Tag Archives: παρέλαση

Τα παιδικά γέλια και τα παιδικά όνειρα

Δεν περιγράφεται με λόγια το συναίσθημα πληρότητας, ευτυχίας και υπερηφάνειας που αισθάνομαι. Η καρδιά μου χτυπάει πολύ γλυκά! Καμαρώσαμε σήμερα τα παιδάκια μας στη μαθητική παρέλαση και τα χειροκροτήσαμε με όλη μας την ψυχή!!

Η παρέλαση έλαβε χώρα σε ένα πολύ όμορφο φυσικό “σκηνικό” με τις μαθήτριες και τους μαθητές να παρελαύνουν, με φρόνημα υψηλό. Η νέα γενιά είναι η ελπίδα μας και μέσα από τα δικά τους μάτια και το λαμπερό χαμόγελό τους νιώθουμε ότι κάτι πολύ δυνατό και σπουδαίο μπορεί να “γεννηθεί”.

Μετά την παρέλαση, τα παιδιά ασφαλώς θέλανε να παίξουν (τι άλλο θα ήθελαν!!) κι έτσι μαζευτήκαμε σπίτι για τρελό παιχνίδι! Οι πιο όμορφες στιγμές, άλλωστε, είναι όταν πλημμυρίζει το σπίτι παιδικά γέλια και φωνές και το κυριακάτικο απόγευμα αποκτά μια παραμυθένια “νότα”!

Αλήθεια, τι να ζητήσω περισσότερο από τη ζωή, πέρα από το γέλιο των παιδιών που με “ταξιδεύει” στα πιο όμορφα όνειρα -στα παιδικά τους όνειρα- όπου όλα είναι μαγικά και γεμάτα αγάπη…!! Εκείνες τις στιγμές ξεχνιέμαι και γίνομαι πάλι παιδί στην καρδιά, γιατί εκείνες τις στιγμές η ζωή αποκτά πολύ μεγάλη αξία. Όλα τα άλλα μοιάζουν μικρά και ασήμαντα, μπροστά στο μεγαλείο της παιδικής σκέψης και ψυχής.

Σας εύχομαι καλό βράδυ και να ξεκινήσει όμορφα και δημιουργικά η εβδομάδα μας! Σε επίπεδο αρθρογραφίας θα ξεκινήσουμε με ένα ευαίσθητο θέμα που πιστεύω ότι θα αγγίξει τις καρδιές σας.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Γιορτάζουμε σήμερα!!

26/10: Γιορτή του Αγίου Δημητρίου. Γιορτάζουμε σήμερα και κερνάμε!!

Μεγάλη γιορτή σήμερα για όλη την Ελλάδα και ειδικά για την Θεσσαλονίκη μας! Μεγάλη γιορτή όμως και για την οικογένειά μου! Μέσα από την καρδιά μου, στέλνω τις θερμότερες ευχές σε όλες και σε όλους όσοι σήμερα γιορτάζουν!

Χρόνια Πολλά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Ο μικρός Χρήστος παρήλασε για το δικαίωμα στην παιδεία

Ο μικρός Χρήστος παρήλασε σήμερα για το δικαίωμα στην παιδεία. Στους ακριτικούς Αρκιούς, το νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους -μόλις 35- ο μαθητής της τρίτης δημοτικού παρήλασε μόνος του, με την ελληνική σημαία στα αδύνατα -αλλά στην πραγματικότητα- στιβαρά χέρια του.

Αισθάνθηκα απίστευτη συγκίνηση με τον μικρό Χρήστο. Αγωνίζεται για το δικαίωμα στην παιδεία στην Ελλάδα του 21ου αιώνα…Τα αδέλφια του αναγκάστηκαν να σταματήσουν το σχολείο όταν τελείωσαν το Δημοτικό και να γίνουν κτηνοτρόφοι. Το μήνυμα του Χρήστου είναι τόσο δυνατό και το παράδειγμα του τόσο φωτεινό που ως μητέρα, ως εκπαιδευτικός και ως πολίτης αυτής της χώρας, θέλω να του πω ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ!!

Το σημερινό μου κείμενο στο postmodern του το αφιερώνω με αγάπη (http://www.postmodern.gr/o-mikros-christos-parilase-gia-to-dikaioma-stin-paideia/). Τα θερμά μου συγχαρητήρια και στην οικογένειά του που τον στηρίζει και βέβαια στη σπουδαία δασκάλα που με αγάπη και φροντίδα έχει αναλάβει την εκπαίδευση αυτού του παιδιού, στο οποίο έχει δώσει υψηλές αξίες και ιδανικά, όπως διαπίστωσα από τον λόγο της, όπως καταγράφηκε στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής έρευνας.

Χρήστο, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα που μας δίνεις και μη σταματήσεις να αγωνίζεσαι για όλα όσα σου ανήκουν!

Το πιο όμορφο μήνυμα ζωής σήμερα, 25 Μαρτίου του 2018!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Με το κεφάλι ψηλά, θα κατακτήσουμε το αύριο

Μέρα εθνικής υπερηφάνειας η αυριανή και η Ελλάδα μας θα “αναστηθεί” ξανά. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να βιώσουμε το μήνυμα της αυριανής μέρας και να αισθανθούμε ότι μπορούμε να σηκώσουμε ξανά ψηλά το κεφάλι και να διεκδικήσουμε μια αξιοπρεπή διαβίωση για τα παιδιά μας.

Σήμερα, ως υπερήφανη μανούλα, καμάρωσα το γιο μου στη σχολική του εορτή. Απήγγειλε με τους συμμαθητές του το ποίημά του και σήκωσε την ελληνική σημαία ψηλά. Συγκινήθηκα πολύ βλέποντας όλους τους μικρούς μαθητές να παρελαύνουν με το κεφάλι ψηλα και ακούγοντάς τους να τραγουδούν με φωνές δυνατές που μας ξεσήκωσαν. Ένιωσα μέσα στην καρδιά μου το νόημα του στίχου “η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει”. Δεν θα πεθάνει η Ελλάδα, γιατί τα νιάτα της χώρας μας θα σηκώσουν το κεφάλι και θα φέρουν πίσω το φως για να λάμψει ξανά η πατρίδα μας.

Μέσα από τις αξίες και τα ιδανικά, μέσα από την ιστορία, την τέχνη και τον πολιτισμό, θα “γεννηθεί”, κάποια στιγμή, μια νέα Ελλάδα που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό το μίζερο και θολό τοπίο που βλέπουμε σήμερα. Πιστεύω στους νέους ανθρώπους και παρακολουθώντας τα παιδιά μας, με το δυναμισμό και την εξυπνάδα που τα διακρίνει, με το βλέμμα τους ζωηρό και στραμμένο στο μέλλον, παίρνω θάρρος και στην ψυχή μου γεννιέται η ελπίδα. Η ελπίδα ότι οι νέες γενιές θα κάνουν τη διαφορά και θα καταφέρουν να χτίσουν το μέλλον τους καλύτερα από εμάς. Θα φτιάξουν το μέλλον που ονειρεύονται, γιατί έχουν την τόλμη και το μυαλό να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να φτάσουν ό,τι μοιάζει αδύνατο σε εμάς τους μεγαλύτερους.

Ένας λόγος που θέλησα να γράψω το σημερινό μου κείμενο, σε μια μέρα συγκινησιακής φόρτισης, είναι για να περάσω ένα μήνυμα, δύναμης και επιμονής. Ένα μήνυμα που κι εγώ πήρα, κατανοώντας ότι η ζωή κάνει κύκλους, αλλά προχωρά δυναμικά, εάν είμαστε αποφασισμένοι να την αλλάξουμε και να την κάνουμε καλύτερη.

Σήμερα λοιπόν, μετά τη συγκίνηση και τα όμορφα συναισθήματα που βίωσα, πληροφορήθηκα, επιστρέφοντας σπίτι, ότι ξεκινάει ο νέος κύκλος στο πρόγραμμα “Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ” του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβα μεγάλη ηθική ικανοποίηση, γιατί ένας σημαντικός αριθμός ατόμων έχει εγγραφεί στο πρόγραμμα. Θυμάμαι ότι πέρυσι ξεκινήσαμε δειλά την πρώτη ημέρα και σιγά σιγά τα δυο εκπαιδευτικά μας προγράμματα “ΜΜΕ και Εγκληματικότητα: το έγκλημα ως είδηση και ως μήνυμα” και “Αστυνομικό και Δικαστικό Ρεπορτάζ” άρχισαν να γνωρίζουν επιτυχία και -το σπουδαιότερο- να λαμβάνουμε θετικά μηνύματα από τους εγγεγραμμένους φοιτητές.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι ποτέ δεν φοβήθηκα ότι δεν θα έχουν επιτυχία τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα. Ακόμα και την πρώτη μέρα που ξεκινήσαμε δειλά. Γιατί ήμουν σίγουρη ότι η σκληρή δουλειά που είχαμε κάνει και η υψηλή ποιότητα που είχαμε φροντίσει να έχουν τα συγκεκριμένα προγράμματα θα αναγνωρίζονταν από τους φοιτητές.

Πιστεύω ότι, σε όποιον επαγγελματικό κλάδο κι αν βρίσκεται καποιος, όταν προσφέρει στο κοινό μια ποιοτική δουλειά, πάντα στο τέλος έρχεται η ηθική ανταμοιβή. Μπορεί να αργήσει να αναγνωριστεί το έργο του, μπορεί να συναντήσει δυσκολίες και εμπόδια, αλλά η ποιοτική δουλειά θα αναγνωριστεί στο τέλος και η ικανοποίηση θα είναι, αναμφίβολα, μεγάλη.

Σε προσωπικό επίπεδο, κρατώ πάντα μέσα στην καρδιά μου τη συμβουλή του Καθηγητή Εγκληματολογίας που είναι και ο Ακαδημαϊκός Υπεύθυνος των παραπάνω προγραμμάτων, ότι “ο κόσμος δεν κατακτιέται σε μια μέρα”, όπως μου είχε πει όταν εκπονούσα τη διδακτορική μου διατριβή και είχα άγχος για το πώς θα κυλήσουν τα πράγματα. Για κάθε τι χρειάζεται ψυχική ηρεμία, επιμονή, υπομονή, δύναμη και θέληση.

Αυτό είναι το μήνυμα του σημερινού μου κειμένου και το στέλνω σε όλα τα νέα παιδιά και, κυρίως, τους νέους που ασχολούνται με το χώρο της δημοσιογραφίας. Ότι δεν πρέπει να κάνουν “εκπτώσεις” στη δουλειά τους, στοχεύοντας σε μια γρήγορη “αναγνώριση”, αλλά να εργάζονται με συνέπεια, υπευθυνότητα, να βάζουν τον πήχη ψηλά και να έχουν επιμονή και υπομονή ώστε να κάνουν τα επαγγελματικά τους όνειρα πραγματικότητα.

Με “σημαία” τους την αγάπη για το αντικείμενο της δουλειάς τους και με την πεποίθηση ότι μπορούν να φτάσουν όπου ονειρεύονται, θα καταφέρουν να βρουν το δρόμο τους και καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές. Ο χρόνος πάντα φέρνει καλύτερες επιλογές -επαγγελματικές και προσωπικές- σε όσους έχουν τους ορίζοντές τους ανοιχτούς και τη διάθεση να ξεπεράσουν τον εαυτό τους.

Καλημέρα σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους της σελίδας, με το κεφάλι ψηλά! Έτσι, εύχομαι να πορευόμαστε! Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά