Tag Archives: Σχολείο

Η ζωή των δίδυμων παιδιών στο σχολικό περιβάλλον

Με ένα πολύ γλυκό θέμα ξεκινάμε την αρθρογραφία στο pm αυτή την εβδομάδα.

Η ζωή των δίδυμων παιδιών στο σχολικό περιβάλλον http://www.postmodern.gr/i-zoi-ton-didymon-paidion-sto-scholiko-p/?fbclid=IwAR3VsppR7QHEEsoMXlw9XjO5yztl5shiUHYz9-_-_iVbDO1KgKmH78mkhmo

Ευχαριστώ θερμά τη συγγραφέα και δημιουργό του myTwinsGr, κ. Εύη Σταθάτου που μας παρουσιάζει τον θαυμαστό κόσμο των διδύμων!!

Mε παιδικά χαμόγελα ξεκινάμε, επομένως….Καλή εβδομάδα εύχομαι στην υπέροχη παρέα του blog!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Καταγγελία σε σχολείο

Mία πολύ σοβαρή υπόθεση που αναδεικνύει με το ρεπορτάζ της η Κέλλυ Χεινοπώρου στον Αnt1.

Βλ.σχετικά το βίντεο http://www.ant1news.gr/watch/1294331/kataggelia-ston-ant1-daskala-kleidose-mathitria-stin-taxi-

Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον και σοβαρότητα το θέμα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Το ελληνικό “σχολείο του μέλλοντος” πρέπει να αλλάξει

Ένα κείμενο που έγραψα το 2012 στο blog και μου προκαλεί εντύπωση ότι, μέχρι σήμερα, έχει την ανταπόκριση του αναγνωστικού κοινού αφορά το “ιδανικό” δημόσιο σχολείο και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/2012/09/25/το-ιδανικό-δημόσιο-σχολείο-προτάσε/

Ως εκπαιδευτικός μπορώ να επιβεβαιώσω ότι σε πολλές περιπτώσεις οι εντάσεις και οι συγκρούσεις μεταξύ μαθητών αλλά και μαθητών-εκπαιδευτικής κοινότητας πηγάζουν, σε μεγάλο βαθμό, από δύο στοιχεία: από την έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος να δούμε -πέρα από τα βιβλία- στην ψυχή του κάθε παιδιού και από την έλλειψη κινήτρων με στόχο την αρμονική συνεργασία μεταξύ μαθητών αλλά και τη διεύρυνση των οριζόντων των μαθητών.

Το σοβαρό πρόβλημα είναι ότι ο τρόπος που είναι δομημένο το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αποκλείει την ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή παιδιών από τη μαθησιακή διαδικασία. Ειδικότερα αποκλείει τους μαθητές που έχουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες και αδυνατούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της τάξης και να καλύψουν την ύλη αλλά και τους μαθητές που -για μία σειρά λόγων- δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον στα σχολικά βιβλία, δυσκολεύονται να αποστηθίσουν, αδυνατούν να συγκεντρωθούν τόσες πολλές ώρες στα σχολικά βιβλία και με αυτό τον τρόπο αισθάνονται σαν να είναι “φυλακισμένοι” στο σχολείο.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα παιδιά που δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον στο σχολείο να αναζητούν στις εντάσεις και στις συγκρούσεις “διέξοδο”, προκαλώντας προβλήματα που διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν τους εκπαιδευτικούς σε αδιέξοδο, καθώς ό,τι κι αν κάνουν δεν μπορούν να κερδίσουν την προσοχή των μαθητών τους.

Μπορούν τα πράγματα να αλλάξουν στο ελληνικό σχολείο;

Κατά την άποψή μου, ναι, υπάρχουν αρκετά βήματα που μπορούν να γίνουν ώστε το ελληνικό σχολείο να εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί στα δεδομένα και στις απαιτήσεις της εποχής.

Ενδεικτικά προτείνω τα ακόλουθα:

Πρώτον, η ενίσχυση της “βιωματικής μάθησης”(learn by doing) που θα δίνει χώρο και χρόνο σε όλες τις μαθήτριες και σε όλους τους μαθητές να συμμετέχουν ενεργά στη μαθησιακή διαδικασία θα δώσει κίνητρο για μάθηση, δράση και δημιουργία σε όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές.

Δεύτερον, η “καθιέρωση των στόχων του μήνα”, δηλαδή η διαδικασία κατά την οποία κάθε τμήμα θα θέτει έναν συγκεκριμένο στόχο στο πλαίσιο ενός διαφορετικού κάθε φορά μαθήματος, τον οποίο σε ομάδες θα πρέπει τα παιδιά να υλοποιούν και να παρουσιάζουν τα αποτελέσματα στα τέλη του μήνα, είναι ένας ακόμα τρόπος για να έρθουν οι μαθητές κοντά και κυρίως να μάθουν να συνεργάζονται και να κατανοήσουν την αξία του να θέτουν στόχους και να προσπαθούν για την υλοποίησή τους.

Τρίτον, η ενίσχυση των συνεργασιών, σε καθημερινή βάση, και μάλιστα μεταξύ μαθητών που έχουν εντάσεις μεταξύ τους ώστε να μάθουν να τις επιλύουν μέσα από τη συζήτηση και συνεργασία τους, είναι ένα ακόμα μέσο που θα φέρει τα παιδιά πιο κοντά και ταυτόχρονα θα έχει θετικά αποτελέσματα στη μαθησιακή διαδικασία. Οι συνεργασίες μπορεί να αφορούν ομαδικές εργασίες/projects, αλλά και απλές καθημερινές διαδικασίες που αφορούν τη σχολική ζωή.

Τέταρτον, στο τέλος κάθε μέρας στο σχολείο να αφιερώνεται ένα τέταρτο σε συζήτηση και παρουσίαση των θεμάτων που απασχολούν τη μαθητική κοινότητα.

Τέλος, η επαφή των μαθητών με τη φύση, να βγουν στην αυλή του σχολείου για μάθημα, η πιο δυναμική συμμετοχή τους σε εικαστικά δρώμενα, αθλητικές και μουσικές εκδηλώσεις, ανάλογα όμως και με τα ενδιαφέροντα του κάθε μαθητή, ώστε το κάθε παιδί να αποκομίζει χαρά με ό,τι κάνει, είναι εξίσου σημαντικά στοιχεία που θα προωθήσουν τη μάθηση και τη συνεργασία μεταξύ των μαθητών και, παράλληλα, θα βοηθήσουν στην ανάδειξη των δεξιοτήτων κάθε παιδιού.

Συνοψίζοντας, για όλα υπάρχει τρόπος αρκεί να θέλουμε να περάσουμε σε μία άλλη “σχολική εποχή”, όπου οι μαθήτριες και οι μαθητές θα σκέπτονται κριτικά, θα συνεργάζονται, θα θέτουν στόχους και θα έχουν την τόλμη και τη θέληση να δημιουργούν, να δρουν, να συζητούν, να εκφράζουν σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Η περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο αρθρογραφίας, με την αξία της διαφορετικότητας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού το χθεσινό μου άρθρο στο pm που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, με το θέμα!!Αυτή την εβδομάδα θα παρουσιάσουμε στο postmodern.gr μια συνέντευξη για την οποία είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη και θα σας εξηγήσω το γιατί, με τη δημοσίευσή της.

Με όλα αυτά τα θέματα για το σχολείο και τη διδασκαλία, μου ήρθε στο μυαλό η δική μου, πολύ ξεχωριστή, πρώτη εμπειρία διδασκαλίας σε σχολείο. Εκείνη την περίοδο (πάνε πάρα πολλά χρόνια, ασφαλώς!) έκανα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΜΜΕ του Παν/μίου Αθηνών, την πρακτική μου στην ΕΡΤ στην εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα άνθρωποι.gr και ανέλαβα να διδάξω ιστορία σε ΤΕΕ. Οι μαθητές μου ήταν 15-17 ετών οι ανήλικοι και 35-50 ετών οι ενήλικοι. Στην ίδια τάξη. Χωρισμένοι ανήλικοι-ενήλικοι στην αριστερή και δεξιά πλευρά της τάξης. Υπήρχαν και κάποιες ενδιάμεσες ηλικίες, 20-25, που ήταν πιο κοντά στα μικρά, αλλά η μεγάλη ηλικιακή διαφορά ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της τάξης μας.

Σε πιο “βαθιά νερά” δεν νομίζω να μπορούσα να πέσω. Κάθε πρωί, οι μικροί μαθητές παραπονούνταν για τους μεγάλους ότι δεν τους θέλουν στην τάξη, γιατί τους χαλάνε το ευχάριστο κλίμα της παρέας και οι μεγάλοι παραπονούνταν για τους μικρούς ότι δεν αντέχουν τις αταξιούλες τους!

“Πώς να συμβιβάσεις το ηλικιακό χάσμα αλλά και το χάσμα απόψεων μικρών-μεγάλων;”-ήταν δύσκολο, αναπόφευκτες οι εντάσεις, αλλά και πολλές οι ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές! Μια μοναδική και ενδιαφέρουσα εμπειρία για όλους μας που μάθαμε, τελικά, να συνυπάρχουμε και σε ένα πιο “ιδιόμορφο” πλαίσιο. Στο τέλη της χρονιάς οργανώσαμε μάλιστα και την εκδρομούλα μας και περάσαμε υπέροχα!

Έχω μάλιστα κρατήσει τα γραμματάκια και τα ποιηματάκια που μου έγραφαν οι μαθητές μου και τα έβρισκα κάθε πρωί στην έδρα, με το “παρατσούκλι” που μου είχαν βγάλει “Barbie μας”. Αργότερα έγινα και η “κυρία SOSARA”, γιατί έλεγα συνέχεια, για να τους μείνει στο μυαλό ό,τι θεωρούσα σημαντικό “αυτό είναι sosara”…!!

Γλυκιές και συγκινητικές εμπειρίες για όλους τους εκπαιδευτικούς που μας καθορίζουν και διαμορφώνουν την επαγγελματική μας ταυτότητα! Το σημαντικό είναι ότι πάντοτε αποκομίζουμε από αυτές κάτι πολύτιμο για να προχωρήσουμε και να βοηθήσουμε ταυτόχρονα και τους μαθητές μας να εξελιχθούν.

Με αυτή την ξεχωριστή ανάμνηση, λοιπόν, θα ξεκινήσω την εβδομάδα. Εύχομαι σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους του blog μια δημιουργική εβδομάδα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Συλλογική ευθύνη

Με αφορμή το εξαιρετικό άρθρο της Πελιώς Παπαδιά στο περιοδικό Taλκ, με τίτλο Συλλογική ευθύνη: Ο ρόλος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στο σύγχρονο σχολείο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ https://www.talcmag.gr/hot/syllogos-goneon/ καταθέτω τις σκέψεις μου για την έννοια της “συλλογικής ευθύνης” που αναδεικνύεται στο συγκεκριμένο άρθρο.

Όπως γράφει η Πελιώ “Λίγο πριν από την επιστροφή στις αίθουσες, μίλησα με δυο μητέρες, την κ. Τώνια Αποστολίδου, Πρόεδρο του 4ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών και Project Manager σε εταιρία Δημοσίων Σχέσεων, και την κυρία Μάνια Μπικώφ, καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, αθλήτρια και διεθνή εκπαιδεύτρια ναυαγοσωστικής, Πρόεδρο του 23ου Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας, οι οποίες παρουσιάζουν την ουσιαστική δουλειά που προσφέρουν, μαζί με τους συναδέλφους-γονείς, ώστε η σχολική ζωή να γίνεται πιο εύκολη για μαθητές, γονείς και δασκάλους”.

“Συλλογική Ευθύνη”. Ένας όρος τόσο σημαντικός και πολύτιμος για να βελτιώσουμε τη ζωή των παιδιών μας -και τη δική μας!!

Ο πιο “εύκολος” δρόμος είναι να θεωρήσουμε ότι πάντα φταίει ο “άλλος”, ότι τίποτα δεν λειτουργεί και τίποτα δεν θα αλλάξει. Ο άλλος δρόμος είναι να ευαισθητοποιηθούμε, να ενημερωθούμε, να εμπλακούμε ενεργά, ενισχύοντας την έννοια της κοινότητας, της συνεργασίας και της επικοινωνίας στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος.

Ο δεύτερος δρόμος ασφαλώς είναι πολύ πιο δύσκολος, γιατί απαιτεί ψυχή, χρόνο, αφοσίωση, διάθεση για ουσιαστική αλλαγή. Ας τον ακολουθήσουν, επομένως, όσοι αντέχουν και όσοι πιστεύουν ότι για τα παιδιά μας αξίζει να προσπαθήσουμε περισσότερο και να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο.

Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσουμε τα φωτεινά παραδείγματα σχολείων, μαθητών, εκπαιδευτικών και να τα προβάλλουμε στα ΜΜΕ, ώστε να δείξουμε ότι υπάρχει και αυτό το παράδειγμα και όπως τα κατάφερε ένα σχολείο, μπορεί και δεύτερο και τρίτο και τέταρτο….

Ας γίνει, κάποτε, και το καλό “μόδα”. Ας μιμηθούμε, κάποτε, και το καλό στη ζωή.

Το μήνυμά μας αυτήν τη σχολική χρονιά είναι πολύ Δυνατό! Στο επίκεντρό μας το παιδί και η προστασία της ανηλικότητας. Ενώνουμε τη φωνή και τις δυνάμεις μας.

Παρουσιάζουμε τα σοβαρά προβλήματα (και δεν προσπαθούμε να τα “κουκουλώσουμε”) από τη μία, προβάλλουμε τα θετικά πρότυπα από την άλλη. Καταγράφουμε τις σκέψεις και τις απόψεις των ίδιων των μαθητών, γιατί πολλές φορές τα παιδιά έχουν να μας πουν πολύτιμα πράγματα και να μας δώσουν σπουδαία μηνύματα.

Πάντα περιμένω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και τις δικές σας σκέψεις και τους δικούς σας προβληματισμούς στο mail μου: kardaraa@gmail.com και με πολύ μεγάλη χαρά δίνουμε τον λόγο σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονεί.

Συνεχίζουμε!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Συζητάμε για το παιδί στο πλαίσιο του σύγρονου σχολείου

Σε λίγες ώρες συζητάμε για το παιδί στο σύγχρονο σχολείο. Το παιδί, πάντα, στο επίκεντρό μας!

Εντάσεις μεταξύ μαθητών στο σύγχρονο σχολείο και επιθετικές συμπεριφορές ως μέσο “έκφρασης”: Κατάθεση προτάσεων για την αντιμετώπιση εκφοβιστικών συμπεριφορών στο σχολικό περιβάλλον” είναι ο τίτλος της ομιλίας μου που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 16-9-2018, στις 2 το μεσημέρι (14:00-15:00), στο πλαίσιο του φεστιβάλ Π100- Πλανήτης Τεχνόπολη.

Ένα θέμα που αφορά παιδιά, εκπαιδευτικούς, γονείς αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Στόχος μας είναι να ξεκινήσουμε τη νέα σχολική χρονιά με χαμόγελο, χαρά, δημιουργικότητα και πολλή αγάπη!

Πεποίθησή μου είναι ότι οι εντάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν, εάν έγκαιρα μεριμνήσουμε για τη δημιουργία ενός όμορφου και θετικού περιβάλλοντος, όπου οι μαθητές θα μάθουν να συνεργάζονται αρμονικά, να επικοινωνούν μεταξύ τους και με τους διδάσκοντες και να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους.

Σας περιμένω για να συζητήσουμε το θέμα. Η εκδήλωσή μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για περισσότερες πληροφορίες: https://www.facebook.com/events/898950623638887/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Όμορφη μέρα!

Όμορφη μέρα η σημερινή. Καλή σχολική χρονια! Με δύναμη στον μαθητικό πληθυσμό και στους εκπαιδευτικούς!

Ένα μεγάλο φιλί και στα δικά μου παιδάκια. Σας λατρεύω!!

Κρατώ αυτή την εικόνα στην καρδιά και σκέφτομαι πόσο σημαντικό είναι να δώσουμε την ουσιαστική ευκαιρία στα παιδιά μας να ονειρευτούν, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να κοιτάξουν πέρα από τα όρια!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι

Τα πιο όμορφα, ανέμελα, ευχάριστα χρόνια είναι τα μαθητικά και εμείς -εκπαιδευτικοί και γονείς- πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε τα παιδιά μας να είναι χαρούμενα και να βιώνουν με θετικά συναισθήματα τα πολύτιμα αυτά χρόνια στο σχολείο.

Στις 11/9 ξεκινάμε με χαμόγελο και με θετική διάθεση. Ως γονείς, δεν περνάμε δικές μας ανησυχίες, δικά μας άγχη και προβληματισμούς, στα παιδιά μας. Αυτή η ανεμελιά και η αθωότητα των μαθητικών χρόνων δεν θα έρθει ξανά και είναι σημαντικό να την διασφαλίσουμε. Ως εκπαιδευτικοί, δίνουμε έμφαση στον μαθησιακό αλλά και στον συναισθηματικό τομέα και φροντίζουμε να επιλύονται έγκαιρα τα όποια ζητήματα προκύπτουν εντός ή εκτός τάξης μεταξύ των μαθητών.

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές και αυτός, θα έλεγα, ότι αξίζει να είναι ο πρωταρχικός στόχος όλων των σχολείων και όλων των εκπαιδευτικών, σε μια κοινωνία που αλλάζει και υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς στις δομές της.

Είναι σημαντικό οι εκπαιδευτικοί, σε συνεργασία με τους γονείς, να φροντίσουν πρωτίστως για την καλλιέργεια ενός θετικού κλίματος μέσα στην τάξη, να ενισχύσουν την έννοια του “ομαδικού πνεύματος” και μέσα από τις εκπαιδευτικές τους δράσεις να φέρουν όλους τους μαθητές πιο κοντά. Από τον τρόπο με τον οποίο θα ρυθμίσουν τη διάταξη των θρανίων μέχρι τον τρόπο διδασκαλίας και ανάθεσης εργασιών στους μαθητές να αποβλέπουν στην καλλιέργεια της επικοινωνίας και συνεργασίας των μαθητών, καθώς και στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων όλων των παιδιών.

Οι εντάσεις στο σύγχρονο σχολείο μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα στην τάξη και να μη μεταφερθούν εκτός, εάν δημιουργηθεί από την αρχή της χρονιάς ένα θετικό κλίμα. Αυτό όμως σημαίνει ότι ο εκπαιδευτικός θα αφουγκράζεται τις ανάγκες των μαθητών, θα επικοινωνεί μαζί τους ουσιαστικά, συζητώντας τα θέματα που προκύπτουν καθημερινά, δίνοντας τον λόγο σε κάθε μαθητή και βοηθώντας τον κάθε μαθητή να αισθανθεί σημαντικό μέλος της τάξης και να ανακαλύψει τι αγαπά περισσότερο, προκειμένου να ανοίξει τα φτερά του για να κυνηγήσει τα όνειρά του -όποια κι αν είναι αυτά. Με οδηγό το όνειρο, όλα τα παιδιά θα βρουν την ευτυχία και ασφαλώς τη θέση τους στο σχολείο.

Εξαιρετικά σημαντικό το στοιχείο της δημιουργικότητας, που αναμφίβολα πρέπει να αναπτυχθεί περισσότερο στο σύγχρονο σχολείο. Μπορεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα να εξακολουθεί να είναι στείρο, γιατί μέχρι σήμερα οι αρμόδιοι φορείς δεν έχουν τολμήσει εκείνες τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν πνοή στο ελληνικό σχολείο, αλλά ο κάθε εκπαιδευτικός μπορεί (και πρέπει) να δώσει πνοή στην τάξη του.

Ας κατανοήσει ο σύγχρονος εκπαιδευτικός ότι το μάθημα δεν πρέπει να γίνεται μονότονα, από την έδρα. Πρέπει να υπάρχει ζωντάνια, παραστατικότητα, να αξιοποιούνται όλα τα διαθέσιμα μέσα τεχνολογίας αλλά και παραδοσιακά μέσα -χάρτες, πίνακας, φωτοτυπίες, ώστε τα παιδιά να συμμετέχουν στη μαθησιακή διαδικασία ενεργά. Η τάξη για να λειτουργήσει με αρμονία και να προοδεύσουν όλοι οι μαθητές, δεν πρέπει να μένει στάσιμη. Απαραίτητα στοιχεία, συνεπώς, η ζωντάνια, ο δημιουργικός διάλογος, η ανταλλαγή απόψεων, οι συχνές παρουσιάσεις, οι ομαδικές εργασίες στις οποίες θα καλούνται να συνεργαστούν και μαθητές που μπορεί να μην είναι φίλοι αλλά μέσω της συνεργασίας θα έρθουν πιο κοντά και θα κατανοήσουν τα βασικά σημεία μιας καλής συνεργασίας.

Τολμήστε, αγαπημένοι εκπαιδευτικοί, να κάνετε τη διαφορά! Να πάρετε τους μαθητές σας και να βγείτε στην αυλή για να γράψετε μια έκθεση στη φύση που αποτελεί πηγή έμπνευσης ή για να κάνετε την ανάλυση ενός ποιήματος που άγγιξε την καρδιά της μαθητικής κοινότητας ή να συζητήσετε ένα θέμα που απασχολεί και προβληματίζει την τάξη.

Η διδακτέα ύλη αφομοιώνεται πολύ καλύτερα μέσα από την ενεργό συμμετοχή των παιδιών στη μαθησιακή διαδικασία, τη δράση και τη δημιουργία. Εξίσου, οι εντάσεις στο σύγχρονο σχολείο μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ πιο αποτελεσματικά όταν όλοι οι μαθητές αισθάνονται πως έχουν τη δική τους θέση στην τάξη τους και στο σχολείο, ότι έχουν φωνή και τους δίνεται καθημερινά το κίνητρο για να συμμετάσχουν στη μαθησιακή διαδικασία και να συνεργαστούν με όλους τους συμμαθητές τους, ανεξαιρέτως. Επίσης, πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να αναλάβουν οι ίδιοι οι μαθητές ευθύνες, να κατανοήσουν έμπρακτα τι σημαίνει “συμμετέχω”, “συνεργάζομαι”, “επικοινωνώ”, “προσπαθώ να επιλύσω προβλήματα”, “θέτω προσωπικούς και κοινούς στόχους και αγωνίζομαι για να τους υλοποιήσω”.

Να υπενθυμίσω, ολοκληρώνοντας το σημερινό μου άρθρο, ότι την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη στο πλαίσιο του διήμερου φεστιβάλ, θα πραγματοποιηθεί η ομιλία μου με τίτλο Εντάσεις μεταξύ μαθητών στο σύγχρονο σχολείο και επιθετικές συμπεριφορές ως μέσο “έκφρασης”: Κατάθεση προτάσεων για την αντιμετώπιση εκφοβιστικών συμπεριφορών στο σχολικό περιβάλλον. Σας περιμένω για να διερευνήσουμε το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπισή του, ενώ δέσμευσή μου, όπως ήδη έχω γράψει, είναι ότι στο επίκεντρό μας τη φετινή χρονιά βρίσκεται το παιδί, μέσα από συγκεκριμένες δράσεις -και σε εθνικό επίπεδο, όπως είναι ο απώτερος στόχος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ομιλία μου στην Τεχνόπολη εδώ https://www.facebook.com/events/898950623638887/

Είμαι πάντα στη διάθεσή σας για να απαντήσω στα δικά σας ερωτήματα και να καταγράψω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς σας.

Διεκδικούμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Κατάθεση προτάσεων για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο

Η ανάλυση των εκπαιδευτικών μας θεμάτων θα συνεχιστεί μέσω της αρθρογραφίας.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, μέχρι να κατακτήσουμε κάποια πράγματα που αξίζει τόσο η μαθητική όσο και η εκπαιδευτική κοινότητα και δικαιούται το ελληνικό σχολείο!!

http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/

http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Αναγκαία στοιχεία για την αλλαγή: Εμπνευσμένοι εκπαιδευτικοί, δημιουργικές ιδέες, διάθεση για δημιουργία, αλλά και “χώρος” από το εκπαιδευτικό σύστημα προκειμένου να εφαρμοστούν αυτές οι ιδέες. Για να μπορέσουν να λάβουν χώρα σε ευρεία κλίμακα οι αλλαγές, πρέπει να δείξουν ενδιαφέρον οι ιθύνοντες φορείς, ώστε συστηματικά και μεθοδικά να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία. Αλλιώς θα μιλάμε μόνο για “στιγμές” και μεμονωμένες ιδέες χαρισματικών εκπαιδευτικών. Αναμφίβολα και οι μεμονωμένες δράσεις των καλών εκπαιδευτικών είναι πολύ σημαντικές και αποτελούν ένα πρώτο θετικό βήμα για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο, αλλά πιστεύω ότι, στο πλαίσιο μιας κοινωνίας που υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς στις δομές της, ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε σε μια πιο ευρεία κλίμακα και πιο οργανωμένα ουσιαστικές αλλαγές στο ελληνικό σχολείο. Αλλαγές που δεν θα είναι επιφανειακές, ούτε θα γυρίζουν συνεχώς γύρω από το σύστημα εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο και θα μας “χρυσώνουν το χάπι”, αλλά αλλαγές που θα μας πάνε ένα βήμα παρακάτω.

Δεν θέλω να μιλάω θεωρητικά. Επομένως, προτείνω:

Αποδέσμευση του σχολείου (ως τη Β’ Λυκείου) από το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν οι οικογένειες να εξοικονομήσουν χρήματα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά και το σχολείο θα αποκτήσει αληθινή αξία και θα ενισχυθεί το κύρος του.

Η Γ’ Λυκείου να αποτελεί εξ ολοκλήρου τάξη εντατικής προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι μαθητές στην Γ’ Λυκείου να κάνουν μια πολύ καλή, ολοκληρωμένη προετοιμασία για τις Σχολές στις οποίες επιθυμούν να εισαχθούν, δίνοντας για μία χρονιά το βάρος στην εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο, όσοι ασφαλώς το επιθυμούν.

Ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης, η οποία σε μεγάλο βαθμό στη χώρα μας έχει απαξιωθεί. Η τεχνική εκπαίδευση, όμως, που θα λαμβάνουν οι μαθητές πρέπει να είναι άρτια και υψηλού επιπέδου.

Ενεργή συμμετοχή όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία και εφαρμογή (ως τη Β’ Λυκείου) δημιουργικών τρόπων μάθησης, με έμφαση στις ατομικές και ομαδικές εργασίες σε όλα τα μαθήματα και παρουσιάσεις. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές θα αφομοιώνουν πολύ καλύτερα τη διδακτέα ύλη, θα κρατήσουν στο μυαλό τους τα ουσιώδη ως “εφόδια” για το μέλλον τους και παράλληλα θα κατανοήσουν την αξία της μάθησης και ότι οι στόχοι μας υλοποιούνται με επιμονή, υπομονή, προσπάθεια και αγώνα.

Έμφαση σε εκπαιδευτικές δράσεις που καλλιεργούν το συνεργατικό πνεύμα μεταξύ μαθητών και πρωτίστως μεταξύ των μαθητών που έχουν εντάσεις μεταξύ τους. Ο εκπαιδευτικός ας δώσει, ειδικά, σε αυτά τα παιδιά τη δυνατότητα να γνωριστούν καλύτερα, με το να μοιραστούν το ίδιο θρανίο, να κάνουν μια εργασία μαζί, να συνεργαστούν για την επίτευξη ενός κοινού στόχου που αφορά το σχολείο. Η καρδιά των παιδιών, άλλωστε, είναι πολύ πιο “έτοιμη” να δώσει και να πάρει αγάπη, γιατί δεν έχουν τις “αγκυλώσεις” που έχουμε εμείς οι ενήλικοι.

Θέατρο, μουσική, εικαστικά πρέπει να ενισχυθούν και να αποκτήσουν μεγάλη βαρύτητα στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου που θέλει να δώσει έμφαση στην ολοκληρωμένη παιδεία και όχι μόνο στην εκπαίδευση των μαθητών.

Η τεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο, διεθνώς. Επομένως, μαθήματα όπως η πληροφορική, πρέπει αναμφίβολα να διδάσκονται με τρόπο συστηματικό στα σχολεία.

Καθιέρωση ομίλων, όπως αναφέρω ενδεικτικά μαθηματικός, λογοτεχνικός, δημοσιογραφικός, ώστε τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, την αγάπη τους για ένα πεδίο, αλλά και να μάθουν να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους για έναν κοινό στόχο και όραμα.

Κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σχολεία, όπως να αποβάλλονται μαθητές, να “κόβονται” σε μαθήματα ή να “μένουν” στην ίδια τάξη, γιατί τα παιδιά στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας αδυνατούν να διαχειριστούν τη σχολική “αποτυχία” και είναι πολύ πρώιμο ακόμα να έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους σκληρές καταστάσεις, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι, όπως τονίζουν οι ειδικοί, μειώνεται το όριο ηλικίας κατά το οποίο ξεκινά η εμπλοκή των ανηλίκων με τον ποινικό νόμο. Μια άλλη σημαντική παράμετρος για την κατάργηση αυτών των τιμωρητικών μεθόδων είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά προέρχονται από οικογένειες που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καλύψουν φροντιστηριακά μαθήματα, ούτε το μορφωτικό επίπεδο να βοηθήσουν το παιδί στα μαθήματα.

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλα τα παιδιά. Να μην τα περιθωριοποιεί, να μην τα στιγματίζει. Τα παιδιά που παρουσιάζουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες, να λαμβάνουν μέσα στο σχολείο όλη την αναγκαία εκπαιδευτική ενίσχυση αλλά ταυτόχρονα το σχολείο να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παιδί να ανακαλύψει την πραγματική του κλίση και την αγάπη του για ένα αντικείμενο.

Συνοψίζοντας, το σύγχρονο ελληνικό σχολείο πρέπει να αναδείξει από κάθε μαθητή τα καλά στοιχεία που κρύβει μέσα του, να του δείξει δρόμους ώστε να μάθει να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις δυσκολίες και να ξεπερνά τα εμπόδια, να θέτει στόχους -μικρούς και μεγάλους-να εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του και να συνεργάζεται με συμμαθητές και με εκπαιδευτικούς, σε ένα πλαίσιο δημιουργίας, αμοιβαίου σεβασμού, αληθινής αγάπης για τη γνώση. Παιδί & Παιδεία ας είναι η προτεραιότητα της Πολιτείας μας και το σύνθημά μας “Το σχολείο ΔΕΝ είναι αγγαρεία. Το σχολείο ΕΙΝΑΙ δημιουργία”.

Μπορούμε να επιτύχουμε τις αλλαγές, αρκεί να πιστέψουμε σε αυτές και να συνασπισθούμε ως κοινωνία!! Ας μην ξεχνάμε ότι η Γνώση είναι Δύναμη και θέλουμε τα παιδιά μας, οι νέες γενιές -το μέλλον του τόπου μας- να είναι δυνατό να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Περιμένω και τις δικές σας σκέψεις και ιδέες στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία

Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο postmodern.gr και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Ομολογώ ότι έγραψα το συγκεκριμένο άρθρο, με έντονη συγκινησιακή φόρτιση, γιατί αγαπώ πολύ τον χώρο της εκπαίδευσης, τον οποίο άλλωστε υπηρετώ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τα μηνύματα και τα σχόλια για το προηγούμενο άρθρο μου στο pm με τίτλο Το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία – Ας φτάσει η φωνή μας ψηλά! και πιστεύω ότι η φωνή μας έχει τη δύναμη να φτάσει πολύ ψηλά!

Με το νέο μου άρθρο μου στο pm επιχειρώ να αναδείξω ένα ζήτημα που θεωρώ πολύ σοβαρό και αφορά την εφαρμογή τιμωρητικών και αναχρονιστικών μεθόδων του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως να «αφήνει» μαθητές στην ίδια τάξη ή να τους «κόβει» σε μαθήματα. Προσπαθώ να μιλήσω με ρεαλιστικούς όρους και καταθέτω συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς πρέπει να προσεγγίσει το σχολείο τον κάθε μαθητή, ακόμα και όσους δείχνουν πλήρη αδιαφορία.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι κανένα παιδί δεν είναι «χαμένη υπόθεση». Μπορεί, απλώς, να «χαθεί» στην περίοδο της εφηβείας του, για μια σειρά λόγων. Κάθε παιδί όμως έχει την αξία και είναι μοναδικό. Αυτή την αξία του κάθε παιδιού πρέπει να εντοπίζει ο εκπαιδευτικός και να αναδείξει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, με τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να λάβουν χώρα. Ασφαλώς από κάθε ομάδα μαθητών κάποια παιδιά θα γίνουν γιατροί, κάποιοι δικηγόροι, κάποιοι καθηγητές, δεν σημαίνει όμως ότι τα υπόλοιπα πρέπει να περιθωριοποιηθούν. Είναι σημαντικό να αγαπήσουν όλα τα παιδιά το σχολείο, να εμπλακούν ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία και στο μέλλον ενδεχομένως γίνουν εξαίρετοι ηθοποιοί, ταλαντούχοι ζωγράφοι, πολύ καλοί υδραυλικοί ή απλώς να κάνουν κάτι που επέλεξαν με αγάπη.

Περιμένω και τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά