Tag Archives: δημοσιογραφική έρευνα

Καταγγελίες για κακοποίηση ανηλίκων και άμεση λήψη μέτρων προστασίας των εκτεθειμένων σε κίνδυνο ανηλίκων

Είναι αρκετή η καταγγελία για να σωθεί ένας ανήλικος θύμα κακοποίησης; 

https://insidestory.gr/article/kataggelia-kakopoiisi-anilikos?token=FI68BTX5TG

Από τα πιο δυνατά ρεπορτάζ που έχω διαβάσει, με μεγάλη κοινωνική χρησιμότητα που αξίζει να διαβαστεί. Κυρίως όμως είναι αναγκαίο να μας προβληματίσει εντόνως ως προς το μείζον ζήτημα που αναδεικνύει η δημοσιογράφος-μεταπτυχιακή φοιτήτρια Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Δέσποινα Τζάνη, σχετικά με το επόμενο βήμα -συγκεκριμένα μέτρα- ώστε να αντιμετωπίζεται η χρονοτριβή, η γραφειοκρατία, ο συντονισμός των αρμόδιων υπηρεσιών, προκειμένου να προστεύνται οι ανήλικοι που είναι εκτεθειμένοι σε κίνδυνο, όταν πια έχει γίνει η καταγγελία.

Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που πλέον πρέπει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να αντιμετωπίσει δίνοντάς του προτεραιότητα, διότι στη σύγχρονη εποχή της ενημέρωσης σε ευρύτατα τμήματα του πληθυσμού οι σιωπές μπορούν να σπάσουν, αλλά το φλέγον ερώτημα είναι εάν μπορούν να επισπευστούν οι διαδικασίες ώστε να προστατευθούν τα παιδιά αυτά και εάν θα μπορέσει να υπάρχει ένα “προστατευτικό δίχτυ” ώστε όσο διάστημα διαρκεί η έρευνα, να είναι τα παιδιά ασφαλή προτού οδηγηθούν σε θάνατο, νέα θυματοποίηση κ.λπ.

Ας είναι, επομένως, αυτό το κύριο σημείο στο οποίο και εμείς μέσω της δύναμης των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα επιμείνουμε, μέχρι να ανακοινωθούν συγκεκριμένα μέτρα πρόληψης των ανηλίκων που βρίσκονται σε κίνδυνο και για τη δυσχερή κατάστασή τους υπάρχουν επώνυμες ή και ανώνυμες καταγγελίες.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Ο ρόλος του ρεπόρτερ στην καταγραφή των γεγονότων

Εξαιρετικό το άρθρο του Δημήτρη Καλαντζή στο postmodern.gr με τίτλο Ποιους ενοχλούν τα ντοκουμέντα της τραγωδίας; http://www.postmodern.gr/poioys-enochloyn-ta-ntokoymenta-tis-tragodias/

Μου δίνει το έναυσμα για να γράψω το σημερινό μου κείμενο. Απαράδεκτο θα ήταν εάν ο ρεπόρτερ δεν πήγαινε στον τόπο της τραγωδίας και δεν κατέγραφε τα γεγονότα, ακόμα και τις σκληρές στιγμές -του πόνου και της απόγνωσης- γιατί όταν αναφερόμαστε σε μια εθνική τραγωδία και η αποτύπωση των συναισθημάτων στο ρεπορτάζ είναι μέρος της ιστορίας που πρέπει να καταγραφεί.

“Αν το να είσαι ουδέτερος όλες τις στιγμές είναι για έναν ρεπορτέρ ο μόνος τρόπος να αποκτήσει αξιοπιστία, τότε ένα τέτοιο, χωρίς συναίσθημα ρεπορταζ τραγικών γεγονότων έχει προσφέρει στην απομάκρυνση ή στην κυνική στάση του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού”: Νat Hentoff, ιστορικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Βλ. σχετικά το άρθρο μου Ρεπορτάζ:ουδετερότητα ή συναίσθημα; https://aggelikikardara.wordpress.com/2018/08/02/ρεπορτάζ-ουδετερότητα-ή-συναίσθημα/

Ρόλος του ρεπόρτερ είναι, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής του πολλές φορές, να καταγράψει την ιστορία, παρουσιάζοντας στο κοινό ντοκουμέντα: εικόνες, μαρτυρίες, πολύτιμα στοιχεία που προκύπτουν από την αυτοψία και τη δημοσιογραφική έρευνα, τα οποία προσφέρουν στην ενημέρωση του κοινού, αλλά και στην πρόληψη και πιο αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών στο μέλλον.

Θεωρώ όχι μόνο αδιανόητο αλλά και επικίνδυνο να κατηγορεί το κοινό ή μέρος του κοινού τον ρεπόρτερ που καταγράφει τα γεγονότα και παρουσιάζει ντοκουμέντα. Αυτή είναι η ουσία του ρεπορτάζ και της δημοσιογραφικής έρευνας. Να μπει στο βάθος των γεγονότων, να δει πέρα από την επιφάνεια, να ψάξει, να αναζητήσει και να φέρει στο φως όλες τις πτυχές μιας υπόθεσης, ακόμα και τις πιο σκοτεινές. Να βάλει το “μαχαίρι στο κόκαλο”. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για σεβασμό στις ψυχές που χάθηκαν!! Όχι, με την αδιαφορία, όχι με λήθη. Αυτή δεν είναι απάντηση! Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε τις ζωές μας, σαν να μη συνέβη τίποτα, για να μη ταραχθεί η “εύθραυστη” κανονικότητά μας! Χάθηκαν παιδάκια με τον πιο σκληρό και φρικτό τρόπο, πώς μπορεί το καλοκαίρι να συνεχίσουμε ατάραχοι, σαν να είμαστε άγρια θηρία;; Όχι, αυτό δεν γίνεται και δεν πρέπει να γίνει!! Έχουμε συναισθήματα, προβληματισμούς και αυτούς πρέπει να αναδείξει το ρεπορτάζ!!

Ιδίως όταν αναφερόμαστε σε μια εθνική τραγωδία, είναι αδιανόητο να κλείσει σε λίγες ώρες ή σε λίγες μέρες η δημοσιογραφική έρευνα. Ο δημοσιογράφος οφείλει να κάνει πολύμηνη έρευνα, εξονυχιστική αυτοψία, πληρέστατη καταγραφή, γιατί κάποια από τα στοιχεία που θα φέρει στο φως θα αποτελέσουν ιστορικά ντοκουμέντα, τα οποία στο μέλλον ίσως αξιοποιηθούν προς όφελος της κοινωνίας.

Αναμφίβολα, υπάρχει μια λεπτή αλλά σαφής διαχωριστική γραμμή μεταξύ δημοσιογραφικής έρευνας και “κακής” δημοσιογραφίας. Είναι πολύ διαφορετικό να καταγράψει ο ρεπόρτερ τις εξελίξεις, ακόμα και τις σκληρές της στιγμές, και διαφορετικό να ζητήσει “εκβιαστικά” δηλώσεις από μια μάνα που θρηνεί για παράδειγμα στον τόπο της τραγωδίας.

Πολύ σημαντικό, επίσης, να μην ερμηνεύει ο δημοσιογράφος αβίαστα τα γεγονότα, αλλά οφείλει να καταγράψει όλες τις απόψεις και κυρίως να παρουσιάσει τις έγκριτες μελέτες ειδικών επί του θέματος που θα εξηγήσουν και θα αναδείξουν πτυχές, τις οποίες δεν γνωρίζει το ευρύ κοινό.

Από την άλλη πλευρά, απαιτείται θεωρώ μεγαλύτερη σύνδεση της θεωρίας με την πράξη στις Σχολές Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου και στις επιμορφώσεις των δημοσιογράφων, προκειμένου η νέα γενιά δημοσιογράφων να είναι και άρτια καταρτισμένη σε επιστημονικό επίπεδο, στοιχείο πολύ σημαντικό κατά την άποψή μου γιατί η γνώση είναι δύναμη, αλλά και να μπορεί να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις του ρεπορτάζ.

Συνοψίζοντας, είναι βέβαιο ότι στη χώρα μας η δημοσιογραφική έρευνα πρέπει να αναπτυχθεί. Το να ζητάμε από τον δημοσιογράφο να μένει απαθής, να μην κάνει έρευνα, να μη φέρνει στο φως στοιχεία, να κλείνει τις πολύ σοβαρές υποθέσεις γρήγορα, είναι ο “θάνατος” του ρεπορτάζ και αυτό δεν πρέπει να γίνει. Σαφώς, όπως σε όλα τα επαγγέλματα, υπάρχουν οι άνθρωποι που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Επομένως, ευθύνη του κοινού είναι να αναζητήσουν και να προβάλλουν τους δημοσιογράφους και τις δημοσιογραφικές δουλειές που αξίζουν. Άλλωστε, διανύουμε τη νέα εποχή δημοσιογραφίας/new media age, όπου ο πολίτης μπορεί να συμμετέχει ενεργά και πολλές φορές οι ίδιοι οι πολίτες αναδεικνύουν γεγονότα και διαμορφώνουν την επικαιρότητα. Κανένα άλλοθι, λοιπόν, σε κανέναν!! Όλοι είμαστε εδώ, ενεργά μέλη της κοινωνίας, για να τοποθετηθούμε υπεύθυνα, επώνυμα, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, να περάσουμε από την άγνοια στη γνώση και από την αδράνεια στη δράση!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Υποδεχόμαστε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος τη δημοσιογράφο Κέλλυ Χεινοπώρου

Την Παρασκευή 28 Απριλίου 2017, στις 11 το πρωί, υποδεχόμαστε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.) στο πλαίσιο του σεμιναρίου μας με τίτλο Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα τη δημοσιογράφο του ΑΝΤ1, κ. Κέλλυ Χεινοπώρου.

Η κ. Χεινοπώρου έχει ετοιμάσει μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση για τους εκπαιδευόμενούς μας, προκειμένου να τους δώσει πολύτιμες συμβουλές για την δημοσιογραφική έρευνα, την οποία υπηρετεί με μεγάλη συνέπεια μέσα από την τηλεοπτική συχνότητα του ΑΝΤ1 και με την αρθρογραφία της διαδικτυκά στο We are our stories by Kelly Xeinoporou. Ταυτόχρονα, θα “μυήσει” τους εκπαιδευόμενους στα μυστικά του τηλεοπτικού ρεπορτάζ και του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται μια έρευνα στο πλαίσιο ενός δελτίου ειδήσεων ή/και μιας τηλεοπτικής εκπομπής.

Με αναλυτικό μου κείμενο θα παρουσιάσω ασφαλώς τη συνάντησή μας με την Κέλλυ, την οποία ευχαριστούμε θερμά για την αποδοχή της πρόσκλησής μας. Ευχαριστούμε, επίσης, τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 που στηρίζει την προσπάθεια να φέρουμε πιο κοντά στον αστυνομικό και δικαστικό συντάκτη την επιστήμη της εγκληματολογίας.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Αύριο περνάμε στην επόμενη φάση

Θα ήθελα να ξεκινήσω το σημερινό μου κείμενο ευχαριστώντας θερμά όλους εσάς για τις ευχές και τις τρυφερές σας σκέψεις για τα γενέθλια της “τριανταφυλλένιας” μας! Εύχομαι, από καρδιάς, υγεία και χαμόγελα σε όλα τα παιδιά!

Το Σάββατο ήταν, ασφαλώς, αφιερωμένο αποκλειστικά στα παιδάκια μου και χάρηκα απίστευτα τις στιγμές που μοιραστήκαμε, ξεφεύγοντας από τα άγχη της καθημερινότητας. Η Κυριακή ξεκίνησε με έμπνευση και πολύ γράψιμο: ολοκλήρωσα τις ευχαριστίες στο βιβλίο μου στους πολύ σημαντικούς ανθρώπους που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο για να γίνει το όνειρό μου πραγματικότητα, έκανα τις αναγκαίες διορθώσεις αλλά και κάποιες πολύτιμες για την δημοσιογραφική έρευνα προσθήκες.

Μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένη με το τελικό αποτέλεσμα, κυρίως γιατί όλη η μελέτη έχει γραφτεί με μεγάλη αγάπη.  Ελπίζω ότι θα δώσει το έναυσμα για περαιτέρω έρευνα και εποικοδομητική συζήτηση σχετικά με την δημοσιογραφία στην Ελλάδα του σημερα και ειδικότερα αναφορικά με το αστυνομικό και δικαστικό ρεποετάζ. Αύριο περνάμε πια στην επόμενη φάση αυτής της δημιουργικής πορείας μέχρι την έκδοση του Σεπτεμβρίου. Περιμένω  με εξίσου μεγάλη ανυπονοησια την επόμενη εβδομάδα τον πρόλογο του Καθηγητή μου, κ. Γιάννη Πανούση, που θα δώσει ένα “δυναμικό” στίγμα σε αυτή την έκδοση.

20160529_170119

Το αποτέλεσμα βέβαια της σημερινής, κυριακάτικης δουλειάς στον υπολογιστή,  είναι ένα πονεμένο δεξί χεράκι που με δυσκολεύει να γράψω. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο και με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι η συγγραφή είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής μου, καθώς μου δίνει σημαντικές διεξόδους να εκφραστώ και να εμβαθύνω σε ζητήματα που μας απασχολούν. Έχουμε πολλά να πούμε το Σεπτέμβρη πια. Μέχρι τότε, περιμένω με ενδιαφέρον τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

 

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά