Tag Archives: Πάντειο

Ενδοοικογενειακή βία: Συνεντεύξεις

“Ενδοοικογενειακή βία: Συνεντεύξεις με σύζυγο, κόρη και αδελφό δράστη”

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/endooikogeneiaki-via-synenteyxeis-m/

Το θέμα που παρουσιάσαμε στο postmodern.gr και στη στήλη “Έγκλημα και Μedia” τον Ιούλιο του 2019 από το πολύτιμο υλικό του Ομ. Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνη Μαγγανά και έχω ξεχωρίσει για τη μεγάλη ερευνητική του αξία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επανέρχομαι.

Η σύζυγος του δράστη, η κόρη του και ο αδελφός του παραχώρησαν συνέντευξη σκιαγραφώντας το προφίλ του δράστη, περιγράφοντας τα παιδικά του χρόνια και δίνοντας έμφαση σε κομβικά σημεία που διαμόρφωσαν τον βίαιο χαρακτήρα του. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, στο Τμήμα Κοινωνιολογίας, στο μάθημα του Καθηγητή με τίτλο «Εγκληματολογική Θεωρία ΙΙ», με διδάσκοντα τον Καθηγητή Α.Μαγγανά, το έτος 2013. Συνεντευκτές ήταν οι: Ζαφείρης Χριστόφορος-Δημήτριος και Τσάλη Χριστίνα, οι οποίοι πραγματικά έκαναν σπουδαία ερευνητική δουλειά και μάλιστα πολύ επίπονη, λόγω των ιδιαιτέρων δυσκολιών του θέματος.

Mεγαλή έμφαση κατά την επεξεργασία των συνεντεύξεων έδωσα στα ώριμα λόγια της ανήλικης κόρης που πίεσε τη μητέρα να μη μένει αμέτοχος θεατής, αλλά να αναλάβει την ευθύνη της απέναντι στα παιδιά της και να τα απομακρύνει από το περιβάλλον της βίας -της βαναυσότητας στα κορμιά και την ψυχή τους.

Συνεχίζουμε και το επόμενο χρονικό διάστημα με νέο υλικό και συνεντεύξεις.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

30/4/2018

30/4/2018: μία πολύ σημαντική στιγμή στην ερευνητική μου πορεία. Βαθιά συγκινητική. Η πρόταση και η έναρξη της συνεργασίας με τον Ομ.Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνη Μαγγανά, με στόχο την προβολή, παρουσίαση και βαθύτερη ανάλυση ζητημάτων υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος στα ΜΜΕ.

Ο Καθηγητής, ακριβώς πριν από ένα έτος, μου έκανε την πολύ μεγάλη τιμή να μου εμπιστευθεί το πολύτιμο εγκληματολογικό του υλικό, δημοσιευμένο και αδημοσίευτο, προκειμένου να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό όλοι οι φοιτητές εγκληματολογίας, κοινωνιολογίας, νομικής, δημοσιογραφίας, καθώς επίσης οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ και γενικότερα το ευρύ κοινό – όλοι οι συμπολίτες μας, ώστε να ενημερωθούν, με εγκυρότητα και επιστημονική τεκμηρίωση, για τα φλέγοντα εγκληματολογικά ζητήματα που λαμβάνουν καίριες κοινωνικές διαστάσεις.

Μία πολύ σπουδαία κοινωνική προσφορά του Καθηγητή, ένα έργο ζωής, στο οποίο το ευρύ κοινό έχει πλέον πρόσβαση τόσο μέσω της αρθρογραφίας μου όσο και μέσω των πολύ σημαντικών δράσεων του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.) που με πολύ μεγάλο σεβασμό στο έργο του Καθηγητή και μεγάλη αγάπη στο πρόσωπό του παρουσιάζουν το υλικό του, τόσο μέσα από τα “Εγκληματολογικά Αρχεία” όσο και μέσα από άλλες εγκληματολογικές δράσεις, μαθήματα και παρουσιάσεις μας.

Έρευνες, δημοσιευμένα άρθρα του Καθηγητή, εργασίες των φοιτητών του, μελέτες περιπτώσης/case studies, αποσπάσματα από βιβλία του, βιοαφηγήσεις φυλακισμένων αλλά και αποφυλακισμένων, συνέντευξεις με θύματα εγκληματικών ενεργειών, εγκληματολογικοί προβληματισμοί του Καθηγητή κ.ά, αποτελούν το αντικείμενο εξέτασης και διερεύνησής μας, προσφέροντάς μας την πολύτιμη ευκαιρία να εμβαθύνουμε σε καίριες πτυχές όλων αυτών των θεμάτων και δίνοντάς μας ταυτόχρονα το έναυσμα για βαθύτερη σκέψη και περαιτέρω προβληματισμό.

Ένα χρόνο μετά συνεχίζουμε με δύναμη ψυχής και δημιουργικό πάθος το έργο μας, επιχειρώντας να αναδείξουμε την ουσία των εγκληματολογικών ζητημάτων και -το σημαντικότερο που αποτελεί κύριο στόχο του Καθηγητή- να περάσουμε πολύτιμα κοινωνικά μηνύματα, με στόχο την πρόληψη της εγκληματικότητας και της νεανικής παραβατικότητας, στοιχείο στο οποίο πρέπει να δώσουμε πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα στο πλαίσιο μίας κοινωνίας που υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς και το έγκλημα, διεθνώς, λαμβάνει πιο σκληρές διαστάσεις.

Ευχαριστώ από καρδιάς τον σπουδαίο επιστήμονα και υπέροχο Άνθρωπο, Καθηγητή Αντώνη Μαγγανά, για τις αξίες ζωής που με διδάσκει καθημερινά και για το πολύτιμο “δώρο” να διδαχτούμε, ως κοινωνία και ως ενεργά μέλη της, από το έργο του!

Με αυτά τα λόγια στο Facebook, πριν από έναν χρόνο (30/4/2018), είχα προσπαθήσει να αποτυπώσω το συναίσθημά μου μετά το μήνυμα που δέχτηκα από τον Καθηγητή και θα κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου.

“Η πιο τιμητική πρόταση στη ζωή μου μέχρι σήμερα…ένα πολύτιμο «δώρο». Ελπίζω να φανώ αντάξια αυτής της μεγάλης τιμής και ευθύνης και να συμβάλλω σε ένα σπουδαίο έργο για την επιστημονική μας κοινότητα….Αφού «ηρεμήσει» η καρδιά μου, θα ξεκινήσω δουλειά!”

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το φαινόμενο της παιδεραστίας στην Ελλάδα και η σημασία της πρόληψης

Η Κοινωνιολόγος-Εγκληματολόγος Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Παυλίνα Μωραΐτη, στην έρευνά της, με τίτλο «Το φαινόμενο της παιδεραστίας στην Ελλάδα. Οι περιπτώσεις των καταστημάτων κράτησης Τρίπολης και Γρεβενών» που έλαβε χώρα στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Εγκληματολογία» του Παντείου Πανεπιστημίου υπό την επίβλεψη του Ομότιμου Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ.Αντώνη Μαγγανά, προχωρά σε σημαντικές διαπιστώσεις και καταθέτει σημαντικές προτάσεις, τονίζοντας την έννοια της “πρόληψης” στο πλαίσιο της αντεγκληματικής πολιτικής.

Κρίνω αναγκαίο να δώσουμε βαρύτητα στο δεύτερο συμπέρασμα της έρευνάς της, η οποία παρουσιάζεται στο postmodern (και μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://www.postmodern.gr/paiderastia-stin-ellada-oi-periptoseis-ton-katastimaton-kratisis-tripolis-kai-grevenon/), σύμφωνα με το οποίο “οι δράστες στις περισσότερες περιπτώσεις, πριν από τη διάπραξη του εγκλήματος, βρίσκονταν στον οικείο χώρο του παιδιού – θύματος, είτε με συγγενική μορφή, είτε με συμβουλευτική μορφή (δάσκαλος, προπονητής κ.ά.), είτε απλώς με τη μορφή ενός οικογενειακού φίλου. Επομένως το παιδί-θύμα, στις περιπτώσεις που διερευνήθηκαν, δεν ήταν ποτέ εντελώς άγνωστο για τον δράστη και ο ίδιος κατάφερνε να το προσεγγίσει ευκολότερα, καθώς βρισκόταν κοντά του, σε έναν οικείο μάλιστα χώρο του. Όταν ο δράστης θεωρούσε πως οι ευκαιρίες διάπραξης του εγκλήματος ήταν κατάλληλες, τότε προέβαινε στις εγκληματικές του ενέργειες”.

Εφόσον οι δράστες βρίσκονται στον οικείο χώρου του παιδιού-θύματος και τους συνδέει κάποια σχέση, αυτό σημαίνει ότι έχουμε τη δυνατότητα παρέμβασης και πρόληψης του εγκλήματος. Αυτό, επομένως, που πρέπει να περάσει ως ηχηρό μήνυμα και από τα ΜΜΕ είναι ότι οι γονείς οφείλουμε να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί όσον αφορά τα άτομα στα οποία εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας και κυρίως να είμαστε ουσιαστικά δίπλα στα παιδιά, προκειμένου να αντιληφθούμε έγκαιρα τους προβληματισμούς τους ή οποιανδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά τους.

Περιμένω τα δικά σας σχόλια και μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Συνεργάτες στο έγκλημα (Partners in Crime): Το προφίλ όσων εγκληματούν ως δίδυμα ή ομάδες

Στο πλαίσιο των σεμιναριακών μας μαθημάτων στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2017), με κεντρικό θέμα την απεικόνιση του εγκλήματος και του εγκληματικού φαινομένου στα media, η εκπαιδευόμενή μας, Αναστασία Πολίτη, Ψυχολόγος, απόφοιτη Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, εξέφρασε την επιθυμία να εμβαθύνει στο θέμα μέσω μιας ενδιαφέρουσας εργασίας που ετοίμασε στο μάθημά μας για τη νεανική παραβατικότητα και γυναικεία εγκληματικότητα, την οποία σας παρουσιάζω σήμερα στο pm μέσα από τη στήλη μου «Έγκλημα και Μedia».

Ο τίτλος της μελέτης είναι Partners in crime και αναλύει το πολυσύνθετο ζήτημα της συνεργασίας σε εγκληματικές ενέργειες μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων. Ανάλογες υποθέσεις εγκληματολογικού ενδιαφέροντος βλέπουν συχνά το φως της δημοσιότητας τόσο στη χώρα μας, όσο και στα διεθνή media, ενώ μας απασχολεί ερευνητικά το γεγονός ότι η συνεργασία στο έγκλημα πολλές φορές αφορά ανήλικα άτομα.

Ευχαριστώ θερμά την Αναστασία Πολίτη που, μέσα από τη μελέτη της, αναδεικνύει σημαντικές πτυχές του θέματος και της εύχομαι πάντα επιτυχίες.

Μπορείτε να διαβάσετε την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μελέτη της εδώ http://www.postmodern.gr/synergates-sto-egklima-partners-in-crime-to-profil-oson-egklimatoun-os-didyma-i-omades/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Νέοι και Media

Υποδεχτήκαμε με χαμόγελο το 2018 στο postmodern.gr (το “σπίτι της αρθρογραφίας μου”), δίνοντας τον λόγο στην 20χρονη φοιτήτρια Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Ευτυχία Οικονομίδου. Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο και τη συνέντευξη με την Ευτυχία εδώ http://www.postmodern.gr/ypodechomaste-to-2018-me-to-chamogelo-enos-neou-anthropou/

Η Ευτυχία μας μίλησε για τη φοιτητική της ζωή, καθώς και για τους προβληματισμούς, τις αγωνίες αλλά και τα όνειρα που μοιράζεται με τους συνομηλίκους της. Η Ευτυχία κατέθεσε, επίσης, τις σκέψεις της για το μέλλον των σύγχρονων νέων σε μια δύσκολη εποχή, στη διάρκεια της οποίας οι νέοι δίνουν τον δικό τους αγώνα για να κατακτήσουν τα όνειρά τους.

Είναι βέβαιο ότι το 2018 θα δώσουμε το βήμα σε νέους ανθρώπους -φοιτητές, μεταπτυχιακούς, διδάκτορες- που μέσα από τις έρευνες και τις μελέτες τους, αλλά και την συμβολή τους στα επιστημονικά δρώμενα, έχουν να μας παρουσιάσουν σημαντικό έργο και να καταθέσουν προτάσεις, στις οποίες αξίζει να δώσουμε προσοχή.

Στηρίζοντας, όπως πάντα, το έργο των φοιτητών υποδέχτηκα με μεγάλη χαρά, χθες, φοιτήτριες του αγαπημένου μου Τμήματος της Επικοινωνίας & ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, στις οποίες παραχώρησα συνέντευξη με θέμα τον τρόπο απεικόνισης του εγκλήματος και του εγκληματικού φαινομένου στα media, στο πλαίσιο μιας πολύ ενδιαφέρουσας εργασίας-ντοκιμαντέρ που ετοιμάζουν για τη Σχολή τους.

Είναι, πιστεύω, σημαντικό να ξεκινάμε δημιουργικά τη χρονιά μας δίνοντας χώρο και χρόνο στη νεολαία μας να εκφράσει τις απόψεις της σε καίρια θέματα που την αφορούν, όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και η επαγγελματική αποκατάσταση.

Γι’ αυτό και μέσα από τη σελίδα θέλω να τονίσω ότι με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένω και τις δικές σας σκέψεις και προτάσεις στο mail μου: kardaraa@gmail.com ώστε να προβάλλουμε αξιόλογες εργασίες/έρευνες/μελέτες και ταυτόχρονα να καταλάβουμε καλύτερα πώς αισθάνονται και πώς σκέπτονται οι σύγχρονοι νέοι, οι οποίοι έχουν στόχους και φτιάχνουν το δικό τους πλάνο ζωής σε μια εποχή με πολλές δυσκολίες, στην οποία όμως συνεχίζουμε, ως ενεργοί πολίτες, να έχουμε ιδέες και να προσπαθούμε να τις υλοποιήσουμε.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Διήμερη επετειακή εκδήλωση εγκληματολογίας Παντείου:ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ (πεπραγμένα)

Το δεύτερο μέρος της παρουσίασης αφορά τα πεπραγμένα της επετειακής εκδήλωσης εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπενθυμίζω ότι στο πρώτο μέρος κάνω αναφορά στη διήμερη έκθεση πόστερ των άριστων διπλωματικών εργασιών των φοιτητών του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και ειδική μνεία σε κάποιες από τις πολύ αξιόλογες ερευνητικές εργασίες των νέων επιστημόνων, καθώς στην εν λόγω εκδήλωση δόθηκε το βήμα στους νέους να προβάλουν με το πρωτότυπο τρόπο των πόστερ τη δουλειά τους.

Η έναρξη της εκδήλωσης έλαβε χώρα τη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013, με τους χαιρετισμούς των Πρυτανικών αρχών και με συζήτηση σχετικά με τις μεταπτυχιακές σπουδές εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε η τελετή αναγόρευσης του κ. Martin Killias, Ομότιμου Καθηγητή των Πανεπιστημίων της Λωζάννης και της Ζυρίχης, σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Κοινωνιολογίας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και Ψυχολογίας, στην αίθουσα τελετών “Αριστοτέλης”. Η παρουσίαση και αναγόρευση του τιμώμενου κ. Martin Killias έγιναν από την Διευθύντρια του Τομέα Εγκληματολογίας, Καθηγήτρια κ. Χριστίνα Μ. Ζαραφωνίτου, η οποία ήταν η “ψυχή” της άρτιας αυτής διοργάνωσης.

Την επόμενη μέρα, Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013, παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον τα δύο στρογγυλά τραπέζια που πραγματοποιήθηκαν. Ένα πολύ σημαντικό σημείο που αξίζει να υπογραμμίσω είναι το ότι δόθηκε ο λόγος και πάλι στους νέους επιστήμονες, καθώς μετά τις ομιλίες ακολούθησε γόνιμος διάλογος μεταξύ ομιλητών και κοινού.

Το αντικείμενο του πρώτου στρογγυλού τραπεζιού ήταν “εκπαιδευτικές μέθοδοι και εργαλεία σε μεταπτυχιακό επίπεδο, ανταλλαγή απόψεων μεταξύ διδασκόντων σε συναφή μεταπτυχιακά προγράμματα”. Τη συζήτηση συντόνισε η Καθηγήτρια Χριστίνα Ζαραφωνίτου, Διευθύντρια του Τομέα Εγκληματολογίας και του ΠΜΣ “Η σύγχρονη εγκληματικότητα και η αντιμετώπισή της” στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εισηγητές ήταν οι: Ομότιμη Καθηγήτρια Καλλιόπη Δ. Σπινέλλη, ο Καθηγητής Βασίλης Καρύδης, Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αγγελική Πιτσελά, Νομική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Επίκουρη Καθηγήτρια Μαρία Κρανιδιώτη, Νομική Σχολή Πανεπιστήμιο Αθηνών, Επίκουρη Καθηγήτρια Τόνια Τζαννετάκη, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών και Δρ. Ιωάννα Τσίγκανου, Διευθύντρια ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Ακολούθησε συζήτηση με παρεμβάσεις.

Το δεύτερο στρογγυλό τραπέζι είχε ως αντικείμενο “Θεματικές ενότητες μεταπτυχιακών μαθημάτων, ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας/προτάσεις/προοπτικές”. Τη συζήτηση συντόνισε ο Καθηγητής Νέστωρ Κουράκης, Διευθυντής του Εργαστηρίου Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εισηγητές ήταν οι: Αναπληρωτής Καθηγητής Γιώργος Νικολόπουλος, Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του ΠΜΣ εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Γρηγόρης Λάζος, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Επίκουρη Καθηγήτρια Βίκυ Βλάχου, Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επίκουρος Καθηγητής Κώστας Κοσμάτος, Νομική Σχολή, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Ακολούθησε συζήτηση με παρεμβάσεις και με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η επετειακή εκδήλωση.

Οι ομιλίες είχαν μεγάλο ενδιαφέρον και κρίνω πολύ σημαντική και γόνιμη την ανταλλαγή απόψεων, εμπειριών, αλλά και προτάσεων, ανάμεσα σε διδάσκοντες μεταπτυχιακών προγραμμάτων εγκληματολογίας της Αθήνας και της περιφέρειας.

Η εγκληματολογία εξελίσσεται πολύ δυναμικά και ο ρόλος της στο πλαίσιο της ελληνικής κοινωνίας που βιώνει μία σοβαρότατη οικονομική και κοινωνική κρίση είναι εξέχουσας σημασίας. Για αυτόν ακριβώς το λόγο πρέπει και οι μελλοντικοί εγκληματολόγοι να έχουν ένα υψηλό επίπεδο γνώσης, άρτια θεωρητική κάταρτιση αλλά και πλούσια ερευνητική εμπειρία, με δύο λόγια ισχυρά εφόδια, ώστε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της σύγχρονης εγκληματολογίας και να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις σε φλέγοντα ζητήματα που αφορούν το εγκληματικό φαινόμενο. Προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι αξιόλογοι διδάσκοντες που έλαβαν μέρος στην επετειακή εκδήλωση, οι οποίοι μας παρουσίασαν τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούν τον κύκλο των μαθημάτων τους σε μεταπτυχιακό επίπεδο, κατέθεσαν τις πολύτιμες εμπειρίες τους, ταυτόχρονα έθεσαν καίριους προβληματισμούς και προχώρησαν σε δημιουργικές προτάσεις.

Τα βασικά ερωτήματά τους και τα κύρια πορίσματα που προέκυψαν θα μπορούσαν να συνοψιστούν στα ακόλουθα σημεία:

Τρόπος επιλογής και αξιολόγησης των φοιτητών που εισάγονται σε μεταπτυχιακά προγρόμματα σπουδών εγκληματολογίας. Ιδιαίτερη συζήτηση έγινε μάλιστα για τη σχέση εγκληματολογίας-νομικής και για το εάν πρέπει οι φοιτητές εγκληματολογίας να προέρχονται μόνον από Νομικές Σχολές. Αυτό που κυρίως υπογραμμίστηκε είναι ότι σαφέστατα η σχέση εγκληματολογίας-νομικής είναι και οφείλει να είναι πολύ στενή, αλλά και φοιτητές άλλων Σχολών μπορούν να ασχοληθούν με την εγκληματολογία, αρκεί να έχουν το στοιχειώδες αλλά απολύτως αναγκαίο επίπεδο νομικών γνώσεων και, αναμφίβολα, τη διάθεση να δουλέψουν πολύ σκληρά. Άλλωστε, η επιστήμη της εγκληματολογίας είναι πολύ σοβαρή και το άτομο που θα επιλέξει να ασκήσει το επάγγελμα του εγκληματολόγου οφείλει να γνωρίζει το γιατί θέλει να το ασκήσει. Δηλαδή, να έχει θέσει τα ορθά κριτήρια, ώστε να μπορέσει να συμβάλλει σε αυτή την επιστήμη και ασφαλώς να προσφέρει έργο στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, καθώς εγκληματολογία-κοινωνία είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους.

Διεπιστημονικότητα ή και αμιγής χαρακτήρας της εγκληματολογίας, ήταν ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν. Τονίσθηκε ότι η εγκληματολογία έχει, αναμφίβολα, την δική της “ιδιαίτερη” φύση, αλλά πρέπει πάντα να λειτουργεί συμπληρωματικά με άλλες επιστήμες, όπως τη νομική, την ψυχολογία, τη βιολογία αλλά και, κατά την σημερινή εποχή της κρίσης, με άλλες επιστήμες όπως για παράδειγμα τις πολιτικές επιστήμες. Ας μην ξεχνάμε ότι, ειδικά σε περιόδους κρίσης, η εγκληματικότητα αποκτά διαφορετικές -πιο επικίνδυνες- μορφές και διαστάσεις.

Παράλληλα μεθοδολογικά εργαλεία. Π.χ. να ανατίθενται μόνο εργασίες στο πλαίσιο του μεταπτυχικού προγράμματος ή να υφίσταται ένας συνδυασμός μεθόδων, όπως εξετάσεις και εργασίες, ή τέλος μόνον εξετάσεις. Αν και ακούστηκε και η άποψη ότι ίσως δεν είναι έτοιμα τα παιδιά να προχωρήσουν στη συγγραφή μιας επιστημονικής εργασίας, η πλειοψηφία των ομιλητών τόνισε την αναγκαιότητα και τη σπουδαιότητα της συγγραφής εργασιών. Κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη, καθώς οι εργασίες δίνουν τη δυνατότητα στο φοιτητή να δημιουργήσει, να προβληματιστεί, να ασκήσει την κριτική του σκέψη και να εμβαθύνει στο εγκληματικό φαινόμενο.

Ένα ζήτημα που συζητήθηκε διεξοδικά ήταν η βιβλιογραφία. Επισημάνθηκε ότι, όπως και στα μεγάλα Πανεπιστήμια του εξωτερικού,έτσι και στην Ελλάδα, είναι απαράδεκτο να γίνεται χρήση μόνο ενός βιβλίου, συνήθως του διδάσκοντα, αλλά ο φοιτητής πρέπει να αναζητά πλήθος πηγών στις βιβλιοθήκες. Συμφωνώ απόλυτα. Δεν νοείται μεταπτυχιακός φοιτητής να μη διευρύνει τους γνωστικούς του ορίζοντες, με την αναζήτηση πλούσιας βιβλιογραφίας αλλά να αρκείται σε ένα μόνο βιβλίο που, συνήθως, φέρει τον βαρύγδουπο τίτλο, όπως χιουμοριστικά σημειώθηκε, “εγχειρίδιον”.

Ένα ακόμα θέμα που αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης είναι η ανάγκη όλοι οι μεταπτυχιακοί φοιτητές εγκληματολογίας να μπορούν να σκέπτονται με τρόπο κριτικό, να προβληματίζονται έντονα και να καταρρίπτουν αυθεντίες, προβαίνοντας σε ολοκληρωμένες προτάσεις, εφόσον βέβαια έχει προηγηθεί εις βάθος μελέτη, αναζήτηση και σκληρή δουλειά.

Υπογραμμίστηκε, επίσης, η ανάγκη προώθησης των νέων τεχνολογιών. Δυστυχώς, τα ελληνικά πανεπιστήμια υστερούν σε αυτό το κομμάτι, λόγω έλλειψης υλικοτεχνικής υποδομής. Αναφέρθηκε ότι η βασική έρευνα σπανίζει, καθώς δεν χρηματοδοτείται. Οι μεγάλες έρευνες διεξάγονται μόνο με κοινοτικούς πόρους.

Ασφαλώς, η ανάγκη λήψης πρωτοβουλιών εκ μέρους των μεταπτυχιακών φοιτητών κρίθηκε επιβεβλημένη. Εδώ τέθηκε ένα θέμα, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των μεταπτυχιακών είναι εργαζόμενοι ή/και με οικογένειες, οπότε δεν μπορούν πολλές φορές να αφιερώσουν το χρόνο που χρειάζεται και να δώσουν το κάτι παραπάνω στις σπουδές τους. Καταθέτοντας την προσωπική μου εμπειρία από το ΜΠΣ στο Τμήμα ΕΜΜΕ, θα έλεγα ότι σαφώς πρέπει από τη μία να υπάρχει πρόβλεψη για τους εργαζόμενους φοιτητές ώστε να μην κάνουν απλή διεκπεραίωση των σπουδών, γιατί οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν είναι αγγαρεία, ούτε υποχρέωση, είναι και θα έπρεπε να είναι επιλογή. Από την άλλη δεν πρέπει να γίνονται αδικίες εις βάρος των μη εργαζόμενων φοιτητών που έχουν αφοσιωθεί αποκλειστικά στις σπουδές τους. Πιστεύω, βέβαια, ότι ειδικά οι Έλληνες διδάσκοντες έχουν μία ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι σε όλους τους φοιτητές.

Μία δημιουργική πρόταση είναι να αξιοποιηθούν ακόμα περισσότερο, και μέσω νόμου, οι υποψήφιοι διδάκτορες και διδακτορικοί φοιτητές, διότι ο φοιτητής που εκπονεί το διδακτορικό του πρέπει να έχει άμεση σχέση και επαφή με το Πανεπιστήμιο, ως αναπόσπαστο κομμάτι του και όχι να αντιμετωπίζεται σαν “ξένο σώμα”.

Αυτό που ακόμα τονίσθηκε, κατά τις ομιλίες, είναι η ανάγκη μίας ολοκληρωμένης και συνθετικής προσέγγισης από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του εγκληματικού φαινομένου, η οποία θα στηρίζεται σε θεωρητική προσέγγιση, σε εμπειρική διερεύνηση, ερευνητική προσέγγιση. Μόνο η θεωρία δεν φτάνει. Χρειάζεται και η έρευνα. Από την άλλη η έρευνα δεν μπορεί να διεξαχθεί χωρίς γερές βάσεις και ισχυρά εφόδια που θα προκύψουν με συνεχή μελέτη, αναζήτηση, διερεύνηση.

Τέλος, αξίζει να υπογραμμίσω το σημείο στο οποίο δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση και αφορά το σημαίνοντα ρόλο των συνεργασιών των ελληνικών Πανεπιστημίων, τόσο μεταξύ τους, όσο και με ξένα Πανεπιστήμια, αναφορικά με τον τρόπο προσέγγισης του εγκληματικού φαινομένου στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών εγκληματολογίας, καθώς επίσης επισημάνθηκε ο εξέχων ρόλος των ανταλλαγών απόψεων, εμπειριών και κατάθεσης καινοτόμων προτάσεων.

Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι ο ρόλος της εγκληματολογίας σήμερα είναι πολύ σοβαρός. Γι’ αυτό, τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών εγκληματολογίας στην Ελλάδα έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Οι νέοι επιστήμονες οφείλουν να οπλιστούν με τα κατάλληλα εφόδια, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ακόμα πιο κρίσιμες προσκλήσεις του μέλλοντος. Κατά την προσωπική μου άποψη, θα ήταν σκόπιμο και στην Ελλάδα, όπως και στο εξωτερικό, να υπάρξει μία αμιγής Σχολή Εγκληματολογίας. Οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς πρέπει να αντιληφθούν τη σπουδαιότητα της εγκληματολογίας σε μία Ελλάδα που ταλανίζεται από σοβαρότατα προβλήματα που οδηγούν σε αύξηση των φαινομένων βίας και εγκληματικότητας και κυρίως σε πιο επικίνδυνες εκφάνσεις του εγκληματικού φαινομένου.

ZARAFONITOU1

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά