Tag Archives: Στόχοι

2016 ευχές, δημιουργίας κι επιτυχίας, στο Κολλέγιο μας!!

Όλα τα ωραία τελειώνουν νωρίς…για να έρθουν άλλα πιο ωραία, όμως!

Τέλος διακοπών και πρώτη μέρα δουλειάς σήμερα, για το νέο έτος, με ανεβασμένη διάθεση. Στελνω, από καρδιάς, στο επαγγελματικό μου “σπίτι” τις καλύτερες ευχές για μια πολύ επιτυχημένη συνέχεια!

2016 ευχές στο Κολλέγιο μας: το Κολλέγιο Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας (CPJ Athens/ University of Wolverhampton). Εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να φέρει σημαντικές επιτυχίες, υψηλές διακρίσεις και πολλές στιγμές δημιουργίας. Να ευχηθώ, επίσης, στην οικογένεια Χάγιου που με έχει “αγκαλιάσει” από την πρώτη μέρα της συνεργασίας μας προσωπική ευτυχία και πολλές επαγγελματικές επιτυχίες και στους φοιτητές μας δύναμη για να ολοκληρώσουν το σημαντικό τους έργο, υλοποιώντας όλους τους στόχους τους.

Ολοκληρώνοντας σιγά σιγά τα μαθήματά μας για το πρώτο εξάμηνο τόσο στο προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών, BA in Broadcast Journalism, όσο και στο μεταπτυχιακό, MA in Contemporary Media, αξίζει να σημείωσω ότι κάθε ενότητα μας έδωσε “τροφή” για περαιτέρω προβληματισμό και σκέψη σχετικά με φλέγοντα ζητήματα της δημοσιογραφίας, όπως πλέον ασκείται στο καινούργιο, ψηφιακό, περιβάλλον που φέρνει το δημοσιογράφο αντιμέτωπο με διαφορετικές, σε σχέση με το παρελθόν, προκλήσεις. Ταυτόχρονα, είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε και ζητήματα που απασχολούν εδώ και χρόνια τα μίντια, όπως “ελευθερία σκέψης”, δίνοντας ασφαλώς ιδιαιτερη έμφαση στο νέο δημοσιογραφικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ριζικές αλλαγές και τη γενικευμένη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Με την ίδια κι ακόμα μεγαλύτερη δυναμική θα συνεχίσουμε και στο δεύτερο εξάμηνό μας. Αυτό είναι βέβαιο! Εάν ενδιαφέρεστε για το Κολλέγιο και τα προγράμματα σπουδών που προσφέρει, μπορείτε να αναζητήσετε πληροφορίες στο site: http://www.cpj.gr καθώς επίσης στις σελίδες στο facebook αλλά και στο τηλέφωνο επικοινωνίας 2103645417.

Πρώτη μέρα στη δουλειά, σήμερα, αλλά και στην Αθήνα, μετά την ολιγοήμερη απόδραση από το κλεινόν άστυ, και το πρωινό μου ξεκίνησε με μπόλικο ζεστό καφέ, από τον οποίο -το ομολογώ- έχω μια γλυκιά εξάρτηση. Τώρα, μέχρι να αρχίσει το μάθημα, “επιβάλλεται” μια ωραία βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, για να απολαύσω την ξεχωριστή μαγεία του, την οποία μας “καλεί” να ανακαλύψουμε και να εντάξουμε στη ρουτίνα μας. Περπατώντας στους δρόμους της πόλης, βλέπεις δίπλα σου να “ζωντανεύουν” αμέτρητες ιστορίες ανθρώπων, να αναβιώνουν δυνατά συναισθήματα του παρελθόντος και να “γεννιούνται” καινούργιες, δυνατές, ιστορίες.

Περπατώντας στους δρόμους της πόλης κι εγώ, σήμερα, ονειρεύομαι και σχεδιάζω το νέο έτος που θέλω να είναι πολύ δημιουργικό και χαρούμενο για όλους μας….με αυτές τις σκέψεις σας χαιρετώ και σας φιλώ!

Καλή σας ημέρα!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Εκπαιδευτικός: μια ζωή γεμάτη συγκινήσεις

Νιώθω ευλογημένη που είμαι εκπαιδευτικός. Η συνειδητή επιλογή μου να ασχοληθώ με το χώρο της εκπαίδευσης, με έχει οδήγησε σε πολύ δημιουργικά μονοπάτια και εξακολουθεί να μου προσφέρει μεγάλες χαρές και σημαντικές στιγμές δημιουργίας. Το λειτούργημα του εκπαιδευτικού είναι ιερό και είναι τιμή για έναν άνθρωπο να το υπηρετεί και να βάζει το δικό του λιθαράκι στο οικοδόμημα της γνώσης.

Ειδικά, σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου έχουμε λαμπρά μυαλά και σπουδαίους επιστήμονες, οι οποίοι διαπρέπουν παγκοσμίως, αλλά (δυστυχώς) ένα σύστημα εκπαίδευσης που βασίζεται σε σαθρά θεμέλια και δεν δίνει καμία πνοή δημιουργικότητας στα παιδιά, είναι υποχρέωση του κάθε εκπαιδευτικού να δώσει την δική του ανάσα στα νεανικά όνειρα και να ανοίξει νέους δρόμους στη σκέψη και την έρευνα. Όπως ακριβώς έκαναν αρκετοί από τους δικούς μου δασκάλους και καθηγητές, οι οποίοι μου έδειξαν ότι μέσα από την αληθινή εκπαίδευση κατακτάς πολύ σημαντικά πράγματα και γίνεσαι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Σε προσωπικό επίπεδο αισθάνομαι διπλά τυχερή, γιατί από την μια πλευρά έχοντας την δική μου, μικρή επιχείρηση, το Διδασκαλείο, και από την άλλη ασχολούμενη με τον ακαδημαϊκό χώρο (που αποτελεί και το σημαντικότερο επαγγελματικό μου όνειρο, το οποίο άρχισε να γίνεται πραγματικότητα το 2013 με τις διαλέξεις στο ΕΜΜΕ του Παν/μίου Αθηνών και τη συνέχεια που ακολούθησε με τα προγράμματα συμπληρωματικής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης του Παν/μίου Αθηνών, την επαγγελματική συμβουλευτική/mentoring του Πανεπιστημίου και τώρα τη νέα συνεργασία με το CPJ και το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Wolverhampton), μου δίνεται η πολύτιμη ευκαιρία να διδάξω και να έρθω κοντά σε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Πέντε χρονών, ξεκινώντας, ο μικρότερος μου μαθητής και 50 (plus) ο μεγαλύτερος μου μαθητής και φοιτητής.

Αυτή η δυναμική επαφή τόσο με παιδιά και νέους, όσο και με μεγαλύτερους ανθρώπους, είναι εξαιρετικά ωφέλιμη για όλους μας. Μας “πλουτίζει” εμπειρίες και συναισθήματα. Είναι, στ’ αλήθεια, πολύ όμορφο να βρίσκεσαι δίπλα στα παιδιά που γελάνε δυνατά, φωνάζουν δυνατά και, γενικότερα, ζούνε με ένταση την κάθε στιγμή τους. Είναι υπέροχο, από την άλλη πλευρά, να βιώνεις το όνειρο των νέων ανθρώπων, οι οποίοι αρχίζουν σταδιακά να ωριμάζουν, να προβληματίζονται για το μέλλον τους και να σχεδιάζουν το αύριο. Είναι σημαντικό, τέλος, να αποκομίζεις γνώση από την πολύτιμη εμπειρία των μεγαλύτερων ανθρώπων που έχουν ήδη χαράξει μια πορεία και αγωνίζονται, μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσής τους, για μια καλύτερη ζωή.

Ίδρυσα το Διδασκαλείο μου το 2007 και έκτοτε δημιούργησα σχέσεις ζωής με τους μαθητές μου και τους γονείς τους. Οι άνθρωποι που με επιλέγουν και με εμπιστεύονται είναι πλέον οικογένειά μου! Υπάρχει ένα πολύ ξεχωριστό δέσιμο μεταξύ μας και είναι αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι που, όταν πριν από κάποια χρόνια λόγω της ενασχόλησης με το Πανεπιστήμιο, πιέστηκα αρκετά με το χρόνο και τις αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις, με στήριξαν και έκαναν αυτό το μικρό Διδασκαλείο να ανθίσει και να γευτούμε, μαζί, πολλές και σημαντικές επιτυχίες.

Όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθώ με ενθουσιασμό τα παιδιά να προοδεύουν, ακόμα και να παθιάζονται με τις εξετάσεις (!!), γιατί η δασκάλα τους είναι μια “τρελή” των εξετάσεων και της μελέτης!! Όλη μου η ζωή είναι εξετάσεις και διάβασμα, όχι όμως στείρο και βαθμοθηρικό, αλλά δημιουργικό, με στόχο την κατάκτηση της ουσίας, της αξίας και της χαράς. Όπως ακριβώς έκανε η μητέρα μου, την οποία από παιδί θυμάμαι να διαβάζει τα χοντρά ιατρικά βιβλία, καθισμένη στη φλοκάτη μας. Αυτή η εικόνα ήταν πολύ δυνατή και άσκησε τεράστια θετική επίδραση στον ψυχισμό μου.

Κάθε χρονιά αφήνει ένα γλυκό “σημάδι” στην ψυχή μου και υπέροχες αναμνήσεις. Για παράδειγμα, δεν θα ξεχάσω από την περσινή χρονιά, όταν οι μαθητές μου έρχονταν, από μόνοι τους, σε καθημερινή βάση, για να γράψουν διαγωνίσματα, να κάνουν ακουστικό, μέχρι και στο τηλέφωνο μιλούσαμε και κάναμε προφορικά! Αυτή, θεωρώ, την δική μου επιτυχία. Να βλέπω νέα παιδιά να παθιάζονται με ό,τι κάνουν και να αγωνίζονται για να κάνουν το όνειρο πραγματικότητα.

Το μήνυμα που προσπαθώ να περάσω στα παιδιά είναι ότι οι επιτυχίες και οι δημιουργίες θα έρθουν σίγουρα για όλους, αρκεί να προσπαθήσουν με όλες τις δυνάμεις τους, να πιστέψουν στον εαυτό τους, γιατί ο κάθε ένας είναι μοναδικός και ξεχωριστός και έχει το δικό του αστέρι στον ουρανό.

Με το σημερινό μου κείμενο, σε μια μέρα επιτυχίας για τα παιδιά και συγκίνησης για μένα, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους μου τους μαθητές και φοιτητές, για τις πολύ όμορφες στιγμές που έχουμε ζήσει και, κυρίως, για τη δύναμη που μου δίνουν να προχωρώ με πάθος και δυναμισμό σε αυτό τον συναρπαστικό δρόμο της εκπαίδευσης.

Σας στέλνω την αγάπη μου και εύχομαι στον κάθε έναν σας να ακολουθήσει την καρδιά του και το ένστικτό του, για να φτάσει εκεί που θέλει πραγματικά. Εγώ θα είμαι, πάντα, δίπλα σας!

Κρατώ μέσα στην ψυχή μου τα γέλια (πολλές φορές τρανταχτά γέλια…ξέρετε εσείς!), τις συγκινήσεις, ακόμα και τα δύσκολά μας, και πορεύομαι με τις στιγμές μας. Δεσμεύομαι ότι φέτος θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό, όλο το είναι μου, τόσο στους μαθητές μου στο Διδασκαλείο από Σεπτέμβρη, όσο και στους φοιτητές μου, με την καινούργια συνεργασία που ανυπομονώ να ξεκινήσει, από Οκτώβρη…

Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το “πλήρωμα του χρόνου” και η υλοποίηση των στόχων μας

Πιστεύω πολύ στο “πλήρωμα του χρόνου”, ότι δηλαδή έρχεται εκείνη η χρονική περίοδος στη ζωή μας, όπου είμαστε πραγματικά έτοιμοι να κατακτήσουμε το όνειρό μας και να υλοποιήσουμε τους στόχους μας, επαγγελματικούς και προσωπικούς. Είναι εκείνη η περίοδος που δεν έρχεται στη ζωή μας, ούτε ξαφνικά, ούτε τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς πραγμάτων: σκληρής δουλειάς, θυσιών, επιμονής και υπομονής.

Το “πλήρωμα του χρόνου” έρχεται όταν είμαστε πραγματικά έτοιμοι να ανοίξουμε τα φτερά μας και να πετάξουμε εκεί που ονειρευόμαστε. Όταν είμαστε έτοιμοι να πάρουμε τα ρίσκα μας και να προχωρήσουμε, δίχως ενδοιασμούς, γνωρίζοντας ότι κάθε αρχή μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και απαιτητική. Ωστόσο, θέλουμε πολύ να κάνουμε την νέα αρχή που θα πάει τη ζωή μας ένα βήμα παρακάτω και είμαστε διατεθειμένοι να δουλέψουμε σκληρά και να προσπαθήσουμε ακόμα πιο σκληρά γι’ αυτό που έχουμε θέσει ως στόχο και αποτελεί την άμεση προτεραιότητά μας.

Δεν είμαστε πάντα έτοιμοι, ούτε πρόθυμοι, να ανοίξουμε τα φτερά μας και να πετάξουμε. Γιατί, υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας όπου έχουμε ανάγκη τη “βολή” μας, την ησυχία και ηρεμία μας και δεν τολμάμε να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας ή φοβόμαστε να δουλέψουμε πιο εντατικά κάτω από άλλες συνθήκες ή ακόμα να θέσουμε τον πήχη πιο ψηλά. Υπάρχουν στιγμές που ακόμα και η ρουτίνα της καθημερινότητας, προσωπικής αλλά και επαγγελματικής, μας είναι πιο βολική και δύσκολα την αλλάζουμε, ακόμα κι αν αυτό μας πηγαίνει πίσω στα όνειρά μας ή αποτελεί τροχοπέδη στην υλοποίηση των στόχων μας.

Όλα μπορούν να αλλάξουν, ωστόσο, όταν έρθει το “πλήρωμα του χρόνου”, το οποίο είναι ασφαλώς διαφορετικό για τον κάθε έναν από εμάς και βιώνεται με τρόπο διαφορετικό. Το παράδοξο είναι ότι τότε συνειδητοποιείς πόσο σημαντικός είναι αυτός ο “χρόνος προετοιμασίας” μέχρι να φτάσεις στο στόχο σου. Κυρίως, όμως, καταλαβαίνεις πόσο πολύτιμη είναι η προσήλωση στο στόχο, η οποία κατά την δική μου άποψη πρέπει να συνδυάζεται πάντα με σκληρή δουλειά, επιμονή και υπομονή, αλλά και τόλμη και θέληση για ζωή και δημιουργία.

Αποφάσισα να γράψω το σημερινό μου κείμενο, γιατί νιώθω ότι ήρθε και το δικό μου “πλήρωμα του χρόνου” για να υλοποιήσω τους πιο υψηλούς μου στόχους. Εχθές έζησα μια από τις σημαντικότερες μέρες της επαγγελματικής μου ζωής που μου ανοίγει το δρόμο να ζήσω όσα επεδίωκα όλα αυτά τα χρόνια, με πολλή δουλειά και με πάρα πολλές θυσίες και αφορά το αντικείμενο που αγαπώ τόσο πολύ: τη διδασκαλία της δημοσιογραφίας. Σύντομα, θα σας ανακοινώσω και μέσα από τη σελίδα μου την δική μου αρχή και νέα επαγγελματική συνεργασία.

Με το σημερινό μου κείμενο, λοιπόν, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι δεν πρέπει να κάνουμε πίσω σε ό, τι ονειρευόμαστε. Πρέπει, εν τούτοις, να αναζητήσουμε μέσα στην ψυχή μας τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε και όχι τι νομίζουμε ότι θέλουμε. Να αναζητήσουμε τι μας κάνει ευτυχισμένους, τι γεμίζει την καρδιά μας, αλλά και -πολύ σημαντικό- να γνωρίσουμε τις δυνατότητες και τα όρια μας. Μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε, μέχρι που είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε και πόσο έτοιμοι είμαστε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας. Πιστεύω ότι εάν κάνουμε αυτή την προσωπική αναζήτηση, θα αποφύγουμε λανθασμένες επιλογές και θα ζήσουμε σε μεγάλο βαθμό όπως ορίζει η καρδιά μας.

Όσον αφορά τον αντίλογο, ότι υπάρχουν πολλά εμπόδια και πρακτικές δυσκολίες, η προσπέλαση των οποίων δεν εξαρτάται από τις δικές μας δυνάμεις, θα συμφωνήσω, αλλά θα τονίσω ότι υπάρχουν ταυτόχρονα πολλές εναλλακτικές και διέξοδοι…κι αυτές είναι στο δικό μας χέρι να τις ανακαλύψουμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι εύκολο. Το αντίθετο, μάλιστα. Αλλά, εάν θεωρήσουμε ότι αξίζει τον κόπο, τότε θα αξίζει! Είναι ζήτημα προτεραιοτήτων!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά