Tag Archives: εκπαιδευτικό σύστημα

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr και τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ

Ευχαριστώ θερμά τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ για την ευαισθησία με την οποία προσεγγίζει κάθε φορά τα ζητήματα κοινωνικού και εγκληματολογικού ενδιαφέροντος και για τη “φιλοξενία” των σκέψεων και ιδεών μου στο bloko.gr

http://www.bloko.gr/2018/06/blog-post_346.html

Η φωνή μας πιστεύω ότι έχει δύναμη να φτάσει ψηλά για να διεκδικήσουμε τις ουσιαστικές αλλαγές που αξίζει και δικαιούται το σύγχρονο ελληνικό σχολείο!!

Είναι συγκινητικά και μου δίνουν απίστευτη δύναμη τα μηνύματα και τα σχόλια που μου στέλνετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο mail για το σοβαρό αυτό θέμα. Θα αγωνιστούμε και θα κατακτήσουμε την κορυφή!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Κατάθεση προτάσεων για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο

Η ανάλυση των εκπαιδευτικών μας θεμάτων θα συνεχιστεί μέσω της αρθρογραφίας.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, μέχρι να κατακτήσουμε κάποια πράγματα που αξίζει τόσο η μαθητική όσο και η εκπαιδευτική κοινότητα και δικαιούται το ελληνικό σχολείο!!

http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/

http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Αναγκαία στοιχεία για την αλλαγή: Εμπνευσμένοι εκπαιδευτικοί, δημιουργικές ιδέες, διάθεση για δημιουργία, αλλά και “χώρος” από το εκπαιδευτικό σύστημα προκειμένου να εφαρμοστούν αυτές οι ιδέες. Για να μπορέσουν να λάβουν χώρα σε ευρεία κλίμακα οι αλλαγές, πρέπει να δείξουν ενδιαφέρον οι ιθύνοντες φορείς, ώστε συστηματικά και μεθοδικά να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία. Αλλιώς θα μιλάμε μόνο για “στιγμές” και μεμονωμένες ιδέες χαρισματικών εκπαιδευτικών. Αναμφίβολα και οι μεμονωμένες δράσεις των καλών εκπαιδευτικών είναι πολύ σημαντικές και αποτελούν ένα πρώτο θετικό βήμα για το σύγχρονο ελληνικό σχολείο, αλλά πιστεύω ότι, στο πλαίσιο μιας κοινωνίας που υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς στις δομές της, ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε σε μια πιο ευρεία κλίμακα και πιο οργανωμένα ουσιαστικές αλλαγές στο ελληνικό σχολείο. Αλλαγές που δεν θα είναι επιφανειακές, ούτε θα γυρίζουν συνεχώς γύρω από το σύστημα εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο και θα μας “χρυσώνουν το χάπι”, αλλά αλλαγές που θα μας πάνε ένα βήμα παρακάτω.

Δεν θέλω να μιλάω θεωρητικά. Επομένως, προτείνω:

Αποδέσμευση του σχολείου (ως τη Β’ Λυκείου) από το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν οι οικογένειες να εξοικονομήσουν χρήματα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά και το σχολείο θα αποκτήσει αληθινή αξία και θα ενισχυθεί το κύρος του.

Η Γ’ Λυκείου να αποτελεί εξ ολοκλήρου τάξη εντατικής προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι μαθητές στην Γ’ Λυκείου να κάνουν μια πολύ καλή, ολοκληρωμένη προετοιμασία για τις Σχολές στις οποίες επιθυμούν να εισαχθούν, δίνοντας για μία χρονιά το βάρος στην εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο, όσοι ασφαλώς το επιθυμούν.

Ενίσχυση της τεχνικής εκπαίδευσης, η οποία σε μεγάλο βαθμό στη χώρα μας έχει απαξιωθεί. Η τεχνική εκπαίδευση, όμως, που θα λαμβάνουν οι μαθητές πρέπει να είναι άρτια και υψηλού επιπέδου.

Ενεργή συμμετοχή όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία και εφαρμογή (ως τη Β’ Λυκείου) δημιουργικών τρόπων μάθησης, με έμφαση στις ατομικές και ομαδικές εργασίες σε όλα τα μαθήματα και παρουσιάσεις. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές θα αφομοιώνουν πολύ καλύτερα τη διδακτέα ύλη, θα κρατήσουν στο μυαλό τους τα ουσιώδη ως “εφόδια” για το μέλλον τους και παράλληλα θα κατανοήσουν την αξία της μάθησης και ότι οι στόχοι μας υλοποιούνται με επιμονή, υπομονή, προσπάθεια και αγώνα.

Έμφαση σε εκπαιδευτικές δράσεις που καλλιεργούν το συνεργατικό πνεύμα μεταξύ μαθητών και πρωτίστως μεταξύ των μαθητών που έχουν εντάσεις μεταξύ τους. Ο εκπαιδευτικός ας δώσει, ειδικά, σε αυτά τα παιδιά τη δυνατότητα να γνωριστούν καλύτερα, με το να μοιραστούν το ίδιο θρανίο, να κάνουν μια εργασία μαζί, να συνεργαστούν για την επίτευξη ενός κοινού στόχου που αφορά το σχολείο. Η καρδιά των παιδιών, άλλωστε, είναι πολύ πιο “έτοιμη” να δώσει και να πάρει αγάπη, γιατί δεν έχουν τις “αγκυλώσεις” που έχουμε εμείς οι ενήλικοι.

Θέατρο, μουσική, εικαστικά πρέπει να ενισχυθούν και να αποκτήσουν μεγάλη βαρύτητα στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου που θέλει να δώσει έμφαση στην ολοκληρωμένη παιδεία και όχι μόνο στην εκπαίδευση των μαθητών.

Η τεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο, διεθνώς. Επομένως, μαθήματα όπως η πληροφορική, πρέπει αναμφίβολα να διδάσκονται με τρόπο συστηματικό στα σχολεία.

Καθιέρωση ομίλων, όπως αναφέρω ενδεικτικά μαθηματικός, λογοτεχνικός, δημοσιογραφικός, ώστε τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, την αγάπη τους για ένα πεδίο, αλλά και να μάθουν να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους για έναν κοινό στόχο και όραμα.

Κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σχολεία, όπως να αποβάλλονται μαθητές, να “κόβονται” σε μαθήματα ή να “μένουν” στην ίδια τάξη, γιατί τα παιδιά στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας αδυνατούν να διαχειριστούν τη σχολική “αποτυχία” και είναι πολύ πρώιμο ακόμα να έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους σκληρές καταστάσεις, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι, όπως τονίζουν οι ειδικοί, μειώνεται το όριο ηλικίας κατά το οποίο ξεκινά η εμπλοκή των ανηλίκων με τον ποινικό νόμο. Μια άλλη σημαντική παράμετρος για την κατάργηση αυτών των τιμωρητικών μεθόδων είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά αυτά προέρχονται από οικογένειες που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καλύψουν φροντιστηριακά μαθήματα, ούτε το μορφωτικό επίπεδο να βοηθήσουν το παιδί στα μαθήματα.

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλα τα παιδιά. Να μην τα περιθωριοποιεί, να μην τα στιγματίζει. Τα παιδιά που παρουσιάζουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες, να λαμβάνουν μέσα στο σχολείο όλη την αναγκαία εκπαιδευτική ενίσχυση αλλά ταυτόχρονα το σχολείο να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παιδί να ανακαλύψει την πραγματική του κλίση και την αγάπη του για ένα αντικείμενο.

Συνοψίζοντας, το σύγχρονο ελληνικό σχολείο πρέπει να αναδείξει από κάθε μαθητή τα καλά στοιχεία που κρύβει μέσα του, να του δείξει δρόμους ώστε να μάθει να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις δυσκολίες και να ξεπερνά τα εμπόδια, να θέτει στόχους -μικρούς και μεγάλους-να εκφράζει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του και να συνεργάζεται με συμμαθητές και με εκπαιδευτικούς, σε ένα πλαίσιο δημιουργίας, αμοιβαίου σεβασμού, αληθινής αγάπης για τη γνώση. Παιδί & Παιδεία ας είναι η προτεραιότητα της Πολιτείας μας και το σύνθημά μας “Το σχολείο ΔΕΝ είναι αγγαρεία. Το σχολείο ΕΙΝΑΙ δημιουργία”.

Μπορούμε να επιτύχουμε τις αλλαγές, αρκεί να πιστέψουμε σε αυτές και να συνασπισθούμε ως κοινωνία!! Ας μην ξεχνάμε ότι η Γνώση είναι Δύναμη και θέλουμε τα παιδιά μας, οι νέες γενιές -το μέλλον του τόπου μας- να είναι δυνατό να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Περιμένω και τις δικές σας σκέψεις και ιδέες στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Οργάνωση της μελέτης μαθητών Δημοτικού και Γυμνασίου στο σπίτι: μια ψυχολογική και εκπαιδευτική προσέγγιση

Με την εξαίρετη επιστήμονα, κ. Ματίνα Μαλανδρή, την οποία μάλιστα γνώρισα το 2014 σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου στο Σχολείο του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, ενώσαμε τις δυνάμεις μας και προχωρήσαμε στο σημερινό άρθρο στο postmodern με τίτλο Οργάνωση της μελέτης μαθητών Δημοτικού και Γυμνασίου στο σπίτι: μια ψυχολογική και εκπαιδευτική προσέγγιση που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/organosi-tis-meletis-mathiton-dimotikoy-kai-gymnasioy-sto-spiti-mia-psychologiki-kai-ekpaideytiki-proseggisi/

Με αγάπη και ευαισθησία για το παιδί και τον έφηβο και με πάθος για τη δημιουργική διαδικασία της μάθησης, την απόκτηση ουσιαστικών γνώσεων και τη μαγεία της διδασκαλίας, επιχειρήσαμε να αναδείξουμε σημαντικά εκπαιδευτικά ζητήματα, να καταθέτουμε σκέψεις και προτάσεις.

Η Ψυχολόγος-Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια-Υπ.Διδ.Εγκληματολογίας, κ. Ματίνα Μαλανδρή, μας δίνει πολύτιμες κατευθυντήριες γραμμές για την οργάνωση ενός προγράμματος μελέτης για κάθε μαθησιακό τύπο, με στόχο την αποτελεσματικότερη μελέτη στο σπίτι. Μας εξηγεί πού πρέπει να ξεκινάει και πού και πότε να τελειώνει η βοήθεια του γονιού όσον αφορά τη μελέτη του παιδιού του στο σπίτι. Συζητήσαμε, επίσης, για τις εξωσχολικές δραστηριότητες των μαθητών και την έκταση αυτών, όπως και στην έκταση των καθηκόντων/εργασιών που ο δάσκαλος στο Δημοτικό και οι καθηγητές στο Γυμνάσιο να αναθέτουν στους μαθητές σε καθημερινή βάση και στη διάρκεια των διακοπών τους. Αναδείξαμε την αξία των εργασιών -ατομικών και ομαδικών- οι οποίες όμως είναι σημαντικό να αποκτήσουν φαντασία,να ανταποκρίνονται απόλυτα στις ανάγκες και τις ηλικίες κάθε μαθητή και να έχουν τα μέγιστα οφέλη για όλους τους μαθητές, αποτρέποντας πιθανές παρεμβάσεις γονέων, όπως πολλές φορές συμβαίνει για να διορθώσουν και να «τελειοποιήσουν» την εργασία. Τέλος, οι ώρες που αφιερώνουν τα παιδιά στον υπολογιστή, παίζοντας παιχνίδια, αποτέλεσε ένα ακόμα θέμα διερεύνησής μας. Τέλος σκιαγραφήσαμε το “ιδανικό ελληνικό σχολείο”, σε μια εποχή που αλλάζει και κατ’ επέκταση αλλάζουν και οι μαθητές αλλά και οι απαιτήσεις της κοινωνίας και της αγοράς εργασίας.

Θα δώσω έμφαση στις επισημάνσεις της κυρίας Μαλανδρή για τη μελέτη στο σπίτι «Είναι συνεπώς και επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι ναι μεν η μελέτη στο σπίτι έχει θετικά αποτελέσματα, ωστόσο ο υπερβολικός χρόνος μελέτης όχι μόνο στερεί το παιδί από άλλες ωφέλιμες δραστηριότητες και του αυξάνει το άγχος, αλλά δεν οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα στη συνολική μαθησιακή διαδικασία. To κόστος από την υπερβολική μελέτη είναι μεγάλο, γιατί επηρεάζει αρνητικά τις στάσεις του παιδιού για το σχολείο, τις κοινωνικές του δεξιότητες αλλά και την γενικότερη ποιότητα ζωής του» και θα τονίσω ότι ηρθε η ώρα να κάνει την «επανάστασή» του το σύγχρονο ελληνικό σχολείο και να αποκτήσει, επιτέλους, έναν ουσιαστικό ρόλο σε μια κοινωνία που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ειδικά στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο, όπου δεν υπάρχει (και δεν πρέπει να υπάρχει) η πίεση των πανελλαδικών εξετάσεων, το σχολείο μπορεί σίγουρα να γίνει πολύ πιο δημιουργικό. Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγαλεπήβολα σχέδια, οι αλλαγές ξεκινούν πάντοτε με μικρά αλλά συστηματικά και μεθοδικά βήματα. Η βάση υπάρχει στα ελληνικά σχολεία, αλλαγή με την οποία προσεγγίζουμε τη μάθηση χρειάζεται!

Αφιερώνω το σημερινό θέμα σε όλη την εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα και ευχαριστώ θερμά την κ. Ματίνα Μαλανδρή για την πολύτιμη συμβολή της. Περιμένω τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Ναι στην αριστεία!

Ναι στην αριστεία! Γιατί την αριστεία την κυνηγάμε, δεν την πολεμάμε! Ναι, σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα τολμήσει να αναδείξει τα πολύ θετικά στοιχεία που έχει ο κάθε μαθητής και η ομάδα των μαθητών. Ένα σύστημα που θα θέσει ως βασική του προτεραιότητα να βοηθήσει το κάθε παιδί να ανακαλύψει την κλίση του ή την αγάπη του σε ένα στοιχείο της μαθησιακής διαδικασίας -είτε αφορά τα μαθήματα, είτε τον αθλητισμό, είτε το θέατρο, είτε τη ζωγραφική, είτε τη μουσική, είτε ακόμα την επικοινωνία με τους συμμαθητές- και θα του δώσει όλα τα εφόδια για να προχωρήσει και να καλλιεργήσει τις δεξιότητές του σε έναν τουλάχιστον τομέα ή και σε περισσότερους. Ταυτόχρονα, θα ενθαρρύνει την ομαδική εργασία, θα φέρει πιο κοντά τα παιδιά και κυρίως ομάδες παιδιών που έχουν εντάσεις μεταξύ τους, αναθέτοντάς τους ευθύνες για να μάθουν στην πράξη να λύνουν τις διαφορές ομαλά, μέσα από τη συνεργασία και τους κοινούς στόχους. Ναι σε ένα σύστημα που θα επιβραβεύει όλα τα παιδιά για τα θετικά στοιχεία και τους στόχους -μικρούς, πολύ μικρούς, ή μεγάλους, δεν παίζει αυτό ρόλο- που θα θέτει το κάθε παιδάκι και θα αγωνίζεται για να τους υλοποιήσει.

Ακόμα και το παιδί που σήμερα δηλώνει ότι μισεί το σχολείο, σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα το αγαπήσει, γιατί σήμερα η μαθησιακή διαδικασία βασίζεται σε μια εξοντωτική διαδικασία εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο. Αυτό πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξει. Μέχρι τη Β’ Λυκείου η μαθησιακή διαδικασία πρέπει να στηρίζεται μόνο στη χαρά της δημιουργίας, στην απόκτηση ουσιαστικών γνώσεων, στη μάθηση με βιωματικούς τρόπους. Έτσι, το κάθε παιδί θα επιβραβεύεται όχι με τους βαθμούς που για μένα είναι ένα πλασματικό νούμερο, αλλά με όσα θα βλέπει και το ίδιο το παιδί ότι έχει δημιουργήσει και κυρίως θα ανοίγει τα φτερά του στο όνειρο. Το δικό του όνειρο, που μπορεί να μας φαίνεται απλό ή περίπλοκο. Είναι όμως το όνειρο του κάθε παιδιού.

Ασφαλώς, κάποια χαρισματικά παιδιά, πρέπει να διακρίνονται με μια επιπρόσθετη επιβράβευση. Δεν μπορεί να έχουμε δίπλα μας ένα μαθηματικό μυαλό για παράδειγμα και να μην το προβάλλουμε ως πρότυπο. Ή αντίστοιχα ένα ταλέντο στο θέατρο ή τη μουσική. Αυτοί οι μαθητές με τη δύναμη του μυαλού και τις ικανότητές τους ας γίνουν τα πρότυπά μας. Τα χρειαζόμαστε, ειδικά σε μια κοινωνία όπου οι αξίες καταρρέουν. Συνεπώς, το σχολείο πρέπει να προβάλλει αυτά τα παιδιά και είμαι σίγουρη ότι όλοι οι συμμαθητές τους θα τα χειροκροτήσουν, σε ένα σχολείο αυτής της μορφής και λογικής.

Αυτό το σύστημα θέλω για τα παιδιά μας. Δεν είναι θέμα της σημαίας, είναι ότι δυστυχώς μέχρι σήμερα νιώθω ότι δεν παλεύουμε για τις ουσιαστικές αλλαγές. Τέλος, όσον αφορά την αριστεία και τους πολιτικούς μας, αν όντως θεωρούσαν ότι όλοι πρέπει να είμαστε ίσοι προς το κάτω, δεν θα κυνηγούσαν οι ίδιοι τα ανώτατα αξιώματα μιας χώρας που είναι η ανώτερη τιμή, θα συμβιβάζονταν με μέτριες θέσεις.

Συνοψίζοντας, για μένα, η έννοια της «αριστείας» ορίζεται ως ανάδειξη των θετικών στοιχείων που το κάθε παιδί έχει σε έναν ή περισσότερους τομείς. Ορίζεται ως ένα πλαίσιο, στο οποίο το σύστημα δίνει κίνητρα στο κάθε παιδί να ανοίξει τα φτερά του, να θέσει στόχους -προσωπικούς και ομαδικούς- και να μάθει να αγωνίζεται για να τους υλοποιήσει. Ορίζεται ως κίνητρο, ως δημιουργία, ως αγώνας για το άριστο, ως όνειρο. Ορίζεται ως επιβράβευση όλων των παιδιών και ως επιπρόσθετη επιβράβευση των χαρισματικών σε έναν τομέα ή σε περισσότερους. Όχι, δεν ορίζεται ως βαθμοθηρία ή ως παπαγαλία στα μαθήματα. Ορίζεται όμως ως ριζική αλλαγή στο εκπαιδευτικό μας σύστημα που θα στοχεύει προς τα πάνω….

Τέλος, όσον αφορά την αριστεία και τους πολιτικούς μας, αν όντως θεωρούσαν ότι όλοι πρέπει να είμαστε ίσοι προς το κάτω, δεν θα κυνηγούσαν οι ίδιοι τα ανώτατα αξιώματα μιας χώρας που είναι η ανώτερη τιμή, θα συμβιβάζονταν με μέτριες θέσεις.
Γι’ αυτό παιδιά μου, ολοκληρώνοντας το σημερινό μου κείμενο, θα μιλήσω ως εκπαιδευτικός και θα απευθυνθώ σε εσάς τις νέες γενιές, πιστέψτε στο όνειρό σας και κυνηγήστε το! Όποιο κι αν είναι το όνειρό σας -από το να γίνετε πολύ καλοί τεχνίτες ως πολύ καλοί επιστήμονες-. Αναδείξτε τα όμορφα στοιχεία που έχετε μέσα σας, μάθετε από τα λάθη και τις εμπειρίες σας και προχωρήστε σε επιλογές που σας αντιπροσωπεύουν και σας ολοκληρώνουν ως προσωπικότητες. Όταν αγαπάς κάτι πολύ, ποτέ δεν χάνεις…

Γι’ αυτό παιδιά μου, ολοκληρώνοντας τη σημερινή μου ανάρτηση, θα μιλήσω ως εκπαιδευτικός, πιστέψτε στο όνειρό σας και κυνηγήστε το! Όποιο κι αν είναι το όνειρό σας -από το να γίνετε πολύ καλοί τεχνίτες ως πολύ καλοί επιστήμονες-. Αναδείξτε τα όμορφα στοιχεία που έχετε μέσα σας, μάθετε από τα λάθη και τις εμπειρίες σας και προχωρήστε σε επιλογές που σας αντιπροσωπεύουν και σας ολοκληρώνουν ως προσωπικότητες. Όταν αγαπάς κάτι πολύ, ποτέ δεν χάνεις…..

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Εκπαιδευτικός: μια ζωή γεμάτη συγκινήσεις

Νιώθω ευλογημένη που είμαι εκπαιδευτικός. Η συνειδητή επιλογή μου να ασχοληθώ με το χώρο της εκπαίδευσης, με έχει οδήγησε σε πολύ δημιουργικά μονοπάτια και εξακολουθεί να μου προσφέρει μεγάλες χαρές και σημαντικές στιγμές δημιουργίας. Το λειτούργημα του εκπαιδευτικού είναι ιερό και είναι τιμή για έναν άνθρωπο να το υπηρετεί και να βάζει το δικό του λιθαράκι στο οικοδόμημα της γνώσης.

Ειδικά, σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου έχουμε λαμπρά μυαλά και σπουδαίους επιστήμονες, οι οποίοι διαπρέπουν παγκοσμίως, αλλά (δυστυχώς) ένα σύστημα εκπαίδευσης που βασίζεται σε σαθρά θεμέλια και δεν δίνει καμία πνοή δημιουργικότητας στα παιδιά, είναι υποχρέωση του κάθε εκπαιδευτικού να δώσει την δική του ανάσα στα νεανικά όνειρα και να ανοίξει νέους δρόμους στη σκέψη και την έρευνα. Όπως ακριβώς έκαναν αρκετοί από τους δικούς μου δασκάλους και καθηγητές, οι οποίοι μου έδειξαν ότι μέσα από την αληθινή εκπαίδευση κατακτάς πολύ σημαντικά πράγματα και γίνεσαι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Σε προσωπικό επίπεδο αισθάνομαι διπλά τυχερή, γιατί από την μια πλευρά έχοντας την δική μου, μικρή επιχείρηση, το Διδασκαλείο, και από την άλλη ασχολούμενη με τον ακαδημαϊκό χώρο (που αποτελεί και το σημαντικότερο επαγγελματικό μου όνειρο, το οποίο άρχισε να γίνεται πραγματικότητα το 2013 με τις διαλέξεις στο ΕΜΜΕ του Παν/μίου Αθηνών και τη συνέχεια που ακολούθησε με τα προγράμματα συμπληρωματικής εξ αποστάσεως εκπαίδευσης του Παν/μίου Αθηνών, την επαγγελματική συμβουλευτική/mentoring του Πανεπιστημίου και τώρα τη νέα συνεργασία με το CPJ και το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Wolverhampton), μου δίνεται η πολύτιμη ευκαιρία να διδάξω και να έρθω κοντά σε ανθρώπους όλων των ηλικιών. Πέντε χρονών, ξεκινώντας, ο μικρότερος μου μαθητής και 50 (plus) ο μεγαλύτερος μου μαθητής και φοιτητής.

Αυτή η δυναμική επαφή τόσο με παιδιά και νέους, όσο και με μεγαλύτερους ανθρώπους, είναι εξαιρετικά ωφέλιμη για όλους μας. Μας “πλουτίζει” εμπειρίες και συναισθήματα. Είναι, στ’ αλήθεια, πολύ όμορφο να βρίσκεσαι δίπλα στα παιδιά που γελάνε δυνατά, φωνάζουν δυνατά και, γενικότερα, ζούνε με ένταση την κάθε στιγμή τους. Είναι υπέροχο, από την άλλη πλευρά, να βιώνεις το όνειρο των νέων ανθρώπων, οι οποίοι αρχίζουν σταδιακά να ωριμάζουν, να προβληματίζονται για το μέλλον τους και να σχεδιάζουν το αύριο. Είναι σημαντικό, τέλος, να αποκομίζεις γνώση από την πολύτιμη εμπειρία των μεγαλύτερων ανθρώπων που έχουν ήδη χαράξει μια πορεία και αγωνίζονται, μέσω της παιδείας και της εκπαίδευσής τους, για μια καλύτερη ζωή.

Ίδρυσα το Διδασκαλείο μου το 2007 και έκτοτε δημιούργησα σχέσεις ζωής με τους μαθητές μου και τους γονείς τους. Οι άνθρωποι που με επιλέγουν και με εμπιστεύονται είναι πλέον οικογένειά μου! Υπάρχει ένα πολύ ξεχωριστό δέσιμο μεταξύ μας και είναι αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι που, όταν πριν από κάποια χρόνια λόγω της ενασχόλησης με το Πανεπιστήμιο, πιέστηκα αρκετά με το χρόνο και τις αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις, με στήριξαν και έκαναν αυτό το μικρό Διδασκαλείο να ανθίσει και να γευτούμε, μαζί, πολλές και σημαντικές επιτυχίες.

Όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθώ με ενθουσιασμό τα παιδιά να προοδεύουν, ακόμα και να παθιάζονται με τις εξετάσεις (!!), γιατί η δασκάλα τους είναι μια “τρελή” των εξετάσεων και της μελέτης!! Όλη μου η ζωή είναι εξετάσεις και διάβασμα, όχι όμως στείρο και βαθμοθηρικό, αλλά δημιουργικό, με στόχο την κατάκτηση της ουσίας, της αξίας και της χαράς. Όπως ακριβώς έκανε η μητέρα μου, την οποία από παιδί θυμάμαι να διαβάζει τα χοντρά ιατρικά βιβλία, καθισμένη στη φλοκάτη μας. Αυτή η εικόνα ήταν πολύ δυνατή και άσκησε τεράστια θετική επίδραση στον ψυχισμό μου.

Κάθε χρονιά αφήνει ένα γλυκό “σημάδι” στην ψυχή μου και υπέροχες αναμνήσεις. Για παράδειγμα, δεν θα ξεχάσω από την περσινή χρονιά, όταν οι μαθητές μου έρχονταν, από μόνοι τους, σε καθημερινή βάση, για να γράψουν διαγωνίσματα, να κάνουν ακουστικό, μέχρι και στο τηλέφωνο μιλούσαμε και κάναμε προφορικά! Αυτή, θεωρώ, την δική μου επιτυχία. Να βλέπω νέα παιδιά να παθιάζονται με ό,τι κάνουν και να αγωνίζονται για να κάνουν το όνειρο πραγματικότητα.

Το μήνυμα που προσπαθώ να περάσω στα παιδιά είναι ότι οι επιτυχίες και οι δημιουργίες θα έρθουν σίγουρα για όλους, αρκεί να προσπαθήσουν με όλες τις δυνάμεις τους, να πιστέψουν στον εαυτό τους, γιατί ο κάθε ένας είναι μοναδικός και ξεχωριστός και έχει το δικό του αστέρι στον ουρανό.

Με το σημερινό μου κείμενο, σε μια μέρα επιτυχίας για τα παιδιά και συγκίνησης για μένα, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους μου τους μαθητές και φοιτητές, για τις πολύ όμορφες στιγμές που έχουμε ζήσει και, κυρίως, για τη δύναμη που μου δίνουν να προχωρώ με πάθος και δυναμισμό σε αυτό τον συναρπαστικό δρόμο της εκπαίδευσης.

Σας στέλνω την αγάπη μου και εύχομαι στον κάθε έναν σας να ακολουθήσει την καρδιά του και το ένστικτό του, για να φτάσει εκεί που θέλει πραγματικά. Εγώ θα είμαι, πάντα, δίπλα σας!

Κρατώ μέσα στην ψυχή μου τα γέλια (πολλές φορές τρανταχτά γέλια…ξέρετε εσείς!), τις συγκινήσεις, ακόμα και τα δύσκολά μας, και πορεύομαι με τις στιγμές μας. Δεσμεύομαι ότι φέτος θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό, όλο το είναι μου, τόσο στους μαθητές μου στο Διδασκαλείο από Σεπτέμβρη, όσο και στους φοιτητές μου, με την καινούργια συνεργασία που ανυπομονώ να ξεκινήσει, από Οκτώβρη…

Περιμένω τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά