Tag Archives: filothei reunion

Filothei Reunion: 3/10/2015… η δική μου αφιέρωση στις φίλες και τους φίλους της καρδιάς

Είναι βέβαιο ότι τις πιο χαρούμενες και ανέμελες στιγμές μας τις ζούμε με τις παρέες μας. Κι είναι αυτές ακριβώς οι στιγμές, της ξεγνοιασιάς και του γέλιου, οι οποίες μας δίνουν δύναμη και αισιοδοξία να ζήσουμε την καθημερινότητά μας πιο όμορφα, να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα εμπόδια πιο εύκολα και να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε με ένα πιο πλατύ χαμόγελο στα χείλη.

Το σημερινό μου κείμενο, λοιπόν, το αφιερώνω στην παρέα του Λυκείου Φιλοθέης, με την οποία πορευτήκαμε στα εφηβικά μας χρόνια. Στη διάρκεια των γυμνασιακών και λυκειακών μας χρόνων, γελάσαμε, δακρύσαμε, θυμώσαμε, τα ξαναβρήκαμε, ερωτευτήκαμε, ζήσαμε στιγμές! Μικρές και μεγάλες, ασήμαντες και σημαντικές, οι οποίες την δεδομένη περίοδο μας δημιουργούσαν την εντύπωση ότι έκρυβαν μέσα τους μια ολόκληρη ζωή και ότι θα κρατούσαν για πάντα.

Τότε, ασφαλώς, βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε και γκρινάζαμε για πράγματα που τώρα μας φαίνονται ανούσια, αλλά τότε, μέσα από τα γεμάτα πάθος για ζωή και δράση εφηβικά μας μάτια, έμοιαζαν ανυπέρβλητα εμπόδια. Τα χρόνια, τελικά, κύλησαν γρήγορα. Πολύ πιο γρήγορα από όσο φανταζόμασταν και από όσο θα θέλαμε πραγματικά. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι μας έμεινε αγάπη στην καρδιά και μάλιστα κάποιοι από εμάς κρατήσαμε επαφές και χτίσαμε σχέσεις ζωής (πάντρεψε ο ένας τον άλλον, βαπτίσαμε τα παιδιά ο ένας του άλλου κ.λπ.), γεγονός που περίτρανα αποδεικνύει τη σπουδαιότητα και μοναδικότητα των εφηβικών μας σχέσεων.

Για λίγες ημέρες, λοιπόν, αισθάνθηκα και πάλι μαθήτρια… Σαν να επέστρεψα στα θρανία και να έζησα ξανά με τους συμμαθητές μου τις σχολικές μας στιγμές. Κι αυτό γιατί το περασμένο Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015, βρεθήκαμε ξανά μετά από πολλά χρόνια με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες από το υπέροχο Λύκειο Φιλοθέης!!

Περάσαμε πολύ ωραία, γελάσαμε απίστευτα, μοιραστήκαμε σκέψεις και συναισθήματα και ενώσαμε το παρελθόν με το παρόν. Η ώρα κύλησε πολύ γρήγορα και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μας έφτανε ένα βράδυ για να αναβιώσουμε τις σχολικές μας αναμνήσεις, οι οποίες θα μας κρατούν για πάντα, νοητά, δεμένους.

Αυτό, ωστόσο, που με συγκίνησε ακόμα περισσότερο είναι ότι τις επόμενες μέρες, στην ομαδούλα που έχουμε φτιάξει στο facebook, κάναμε ατελείωτες συζητήσεις και εξωτερικεύσαμε την ανάγκη μας να “επιστρέψουμε” για λίγο στο παρελθόν, αφήνοντας τις αναμνήσεις μας να ξεχυθούν και ανεβάζοντας φωτογραφίες από τα σχολικά μας χρόνια. Ένιωσα όπως τότε που ήμουν έφηβη και όταν γινόταν ένα πάρτι ή κάποιο άλλο συνταρακτικό γεγονός, μιλούσαμε γι’αυτό μέρες ολόκληρες….

Αναμφίβολα, είχαμε την τύχη να βιώσουμε τα μαθητικά μας χρόνια σε μια εποχή χωρίς κρίση και με τη δυνατότητα να ονειρεύομαστε το μέλλον μας, απαλλαγμένοι από το άγχος που διακατέχει τους σημερινούς νέους. Αυτό ήταν, ίσως, η μεγαλύτερη ευτυχία μας και, σίγουρα, το αντιλαμβάνομαι τώρα συνομιλώντας, καθημερινά, με νέους ανθρώπους και βλέποντας ότι οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί τόσο για το σήμερα όσο και για το αύριο είναι πολύ πιο αυξημένοι.

Από το Λύκειο της Φιλοθέης κρατώ πολύ γλυκιές στιγμές και πολλά γέλια. Ασφαλώς, υπήρξαν και οι δύσκολες στιγμές, όπως συμβαίνει σε κάθε σχολικό περιβάλλον, υπήρξαν και αντιθέσεις και ομαδούλες, όπως άλλωστε και στην ενήλικη καθημερινότητά μας, όπου δεν μπορούμε να ταιριάζουμε με όλους. Αλλά, σε γενικές γραμμές, χαίρομαι που δεν οδηγηθήκαμε ποτέ σε ακραία περιστατικά σχολικού εκφοβισμού και εντάσεις. Πάντα, γινόταν κάτι μαγικό για να ξαναγελάσουμε και να περάσουμε όμορφα τις 6 ώρες στο σχολείο, πρωινές και απογευματινές, όπως λειτουργούσαν εκείνα τα χρόνια τα σχολεία.

Θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να έχει κάθε άνθρωπος όμορφες αναμνήσεις από το σχολείο του, γιατί αυτές μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή, μένουν βαθιά χαραγμένες στο μυαλό και την καρδιά, μας επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό και, αρκετές φορές, διαμορφώνουν την προσωπικότητά μας. Γι’αυτό, υπογραμμίζω, ότι στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου και της εποχής που διανύουμε με τα σοβαρότατα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, όπου συχνά οι εντάσεις είναι πολλές, ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι καταλυτικός. Να “εκτονώνει” τις εντάσεις και να φέρνει όλα τα παιδιά πιο κοντά.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μπορέσει ο εκπαιδευτικός να φέρει τα παιδιά κοντά και να εξομαλύνει τις καταστάσεις. Τα παιδιά, άλλωστε, μπορεί συχνά να φέρονται με σκληρότητα, αλλά την ίδια στιγμή ξεχνάνε εύκολα, δεν έχουν εμμονές και είναι διατεθειμένα να ανοίξουν την καρδιά τους ακόμα και σε πρόσωπα που έχουν “απορρίψει” από την παρέα τους. Ακριβώς, γιατί είναι παιδιά και τα παιδιά έχουν ανάγκη, κυρίως, να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.

Άρα, οι εκπαιδευτικοί, πέρα από το να διδάσκουν γράμματα και αριθμούς, έχουν έναν εξίσου σημαίνοντα ρόλο: να αναδεικνύουν τη μοναδικότητα του κάθε παιδιού από την μια πλευρά, και από την άλλη να καλλιεργούν τη συνεργατικότητα και τον αλληλοσεβασμό και να προβάλλουν ιδέες και ιδανικά. Έτσι ώστε να δώσουν στους μαθητές τη δυνατότητα να “χτίσουν” ουσιαστικές σχέσεις και όταν ενηλικιωθούν να θυμούνται με τρυφερότητα και θετικά συναισθήματα τα μαθητικά τους χρόνια, όπως εμείς σήμερα.

Θα κλείσω το σημερινό μου κείμενο με το πιο, πιο, πιο γλυκό φιλί στις συμμαθήτριες και τους συμμαθητές μου και θα τους ευχηθώ να συνεχίσουν δυναμικά και με πολλά όνειρα τη ζωή τους. Σας αγαπώ πολύ και θα σας κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου. Μην αφήσετε την παιδικότητά σας να χαθεί….αυτή μας κάνει μοναδικούς και μας οδηγεί σε όλα όσα κάποτε, με πάθος, πιστέψαμε και διεκδικήσαμε!

Κι ένα μικρό φωτογραφικό υλικό της βραδιάς μας:
FB_IMG_1444150709168
FB_IMG_1444150796124
12086729_1236072686418666_136312877_n-2
12087298_1236072543085347_8275755484143439364_o
12080379_10153024747281786_2773719049682614621_o

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά