Tag Archives: πυροβολισμός

Ενήμερωση, ευαισθητοποίηση, αφύπνιση

Ο καθοριστικός ρόλος της πρόληψης στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας – Υπόθεση Ασπασίας: αναδημοσίευση στο bloko.gr εδώ http://www.bloko.gr/2019/08/blog-post_781.html

Πολύτιμη η μαρτυρία της Σπυριδούλας Φατούρου, μητέρας της Ασπας. Συνεχίζουμε, με δύναμη, με την Σπυριδούλα, την αρθρογραφία και τις δράσεις μας με στόχο την ενημέρωση, την αφύπνιση και ευαισθητοποίηση για το πολύ σοβαρό ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας και της ενίσχυσης των μέτρων πρόληψης για την προστασία των θυμάτων βίας στους κόλπους της οικογένειάς τους.

Η προσπάθεια είναι σημαντική και απολύτως αναγκαίο να ενώσουμε τη φωνή και τις δυνάμεις μας κατά της βίας, σε κάθε έκφανση και μορφή!

5 Comments

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Το πέρασμα στην πράξη: Υπόθεση Άσπας

Στις 12 Αυγούστου του 2013 η Άσπα πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τον ίδιο της τον πατέρα και από τότε το, πάντα χαμογελαστό και γεμάτο όνειρα, ξανθό κορίτσι παλεύει για μία αξιοπρεπή διαβίωση.

Έχοντας στο μυαλό μου μία ιδανική εικόνα για τη δυνατή και ζέστη σχέση πατέρα -κόρης, δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς ένιωσα όταν παρακολούθησα εκείνο το καλοκαίρι τις ειδήσεις.

Θυμάμαι ότι η καρδιά μου χτυπούσε και για να μπορέσω να κατανοήσω το μέγεθος της τραγωδίας άρχισα να γράφω, επιχειρώντας να σκιαγραφήσω το προφίλ ενός πατέρα που φτάνει στο ακραίο αυτό σημείο, να αποπειραθεί να αφαιρέσει τη ζωή του παιδιού του, για να εκδικηθεί την εν διαστάσει σύζυγό του με την οποία μάλιστα γνωρίζονταν από παιδιά. Να υπενθυμίσω ότι ήταν από τις πρώτες υποθέσεις γονιού που αποπειράται να σκοτώσει το παιδί του που είχαν απασχολήσει την ελληνική κοινωνία και δυστυχώς από τότε μας απασχόλησαν ερευνητικά και άλλες ακραίες υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας.

Ήταν, ομολογώ, από τις πιο δύσκολες στιγμές (μπορώ να πω και η πιο δύσκολη) που έχω ζήσει αναλύοντας αντίστοιχες υποθέσεις υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος και πραγματικά ήταν πολύτιμη η μαρτυρία της μητέρας της Άσπας για το έγκλημα και την πορεία μέχρι το πέρασμα στην πράξη. Όπως γνωρίζετε, με τη μητέρα της Άσπας, κ. Σπυριδούλα Φατούρου, έχουμε κάνει πολλά θέματα στην αρθρογραφία και θα συνεχίσουμε τις δράσεις μας, με απώτερο στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.

Μεταξυ άλλων βλ.σχετικά http://www.postmodern.gr/o-kathoristikos-rolos-tis-prolipsis-stin-katapolemisi-tis-egklimatikotitas-ypothesi-aspasias/?fbclid=IwAR2KnuXRmELInhqkgyHiTOP_sXO3JJG_hdMcCAT-oGyte8QtFGQQnuT78YY

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

“Τέλος καλό, όλα καλά”: μια λυτρωτική φράση

Πόσο λυτρωτική είναι για τους γονείς ή φράση “τέλος καλό, όλα καλά” μετά από μια ασθένεια, ένα χτύπημα, οποιαδήποτε περιπέτεια -μικρή ή μεγάλη- μπορεί να περάσουν τα παιδιά τους. Όλοι οι γονείς αισθανόμαστε μία τεράστια ανακούφιση, σχεδόν λυτρωτική, όταν βλέπουμε το παιδί μας να αναρρώνει και να επανέρχεται στην καθημερινότητά του, με χαρά, γέλιο και ζωηράδα.

Το μυαλό μου, ωστόσο, βρίσκεται σε εκείνους τους γονείς που δεν μπορούν, στο τέλος της ημέρας, να νιώσουν αυτή την ανακούφιση και να πουν “τέλος καλό, όλα καλά”. Στους γονείς που δίνουν καθημερινά μάχες ζωής στα νοσοκομεία. Η καρδιά μου ραγίζει και έχω μια τεράστια ευαισθησία στο θέμα, ενδεχομένως γιατί και οι δικές μου πρώτες αναμνήσεις από τη ζωή ήταν στο νοσοκομείο, καθώς σε μικρή ηλικία νόσησα βαριά και κινδύνεψε η ζωή μου. Έτσι, μπορώ να νιώσω τον πόνο ενός παιδιού που αναγκάζεται να βρίσκεται στο νοσοκομείο και να υποβάλλεται σε επώδυνες εξετάσεις. Μπορώ επίσης να καταλάβω αυτή την ιδιαίτερη ψυχολογία του παιδιού που έρχεται καθημερινά αντιμέτωπο με γιατρούς, νοσοκόμες, ενέσεις και βελόνες, αντί να παίζει με τους φίλους του στην παιδική χαρά.

Ωστόσο, η δική μου εμπειρία μού έχει δείξει ότι γίνοντα θαύματα και με τη δύναμη της επιστήμης και της ψυχής όλα μπορούν να ξεπεραστούν. Αυτό είναι το μήνυμά μου προς όλους τους γονείς που δίνουν αγώνα για τη ζωή του παιδιού τους. Να μην το βάλουν κάτω, να έχουν δύναμη και να πιστεύουν ότι θα έρθουν πιο χαρούμενες μέρες. Κυρίως, να μην ξεχνάνε ότι η αισιοδοξία και η θετική ψυχολογία μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά και το παιδί να γίνει πιο γρήγορα καλά.

Εχθές παρακολούθησα, διαδικτυακά, τη συνέντευξη της μητέρας της Ασπασίας, της νεαρής κοπέλας που πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τον ίδιο της τον πατέρα και δίνει την δική της μάχη σε κέντρο αποκατάστασης. Έχω γράψει στο παρελθόν για το θέμα και έχω μάλιστα προσπαθήσει να απεικονίσω το ψυχο-εγκληματικό προφίλ του πατέρα που έφτασε στο σημείο να πυροβολήσει στο κεφάλι την ίδια του την κόρη, για να εκδικηθεί την πρώην σύζυγό του.

Η μητέρα της Ασπασίας με συγκίνησε με τη συμβουλή που έδωσε προς όλους τους γονείς να μη στεναχωριούνται με τα προβλήματα της καθημερινότητας, τα οποία μπορεί να μας φαίνονται, συχνά, “βουνό”, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλώς εμπόδια που μπορούν να ξεπεραστούν με την σκληρή μας προσπάθεια. Η γυναίκα αποτύπωσε την πραγματικότητα που βιώνει: “θα προτιμούσα να μην έχω ούτε ρεύμα, ούτε φαγητό, να ζω με ένα κερί, αρκεί το παιδάκι μου να με ξαναέλεγε μαμά”.

Είναι τόσο οδυνηρό, δεν μπορεί να χωρέσει ο νους μου τέτοια αδικία. Να μην μπορεί η μανούλα να ακούσει την πιο όμορφη λέξη στη ζωή ενός γονιού, τη λέξη “μαμά”. Εκεί συνειδητοποιείς την τεράστια αξία των πάρα πολύ απλών στιγμών της καθημερινότητας, όπως μιας αγκαλιάς, μιας βόλτας στη φύση, μιας ηλιόλουστης μέρας.

Οφίλουμε να είμαστε ευγνώμονες για αυτές τις μικρές στιγμές και να προσπαθούμε να μην τις χάσουμε από τη ζωή μας. Να γευόμαστε την κάθε μας στιγμή, να “βουτάμε” σε ό,τι μας δίνει χαρά και να χρησιμοποιούμε τις απογοητεύσεις, τις αποτυχίες, τις λύπες μας, ως αφετηρία για να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα και να βελτιώσουμε ό,τι καταστρέφει την καθημερινότητά μας.

Σαφώς, είμαστε άνθρωποι και, συχνά, ακόμα κι οι μικρές απογοητεύσεις μας καταρρακώνουν ψυχολογικά. Ωστόσο, πιστεύω ότι δεν αξίζει να σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή μας με αρνητικά συναισθήματα, όταν έχουμε έστω και έναν καλό λόγο στη ζωή μας για να χαμογελάσουμε κι ένα κίνητρο να προχωρήσουμε.

Η μητέρα της Ασπασίας μας δίνει μάθημα ζωής και αξίζει να ακούσουμε τη συμβουλή της. Αλλά κι εγώ, εάν την έβλεπα, θα της έλεγα, όπως και στους υπόλοιπους γονείς που παλεύουν για τα παιδιά τους, ότι ο αγώνας τους αξίζει και ότι κάποια στιγμή θα μπορέσουν να ξανανιώσουν αυτό το λυτρωτικό συναίσθημα στο τέλος της μέρας….

Leave a comment

Filed under Uncategorized