Tag Archives: Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο

Στιγμές μαγικές στη σχολική γιορτή

Από τις πιο συγκινητικές και ευτυχισμένες στιγμές ζήσαμε σήμερα το πρωί (5/6/2018) στην καλοκαιρινή και αποχαιρετιστήρια γιορτή του Νηπιαγωγείου μας. Τα παιδάκια μας, οι μαθητές της μπλε τάξης, παρουσίασαν σκηνές από τον ελληνικό κινηματογράφο και τον Μάγο του Οζ στα αγγλικά. Χόρεψαν,τραγούδησαν και πήραν τους επαίνους τους ξεκινώντας με όνειρα και την καρδιά γεμάτη όμορφα συναισθήματα την Α’ Δημοτικού σε λίγους μήνες.

Η συγκίνηση όλων των παρευρισκομένων στη γιορτή ήταν πολύ μεγάλη και γι’ αυτό αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω ένα κείμενο που θα αποτυπώνει τα έντονα συναισθήματα που βιώσαμε. Το σημερινό μου κείμενο λοιπόν θα το αφιερώσω με όλη μου την αγάπη στην μπλε τάξη, στα διαμαντάκια μας που έχουν ένα απίστευτο δέσιμο μεταξύ τους και μια υπέροχη αρμονία!! Θα ήθελα επίσης να το αφιερώσω στην παιδαγωγό με το παραμυθένιο όνομα, κ. Μακρίνα Ψαράκη. Τη νηπιαγωγό των παιδιών μας που έχει θέσει τόσο ψηλά τον πήχη της μάθησης, της γνώσης και της δημιουργίας, ώστε μας δίνει την ελπίδα πως μπορούμε να κατακτήσουμε το σχολείο που ονειρευόμαστε και αξίζει η κοινωνία μας!!

Μια νηπιαγωγό που, παρά το νεαρό της ηλικίας της, αγκάλιασε από την πρώτη μέρα με πολύ μεγάλη αγάπη τα παιδιά μας, εφάρμοσε καινοτόμες παιδαγωγικές μεθόδους και κατάφερε να αναδείξει από τον κάθε μαθητή και την κάθε μαθήτρια τα καλύτερα στοιχεία. Έδωσε στην ομάδα ψυχή και στο κάθε παιδί το κίνητρο να φτάσει όσο πιο ψηλά μπορεί!! Χωρίς καμία “παρέμβαση” από εμάς τους γονείς στο σπίτι, τα παιδιά μας μέχρι το Πάσχα διάβαζαν, έγραφαν, έκαναν πραξούλες, αλλά το πιο σημαντικό ήταν ευτυχισμένα!!! Δεν ηθελαν να χάσουν ούτε μια μέρα από το σχολείο.

Η κ. Μακρίνα Ψαράκη είναι πρότυπο για όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς. Έδωσε έμφαση πρώτα και πάνω από όλα στην ψυχολογία των παιδιών μας, στόχος της ήταν το χαμόγελο των μαθητών της και η καλλιέργεια του ομαδικού πνεύματος στην τάξη. Δίνοντας τόση μεγάλη βαρύτητα στην ψυχολογία της τάξης, κατάφερε να έχει και τα καλύτερα μαθησιακά αποτέλεσματα με όλους τους μαθητές της. Όταν ρώτησα την κυρία Μακρίνα, στο πλαίσιο της ενημερωτικής μας συνάντησης, εάν πρέπει να δουλέψουμε κάτι στο σπίτι με τον Φώτη, σε επίπεδο μαθησιακό, μου είπε τίποτα, μόνο αν ζητήσει κάτι το ίδιο το παιδί και ότι θα μεριμνήσει εκείνη για όλα. Πραγματικά φρόντισε εκείνη για όλα, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!! Τα παιδιά μας μάς εκπλήσσουν καθημερινά με τις γνώσεις που αποκομίζουν στο σχολείο, το λεξιλόγιο που μαθαίνουν αλλά κυρίως με το πόσο γεμάτη είναι η καρδιά τους συναισθήματα!!

Όσον αφορά τους μικρούς μαθητές της μπλε τάξης ελπίζω να είναι πάντα τόσο αγαπημένοι μεταξύ τους, γιατί και η δική μου εκπαιδευτική εμπειρία μού έχει δείξει ότι εκπαιδευτικές ομάδες που έχουν ένα ιδιαίτερο δέσιμο μεταξύ τους σημειώνουν πολύ μεγάλη πρόοδο και ως ομάδες και σε ατομικό επίπεδο. Είναι σαν κάτι μαγικό να παρασέρνει όλη την ομάδα στην κορυφή και στην πραγματοποίηση των ονείρων. Έχω ζήσει και με δικές μου ομάδες αυτές τις μοναδικές στιγμές και πραγματικά είναι υπέροχο!!

Θα ολοκληρώσω το σημερινό μου κείμενο με ένα δυνατό μήνυμα προς τους αρμόδιους φορείς που χαράσσουν την εκπαιδευτική πολιτική στη χώρα μας, ότι έχουμε χαρισματικούς παιδαγωγούς που έχουν τη δύναμη να φτάσουν το ελληνικό σχολείο σε πολύ υψηλά επίπεδα!! Ας τους εμπιστευτούμε και ας τους δώσουμε την πολύτιμη ευκαιρία να δημιουργήσουν και να εφαρμόσουν τις πρωτότυπες και πρωτοποριακές διδακτικές μεθόδους τους. Μη μένουμε στάσιμοι, μη γυρίζουμε πίσω, η αληθινή γνώση κατακτιέται μόνο με αγάπη και πάθος για δημιουργία!!

Στους μαθητές της μπλε τάξης και σε όλους τους μαθητές εύχομαι να πορεύονται πάντα με δύναμη και με αγάπη στην καρδιά τους για ό, τι κάνουν και ό, τι ζουν!!!

“Αυτό είναι άνευ ποταμών βεβαίως βεβαίως… ” η (κλασική) ατάκα του γιου μου που ως Γυμνασιάρχης στο “Ξύλο βγήκε από τον παράδεισο” μας ταξίδεψε με τους αγαπημένους του συμμαθητές στις εποχές της δικής μας αθωότητας και παιδικότητας!!!! Όλες οι σκηνές από τον ελληνικό κινηματογράφο ήταν μαγικές και πλημμυρισμένες με αναμνήσεις των δικών μας παιδικών χρόνων, όπου όλα ήταν όμορφα, γλυκά, ρομαντικά και γεμάτα ελπίδα.

Σημείωση: Το θέμα με το παραμύθι που είχαμε ετοιμάσει στο postmodern.gr με την κ. Μακρίνα Ψαράκη, με τίτλο Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο http://www.postmodern.gr/to-paramythi-os-meso-didaskalias-sto-elliniko-scholio/ και σίγουρα θα ετοιμάσουμε και νέο κείμενο στο pm

Όπως πάντα, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τα δικά σας μηνύματα στο postmodern και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Με καλοκαιρινή διάθεση σας αποχαιρετώ και σας φιλώ!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο

Ένα ιδιαίτερο και πολύ γλυκό θέμα εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος σήμερα στο postmodern.gr και τη στήλη μου “Έγκλημα και Media”. Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/to-paramythi-os-meso-didaskalias-sto-elliniko-scholio/

Έμπνευση για το σημερινό μου άρθρο αποτέλεσε ένα παραμύθι που έφτασε στα χέρια μου με την ολοκλήρωση της φετινής σχολικής χρονιάς. Ήταν ένα υπέροχο παραμύθι που έγραψαν οι μαθητές του προνηπίου της Ιονίου Σχολής με τη δασκάλα τους, κυρία Μακρίνα Ψαράκη, μια εξαίρετη παιδαγωγό.

Το παραμύθι με τίτλο Η Θαλασσινή, η Κοραλλένια και το Μαγικό Κοχύλι αποτέλεσε πρωτοβουλία της κυρίας Ψαράκη, η οποία στη συνέντευξη που παρουσιάζω στο postmodern μας εξηγεί πώς «γεννήθηκε» η ιδέα και πώς εργάστηκε με τα παιδιά για την επίτευξη του στόχου, επιτυγχάνοντας πολλαπλά θετικά οφέλη για τα παιδιά -για τη νοητική και συναισθηματική τους ωρίμαση- όπως θα διαπιστώσετε.

Ταυτόχρονα, «το παραμύθι αποτελεί ένα από τα κυριότερα μέσα ευαισθητοποίησης σε θέματα κοινωνικού αποκλεισμού και ρατσισμού. Καλλιεργεί την συλλογική  και διαπολιτισμική συνείδηση, ενθαρρύνοντας τον μαθητή να μπει στη θέση του άλλου και να τον κατανοήσει», όπως σημειώνει η κ. Ψαράκη στη συνέντευξη. Συνεπώς, αποτελεί ισχυρό διδακτικό εργαλείο για την αντιμετώπιση περιστατικών σχολικού εκφοβισμού στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου και εδώ πρέπει να δοθεί μεγάλη έμφαση, γιατί το school bullying δεν αντιμετωπίζεται μόνο με μέσα καταστολής, αλλά κυρίως με μέσα πρόληψης που δίνουν χώρο στην εκτόνωση των εντάσεων, καλλιεργώντας αξίες όπως η φιλία, η αποδοχή, ο σεβασμός και στοιχεία όπως η δημιουργικότητα και η φαντασία.

Κλείνοντας, να τονίσω ότι τόσο αξιόλογες δουλειές αξίζει να προβάλλονται για να δίνουν κίνητρο και σε άλλους εκπαιδευτικούς, αλλά και να αξιοποιούνται από το Υπουργείο Παιδείας. Περιμένω και τις δικές σας σκέψεις στο postmodern.gr και το mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά