Tag Archives: Καλή Σαρακοστή

Επιστροφή στην πραγματικότητα!

Οι μάσκες έπεσαν! Back to reality!

Όμορφα να ξεκινά η καθημερινότητα από…Τρίτη! Ήταν ένα γεμάτο τριήμερο με παιδικά αποκριάτικα πάρτι, με “μαγειροκαταστάσεις” (family master chef, χαχα) και νόστιμες λιχουδιές, αλλά και με την άφιξη από την Αγγλία ενός πολύ δικού μου ανθρώπου, της κολλητής μου Αίγλης που ήρθε με τα παιδιά της για να περάσει λίγες ημέρες στην Ελλάδα. Η φιλία είναι αξία ανεκτίμητη και κυρίως οι φίλοι ζωής και καρδιάς, όπως η Αίγλη και ο Χρήστος, φίλοι των φοιτητικών-νεανικών χρόνων, με τους οποίους έχουμε μοιραστεί δυνατές στιγμές, στιγμές που θα μας ενώνουν για πάντα, είναι πολύτιμοι. Τους ευχαριστώ, λοιπόν, από καρδιάς που είναι ουσιαστικά δίπλα μας κι ας μας χωρίζει η απόσταση.

Το υπόλοιπο της δικής μου εβδομάδας έχει πολύ γράψιμο για το νέο μου βιβλίο (διορθώσεις/προσθήκες), αρθρογραφία και εντατική προετοιμασία των μαθημάτων αλλά και πολλές πολλές αγκαλιές από τα ζουζούνια μου, να μου δίνουν δύναμη να συνεχίζω!!

Εύχομαι σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους Καλή Σαρακοστή και βέβαια καλό υπόλοιπο εβδομάδας! Με υγεία, χαρά και πάντα με αγαπημένους ανθρώπους στη ζωή μας!!

Οι χειροποίητες μάσκες μας

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Καλή Σαρακοστή!

Καλή Σαρακοστή, φίλοι κι αναγνώστες της σελίδας!

Βροχερή σήμερα η Καθαρά Δευτέρα και οι χαρταετοί δεν πέταξαν στον ουρανό…δεν πτοούμασε, όμως. Αγαπάμε το έθιμο κι έστω και με μια εβδομάδα καθυστέρηση εμείς, τουλάχιστον, έχουμε αποφασίσει ότι θα πετάξουμε το χαρταετό μας. Άλλώστε, τα τελευταία χρόνια πάντα πετάμε χαρταετό, έστω και λίγες ημέρες αργότερα, όταν ο καιρός μας κάνει τα “ναζάκια” του. Τουλάχιστον, γευτήκαμε τα νόστιμα σαρακοστιανά, να είναι καλά η μαμά κι η πεθερά που μας έφτιαξαν λαχταριστά εδέσματα!

Το τριήμερο, με βρροχή και μια πολύ άσχημη πραγματικότητα με τους συνανθρώπους μας που υποφέρουν, πέρασε μουντά, θα έλεγα. Δεν μπορούμε, ούτε αυτές τις μέρες, να μείνουμε αδιάφοροι μπροστά σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Ελπίζω να πέρασαν καλά, τουλάχιστον, όσοι “δραπέτευσαν” από την πόλη με καρναβαλική διάθεση, μεταμφιέστηκαν, χόρεψαν και ξεφάντωσαν…

Η αλήθεια είναι ότι παλαιότερα ανυπομονούσα για τις Απόκριες, το χορό, τη μουσική, τα γέλια και τις ευφάνταστες μεταμφιέσεις. Τελευταία φορά που οργάνωσα ένα μεγάλο αποκριάτικο πάρτι, θυμάμαι, ήταν οκτώ χρόνια πριν, όπου ολοκλήρωνα τη διδακτορική μου διατριβή στις φυλακές και είχα ντυθεί κι εγώ έγκλειστη των φυλακών…

Ωραίες αναμνήσεις! Τελικά, μου φαίνεται, χρειάζονται και τα μασκαρέματα, ώστε να ξεφύγουμε λίγο από τα απίστευτα που βιώνουμε…
Ποιος ξέρει; Ίσως του χρόνου. Προς το παρόν, σας φιλώ και σας εύχομαι μια καλή επιστροφή στην καθημερινότητα!

Η κυρά Σαρακοστή σας χαιρετά…

20160314_114422

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά