Tag Archives: υπόθεση

Τα δύσκολα “γιατί” και τα σκληρά ερωτήματα

Απο εχθές το πρωί που παρουσιάσαμε το θέμα στο pm για την υπόθεση ανθρωποκτονίας της φοιτήτριας στη Ρόδο (http://www.postmodern.gr/ypothesi-anthropoktonias-tis-nearis-fo/), το οποίο συγκέντρωσε το αναγνωστικό σας ενδιαφέρον, έχω λάβει πολλά μηνύματα, γιατί αναμφισβήτητα μας απασχολεί και μας προβληματίζει εντόνως η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και ο βίαιος χαμός ενός τόσο νέου ανθρώπου με σχέδια και όνειρα για το μέλλον.

Αξίζει να διερευνηθεί ακόμα πιο συστηματικά το “γιατί” νέοι άνθρωποι, που ξεκινούν με θετικές προϋποθέσεις την ενήλικη ζωή τους, φτάνουν στα άκρα και επιλέγουν τους πιο σκοτεινούς δρόμους στα δαιδαλώδη μονοπάτια του μυαλού. Εάν και όπου υπάρχουν απαντήσεις στα δύσκολα και σκληρά αυτά ερωτήματα, είναι πολύ σημαντικό να εμβαθύνουμε και να προσπαθήσουμε όλοι και ο καθένας από τη δική του θέση και με το δικό του ρόλο -ως γονιός, ως εκπαιδευτικός, ως κοινωνικός επιστήμονας, ως νομικός, ως πολιτικός κ.ά.- να συμβάλλει στην προληψη της νεανικής παραβατικότητας, η οποία λαμβάνει πολλές μορφές και εκφάνσεις φτάνοντας ακόμα και σε ειδεχθή εγκλήματα, όπως στην υπό εξέταση υπόθεση.

Είναι σίγουρα αναγκαίο να στηρίξουμε ακόμα πιο ουσιαστικά και αποτελεσματικά τους νέους, ιδίως όταν νιώθουν σε κάποιες ευάλωτες περιόδους της ενήλικης ζωής τους ότι έχουν βρεθεί σε αδιέξοδους δρόμους.

Μου το έστειλαν πριν από λίγο – αναδημοσίευση του θέματός μας στο pm στα Σερραΐκά Νέα: https://serraikanea.gr/koinonia/113028-i-ypothesi-anthropoktonias-tis-serraias-

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Ο λόγος στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας: Συνέντευξη

Θα ήθελα να σταθώ σε δύο αποσπάσματα από τη συνέντευξη που μου παραχώρησε η Σπυριδούλα, στο χθεσινό θέμα που παρουσιάσαμε στο pm, με τίτλο Ο λόγος στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, καταθέτοντας το προσωπικό της βίωμα.

Θα ξεκινήσω με το μήνυμά της σε όλες τις γυναίκες:

Θα τους πω το εξής και θα το φωνάξω. Ότι η αγάπη σε κανένα επίπεδο δεν προκαλεί βιαιότητα. Ούτε συναισθηματική, ούτε λεκτική, ούτε ψυχολογική βία. Επίσης, θα τους πω ότι δεν ανήκουν πουθενά, ότι δεν είναι κτήμα κανένας. Εάν ξεφύγουν από αυτή την επικίνδυνη λογική, θα μπορέσουν να ξεφύγουν και από τη βία που υφίστανται. Σε ό, τι αφορά τα παιδιά, κατ’ αρχάς να περάσουν οι μητέρες στα παιδιά τους το μήνυμα να είναι ευτυχισμένα από μόνα τους και ότι δεν χρειάζεται να βρουν το άλλο τους μισό για να είναι ευτυχισμένα. Δεν υπάρχει το άλλο μου μου μισό. Όταν ακούω αυτή την έκφραση, γελάω. Ο καθένας είναι ολόκληρος, έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα και πρέπει να μάθει να είναι ευτυχισμένος μόνος του για να μπορέσει στο μέλλον να δώσει ευτυχία και στους άλλους και να πάρει ευτυχία και από την οικογένεια. Δεν εξαρτόμαστε από κανέναν για να είμαστε ευτυχισμένοι. Τα παιδιά μας, ας μην ξεχνάμε ότι, είναι “σφουγγάρια”, οπότε εάν δεν τους δείξει η ίδια η μητέρα με τις λέξεις αλλά και με τις πράξεις της ότι δεν κάνει ανεκτή τη βία, σε καμία έκφανση και μορφή, το παιδί θα πάρει κι αυτό λάθος μηνύματα. Είναι συνενοχή να ξέρει η μητέρα ότι ο πατέρας κακοποιεί το παιδί και να μη μιλάει. Εκεί, για μένα, παύει να λέγεται μάνα. Θα πρόσθετα μάλιστα ότι είναι πολύ πιο σοβαρό να ξέρει η ίδια η μάνα ότι το παιδί της κακοποιείται από τον πατέρα και να μη μιλάει, παρά ο γείτονας, ο περίγυρος. Η μάνα φέρει την ευθύνη και έχει χρέος να μιλήσει και να προστατεύσει το παιδί της“.

Όσον αφορά το πώς η κοινωνία μπορεί να στηρίξει έμπρακτα τις γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής, η Σπυριδούλα υπογραμμίζει:

Να υπάρξουν πιο δραστικά και γρήγορα μέτρα. Κι εγώ είχα κάνει καταγγελία για τη βίαιη συμπεριφορά του εν διαστάσει συζύγου μου, αλλά υπάρχει μια τεράστια διαδικασία και χρονοβόρα για να ελέγξει η αστυνομία τι συμβαίνει. Επομένως, δεν μου λέει κάτι να του κάνω μήνυση και να τον πιάσουν αυτόφωρο εάν τον βρούνε, το τονίζω αυτό εάν τον βρούνε γιατί μπορεί και να κρυφτεί, και την άλλη μέρα μετά τις συστάσεις από τον εισαγγελέα να αφεθεί ελεύθερος και να έρθει να με σκοτώσει. Πρέπει να δημιουργηθεί ένας ειδικός μηχανισμός για την ενδοοικογενειακή βία. Επίσης, δεν λέει τίποτα μόνο να παρουσιάζουμε τις υποθέσεις αλλά πρέπει να τιμωρείται και ο δράστης και να αυξηθούν τα μέτρα πρόληψης, διότι η οικογενειακή βία θερίζει. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ασφαλώς και γιατί στη σημερινή εποχή υπάρχουν περισσότερα προβλήματα μέσα στην οικογένεια, άρα και πιο επιβαρυμένες ψυχολογίες αλλά και γιατί ενεργοποιείται ένας μηχανισμός, θα έλεγα, που τον μιμείται ο άλλος όταν μένει ατιμώρητος. Σκέφτεται “εγώ θα την σκοτώσω στο ξύλο και δεν θα μου κάνουν τίποτα” και αισθάνεται πανίσχυρος, ακριβώς γιατί ξέρει ότι δεν θα τιμωρηθεί και ότι κανείς δεν θα τον σταματήσει“.

Μπορείτε να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη εδώ: http://www.postmodern.gr/o-logos-sta-thimata-enooikogeneikis-vias/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά