Tag Archives: ευχές

Το πάρτι γενεθλίων και ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους αγαπημένους φίλους!!

Μαντινάδες, ποιήματα, τραγούδια, υπέροχες ευχές και γλυκιές σκέψεις πλημμύρισαν σήμερα τον διαδικτυακό μου τοίχο, αλλά κυρίως την καρδιά μου!! Με τα ομορφα λόγια και τις τρυφερές ευχές σας κάνατε τη δική μου ξεχωριστή μέρα γενεθλίων ακόμα πιο ξεχωριστή, της δώσατε ένα πολύ όμορφο χρώμα!!

Ευχαριστώ τους φίλους καρδιάς που είναι πάντα δίπλα μου, για να μοιραστούμε στιγμές, με ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα, μια αγκαλιά!! Ευχαριστώ κι όλους εκείνους τους διαδικτυακούς φίλους που στη σύγχρονη εποχή της τεχνολογίας εχουν κι αυτοί μια θέση στην καθημερινότητά μας, καθώς η τεχνολογία μας δίνει τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε σκέψεις, απόψεις, ιδέες!!

Είναι μια πολύ ξεχωριστή μορφή επικοινωνίας που βρίσκω συναρπαστική, παρά τις ιδιαιτερότητές της. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να επικοινωνείς με διαφορετικούς ανθρώπους, από διαφορετικά μέρη, με διαφορετικές κοσμοθεωρίες και είναι εντυπωσιακό ότι σε σημαντικές στιγμές της ζωής σου αυτοί οι ανθρωποί θα μοιραστούν, με τον δικό τους τρόπο, τη χαρά και τη λύπη σου. Θα σου στείλουν μια ευχή, θα σου γράψουν μια σκέψη.

Ενα μεγάλο “ευχαριστώ” λοιπόν σε όλους τους αγαπημένους φίλους! Κρατώ όλες τις ευχές σας φωλιασμένες στην καρδιά σαν φυλαχτό και σας εύχομαι με τη σειρά μου να ζήσετε το όνειρό σας!!

Η δική μου σημερινή μέρα ξεκίνησε από πολύ πρωί, γιατί τα παιδιά μου βιάζονταν να ξεκινήσει το παρτι γενεθλίων!! Μου είχαν κάνει ζωγραφιές, κατασκευές, ενώ με έκπληξη ανακάλυψα ότι ο μικρός μου γράφει και στ’ αγγλικά!! Κάνανε καλή δουλειά στο Νηπιαγωγείο!! Είχαμε βέβαια και επίτιμο καλεσμένο στο πάρτι μας τον “δινόσαβρο” (!!) τον καλό όμως, όπως διευκρίνιζε στη ζωγραφιά!!

Τα δε μπαλόνια είχαν…μπερδευτεί και αντί για “happy birthday”, έλεγαν just married! Δεν πειράζει, καλή καρδιά!! Ήταν άλλωστε η πρώτη φορά μετά από χρόνια που δεν οργάνωσα πάρτι σπίτι με τους φίλους μας, λόγω της κούρασης των τελευταίων (πολλών) μηνών, αλλά για πρώτη φορά τα άφησα όλα “φλου” (πολύ σπάνιο για έναν άνθρωπο που λειτουργεί με οργανόγραμμα και “κουτάκια”, όπως εγώ) και μπορώ να πω ότι…τελικά ήταν ωραία!!

Οπότε, ναι, αξίζει να αφήνουμε κάποιες φορές τα πράγματα έξω από κουτάκια και αυστηρά προγράμματα και να παρασυρόμαστε στη μαγεία των απροόπτων στιγμών!! Το αυτοσχέδιο πάρτι κατέληξε σε χαλαρό δείπνο, με burgers και κρασί! Στο ενδιάμεσο απάντησα σε 400 plus μηνύματα ( κάποια στιγμή ζαλίστηκα…!!) γιατί έχω και το “κόλλημα” να απαντώ σε κάθε μήνυμα ξεχωριστά (!!), αλλά ξέκλεψα και λίγο χρόνο μόνο για μένα και μου αγόρασα ένα μικρό δωράκι!! Ενώ στο εμπορικό με ψέκασαν με το “άρωμα της ευτυχίας”, όπως μου είπε χαρακτηριστικά η πωλήτρια και γέμισα…ευτυχία παντού!! Το άρωμα ήταν τόσο έντονο που η ευτυχία δεν φεύγει από πάνω μου, τουλάχιστον γι’ απόψε!!

Ασφαλώς, η πιο ωραία στιγμή της ημέρας ήταν η…τούρτα, ειδική παραγγελία των παιδιών μου, του Φώτη και της Άννυς, για να μου δείξουν πόσο με αγαπάνε!! Μέχρι να μου την φέρουν, βέβαια, είχαν φάει τα ζαχαρωτά, αλλά μετά από τόσα ωραία πράγματα που είχαν ετοιμάσει για τα γενέθλια μου και οργανώνουν εδώ και μήνες, δικαιούνταν όλα τα ζαχαρωτά!!

Κι ύστερα ήρθε η ώρα να κάνω τη γενέθλια ευχή μου….δεν έχω ιδέα αν θα πραγματοποιηθεί, αλλά αν δεν πιστέψουμε στο όνειρό μας, τι νόημα θα έχει η ζωή!!

Παραμυθένια και ονειρικά, λοιπόν, θα σας αφήσω απόψε!! Στο τέλος μιας όμορφης μέρας…να έχουμε ένα μαγικό βράδυ!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Δεν υπάρχει τέλος

“Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει αρχή. Υπάρχει μόνο ένα ατέλειωτο πάθος για ζωή”.
Φρεντερίκο Φελίνι

Υπέροχα λόγια…Να είναι ατελείωτο το πάθος για τη ζωή -για τη δημιουργία, για τους ανθρώπους που αγαπάμε, για την κάθε καινούργια μέρα που κρύβει μέσα της μια μικρή ελπίδα, για εκείνα τα σκοτάδια που τα φωτίζει το πιο δυνατό φως- και αυτή η δίψα για ζωή να είναι δίχως αρχή και δίχως τέλος -να μας απογειώνει!

Με αυτήν τη τόσο γλυκιά “καλημέρα”, πώς να μην πλημμυρίζει η καρδιά μου ευτυχία…

Πρωινό διαβασματάκι, αρθρογραφία και στη συνέχεια προετοιμασίες για μια υπέροχη βραδιά με μικρούς και μεγάλους φίλους!

Εύχομαι ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο, γεμάτο στιγμές, σε όλους τους αγαπημένους μου φίλους!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Πώς ολοκληρώθηκε και πώς ξεκινάει η εβδομάδα μας

Η περασμένη εβδομάδα, σε επίπεδο αρθρογραφίας, ολοκληρώθηκε με ένα ξεχωριστό θέμα Αρχιτεκτονική και Βιβλίο που κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού στο αγαπημένο μας postmodern.gr και μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/architektoniki-kai-vivlio-i-athina-diavazei/

Αρχιτεκτονική και βιβλίο, όπως είδαμε, έχουν μια στενή μεταξύ τους σχέση και η αρχιτεκτονική, με τα μέσα που διαθέτει και ασφαλώς τους ταλαντούχους αρχιτέκτονες, έχει τη δύναμη να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο “βλέπουμε” το βιβλίο σήμερα.

Σε οικογενειακό επίπεδο, πέρα από κάποιες προσωπικές αγωνίες, η εβδομάδα ολοκληρώθηκε με πολλή αγάπη για τη γιορτή της μητέρας, πολλές καρδιές, αγκαλιές και φιλιά που ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί της Κυριακής. Περιττό να πω ότι ο μικρός με ξύπνησε από τις 7 το πρωί για να γιορτάσουμε τη μέρα!! Η κόρη, πιο cool, εκφράστηκε με τον δικό της, μοναδικό, τρόπο!!


Η καρδούλα του μικρού Φώτη!

Και πολλές καλλιτεχνικές συνθέσεις, γιατί στο σπίτι μας μια αγάπη με την τέχνη και τη δημιουργία την έχουμε, ο καθένας βέβαια στον τομέα του…


Οι δημιουργίες της Άννυς


Η μαμά Αγγελική, μες στην ευτυχία…Τα παιδικά χαμόγελα μας δίνουν απίστευτη δύναμη και θετική ενέργεια

Η εβδομάδα μας ξεκινάει με εντατικές προετοιμασίες για την έναρξη των μαθημάτων μας στη θεματική “Criminal Profiling & Media” μέσω skype αυτή την Πέμπτη, 17/5/2018 και την έναρξη του απογευματινού τμήματος την Παρασκευή, 18/5/2018, 5-8 μ.μ. στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (Σταδίου 33). Εγγραφές ως την Τετάρτη 16/5. Περισσότερες πληροφορίες στο mail μου: kardaraa@gmail.com και στο τηλ. επικοινωνίας του Κέντρου:
690 82 33 371.

Η εκδήλωσή μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: https://www.facebook.com/events/2213299838710373/

Εύχομαι σε όλους τους αγαπημένους φίλους και αναγνώστες καλή εβδομάδα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

6 χρόνια μετά: Μια εξομολόγηση ψυχής

2 Μαΐου 2012, η πιο ηλιόλουστη μέρα του Μάη ξημέρωνε με ένα γλυκό χτυποκάρδι. Η μέρα που βίωσα για δεύτερη φορά το θαύμα της μητρότητας. Η καρδιά πλημμυρισμένη συναισθήματα, συγκίνηση και αγαλλίαση για το μωρό που ήρθε στον κόσμο, μετά από πολλές περιπέτειες, εκείνο το υπέροχο μαγιάτικο πρωινό. Έξι χρόνια έχουν περάσει, αλλά μου φαίνεται σαν χθες που άνοιξα την αγκαλιά για να υποδεχτώ τον πρίγκιπά μου που με έκανε με την πρώτη ματιά να τον ερωτευτώ παντοτινά…


Το αγόρι μου…δυναμικό, έτοιμο να κατακτήσει τη ζωή και τα όνειρά του!! Σε αγαπώ απεριόριστα, γιε μου…!! Εύχομαι να είσαι πάντα γερός, δυνατός και να διεκδικείς με πάθος όσα ονειρεύεσαι και όσα αξίζεις!!

Οι μήνες της κύησης δεν ήταν «παραμύθι», καθώς είχα να αντιμετωπίσω μια υψηλού κινδύνου εγκυμοσύνη-απειλητική για τη ζωή του μωρού μου και τη δική μου. Μια ατελείωτη αγωνία για να φτάσουμε, αισίως, στο τέλος. Ταυτόχρονα ως εργαζόμενη, με επαγγελματικές φιλοδοξίες, δεν είχα τη δυνατότητα να απουσιάζω από την εργασία μου και αυτό σίγουρα είναι ένα πολύ ευαίσθητο και δύσκολα διαχειρίσιμο κομμάτι για κάθε μέλλουσα μητέρα που παλεύει να συνδυάσει μητρότητα με καριέρα στην Ελλάδα. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά, αλλά η αγωνία, οι ενοχές, ο αγώνας της μέλλουσας μητέρας να προστατεύσει τη ζωή που φέρει στα σπλάχνα της, τα καθημερινά διλήμματα σχετικά με το εάν πράττει το σωστό, συνθέτουν το δύσκολο σκηνικό της ζωής της εργαζόμενης μέλλουσας μητέρας που αντιμετωπίζει μια επαπειλούμενη εγκυμοσύνη.

Έξι χρόνια μετά, θέλω να πω (ξανά και ξανά) ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον σπουδαίο γιατρό μου -στον οποίο είχα και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη, γιατί είναι εξαιρετικός επιστήμονας αλλά και υπέροχος άνθρωπος. Βλέπει στα μάτια των ανθρώπων και γι’ αυτό ήξερε πώς να χειριστεί την ψυχοσύνθεση μου εκείνες τις ευαίσθητες στιγμές και να με αφήσει να καταλάβω τόσο όσο μπορούσα να αντέξω, βάσει του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μου, σχετικά με τους κινδύνους της εγκυμοσύνης μου. Πολύτιμη η στήριξη της οικογένειάς μου, που είναι πάντα δίπλα μου! Οφείλω όμως κι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε κάποιους άλλους ανθρώπους που δεν ανήκουν στον κλειστό οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον, μου παρείχαν όμως σημαντική στήριξη. Άνθρωποι που ανήκουν στο επαγγελματικό μου περιβάλλον, άνθρωποι που με εμπιστεύονται ως άνθρωπο και ως επαγγελματία. Παρόλο που έγκαιρα τους ενημέρωσα για ενδεχόμενες επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, οι οποίες μπορεί να είχαν ως αποτέλεσμα να διακόψω τα μαθήματά μου και όλες τις άλλες δραστηριότητες ανά πάσα στιγμή, ήταν ουσιαστικά δίπλα μου, μοιράστηκαν τις αγωνίες μου και με βοήθησαν να αντέξω.

Αυτή η στήριξη μού έδωσε απίστευτη δύναμη για να συνεχίσω και μέχρι σήμερα κρατώ στο μυαλό και την καρδιά τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν στη ζωή μας κάποιοι άνθρωποι που μπορεί να μην είναι οι κολλητοί μας φίλοι, αλλά στην πορεία της ζωής μπορεί να γίνουν ακόμα και «οικογένειά» μας!!

Έξι χρόνια μετά αισθάνομαι πολύ πιο δυνατή, γιατί από αυτήν τη δύσκολη περιπέτεια, συνειδητοποίησα την αξία του να αγωνίζεσαι για τα σπουδαία και πολύτιμα «δώρα» της ζωής! Αυτή θα είναι και η ευχή στον γιο μου για τα γενέθλιά του: «με υγεία και δύναμη, να κατακτήσει όλα όσα ονειρευτεί στη ζωή του»! Όσον αφορά, τέλος, ένα ακόμα μήνυμα για το γιο μου και για όλους μας είναι να προσπαθούμε πάντοτε να κοιτάζουμε προσεκτικά δίπλα μας, στους ανθρώπους που έχουν την αγκαλιά τους πραγματικά ανοιχτή για εμάς. Αυτούς τους ανθρώπους, αξίζει να τους κρατάμε κοντά μας…

Έρωτά μου, σε αγαπώ δίχως όρια και λογική…!! Είσαι για μένα πολύτιμος!!


Το μωρό μου, κάποια καλοκαίρια πριν. Η γλύκα αυτού του φιλιού να μείνει πάντα στο στόμα, εύχομαι!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Καλή Πρωτομαγιά!!

Καλή Πρωτομαγιά!! Γεμάτη χρώματα και αρώματα!! Χαμόγελα και όμορφες στιγμές με όσους αγαπάμε!!

Ευχαριστώ θερμά για τα σχόλια και τις αναδημοσιεύσεις του άρθρου μου στο postmodern με τίτλο «Δημόσιος Λιθοβολισμός»: Ρητορεία του Μίσους και Ελευθερία Λόγου .

Ευχαριστώ ιδιαίτερα το Talk και τη δημοσιογράφο Πελιώ Παπαδιά, με την οποία έχουμε μοιραστεί και τα ίδια πανεπιστημιακά έδρανα.

https://www.talcmag.gr/apopseis/dimosios-lithovolismos/

Το θέμα δεν θα σταματήσει εδώ, γιατί είναι πολύ σοβαρό. Θα συνεχίσω και σε επίπεδο αρθρογραφίας, αλλά και με μια πιο συγκεκριμένη δράση που ετοιμάζω. Αυτά όμως θα τα πούμε αναλυτικά τις επόμενες ημέρες. Σήμερα είναι απεργία και αξίζει να απολαύσουμε την ηλιόλουστη πρώτη μέρα του Μάη!!

Γι’ αυτό θα κλείσω ρομαντικά. Ας αφεθούμε στη μαγεία των χρωμάτων του Μάη…

Θα κλείσω με τους στίχους ενός από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια “El Perdedor”, γιατί για τον έρωτα αξίζει να ρισκάρεις κι ας τα χάσεις όλα…

“Sí, prefiero ser el perdedor
Que te lo ha dado todo
Y no me queda nada más
No me queda más…”

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Καλή Ανάσταση και ανάταση ψυχών!

Η αξία των στιγμών!

Αφήνω για λίγες ήμερες το γράψιμο, τα μαθήματα, και την προετοιμασία των διαλέξεων και επικεντρώνομαι στις στιγμές και τα χρώματα της άνοιξης!!

Όταν επιστρέψουμε από τις πασχαλινές διακοπές, μας περιμένει πολλή αλλά δημιουργική δουλειά! Η έναρξη της επαναληπτικής έρευνας/follow up research για τη γλώσσα της φυλακής, με την δυνατή επιστημονική ομάδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.), εντατικά μαθήματα και διαλέξεις για τα εγκληματολογικά μας ζητήματα σε συσχετισμό με τα ΜΜΕ, καθώς και οι κινήσεις για την έκδοση του πέμπτου βιβλίου που είναι έτοιμο, αφορά ένα θέμα που αγαπώ πάρα πάρα πολύ και ανυπομονώ να εκδοθεί!

Οπότε, η ανάγκη για ξεκούραση και πολύτιμες στιγμές με αγαπημένους ανθρώπους είναι πολύ μεγάλη…

Μέσα από την καρδιά μου θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι μου κάνετε την τιμή να διαβάζετε τα κείμενά μου! Σας στέλνω θετική ενέργεια και σας εύχομαι Καλή Ανάσταση και ανάταση ψυχών! Να περάσουμε όλοι όμορφα και να ζήσουμε ευτυχισμένες στιγμές! Για όσους αυτές οι μέρες είναι δύσκολες, βρίσκονται στο νοσοκομείο, ή κάπου μακριά από την οικογένειά τους και περνούν ζόρικα, θα ήθελα να στείλω την αγάπη μου και να τους πω να αντλήσουν δύναμη από την αστείρευτη δύναμη που έχει η ανθρώπινη ψυχή, να μην το βάλουν κάτω αλλά να συνεχίσουν αναλογιζόμενοι ότι θα έρθουν καλύτερες στιγμές…

Περιμένω, όπως πάντα, με μεγάλο ενδιαφέρον τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Χρόνια πολλά στην παραμυθένια μου Άννυ!

Χρόνια πολλά, Αννούλες!! Χρόνια πολλά στην παραμυθένια μου Άννυ!!

Τριανταφυλλένια μου, να είναι η ζωή σου γεμάτη χρώματα, όνειρα και όμορφα συναισθήματα!!

H πρώτη μας κοινή δημοσίευση στο postmodern.gr που σου αφιερώνω με όλη την αγάπη που έχω μέσα στην καρδιά μου για σένα. Ελπίζω να είναι η αφετήρια για μια λαμπρή καριέρα, όταν μεγαλώσεις! http://www.postmodern.gr/mono-otan-pefto-sikonome-pali-orthios-i-magia-tis-technis/

Σε ευχαριστώ που δίνεις στη ζωή μας ευτυχία και μέσα από τα φωτεινά σου, γεμάτα ευαισθησία και καλοσύνη, μάτια γινόμαστε καλύτεροι και αγαπάμε δυνατότερα!! Είσαι ΥΠΕΡΟΧΗ!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

15 Ιουλίου: η δική μου ξεχωριστή μέρα-ο συμβολισμός των γενεθλίων

15 Ιουλίου είναι η δική μου ξεχωριστή μέρα!! Η μέρα των γενεθλίων μου και ευχαριστώ όλους τους φίλους που έκαναν αυτήν τη μέρα μοναδική!!

Κρατώ μέσα στην καρδιά μου τις γλυκιές ευχές σας και με τη σειρά μου σας εύχομαι στιγμές παραμυθένιες!!

Πάντοτε τα γενέθλια κρύβουν έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: ένας χρόνος ακόμα στην πλάτη μας, γεμάτος όμως στιγμές, εμπειρίες και συναισθήματα.

Τα γενέθλια είναι μια ωραία ευκαιρία να κανουμε σκέψεις που ίσως δεν τολμούσαμε τον υπόλοιπο χρόνο και να σχεδιάζουμε το αύριο με περισσότερη ωριμότητα αλλά και αισιοδοξία.

Τα γενέθλια είναι η στιγμή που αφηνόμαστε στη μαγεία του χρόνου αλλά και του ονείρου….

Για μένα τα γενέθλια είναι υπέροχες αναμνήσεις από το παρελθόν, ξεχωριστές στιγμές του παρόντος και ημέρες που θέλω να έρθουν στο μέλλον…

Πάντοτε με συγκίνηση και την καρδιά γεμάτη όμορφα και τρυφερά συναισθήματα ζω τη μέρα των γενεθλίων μου και είναι πάντα πολύ σπουδαίο για μένα να έχω δίπλα μου όσους αγαπώ..

Γιατί τελικά η αγάπη μας δίνει απίστευτη δύναμη!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Γενέθλια και χρώματα!!!

Τριανταφυλλένια μου, σε αγαπώ….απεριόριστα!!! Εύχομαι να ζωγραφίζεις πάντα τη ζωή σου με τα πιο φωτεινά χρώματα!!!

Να και η γιγαντιαία κάρτα για να μείνουν πάντα χαραγμένες στην καρδιά οι ευχές των φίλων των παιδικών χρόνων!

Οι καλύτερες ευχές των φίλων!

Άννυ μου, είσαι η πιο γλυκιά μελωδία στη ζωή μου!!!!!! Χρόνια πολλά, γεμάτα χαμόγελα και δημιουργία, τριανταφυλλένια μου!!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Το “βάλσαμό” μου

Η “μεγάλη μητέρα” μου, η γιαγιάκα μου, συνήθιζε να λέει μια φράση που, κατά έναν παράδοξο τρόπο, με έκανε να αισθάνομαι μεγάλη ασφάλεια κάθε φορά που την άκουγα. Έλεγε ότι “η μανούλα είναι γλυκό βοτάνι κι όπου να το βάλεις γιάνει”. Πραγματικά, αυτό ένιωθα πάντα για τη μητέρα μου. Αυτό νιώθω ακόμα, πολλές φορές. Ότι είναι το “βάλσαμό” μου. Σε κάθε μου πόνο. Σε κάθε μου απογοήτευση και στεναχώρια.  Γιατί η μητέρα έχει αυτή την ξεχωριστή ιδιότητα να καταλαβαίνει πώς αισθάνεσαι προτού της εκμυστηρευτείς τι νιώθεις. Να ανοίγει την αγκαλιά της και να “χάνεσαι” μέσα σε αυτήν, χωρίς να χρειάζεται να της εξηγήσεις τίποτε άλλο. Αυτή είναι η μητέρα. Κι αυτό είναι το μεγαλείο της.

Εδώ και οκτώ χρόνια δεν είμαι μόνον κόρη, αλλά και μανούλα. Πλέον αισθάνομαι τη μοναδικότητα της σημερινής μέρας και την απόλυτη ευτυχία που αισθάνεται μια γυναίκα όταν ακούει “χρόνια πολλά, μανούλα” από τα πιο γλυκά χειλάκια του κόσμου!!

Στην δική μου, λοιπόν, όγδοη γιορτή της μητέρας, με αρκετή δόση χιούμορ, συνειδητοποιώ τα εξής στο “φιλοσοφικό” ερώτημα “τι σημαίνει να είσαι μητέρα”: “Μανούλα είναι να δέχεται όλες τις υποσχέσεις του κόσμου ότι τη μέρα η γιορτής της θα την περιμένει πρωινό στο κρεβάτι και τριαντάφυλλα. Όταν όμως ξημερώσει η γιορτή της μητέρας τα παιδιά να μη θυμούνται απολύτως τίποτα από όλα τα υπέροχα που έχουν υποσχεθεί. Την ίδια στιγμή που τα παιδιά φωνάζουν για το πρωινό τους και ό,τι άλλο τους έρθει στο κεφαλάκι να ζητήσουν, ντριν χτυπάει το τηλέφωνο κι η δική της μανούλα που δεν την ξεχνάει ποτέ της εύχεται -πρώτη- χρόνια πολλά.

Ύστερα, τα παιδιά να θυμούνται ή -μάλλον- να τους θυμίζει ο μπαμπάς ότι σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για τη μητέρα και εκείνα να τρέχουν στο δωμάτιο τους. Να ακούγονται φωνούλες και γελάκια πίσω από την κλεισμένη πόρτα, σαν να ετοιμάζουν το πιο μεγάλο project!! Κι όταν περάσει η “αναγκαία” ώρα να βγαίνουν από το δωμάτιο με τρελές φωνές και τις κάρτες γεμάτες ζωγραφιές στα χέρια, να αρχίζουν τις αγκαλιές και τα φιλιά και τα στροβιλίσματα στο σαλόνι… να μην έχει τελειωμό αυτή η έκρηξη αγάπης!!”

Αυτό σημαίνει να είσαι μανούλα. Να ζεις τα πάντα σε μια στιγμή.

Η σημερινή μέρα, συνεπώς, ανήκει δικαιωματικά σε όλες τις μανούλες που έχουν αφιερώσει ένα κομμάτι της ψυχής τους αποκλειστικά στα πλασματάκια που έχουν φέρει στον κόσμο ή που μεγαλώνουν από επιλογή. Στις μανούλες που όσο εξαντλημένες κι αν είναι, θα ξενυχτήσουν στο προσκεφάλι του παιδιού όταν έχει πυρετό. Στις μανούλες που θα θυσιάσουν πράγματα που τους ευχαριστούν για να προσφέρουν στα παιδιά τους το καλύτερο δυνατό. Στις μανούλες που έχουν τον μοναδικό τρόπο να διώχνουν τους εφιάλτες και να φέρνουν, ξανά, το χαμόγελο στο πρόσωπο των παιδιών τους.

Το να φέρνεις στον κόσμο ένα παιδί είναι, δίχως αμφισβήτηση, το μεγαλύτερο θαύμα στη ζωή μας. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι όλες οι γυναίκες που έχουν φέρει ένα παιδί στη ζωή αξίζουν τον τίτλο “μητέρα”. Η μητρότητα είναι ιερή και δυστυχώς έχουν καταγραφεί περιπτώσεις μανάδων και στην ελληνική πραγματικότητα που έχουν εγκληματήσει εις βάρος των παιδιών τους, τα έχουν εκθέσει σε κινδύνους, τα έχουν παραμελήσει, τα έχουν κακοποίησει -λεκτικά, ψυχολογικά, σωματικά- και σε ακραίες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί δολοφονίες παιδιών από τις γυναίκες που τους έδωσαν ζωή. Έχουμε αναλύσει τέτοια ειδεχθή εγκλήματα και εδώ, στο ιστολόγιο.

Αυτό που με βεβαιότητα ωστόσο μπορώ να πω είναι ότι όλα τα παιδάκια έχουν ανάγκη την τρυφερή αγκαλιά της μανούλας. Κι αν αυτή δεν είναι ή δεν μπορεί να είναι η βιολογική τους μητέρα, γιατί έχει κριθεί “ακατάλληλη”, πρέπει να δίνεται η ευκαιρία από το κράτος πρόνοιας σε αυτά τα παιδιά, με ταχύτερες και λιγότερο ψυχοφθόρες διαδικασίες, να βρίσκουν την αγάπη σε μια άλλη μεγάλη αγκαλιά και όχι στο ψυχρό περιβάλλον ενός ιδρύματος.

Θα κλείσω με τα λόγια των παιδιών μου για το τι είναι μαμά και θα ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου στη μανούλα μου -την καλύτερη του κόσμου- χρόνια πολλά!

“Μαμά είναι κόκκινη σαν καρδιά κι όλοι την αγαπούν. Μαμά είναι γλυκιά σαν αγγελούδι”.

“Η μαμά μου είναι η καλύτερη μαμά στον κόσμο. Φτάνει ως τον ουρανό. Η μαμά μου είναι άσπρο λουλούδι, γιατί είναι το αγαπημένο μου χρώμα και το λατρεύω”.

Χρόνια πολλά, μανούλες!!

Και μια εύχουλα, από την καρδιά μου, στις γυναίκες που αγωνίζονται να κρατήσουν στην αγκαλιά τους ένα παιδάκι “σύντομα, μανούλες”!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά