Tag Archives: Ρομίνα Ξύδα

Επιστημονική διερεύνηση

Με συγκίνηση ενημερώθηκα από φοιτητές ότι το συγκεκριμένο άρθρο στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ υπό τον τίτλο Κορωνοϊός και ενδοοικογενειακή βία: «Καταπιέστε τον ιό, όχι την φωνή σας» αποτέλεσε αντικείμενο διερεύνησης στο πλαίσιο μαθήματος στο Πανεπιστήμιο και είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουν και οι φοιτητές την έρευνα για να αναδείξουν καίριες πτυχές του πολύ σοβαρού αυτού ζητήματος.

Ελπίζω να ληφθούν από την οργανωμένη Πολιτεία όλα τα αναγκαία μέτρα για να προστατευθούν οι συνάνθρωποί μας που πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού τους κακοποιούνται και ταυτόχρονα να έχουμε όλοι οι πολίτες την κοινωνική ευαισθησία για τα θύματα ενός εγκλήματος που διαπράττεται δίπλα μας.

Βλ.σχετικά https://www.google.com/amp/s/www.protothema.gr/koronoios-live/article/990681/koronoios-kai-endooikogeneiaki-via-katapieste-ton-io-ohi-tin-foni-sas/AMP/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

“Tα ψυχολογικά προφίλ των εγκληματιών που απασχόλησαν τις ειδήσεις έγιναν βιβλίο”

“Tα ψυχολογικά προφίλ των εγκληματιών που απασχόλησαν τις ειδήσεις έγιναν βιβλίο” από την Ρομίνα Ξύδα στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

Θερμές ευχαριστίες!

Βλ. σχετικά https://www.protothema.gr/culture/books/article/935178/ta-psuhologika-profil-ton-eglimation-pou-apasholisan-tis-eidiseis-eginan-vivlio/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Παρουσίαση του βιβλίου στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ευχαριστώ θερμά τη δημοσιογράφο Ρομίνα Ξύδα και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ για την παρουσίαση του νέου μου βιβλίου, υπό τον τίτλο Σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ εγκληματιών που απασχόλησαν τα ελληνικά ΜΜΕ (1993-2018), εκδόσεις Παπαζήση. Σκέψεις εισαγωγικές: Καθηγητή Γιάννη Πανούση. Προλογικό Σημείωμα: Καθηγητή Χρήστου Τσουραμάνη.

Βλ.σχετικά Τα ψυχολογικά προφίλ των εγκληματιών που απασχόλησαν τις ειδήσεις έγιναν βιβλίο https://www.protothema.gr/culture/books/article/935178/ta-psuhologika-profil-ton-eglimation-pou-apasholisan-tis-eidiseis-eginan-vivlio/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Κυριαρχία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και σύγχρονη οικογένεια

Εξαιρετικό το άρθρο της αγαπημένης δημοσιογράφου και φίλης Ρομινας Ξύδα, με τον τίτλο Fortnite: Πως θα απεξαρτηθεί το παιδί από το παιχνίδι-εθισμό . Αξίζει να διαβαστεί από όλους τους γονείς.

Βλ.σχετικά https://ygeiamou.gr/%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af/39713/fortnite-pos-tha-apexartithi-to-pedi-apo-to-pechnidi-ethismo/#.XV57fuOTUXw.facebook

Το συγκεκριμένο άρθρο αποτελεί την πηγή έμπνευσης για το σημερινό μου κείμενο. Θα ξεκινήσω υπογραμμίζοντας ότι στη νέα εποχή της κυριαρχίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της έντονης και ισχυρής αλληλεπίδρασης μέσω τεχνολογίας, ενήλικοι και ανήλικοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις, σε καθημερινή βάση. Τα ερωτήματα πολλά, οι προβληματισμοί σοβαροί.

Μία και μοναδική απάντηση δεν υπάρχει, γιατί πολλοί παράγοντες αλληλεπιδρούν και καθιστούν -σε πολλές περιπτώσεις- δύσκολη την έγκαιρη και θετική παρέμβαση των γονιών, προκειμένου να βρεθεί η πολυπόθητη χρήση τομή και να είναι, τελικά, ικανοποιημένοι μικροί-μεγάλοι, που είναι ένα από τα κύρια ζητούμενα των οικογενειών της σύγχρονης εποχής.

Άμεση συνέπεια των παραπάνω είναι να χάνεται σε αρκετές περιπτώσειςτο μέτρο, να προκαλούνται στους ανήλικους εθισμοί ή/και να υιοθετούνται από τον ανήλικο αρνητικές συνήθειες που ασκούν ισχυρές επιδράσεις στην καθημερινή του ζωή, στις σχολικές του επιδόσεις, στις διαπροσωπικές του σχέσεις με συνομηλίκους και μεγαλύτερους. Μία πολύ σοβαρή συνέπεια, επίσης, είναι να δημιουργείται συναισθηματική απόσταση μεταξύ των μελών της οικογένειας από την αλόγιστη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνολογίας. Πρόκειται για μία παράμετρο που οφείλει, εξίσου, να μας απασχολήσει ερευνητικά, γιατί διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στο να χάνεται το μέτρο σε μία οικογένεια, να διαταράσσονται οι ρυθμοί και οι σχέσεις και σε πιο ακραίες περιπτώσεις να προκαλούνται εθισμοί στα παιδιά.

Αναμφίβολα, οι δυσκολίες που προκύπτουν και τα φλέγοντα ερωτήματα που προκύπτουν στην καθημερινότητά μας, λόγω της χρήσης της τεχνολογίας που ξεκινάει πλέον σε πολύ μικρές -έως και (εντός ή εκτός εισαγωγικών) επικίνδυνα μικρές ηλικίες, είναι ένα καίριο ζήτημα το οποίο τίθεται στο δημόσιο διάλογο και με ψυχραιμία και σοβαρότητα οφείλουμε να διαχειριστούμε και να δώσουμε απαντήσεις στα παιδιά μας αλλά και σε εμάς τους ίδιους.

Καταθέτοντας την προσωπική μου άποψη, θα ήθελα να επισημάνω ότι είναι σημαντικό να προσαρμοζόμαστε όλοι στα δεδομένα κάθε εποχής, προσπαθώντας να αξιοποιήσουμε τα πολλά θετικά στοιχεία που μας προσφέρει η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και να περιορίσουμε την αρνητική χρήση της, λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν μας ότι οι ανήλικοι έχουν ανάγκη τα όρια και τη σημαντική καθοδήγηση των γονιών αλλά και των εκπαιδευτικών τους, των οποίων ο ρόλων μπορεί να είναι καταλυτικής σημασίας καθώς πολλές φορές τα παιδιά αισθάνονται πιο άνετα να μιλήσουν με τους εκπαιδευτικούς τους για θέματα που τους απασχολούν και δέχονται πιο εύκολα τις συμβουλές τους.

Απώτερος στόχος μας να αποκτήσουν τα παιδιά γερά εφόδια για το μέλλον και τις καθοριστικές για τη ζωή τους επιλογές που θα κληθούν να λάβουν από τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής τους.

Συνοψίζοντας, η εποχή μας “τρέχει” με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και μαζί της “τρέχουμε” καθημερινά κι εμείς, με τα εντατικά προγράμματά μας και τις αυξημένες υποχρεώσεις μας, σε αρκετές περιπτώσεις και για την κάλυψη πλασματικών αναγκών που μας δημιουργεί η επιθυμία μας για την “τελειότητα” που ονειρευόμαστε. Σε αυτό το κυνήγι της ευτυχίας και της επιτυχίας, συχνά όμως χάνουμε την ουσία, χάνουμε τη σημασία της στιγμής και την απλότητα.

Δεν μας προβληματίζει, ούτε μας εκπλήσσει πλέον το ότι μας γοητεύει περισσότερο η επικοινωνία μέσω οθόνης και εικονικής πραγματικότητας, πάρα η αληθινή και ουσιαστική διαπροσωπική σχέση. Δεν μας προκαλεί ανησυχία το ότι προτιμάμε να μιλήσουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από το να οργανώσουμε ένα πικνίκ στη φύση, να αφήσουμε τα παιδιά να ανακαλύψουν νέες πτυχές του εαυτού τους και του περιβάλλοντος και εμείς οι μεγάλοι να περάσουμε ένα πρωινό με λιγότερες έγνοιες, μακρια και “απεξαρτημένοι” από πλασματικές πραγματικότητες.

Επομένως, η απάντηση που εναγωνίως αναζητάμε ίσως βρίσκεται στη λέξη “απλότητα”. Να επιδιώξουμε την απλότητα, τη μοναδικότητα της στιγμής με την οικογένειά μας, τους αγαπημένους μας φίλους, με ξεχωριστά βιβλία που θα μας “ταξιδέψουν” σε δημιουργικούς και συναρπαστικούς κόσμους, ασχολούμενοι με τον αθλητισμό και με ό,τι άλλο ευχαριστεί την καθεμία και τον καθένα από εμάς, πέρα από τον διαδικτυακό μας κόσμο. Άλλωστε, τα παιδιά τον δικό μας δρόμο και τα δικά μας πρότυπα ζωής ακολουθούν.

Σημασία έχει να θέλουμε εμείς να αλλάξουμε, έστω και σε έναν μικρό βαθμό, την καθημερινότητά μας, να ξεφύγουμε εμείς από τη “δύναμη της συνήθειας”, από την εύκολη λύση και να αναζητήσουμε και νέους δρόμους έκφρασης και σκέψης. Δεν είναι εύκολη η αλλαγή, αλλά σε πολλές περιπτώσεις, είναι απολύτως αναγκαία για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας. Η δαιμονοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνολογίας μου φαίνεται ανώφελη και ανούσια. Η χρήση όμως κάθε μέσου εξαρτάται από εμάς, στοιχείο που ξεχνάμε και είναι σκόπιμο να θυμηθούμε!

Θα επανέλθω στο προσεχές χρονικό διάστημα στο πολυσύνθετο αυτό ζήτημα, με ένα θέμα που ετοιμάζω στην αρθρογραφία.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Δυνατό χειροκρότημα!!

“Την λένε Αναστασία. Στα τρία της χρόνια έχασε το φως της. Θέλησε να δει όσα και οι άλλοι. Κατάφερε ν’ «αντικρίσει» περισσότερα. Δεν πίστεψε στα «δεν γίνεται», ορκίστηκε στο «όλα είναι δυνατά». Απέναντι σε ένα τέτοιο παιδί δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς με τα μάτια κλειστά και την ψυχή ορθάνοιχτη…”

Βλ. σχετικά το άρθρο της δημοσιογράφου Ρομίνας Ξύδα https://www.protothema.gr/greece/article/900644/video-i-anastasia-ehase-to-fos-tis-sta-tria-tis-hronia-apo-tote-den-stamatise-na-horeuei/

Χειροκροτώ τη φίλη Ρομίνα για την ανάδειξη του θέματος που μας περνάει το πιο δυνατό μήνυμα! Ότι όλα τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα όταν πιστέψουμε σε αυτά και ότι κανείς δεν μπορεί να μας τα στερήσει.
Γιατί τα όνειρα δεν έχουν όρια…μόνο ψυχή!

Υπέροχη η Αναστασία που κέρδισε τόσους σημαντικούς αγώνες στη ζωή της και έφτασε σε κορυφές, με τη μοναδικότητά της και την αληθινή αξία της!!! Θερμά συγχαρητήρια όμως και σε όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που πιστεύουν στους μαθητές τους και τους δίνουν φτερά για να φτάσουν όσο ψηλά ποθεί η καρδιά τους. Χωρίς φόβο.

Από τα πιο όμορφα και ενδιαφέροντα θέματα που έχω διαβάσει, δίνει απίστευτη δύναμη σε όλους μας και μας δείχνει ποιες είναι οι πραγματικές αξίες στη ζωή!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Δολοφονίες νεογέννητων

Ευχαριστώ θερμά τη δημοσιογράφο Ρομίνα Ξύδα και το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ για τη “φιλοξενία” σε ένα σκληρό θέμα, με κοινωνικές, εγκληματολογικές, νομικές διαστάσεις, που αφορά τις δολοφονίες νεογέννητων.

Η Ρομίνα έχει κάνει εξαιρετική και εκτεταμένη έρευνα στο θέμα. Θα επανέλθουμε τις επόμενες μέρες. Πολύ ενδιαφέρουσες οι θέσεις των ιατρών και δίνω έμφαση στα λόγια του μαιευτήρα-γυναικολόγου, κ. Ανδρέα Κόμη “Κανένα νοσοκομείο της χώρας δεν πρόκειται να αρνηθεί να βοηθήσει ένα κορίτσι που βρίσκεται σε τοκετό ακόμη και αν δηλώσει πλήρη οικονομική αδυναμία, αλλά ούτε και θα προδώσει το μυστικό της”. Πολύ σημαντικό μήνυμα για όλα τα κορίτσια και τις νέες κοπέλες που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση χωρίς τη στήριξη συντρόφου και οικογένειας.

Περιμένω, όπως πάντα, με μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας μηνύματα στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Φόνισσα

Γυναικεία εγκληματικότητα είναι το θέμα που θα αναλύσουμε στην πρώτη μας συνάντηση στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος στο πλαίσιο του πρώτου σεμιναριακού μας κύκλου στη θεματική “Media και Έγκλημα”. Η επικαιρότητα (δυστυχώς) μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός, με το έγκλημα στο Μαρκόπουλο που όπως είναι φυσικό μας απασχολεί πολύ έντονα, καθώς θύμα ήταν μια ανήλικη μαθήτρια, η οποία μαχαιρώθηκε από την ίδια της τη μητέρα.

Ευχαριστώ θερμά το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ για την φιλοξενία και την αγαπημένη μου δημοσιογράφο Ρομίνα Ξύδα που ερεύνησε εις βάθος το έγκλημα και μου ζήτησε να τοποθετηθώ παρουσιάζοντας τα κύρια πορίσματα της δικής μου μελέτης για την Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε συσχετισμό με πραγματικές ψυχο-εγκληματικές μορφές. Είναι τιμή και χαρά για εμένα να συνεργάζομαι σε τόσο σοβαρά θέματα με ανθρώπους που εκτιμώ πολύ.

Όσοι ενδιαφέρεστε, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μου με τίτλο Φόνισσα στο blog του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ http://www.protothema.gr/blogs/blogger/post/724302/fonissa-/

Περιμένω τα σχόλια σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Η παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε στον Ιανό Εγχειρίδιο εγκληματολογίας για τον αστυνομικό και τον δικαστικό συντάκτη

Η παρουσίαση της εκδήλωσης στον Ιανό και η παρουσίαση του βιβλίου μου από την δημοσιογραφική πένα της Ρομίνας Ξύδα στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ με τίτλο Η παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε στον Ιανό
Εγχειρίδιο εγκληματολογίας για τον αστυνομικό και τον δικαστικό συντάκτη

Ευχαριστώ από καρδιάς τόσο για το αφιέρωμα που κάνει στο βιβλίο μου στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, όσο και για τα υπέροχα λόγια που είπε εχθές στη βιβλιοπαρουσίαση και τα κρατώ παντοτινά μέσα στην καρδιά. Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο της εδώ http://www.protothema.gr/culture/article/661361/egheiridio-eglimatologias-gia-ton-astunomiko-kai-ton-dikastiko-sudakti/

Είμαι πολύ συγκινημένη…έζησα μια από τις ομορφότερες βραδιές της ζωής μου! Η Ρομίνα αποτυπώνει αυτές τις δυνατές στιγμές.

Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Η “εικόνα του εγκληματία”

Πριν μερικές μέρες δέχτηκα ένα μήνυμα από την αγαπημένη μου φίλη δημοσιογράφο, Ρομίνα Ξύδα (εξειδικευμένη στην δημοσιογραφική κάλυψη θεμάτων που αφορούν το παιδί και τον έφηβο), με το οποίο μου ζητούσε να καταθέσω με ένα άρθρο μου, στο site baby ads, την επιστημονική άποψη για την θεωρία του “γεννημένου εγκληματία”, την οποία η ίδια θεωρούσε επικίνδυνη.

Το θέμα με ενθουσίασε και λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια το παρουσιάζω στο πλαίσιο των elearning προγραμμάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών και παλαιότερα στο πλαίσιο της διδασκαλίας του μαθήματος του Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Γιάννη Πανούση, “Η εικόνα του εγκληματία”, δέχτηκα με πολλή χαρά να το γράψω.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο με τίτλο Μπορεί ένα παιδί να γεννηθεί δολοφόνος; στο babyads http://www.babyads.gr/mpori-ena-pedi-na-gennithi-dolofonos/ και στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ http://www.protothema.gr/paidi/article/622157/-borei-ena-paidi-na-gennithei-dolofonos/

Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον. Περιμένω τα σχόλια και τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

“Μαμά, μην πας δουλειά!” ή “Μαμά, καλή δουλειά!” : πώς από το πρώτο θα φτάσουμε στο δεύτερο;

H φίλη μου, Ρομίνα, μας παρουσιάζει μια ακόμα χρήσιμη εκπομπή, η οποία απευθύνεται σε όλες εμάς τις εργαζόμενες μανούλες που καθημερινά δίνουμε τη δική μας μάχη (κυριολεκτικά) για να συνδυάσουμε μητρότητα με δουλειά ή -ακόμα πιο δύσκολος στόχος- με καριέρα. http://eventfultv.com/memom-tha-pas-douleia/

“Θα πας δουλειά, μαμά;” Πόσες φορές, πόσες εκατομμύρια φορές, έχουμε άραγε ακούσει αυτή την ερώτηση από τα χειλάκια των αγγελουδιών μας;

Όπως οι περισσότερες εργαζόμενες μανούλες, έτσι κι εγώ έχω ακούσει αμέτρητες φορές αυτή την ερώτηση. Και το καίριο ερώτημα είναι “συνδυάζεται η οικογένεια με την καριέρα;”

Η δική μου εμπειρία ζωής συμφωνεί απόλυτα με όσα λέγονται στην εκπομπή: ότι, δηλαδή, όταν η μανούλα είναι πιεσμένη, για οποιονδήποτε λόγο, με τη δουλειά της, ασυνείδητα περνάει στο παιδί τις δικές της ενοχές και αγωνίες. Αντίθετα, όταν η μαμά κάνει κάτι που αγαπά πολύ, αισθάνεται δημιουργική και έχει αυτοπεποίθηση, τότε και τα παιδιά είναι πιο ήρεμα και, όσο κι αν τους λείπει η μαμά, ο θαυμασμός στο πρόσωπό της υπερισχύει τελικά όλων των άλλων συναισθημάτων.

Το έχω ζήσει…σε περιόδους έντονης πίεσης και συναισθηματικής φόρτισης δικής μου, έχουμε περάσει πολλά κλάματα και δυσκολίες αποδοχής της πραγματικότητας “η μαμά πάει δουλειά”. Ήταν οι στιγμές που ένιωθα ένα τέτοιο σφίξιμο στην καρδιά ώστε, τελικά, δεν μπορούσα να απολαύσω τις στιγμές μου, ούτε στη δουλειά, ούτε στο σπίτι. Αντίθετα, τις περιόδους που νιώθω πλήρης, κάνω πράγματα που αγαπώ πάρα πολύ και με ολοκληρώνουν, σε επαγγελματικό επίπεδο, τα παιδιά μου, όχι μόνο δεν στεναχωριούνται, αλλά με χαιρετάνε, με φιλάνε και μου εύχονται “καλή δουλειά, μαμά”!

Άραγε, τυχαίο; Όχι!

Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό τα δικά μας συναισθήματα διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μας αντιμετωπίζουν τη δουλειά της μαμάς και την στηρίζουν ή όχι.

Επίσης, έχοντας και η ίδια μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον, με δυο δυναμικούς γονείς που εργάζονταν και έλειπαν από το σπίτι πολλές ώρες, συνειδητοποιώ ότι το πρότυπο του γονιού που εργάζεται σκληρά, αλλά αγαπά πολύ αυτό που κάνει και δεν αντιμετωπίζει τη δουλειά του ως αγγαρεία, είναι το πιο πολύτιμο πρότυπο για το παιδί του. Γιατί, έτσι και το παιδί μαθαίνει από μικρό να θέτει υψηλούς στόχους και κυρίως κατανοεί ότι για να κατακτήσουμε την κορυφή των ονείρων μας (επαγγελματικών και προσωπικών) πρέπει να έχουμε επιμονή, υπομονή, να μην τα βάζουμε κάτω με την πρώτη δυσκολία και να είμαστε προσηλωμένοι στο στόχο μας.

Συνεπώς, είναι ευλογία να κάνεις μια δουλειά που αγαπάς και αξίζει εμείς οι μανούλες, παρά τις σοβαρές δυσκολίες που βιώνουμε για να συνδυάσουμε μητρότητα με καριέρα (γιατί αυτή είναι η αλήθεια: οι δυσκολίες είναι πολλές), να συνεχίσουμε τον αγώνα μας ώστε να κάνουμε και τα επαγγελματικά μας όνειρα πραγματικότητα. Η επαγγελματική καταξίωση μας κάνει καλύτερες μητέρες, γιατί μας βοηθάει, νιώθοντας και οι ίδιες πιο ολοκληρωμένες, να δώσουμε στα παιδιά μας αξίες ζωής. Αρκεί, ασφαλώς, τις ώρες που είμαστε σπίτι, να είμαστε ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά μας και μην μεταφέρουμε τα άγχη της δουλειάς μας σε αυτά.

Η κάθε μανούλα, λοιπόν, πρέπει να έχει το σθένος να υπερασπιστεί την επιλογή της -είτε αυτή είναι να μην εργαστεί και να μείνει σπίτι με τα παιδιά (θαυμάζω και σέβομαι κι αυτή την επιλογή), είτε αυτή είναι να εργαστεί λίγες ώρες για να έχει περισσότερο χρόνο με τα παιδιά της, είτε αυτή είναι να εργαστεί πολλές ώρες και να διεκδικήσει μια καριέρα-. Όποια επιλογή κι αν κάνουμε, πρέπει να την αποδεχτούμε πρώτα και πάνω από όλα εμείς οι ίδιες, ώστε και τα παιδιά μας να την σεβαστούν και να την στηρίξουν.

Όσο για το τέλος της εκπομπής της Ρομίνας, πραγματικά είναι “όλα τα λεφτά”!! Ο κύριος Κατάρας θα χαμογελά, νομίζω….!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά