχής, να περνάμε τα δικά μας ηχηρά μηνύματα κατά της βίας, όποια έκφανση και μορφή κι αν λαμβάνει, εντός και εκτός σχολείου, γιατί το σχολείο είναι η μικρογραφία της κοινωνίας και δυστυχώς στο σχολείο μεταφέρονται εντάσεις και αρνητικά πρότυπα που οι ανήλικοι συχνά υιοθετούν από τους ενήλικους. Επίσης,  θα προσπαθήσουμε να προβάλλουμε  θετικά και φωτεινά πρότυπα που όλοι μας έχουμε ανάγκη,  ιδίως σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Περιμένω, πάντοτε, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και τις δικές σας σκέψεις, επισημάνσεις, τους προβληματισμούς αλλά και την κατάθεση της εμπειρίας σας για το σοβαρό ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Παιδί και Δικαιώματα 2019

Με τη δύναμη που έχει η φιλία στα μάτια των παιδιών όλα μπορούν να γίνουν πολύ πιο όμορφα και απλά. Πολλές φορές μάλιστα είναι σημαντικό να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από τα μάτια των παιδιών και τα δικά τους συναισθήματα.

Στη θεματική μας “Παιδί και Δικαιώματα 2019” το πρώτο άρθρο στο pm για τη νέα χρονιά με κεντρικό μήνυμα “Ναι στη φιλία, όχι στη βία”.

Ναι στη φιλία / όχι στη βία: Παιδί και Δικαιώματα 2019 είναι ο τίτλος του θέματος και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/nai-sti-filia-ochi-sti-via-paidi-kai-dikaiomata-2019/?fbclid=IwAR1TQwWQG0OCUIMBBAIqiAnFFDxGkc7MN5UkqU8whaMSUtspmLmFqBY5jn0

Γιατί η φίλια είναι πολύτιμη!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Σχολικός εκφοβισμός σε μια κοινωνία που αλλάζει

Σχολικός εκφοβισμός σε μια κοινωνία που αλλάζει – Ανάγκη για νέες προσεγγίσεις στα σχολεία: ευχαριστώ θερμά το bloko.gr για την αναδημοσίευση του θέματος.

http://www.bloko.gr/2018/12/blog-post_340.html

Απίστευτος ο αριθμός των μηνύματων που έλαβα για το συγκεκριμένο θέμα, από εχθές που δημοσιεύτηκε στο pm. Ειλικρινά, με ξάφνιασαν τα τόσα μηνύματα και οι ένθερμες αντιδράσεις από γονείς και εκπαιδευτικούς. Ασφαλώς, συνεχίζουμε, δυνατά και δυναμικά, με επίκεντρο πάντα το παιδί και την προστασία της ανηλικότητας.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Είμαστε Ομάδα!!

Στο επίκεντρό μας το παιδί και η προστασία της ανηλικότητας. Στοχεύουμε στις μικρές, αλλά σημαντικές νίκες της καθημερινότητας, σε θετικές αλλαγές στο πλαίσιο του σύγχρονου ελληνικού σχολείου, σε μια κοινωνία που αλλάζει.

Το θέμα του σχολικού εκφοβισμού αφορά την ουσία των ανθρώπινων σχέσεων και εδώ ο ρόλος του σχολείου είναι καταλυτικός. Ένας παγερά αδιάφορος εκπαιδευτικός που δεν θα τολμήσει να δει πίσω από το σχολικό βιβλίο του, προκειμένου να ακούσει τον «παλμό της καρδιάς κάθε τάξης», και ένα σχολείο που δεν θα δώσει έμφαση στις συναισθηματικές και ψυχολογικές ανάγκες των μαθητών, δεν θα διαισθανθούν, ούτε θα προλάβουν την καλλιέργεια ενός αρνητικού, ακόμα και εχθρικού κλίματος, που δύναται να οδηγήσει ορισμένους μαθητές σε ακραίες ενέργειες και υιοθέτηση βίαιων συμπεριφορών.

Εξίσου ένας αδιάφορος γονιός ή ένας γονιός που δεν είναι πρόθυμοςνα ακούσει, να συνεργαστεί, να γίνει συνοδοιπόρος του παιδιού του και του σχολείου φέρει ευθύνη.

Αναμφίβολα, τα προβλήματα δεν λύνονται δια μαγείας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όταν αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, δεν θα προσπαθήσουμε να το επιλύσουμε. Μπορούμε να γίνουμε ομάδα και με αγάπη για το παιδί και ουσιαστικό ενδιαφέρον να αντιμετωπίσουμε κάθε πρόβλημα από τη ρίζα του.

Επίσης, οπως συχνά τονίζω στα κείμενά μου, σε περιπτώσεις όπου μια κατάσταση ξεφεύγει από τα όρια και ο εκπαιδευτικός αδυνατεί να την διαχειριστεί, οφείλει έγκαιρα να ενημερώσει τη διεύθυνση του σχολείου και όπου κρίνεται αναγκαίο να ζητηθεί η καθοδήγηση της επιστημονικης κοινότητας.

«Είμαστε ομάδα! Στην ομάδα κάθε μαθήτρια και κάθε μαθητής έχει τη θέση του. Όλοι μαζί αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας, στα οποία αναζητούμε πάντα με υπευθυνότητα μια λύση», αυτό πρέπει να γίνει βίωμα όλων των καθηγητών και μαθητών. Οι εκπαιδευτικοί αξίζει να κάνουν το πρώτο βήμα, δείχοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον τους, γιατί με τη στάση τους απέναντι στο σχολείο και τους μαθητές, περνούν πολύτιμα μηνύματα.

Συνοψίζοντας,είναι σημαντικό η μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα να έρθουν πιο κοντά και σε συνεργασία με τους γονείς ή/και τον Σύλλογο Γονέων, όπου υπάρχει Σύλλογος, έγκαιρα και χωρίς άσκοπες χρονοτριβές, να συζητούνται, να αναλύονται και να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά όλα τα ζητήματα που αφορούν σχολικά θέματα και σχέσεις των μαθητών μεταξύ τους και με τους εκπαιδευτικούς.

Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένω και τα δικά σας μηνύματα για το μείζον αυτό θέμα στο mail μου: kardaraa@gmail.com προκειμένου να αναδείξουμε όλες τις καίριες πτυχές και διαστάσεις του.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ο σημαντικός ρόλος της πρόληψης στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού

Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου ήταν το θέμα μας στο postmodern την εβδομάδα που πέρασε και σας ευχαριστώ, για μια φορά ακόμα, θερμά για τα μηνύματα, το ενδιαφέρον και τη στήριξή σας.

Κρατώ τις επισημάνσεις της εκπαιδευτικού, κυρίας Μακρίνας Ψαράκη, για τον σημαίνοντα ρόλο της πρόληψης στην αντιμετώπιση του φαινομένου, η οποία τόνισε μεταξύ άλλων στη συνέντευξη που μου παραχώρησε:

“Η πρόληψη παίζει πολύ καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Με τη λειτουργία δράσεων που στοχεύουν στην πρόληψη της επιθετικής συμπεριφοράς, προτού αυτή κάνει την εμφάνισή της, αλλά και με την έγκαιρη παρέμβαση για παροχή βοήθειας όταν έχει ήδη εκδηλωθεί μία επιθετική συμπεριφορά, σίγουρα μπορούμε να ελπίζουμε στη μείωση τέτοιων περιστατικών. Και όταν μιλάμε για πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση, τι είναι πιο κατάλληλο από τον χώρο της προσχολικής εκπαίδευσης, όπου το παιδί κάνει τα πρώτα βήματα για την ένταξη του στην κοινωνία και αναπτύσσει τις απαραίτητες δεξιότητες.

Επομένως, κρίνω σκόπιμη τη δημιουργία προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης, για όλους τους μαθητές και όχι μόνο για αυτούς που έχουν προβλήματα εκφοβισμού. Τα προγράμματα αυτά πρέπει να αναπτύσσουν την ενσυναίσθηση των παιδιών, αφού για να μπορέσουν να χειριστούν τις συγκρούσεις θα πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν και να προσδιορίζουν τα συναισθήματά τους, να μάθουν να τα εκφράζουν, να μπορούν να τα ελέγξουν αλλά και να ερμηνεύουν τα συναισθήματα των άλλων.

Πολύ σημαντικό είναι να δημιουργηθούν επιπλέον προγράμματα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών και των γονέων, ούτως ώστε να μπορούν να αξιοποιούν τα καθημερινά προβλήματα και τις συγκρούσεις που προκύπτουν μεταξύ των παιδιών με θετικό και δημιουργικό τρόπο, ώστε να αναπτύξουν τα παιδιά ικανότητες συνεργασίας και τήρησης των κανόνων. Συμμετέχοντας ενεργά στην επίλυση προβλημάτων και λαμβάνοντας αποφάσεις στα προβλήματα που συμβαίνουν, τα παιδιά ενθαρρύνονται να μεταφέρουν τη θεωρητική γνώση σε πραγματικές καταστάσεις.

Πολύ χρήσιμο και βοηθητικό θα ήταν επίσης, να υπάρχει μία ομάδα από ειδικούς (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς), που θα είναι σε θέση να συμβουλέψουν σωστά τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς αλλά και τα παιδιά που το έχουν ανάγκη.

Εκπαιδεύοντας τα παιδιά μέσα από συζητήσεις, από το παιχνίδι και από τις αφηγήσεις παραμυθιών, μπορούμε να τα βοηθήσουμε να αντιληφθούν τα όρια, να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να κατανοούν τις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων και τέλος να τα βοηθήσουμε να ελέγχουν την επιθετικότητα τους”.

Μπορείτε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη στο postmodern.gr εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-o-kathoristikos-rolos-ton-ekpaideytikon-stin-antimetopisi-toy-fainomenoy/ και αναδημοσίευση στο bloko.gr εδώ http://www.bloko.gr/2018/10/o_17.html

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ο καθοριστικός ρόλος της πρόληψης και των έγκαιρων παρεμβάσεων των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr για την αναδημοσίευση του θέματος, με τίτλο Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου που δημοσιεύτηκε στο postmodern. gr, στη στήλη μου “Έγκλημα και Media”, αλλά και για τη συνεχή στήριξή του στις δράσεις μας για το παιδί!

http://www.bloko.gr/2018/10/o_17.html

Όπως επισημαίνει, μεταξύ άλλων, η εκπαιδευτικός, κ. Μακρίνα Ψαράκη, στη συνέντευξη που μου παραχώρησε για το πολύ σοβαρό θέμα του σχολικού εκφοβισμού, ο ρόλος της πρόληψης είναι καθοριστικός για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

“Με τη λειτουργία δράσεων που στοχεύουν στην πρόληψη της επιθετικής συμπεριφοράς, προτού αυτή κάνει την εμφάνισή της, αλλά και με την έγκαιρη παρέμβαση για παροχή βοήθειας όταν έχει ήδη εκδηλωθεί μία επιθετική συμπεριφορά, σίγουρα μπορούμε να ελπίζουμε στη μείωση τέτοιων περιστατικών. Και όταν μιλάμε για πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση, τι είναι πιο κατάλληλο από τον χώρο της προσχολικής εκπαίδευσης, όπου το παιδί κάνει τα πρώτα βήματα για την ένταξη του στην κοινωνία και αναπτύσσει τις απαραίτητες δεξιότητες”.

Όσον αφορά τις παρεμβάσεις των εκπαιδευτικών, από την προσχολική ηλικία όπου το παιδί έχει την πρώτη του επαφή με το σχολείο και ξεκινά να συνεργάζεται με τους συμμαθητές του, η κ. Ψαράκη υπογραμμίζει:

“Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, ο εκπαιδευτικός πρέπει να αφιερώνει καθημερινά πολύ χρόνο στην εξήγηση κάποιων βασικών κοινωνικών συμπεριφορών, καθώς και στη σωστή έκφραση των συναισθημάτων. Μέσα από παιχνίδια, ιστορίες και παραδείγματα που λαμβάνουν χώρα μέσα στην τάξη, δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά να κατανοήσουν και να αφομοιώσουν τον τρόπο αλληλεπίδρασης με τους γύρω τους. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να τα βοηθήσει να αναπτύξουν την ενσυναίσθησή τους, να ακούν με προσοχή αυτά που λέει ο άλλος, να αποθαρρύνει βίαιες συμπεριφορές, χωρίς όμως να τις τιμωρεί, και να εκπαιδεύσει τα παιδιά να επιλύουν μόνα τους τα προβλήματα, με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι και οι δύο πλευρές ευχαριστημένες.

Πιο συγκεκριμένα, την ώρα που θα εξελιχθεί μία διαμάχη πρέπει να προσεγγίσουμε ήρεμα τα παιδιά, παραμένοντας ουδέτεροι. Αρχικά, να σταματήσουμε οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια -είτε σωματική είτε λεκτική- και να κατέβουμε στο επίπεδο τους, ούτως ώστε να έχουμε μία πιο άμεση και ισότιμη επικοινωνία.

Ο τόνος της φωνής και οι κινήσεις μας θα πρέπει να ηρεμούν τα παιδιά και να τους δείχνουν ότι είμαστε εκεί για να τα βοηθήσουμε και όχι για να τα επιπλήξουμε. Αναγνωρίζοντας τα συναισθήματα και των δύο πλευρών, τα παιδιά μπορούν να αποβάλλουν όποιες ενοχές έχουν, οι οποίες συνήθως οδηγούν σε μία αμυντική και αρνητική στάση, κάτι που σίγουρα δεν βοηθάει στην επίλυση της διαφωνίας π.χ. «Ξέρω ότι είσαι πολύ θυμωμένος», «σίγουρα σε στεναχώρησε αυτό που άκουσες».

Στη συνέχεια, μαθαίνουμε τι έχει συμβεί ακούγοντας και τις δύο πλευρές και επαναδιατυπώνουμε το πρόβλημα, ώστε να είμαστε σίγουροι και εμείς αλλά και τα παιδιά ότι έχουμε κατανοήσει τι έχει συμβεί. Έπειτα, ζητάμε από τα παιδιά να σκεφτούν κάποια λύση και εάν δυσκολεύονται μπορούμε να ζητήσουμε και τη βοήθεια των υπόλοιπων συμμαθητών τους. Αν δεν βρεθεί κάποια ικανοποιητική λύση, μπορεί να προτείνουμε εμείς. Για να γίνουν όλα αυτά, ο εκπαιδευτικός χρειάζεται να κατανοεί και να σέβεται κάθε παιδί ξεχωριστά, δίνοντας του χρόνο και βοηθώντας το με υπομονή και επιμονή”.

Πολύτιμες οι επισημάνσεις μιας εκπαιδευτικού που καταφέρνει να αντιμετωπίσει με τρόπο αποτελεσματικό τις εντάσεις στις τάξεις στις οποίες διδάσκει και να δώσει ισχυρά εφόδια στους μαθητές και στις μαθήτριες για το μέλλον τους.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου

Όπως σας έγραψα και σε σχετικό μου κείμενο στο blog τις προηγούμενες μέρες, συνεχίζουμε δυναμικά τις δράσεις μας για το παιδί, την προστασία της ανηλικότητας και την κατάθεση σκέψεων και προτάσεων για αντιμετώπιση των εντάσεων στο σύγχρονο σχολείο, σε μια κοινωνία που αλλάζει.

Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων, έκρινα ότι θα έχει μεγάλη χρησιμότητα να καταγράψουμε τις απόψεις των ίδιων των εκπαιδευτικών που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους όλα αυτά τα ζητήματα. Πιστεύω ότι η θεωρία πρέπει να συνδυάζεται με την πράξη και είναι αναγκαίο να εξετάσουμε πώς μπορούμε να συμβάλλουμε στην επίλυση των συγκεκριμένων θεμάτων, έμπρακτα, στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επιθυμώ μελλοντικά να οργανώσουμε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος μια εποικοδομητική συζήτηση με εκπαιδευτικούς και γονείς, την οποία σκοπεύω να προγραμματίσω στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Με μεγάλο ενδιαφέρον, επομένως, κατέγραψα τις σκέψεις και τις προτάσεις της εκπαιδευτικού, κ. Μακρίνας Ψαράκη, στο νέο μας θέμα στο pm με τίτλο Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-o-kathoristikos-rolos-ton-ekpaideytikon-stin-antimetopisi-toy-fainomenoy/

Ήθελα να καταγράψω τις απόψεις μιας παιδαγωγού, όπως η κ. Ψαράκη, η οποία καταφέρνει να κάνει μια μεγάλη «αγκαλιά» τις τάξεις στις οποίες διδάσκει, εφαρμόζοντας δημιουργικές μεθόδους διδασκαλίας, όπως τη συγγραφή από τα ίδια τα παιδιά ενός παραμυθιού (Βλ. σχετικά το θέμα που είχαμε ετοιμάσει στο pm τον Ιούνιο του 2017 με τίτλο Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο http://www.postmodern.gr/to-paramythi-os-meso-didaskalias-sto-elliniko-scholio/), βοηθάει το κάθε παιδί να πιστέψει στον εαυτό του και να αναπτύξει τις δεξιότητες του και δημιουργεί ένα πολύ ευχάριστο κλίμα συνεργασίας στην τάξη.

Όταν ο εκπαιδευτικός λειτουργεί με την ψυχή του, αγαπάει τον μαθητή και το αντικείμενο της δουλειάς του, τότε μπορεί και έγκαιρα να παρέμβει ώστε να προλάβει εντάσεις αλλά και να δώσει ισχυρό κίνητρο σε κάθε μαθητή και στο σύνολο των μαθητών για να προχωρήσουν ένα βήμα παρακάτω, να εξελίξουν τη σκέψη τους, να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και να υλοποιήσουν τους στόχους τους.

Όσα μας καταθέτει η κ. Ψαράκη στη συνέντευξη που μου παραχώρησε είναι πολύτιμα και αξίζει να τα εφαρμόσουμε στην πράξη. Είμαι πολύ συγκινημένη και πολύ χαρούμενη που με αγάπη για το παιδί προχωράμε, γιατί τα παιδιά μας είναι το μέλλον, είναι η ελπίδα και η χαρά μας!!

Περιμένω, πάντα, τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

«Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Καλή Κυριακή!! Ξεκινάμε με ένα θέμα της αρθρογραφίας μας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού είναι το νέο μου άρθρο στο pm και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Πόσο όμορφο και θετικό όταν τα ίδια τα παιδιά, μέσω της μουσικής, της ζωγραφικής, της ποίησης και με τόσους άλλους δημιουργικούς τρόπους, περνούν μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού από τη μία και υπέρ της ισότητας και της ουσιαστικής επικοινωνίας όλων των μαθητών στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου, από την άλλη.

Σημαντικό επίσης να καταθέτουν τη δική τους εμπειρία και να περνούν τα δικά τους μηνύματα ενθάρρυνσης και στήριξης πρόσωπα προβεβλημένα και δημοφιλή στο ευρύ κοινό, όπως ο αγαπητός Γιώργος Καπουτζίδης. Είναι βέβαιο ότι το δικό του μήνυμα, η δική του εμπειρία θυματοποίησης, έχει τη δύναμη να αγγίξει πολλά παιδιά και να τα βοηθήσει να πιστέψουν στον εαυτό τους. Κυρίως να κατανοήσουν ότι αξίζει να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά, να υψώσουν τη φωνή τους και ότι μπορούν να φτάσουν όπου ονειρεύονται και να αντιμετωπίσουν τη βία και την κακεντρέχεια που αντιμετωπίζουν ή δύναται να αντιμετωπίσουν, επειδή κάποιοι τους κάνουν να αισθάνονται «διαφορετικοί».

Άλλωστε, η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Περιμένω, πάντα, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας μηνύματα, τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Να σημειώσω με συγκίνηση, κλείνοντας, ότι αφιερώνω το σημερινό μου άρθρο στους γονείς που μου στέλνουν τα μηνύματά τους για να μου εμπιστευτούν την ιστορία και το βίωμα των δικών τους παιδιών και είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι το παιδί είναι στο επίκεντρό μας και η διασφάλιση των δικαιωμάτων του αποτελεί προτεραιότητά μας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ομιλία Τεχνόπολη (16/9/2018)-Σχολικός εκφοβισμός: Δεν απαντάμε στη βία με βία!

Πραγματοποιήθηκε σήμερα (16/9/2018) η ομιλία μου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, με κεντρική θεματική τον σχολικό εκφοβισμό και καλές πρακτικές στο σύγχρονο σχολείο. Το πιο ωραίο και συγκινητικό μέρος της ομιλίας ήταν οι καίριες τοποθετήσεις των μικρών μου φίλων στο ακροατήριο, των μαθητών Δημοτικού που ήθελαν να καταθέσουν τις δικές τους σκέψεις και εμπειρίες από το σχολείο.

Η παρουσία μάλιστα των παιδιών στη σημερινή μου ομιλία, με οδηγεί στη διαπίστωση ότι σε ομιλίες με ανάλογες θεματικές ο μαθητικός πληθυσμός πρέπει αναμφίβολα να συμμετέχει και να παρεμβαίνει. Γιατί ο λόγος των παιδιών είναι πολύ ουσιαστικός και δίνει την ευκαιρία σε εμάς τους ενήλικους να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις, πώς αντιδρούν αλλά και τι τους προβληματίζει περισσότερο.

Τα παιδιά, λοιπόν, ανέδειξαν πολύ σημαντικές πτυχές του θέματος σήμερα. Αναφέρω τα σημεία που μου έδωσαν το έναυσμα για να γράψω το σημερινό μου άρθρο.

Πρώτον, η σπουδαιότητα του παράδειγματος που εμείς οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί δίνουμε στα παιδιά. Ο μικρός μαθητής αναφέρθηκε σε περιστατικά διαπληκτισμού της δασκάλας του με άλλους δασκάλους μπροστά στους μαθητές, στοιχείο που του είχε προκαλέσει πολύ αρνητική εντύπωση. Μια εικόνα που καταγράφηκε στο μυαλουδάκι του παιδιού, ακριβώς γιατί το κάθε παιδί έχει ανάγκη από έναν εκπαιδευτικό πρότυπο που θα του δείξει, με το δικό του παράδειγμα και τη δική του στάση ζωής, θετικούς τρόπους έκφρασης και αντιμετώπισης των εντάσεων με τους συμμαθητές του.

Όταν ο ίδιος ο εκπαιδευτικός ή ο γονιός καταφεύγει στη χρήση βίας -σωματικής, λεκτικής, ψυχολογικής- για να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του, είναι πολύ πιθανόν το ίδιο να κάνει το παιδί. Άλλωστε, η σχολική βία λαμβάνει πολλές μορφές και εκφάνσεις και αφορά όχι μόνον τη βία στις σχέσεις μεταξύ μαθητών, αλλά και τις εκφοβιστικές συμπεριφορές από τους εκπαιδευτικούς στους μαθητές, από τους μαθητές στους εκπαιδευτικούς και μεταξύ των εκπαιδευτικών αλλά και εκπαιδευτικών-διεύθυνσης.

Το δεύτερο πολύ σημαντικό θέμα που αναδείχθηκε από τα ίδια τα παιδιά είναι ο τρόπος παρέμβασής τους σε περιστατικά εκφοβισμού, στα οποία γίνονται μάρτυρες. Το μήνυμά μας ήταν δυνατό: δεν μένουμε αμέτοχοι, ούτε αδιάφοροι και απαθείς, αλλά παρεμβαίνουμε με τρόπο ουσιαστικό, ζητώντας από τους συμμαθητές να ηρεμήσουν και να τα βρουν μεταξύ τους με διάλογο. Με μεγάλη χαρά άκουσα τον δομημένο λόγο τόσο μικρών παιδιών που αντιλαμβάνονταν την αξία της επικοινωνίας και εκεί ακριβώς πρεπει να επιμείνουμε, ως εκπαιδευτικοί και ως γονείς.

Είναι σπουδαίο να διδάξουμε τους μαθητές, πέρα από τα μαθήματα/παράλληλα με τα μαθήματα και τη διδακτέα ύλη, αξίες ζωής και πρωτίστως πώς να γίνουν όλα μια αγκαλιά, να ενώσουν τη φωνή τους και τις δυνάμεις τους και να πάρουν ξεκάθαρα θέση κατά της βίας, κατά του στιγματισμού και της περιθωριοποίησης.

Στο σημείο αυτό η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να αξιοποιήσει, όπως υπογραμμίσαμε, όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της και τις πολύτιμες εκπαιδευτικές μεθόδους. Να μην αφήσει κανένα παιδί μόνο του σε θρανίο, να αναθέσει ομαδικές εργασίες/projects σε μαθητές που μπορεί να μην είναι φίλοι εκτός τάξης (ενδεχομένως έχουν και εντάσεις μεταξύ τους), αλλά μέσα από την εργασία θα μάθουν να συνεργάζονται και να θέτουν κοινούς στόχους προς υλοποίηση. Επίσης, ο εκπαιδευτικός να συζητά με τα παιδιά και να τους δίνει τον λόγο και την ευκαιρία να εκφράσουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους.

Εάν ο εκπαιδευτικός αδυνατεί να αντιμετωπίσει μια κατάσταση ή μια κατάσταση λαμβάνει ανεξέλεγτες διαστάσεις, δεν πρέπει να αισθανθεί άσχημα, γιατί και αυτό μπορεί να συμβεί σε όλους μας. Δεν πρέπει όμως, σε καμία περίπτωση, να κλείσει τα μάτια στο πρόβλημα, αλλά να ενημερώσει έγκαιρα τη διεύθυνση και -όπου χρειαστεί- να ζητηθεί η καθοδήγηση από τους αρμόδιους φορείς και την επιστημονική κοινότητα που εξειδικεύεται σε αυτά τα θέματα.

Θα ολοκληρώσω το σημερινό άρθρο με το πολύ σημαντικό ερώτημα που μου έθεσε μια μητέρα και το οποίο αποτελεί προβληματισμό πολλών γονέων. Το ερώτημα είναι “γιατί να μην απαντήσει με βία και το δικό μου το παιδί, εάν ο συμμαθητής του ασκήσει βία πάνω του;”.

Η απάντησή μου είναι κατηγορηματική. Κρίνω εξαιρετικά επικίνδυνο να περάσουμε, ως γονείς, στο παιδί μας το μήνυμα ότι στη βία απαντάμε με βία, για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, γιατί αυτό σημαίνει ότι προτρέπουμε ανηλίκους να εμπλακούν σε διαπληκτισμούς που ενδεχομένως τους οδηγήσουν στο νοσοκομείο με βαρύτατους τραυματισμούς, καθώς η βία μπορεί να λάβει ανεξέλεκτες διαστάσεις. Δεύτερον, γιατί το παιδί δεν θα διδαχθεί αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων ούτε στην ανήλικη, ούτε αργότερα στην ενήλικη ζωή του. Το σχολείο είναι άλλωστε η μικρογραφία της κοινωνίας. Επομένως, και στον κόσμο των ενηλίκων το άτομο θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη βία -όχι απαραιτήτως σωματική, αλλά λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική-. Θα αντιδράσει και τότε με βία; Αν, για παράδειγμα, διαπληκτιστεί με τον συνάδελφό του στον χώρο εργασίας, θα καταφύγει σε γρονθοκοπήματα για να την αντιμετωπίσει; Δεν πρέπει να έχει μάθει από παιδί να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής;

Από την άλλη, το μήνυμα “δεν απαντάμε στη βία με βία”, δεν σημαίνει ότι ανεχόμαστε τη βία ή ότι την υπομένουμε παθητικά. Αυτό αξίζει να γίνει κατανοητό από όλους τους γονείς. Λέμε ασφαλώς ένα δυνατό “όχι” στη βία! Αλλά χωρίς να χρησιμοποιήσουμε εμείς βία. Λέμε “όχι” με τα λόγια και τις πράξεις μας. Και εδώ έγκειται ο ουσιαστικός και πολύτιμος ρόλος των γονέων και των εκπαιδευτικών: να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς να διεκδικούν το δίκιο τους και να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους, με τον λόγο τους και τις πράξεις τους. Πώς να απομακρυνθούν από τα παιδιά που έχουν απέναντί τους επιθετικές τάσεις και πώς με έναν πολύ ισχυρό λόγο να δείξουν ότι δεν πρόκειται να δεχτούν τη βία, όποια μορφή κι αν λαμβάνει. Ασφαλώς, πάντα με την πολύτιμη καθοδήγηση του εκπαιδευτικού που έχει καθήκον να επιλύει έγκαιρα και αποτελεσματικά τις εντάσεις. Είναι ανεπίτρεπτο να “πέφτει ξύλο” σε αυλές σχολείων, όπου ο κάθε γονιός αφήνει το παιδί του πιστεύοντας ότι βρίσκεται σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Η ευθύνη των εκπαιδευτικών είναι τεράστια, γιατί μιλάμε για ανήλικους.

Συνοψίζοντας, όπως τόνισα σε προηγούμενο άρθρο αλλά και στη σημερινή μου ομιλία, τα προβλήματα δεν λύνονται δια μαγείας. Ούτε υπάρχουν μαγικές συνταγές. Ωστόσο με αγάπη για το παιδί και την παιδεία, με μεθοδικές και συστηματικές δράσεις, με αξιοποίηση των πολύτιμων εκπαιδευτικών μέσων, με ενεργό συμμετοχή των μαθητών και ανάληψη ευθυνών και ασφαλώς με διάθεση για αλλαγή, θα καταφέρουμε να κάνουμε το επόμενο σημαντικό βήμα που αφορά την αποτελεσματική αντιμετώπιση των εντάσεων στο σύγχρονο σχολείο, σε μια κοινωνία που αλλάζει.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά