Tag Archives: γυναικεία εγκληματικότητα

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ / CASE STUDY η ιστορία της Cyntoia που από θύμα αποδείχτηκε δράστις και η σημασία της «χάριτος» στους μετανοήσαντες

Στο πλαίσιο της πρώτης εκπαιδευτικής δράσης του «Crime & Media Lab» στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, στις 22-2-2020, διερευνήσαμε το φαινόμενο της γυναικείας εγκληματικότητας, της γυναικείας θυματοποίησης, καθώς και την απεικόνιση στα ΜΜΕ πολύκροτων υποθέσεων με δράστιδες και με θύματα γυναίκες που απασχόλησαν εκτενώς το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ. Το υλικό που παρουσιάσαμε στην ομάδα εκπαιδευομένων ήταν εκτενές, ενώ τα μέλη της ομάδας μας είχαν πολύ δυναμική παρουσία και ενεργό συμμετοχή, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του θέματος με τις καίριες επιστημονικές τους τοποθετήσεις.

Στο Β’ ΜΕΡΟΣ της εκπαιδευτικής μας δράσης, οργανώσαμε ένα παιχνίδι ρόλων, επεξεργαστήκαμε μία πολύ σοβαρή υπόθεση βιασμού και ανθρωποκτονίας και την παρουσιάσαμε στο πάνελ μίας εκπομπής. Οι δικηγόροι της ομάδας μας ανέλαβαν τη νομική προσέγγιση: υπερασπιστική γραμμή και κατηγορούσα αρχή. Οι δημοσιογράφοι ανέλαβαν τη δημοσιογραφική έρευνα, θέτοντας τα ερωτήματά τους στους δικηγόρους αλλά και στον κοινωνιολόγο-ερευνητή, ο οποίος είχε διερευνήσει την υπόθεση και ανέλυσε το φαινόμενο. Ολοκληρώσαμε με μία αποτίμηση της όλης παρουσίασης από τα μέλη της ομάδας που παρακολουθούσαν και κρατούσαν τις σημειώσεις τους.

Στο πλαίσιο αυτής της εκπαιδευτικής δράσης, ο Κοινωνικός Ανθρωπολόγος – Κοινωνιολόγος, Εμμανουήλ Σ. Καρούσος, παρουσίασε μία πολύ σοβαρή υπόθεση γυναικείας εγκληματικότητας και ταυτόχρονα θυματοποίησης, από την διεθνή επικαιρότητα, την οποία είχε μελετήσει και επεξεργαστεί και παρουσιάζουμε στο postmodern.gr με τη σχετική για το θέμα αρθρογραφία.

ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ / CASE STUDY η ιστορία της Cyntoia που από θύμα αποδείχτηκε δράστις και η σημασία της «χάριτος» στους μετανοήσαντες

Βλ.σχετικά https://www.postmodern.gr/meleti-periptosis-case-study-i-istoria-tis-cyntoia-po/

Ευχαριστώ θερμά τον κ. Καρούσο για την εξαιρετική δουλειά του και πραγματικά ανυπομονούμε να περάσει αυτή η τόσο δύσκολη περίοδος και να συνεχίσουμε τις δημιουργικές και τόσο αγαπημένες μας επιστημονικές και ερευνητικές δράσεις.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Γυναικεία εγκληματικότητα & γυναικεία θυματοποίηση στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος

Women, Crime & the Media,

Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media

Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, Σάββατο 22-2-2020 στις 10 το πρωί.

Θεματικές

-Διεπιστημονική προσέγγιση και ανάλυση του φαινομένου
-Πορίσματα ερευνών για τη γυναικεία εγκληματικότητα
-Εγκληματολογικές τυπολογίες & γυναικεία εγκληματικότητα
-Αναπαραστάσεις της γυναικείας εγκληματικότητας – Η γυναίκα εγκληματίας στα μίντια
-Γυναίκα & φυλακή
– Βία κατά των γυναικών (γυναικοκτονίες και κακοποίηση γυναικών)
-Ανάλυση εγκλημάτων κατά των γυναικών και σκιαγράφηση του προφίλ των θυμάτων
-Έμφυλη βία και μιντιακός λόγος
-Case studies

Περιγραφή

Το σεμινάριο χωρίζεται σε δύο μεγάλα μέρη. Στο Πρώτο Μέρος θα παρουσιαστεί το θεωρητικό πλαίσιο και θα προσεγγιστεί διεπιστημονικώς το φαινόμενο της γυναικείας εγκληματικότητας. Παράλληλα θα αναλυθούν πολύκροτες υποθέσεις γυναικείας εγκληματικότητας που απασχόλησαν τα ΜΜΕ και θα σκιαγραφηθεί το μιντιακό ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας δράστιδος. Επίσης, θα εξεταστεί η εικόνα της γυναίκας θύματος και θα αναλυθούν πολύ σοβαρές υποθέσεις με θύματα γυναίκες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Στο Δεύτερο Μέρος οι εκπαιδευόμενοι θα συμμετέχουν ενεργά στην ανάλυση υποθέσεων, όπως αυτές παρουσιάστηκαν από τα μίντια, και σε παιχνίδι ρόλων, ώστε μέσω της πράξης να κατανοηθούν οι έννοιες που θα συζητηθούν και αναλυθούν στο Πρώτο Μέρος.

Αναλυτικές πληροροφίες και εγγραφές: http://e-keme.gr/σεμινάριο-με-θέμα-women-crime-and-the-media/

https://www.facebook.com/events/2783295411733556/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Αρθρογραφία για την εκπαιδευτική μας δράση με θέμα τη γυναικεία εγκληματικότητα και τη γυναικεία θυματοποίηση

Με αφορμή την πρώτη εκπαιδευτική δράση του “Crime & Media Lab” του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος για το 2020 (http://e-keme.gr/σεμινάριο-με-θέμα-women-crime-and-the-media/) με θέμα μας τη γυναικεία εγκληματικότητα, τη γυναικεία θυματοποίηση και την απεικόνιση του φαινομένου στα ΜΜΕ, παρουσιάζουμε πέντε σχετικά άρθρα. Ευχαριστώ θερμά τον δημοσιογραφικό κόσμο για το ενδιαφέρον. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στο postmodern.gr και στο bloko.gr

“I am not a victim, I am a survivor”: η καθοριστική σημασία των γλωσσικών μας επιλογών-η μιντιακή προσέγγιση της γυναικείας θυματοποίησης (βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2020/01/i-am-not-victim-i-am-survivor.html?fbclid=IwAR3QIK_In5TuA2LaX8pG0HxbCIOQ6CMNY8xuN6h-ok3hC4tUaQym0PX56SI#.XiNXQaHM8Do.facebook).

Ανθρωποκτονίες με θύματα γυναίκες και ο όρος «γυναικοκτονία»: Μία συζήτηση με κοινωνικό, εγκληματολογικό και γλωσσικό ενδιαφέρον (βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2020/01/blog-post_115.html?fbclid=IwAR1zJU-QXaQLU6MoV-1vzav20rKvGd_Y7QP-VZhh1iiQzEnE8cbRyW2_LpA)

Για την Ελένη! Καμία Ελένη λιγότερη, Κανένα κορίτσι και καμία γυναίκα απροστάτευτη και έρμαιο στα χέρια των βασανιστών της (βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2020/01/blog-post_552.html)

Γυναίκα και Φυλακή (βλ. σχετικά https://aggelikikardara.wordpress.com/2020/01/20/γυναίκα-και-φυλακή/)

Το ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας serial killer (βλ. σχετικά https://www.postmodern.gr/to-psycho-egklimatiko-profil-tis-gynekas-serial-killer/).

Με βαθιά συγκίνηση θα ήθελα αυτή η πρώτη μας εκπαιδευτική δράση στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος να αφιερωθεί στη μνήμη της Ελένης που στον βωμό μίας ακραίας βίας στερήθηκε, τόσο νωρίς, τα όνειρά της….Το δικό μου μήνυμα, μέσω του “Criminal & Media Lab” είναι να προλάβουμε τη θυματοποίηση των νέων ανθρώπων και να συζητήσουμε σχετικά με το φλέγον θέμα της ενίσχυσης της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης. Η κοινωνία είμαστε εμείς. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας serial killer

Ποιο είναι το ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας που προβαίνει σε διαδοχικές δολοφονίες; Τι είναι αυτό που οπλίζει το χέρι της να εγκληματήσει και μάλιστα όχι μία αλλά πολλές φορές; Σε ποιους συνήθως στρέφει την οργή της και γιατί; Ποιες μεθόδους χρησιμοποιεί για να φτάσει στους πολλαπλούς “στόχους” της;

“Το ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας serial killer” μέσα από την παρουσίαση και ανάλυση 5 υποθέσεων / case studies που απασχόλησαν εκτενώς τον Διεθνή Τύπο.

Βλ.σχετικό άρθρο μου στο postmodern.gr (Σεπτέμβριος 2016) εδώ

Το ψυχο-εγκληματικό προφίλ της γυναίκας serial killer

22-2-2020: Women, Crime and the Media στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος

https://m.facebook.com/events/2783295411733556?tsid=0.4779197697754016&source=result

Σεμινάριο με θέμα: “Women, Crime and the Media”

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Γυναικεία εγκληματικότητα και γυναικεία θυματοποίηση (22-2-2020)

To 2020 έχω θέσει ως προσωπικό στόχο να ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο τις εκπαιδευτικές μας δράσεις στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος μέσω του σεμιναριακού κύκλου μαθημάτων και διαλέξεων στη θεματική “Έγκλημα και Media”, με στόχο να εμβαθύνουμε σε ζητήματα υψηλού εγκληματολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος και καίριες πτυχές αυτών, που απασχολούν εκτενώς τα ΜΜΕ.

Έχουμε διαμορφώσει με τη συνεργάτιδα και Διευθύντρια του ΚΕ.Μ.Ε. έναν συγκεκριμένο κύκλο με εξειδικευμένες θεματικές, τις οποίες θα αναπτύξουμε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Ασφαλώς πάντα είμαστε ανοιχτοί σε σκέψεις, προτάσεις και ιδέες. Είναι αξιοσημείωτο το ενδιαφέρον που υπάρχει, κάθε χρονιά, για ζητήματα φυλακών και βέβαια θα συνεχίσουμε τη διερεύνηση στο προσεχές χρονικό διάστημα.

Η πρώτη μας εκπαιδευτική δράση για το 2020:

Women, Crime and the Media

Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα εγκληματικών ενεργειών και ο στιγματιστικός λόγος των Media.

22-2-2020 στις 10 το πρωί, στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος.

Έχουμε να πούμε πολλά για τη γυναικεία εγκληματικότητα και γυναικεία θυματοποίηση.

Παρακαλούμε να κρατήσετε έγκαιρα τη θέση σας, γιατί ήδη έχουν περιοριστεί πολύ οι διαθέσιμες θέσεις, λόγω υψηλού ενδιαφέροντος.

Αναλυτικές πληροφορίες και εγγραφές: https://facebook.com/events/s/women-crime-and-the-media/2783295411733556/?ti=cl

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Γυναικεία Εγκληματικότητα, Γυναικεία Θυματοποίηση και ΜΜΕ

Έχουμε πραγματικά πολλά και καίρια ζητήματα να διερευνήσουμε και να συζητήσουμε στο πλαίσιο του σεμιναριακού μας μαθήματος στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, Women, Crime and the Media-Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media, στις 22-2-2020.

Γράφω συνεχώς, φτάσαμε τις 200 διαφάνειες και περιμένω με ανυπομονησία να γνωρίσω και τη νέα εκπαιδευτική ομάδα μας. Λόγω μεγάλου ενδιαφέροντος, παρακαλούμε να κάνετε έγκαιρα την κράτηση θέσης σας!!

Πληροφορίες και εγγραφές: https://www.facebook.com/events/2783295411733556/

Αξιοσημείωτο είναι ότι η γυναικεία εγκληματικότητα άργησε να απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα, γεγονός που είχε επιπτώσεις και στην απεικόνιση της γυναικείας εγκληματικότητας στα ΜΜΕ αλλά και στη σκιαγράφηση του προφίλ της εγκληματούσας γυναίκας στα media. Από τη μία καλλιεργήθηκε η εικόνα της “μη εγκληματούσας γυναίκας” και από την άλλη σε υποθέσεις γυναικείας εγκληματικότητας που απασχόλησαν τα ΜΜΕ σκιαγραφήθηκε το προφίλ της γυναίκας με υπερβολικό -ακόμα και αφοριστικό- τρόπο, καθώς η γυναίκα εγκληματίας παρουσιάστηκε σαν τέρας, σαν εξωπραγματικό ον ή σαν ένα άβουλο ον που παρασύρθηκε στο να εγκληματήσει.

Αναμφίβολα, οι διαφοροποιήσεις μεταξύ γυναικείας-αντρικής εγκληματικότητας είναι τόσο ποσοτικές όσο και ποιοτικές. Θα τις διερευνήσουμε λεπτομερώς στο πλαίσιο του μαθήματός μας, επιχειρώντας να εξετάσουμε τα “γιατί” και τα “πώς”. Παράλληλα, θα εξετάσουμε το γιατί τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς καταγράφεται μία ανοδική πορεία συμμετοχής της γυναίκας στην εγκληματικότητα. Από την άλλη πλευρά θα εξετάσουμε το φλέγον ζήτημα της γυναικείας θυματοποίησης και της “σκοτεινής εγκληματικότητας” σε βάρος των γυναικών, αναλύοντας υποθέσεις που απασχόλησαν εκτενώς τα ΜΜΕ και προβλημάτισαν την ελληνική κοινωνία. Μία ακόμα θεματική που θα διερευνήσουμε αφορά τη γυναίκα έγκλειστη και τον τρόπο με τον οποίο βιώνει τη φυλάκισή της, αλλά και τις διαφοροποιήσεις με τον εγκλεισμό των αντρών.

Ένα σημείο στο οποίο θα δώσουμε βαρύτητα, σχετικά με τις ποιοτικές διαφοροποιήσεις μεταξύ γυναικείας-αντρικής εγκληματικότητας, είναι ότι τα θύματα των γυναικών δραστιδών είναι διαφορετικά από των ανδρών δραστών, αφού είναι γνωστά στη δράστιδα και κυρίως άτομα του ευρύτερου συγγενικού της περιβάλλοντος (σύζυγοι, σύντροφοι, παιδιά κ.λπ.) αλλά και ότι, σύμφωνα με μελέτες, ενώ οι περισσότεροι γνωστοί δράστες είναι άνδρες, λιγότερες γυναίκες από τους άνδρες παραδέχονται ότι διέπραξαν οι ίδιες κάποιο αδίκημα. Θα επιχειρήσουμε μέσα από τα στοιχεία και ερευνητικά πορίσματα να σκιαγραφήσουμε το προφίλ της γυναίκας που εγκληματεί και της γυναίκας που είναι θύμα εγκληματικών ενεργειών και θα εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζεται η κάθε υπόθεση στα ΜΜΕ. Τέλος, μέσα από το παιχνίδι ρόλων που θα επιχειρήσουμε πρώτη φορά με την εκπαιδευτική μας ομάδα, επιδιώκουμε να έχουμε την ενεργή και δυναμική συμμετοχή και να οδηγηθούμε, με την ομάδα μας, σε θεμελιώδη συμπεράσματα για το φαινόμενο της γυναικείας εγκληματικότητας και γυναικείας θυματοποίησης σε μία εποχή που αλλάζει.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Γυναίκα και Φυλακή

«Γυναίκα και Φυλακή» είναι μία ακόμα θεματική που θα διερευνήσουμε στο πλαίσιο του σεμιναριακού μας μαθήματος στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος στις 22-2-2020 με θέμα μας τη γυναικεία εγκληματικότητα και τη γυναικεία θυματοποίηση “Women, Crime and the Media-Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media”.

(Αναλυτικές πληροφορίες και εγγραφές: https://www.facebook.com/events/2783295411733556/).

Είναι αξιοσημείωτο -και με αυτή την επισήμανση κρίνω σκόπιμο να ξεκινήσω- ότι οι γυναίκες κρατούμενες, σύμφωνα με ερευνητικά πορίσματα διεθνώς, σε ορισμένες περιπτώσεις δύναται να έχουν υποστεί σεξουαλική ή/και σωματική βία κατά την παιδική ή/και ενήλικη ζωή τους. Τα ποσοστά των θυμάτων στον πληθυσμό των γυναικών κρατουμένων είναι πολύ υψηλότερα από τα αντίστοιχα των ανδρών κρατουμένων, αλλά και από εκείνα των γυναικών του γενικού πληθυσμού και αυτή αποτελεί μία πολύ σημαντική παράμετρο του θέματος που δεν πρέπει να μας αφήσει αδιάφορους.

Αναμφίβολα, ένα μεγάλο κεφάλαιο που αφορά τον εγκλεισμό της γυναίκας στη φυλακή σχετίζεται με τον βίαιο αποχωρισμό από την οικογένειά της. Οι τραυματικές συνέπειες του αποχωρισμού της γυναίκας από την οικογένειά της και τα παιδιά της έχουν διερευνηθεί σε πολλές μελέτες, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Η βίαιη διάλυση της οικογένειας που επιφέρει ο εγκλεισμός της μητέρας έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές ψυχολογικές συνέπειες τόσο για την ίδια την έγκλειστη μητέρα, όσο και για τα παιδιά σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών αποτελούσε το κύριο πρόσωπο φροντίδας ανήλικων τέκνων πριν από τον εγκλεισμό, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν πολλά και σοβαρά, συναισθηματικά, ψυχολογικά αλλά και πρακτικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της φυλάκισής τους (ενοχές, ντροπή, φόβο απώλειας της επιμέλειας, μειωμένα επισκεπτήρια λόγω απόστασης κ.λπ.). Στις ψυχικές επιπτώσεις του εγκλεισμού που αφορούν όλα τα άτομα ανεξαρτήτως φύλου, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι οι γυναίκες είναι ακόμα πιο επιβαρυμένες λόγω του μητρικού τους ρόλου (1).

Αυτή η βίαιη αποκοπή της γυναίκας από την οικογένειά της και πρωτίστως από τα παιδιά της έχει ως αποτέλεσμα να αναζητά στο κλειστό και περιοριστικό πλαίσιο της φυλακής τη δημιουργία σχέσεων που παραπέμπουν σε “οικογενειακές σχέσεις”. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μέσα στις φυλακές υιοθετούνται συγκεκριμένοι κοινωνικοί τύποι και ρόλοι που παρουσιάζουν μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον και μας δίνουν το έναυσμα για μία ευρύτερη συζήτηση, εγκληματολογικού αλλά και κοινωνικού ενδιαφέροντος σε σχέση με τις φυλακισμένες γυναίκες.

Τυπολογία γυναικών κρατουμένων και ευρύτεροι κοινωνικοί ρόλοι

Η έρευνα των γυναικείων φυλακών, σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν είναι το ίδιο συστηματική όσο η αντίστοιχη στα σωφρονιστικά καταστήματα των αντρών. Εν τούτοις, είναι άξιο παρατηρήσεως ότι η τυπολογία και οι ευρύτεροι κοινωνικοί ρόλοι που υιοθετούνται από τις γυναίκες τρόφιμους παρουσιάζουν εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον, διότι ενέχουν και αυτοί συμβολικές προεκτάσεις.

Πρέπει να τονίσουμε ότι οι κυρίαρχοι κοινωνικοί ρόλοι που έχουν καταγραφεί στις γυναικείες φυλακές είναι περιορισμένοι. Συγκεκριμένα είναι τρεις και εμφανίζουν σημαντικές ομοιότητες με την τυπολογία των Irwin και Cressey. Πρόκειται για τις: «square», «cool» και «life». Με τον πρώτο όρο περιγράφονται γυναίκες μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων που εκτίουν ποινή φυλάκισης για το πρώτο αδίκημά τους, το οποίο αφορά κατάχρηση ή ανθρωποκτονία. Η κρατούμενη αυτού του τύπου δεν έχει «εγκληματικό προσανατολισμό», ενώ στην προσπάθειά της να αντισταθεί στα «δεινά της φυλάκισης»/pains of imprisonment ταυτίζεται περισσότερο με το προσωπικό της φυλακής παρά με τις συγκρατούμενές της.

Στη δεύτερη κατηγορία εντάσσονται γυναίκες που σε γενικές γραμμές προσπαθούν να περάσουν όσο πιο ανώδυνα γίνεται τον χρόνο έκτισης της ποινής τους, αποφεύγοντας τις φασαρίες, τις εντάσεις και τις συγκρούσεις. Στην τρίτη κατηγορία εντάσσονται οι χαρακτηριζόμενες «πορωμένες γυναίκες εγκληματίες» που έχουν σοβαρό εγκληματικό παρελθόν και συχνά παραβιάζουν τους κανονισμούς της φυλακής, ενώ υιοθετούν στον μέγιστο βαθμό τις αρχές του «υποπολιτισμού» της φυλακής.

Παράλληλα, διαπιστώνεται ότι οι γυναίκες τρόφιμοι αναλαμβάνουν ευρύτερους κοινωνικούς ρόλους που υιοθετούνται από τους άντρες, όπως του «politician», δηλαδή του ανθρώπου που συνεργάζεται με το προσωπικό της φυλακής για την επίλυση των διαφόρων προβλημάτων, αλλά και του «outlaw» που καταφεύγει στη βία ή την απειλή βίας για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που προκύπτουν στη φυλακή. Επιπροσθέτως, οι γυναίκες τρόφιμοι δύναται να υιοθετήσουν το ρόλο του «καρφιού» και να γίνουν «snitches», «inmate cops» και «jive bitches boosters» (2).

Ένας ακόμα ρόλος που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον είναι αυτός της «Gumby gal». Πρόκειται για την αδύναμη και ευάλωτη κρατούμενη, η οποία υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να είναι μία καλή σύζυγος, μητέρα και νοικοκυρά. Βρίσκεται όμως στη φυλακή για εμπλοκή σε ειδεχθείς πράξεις, στις οποίες έχει οδηγηθεί εξαιτίας της σχέσης της με κάποιον εγκληματία. Δηλαδή, η ερωτική της σχέση με έναν «ακατάλληλο» για εκείνη άνδρα την έχει φέρει στο «χείλος του γκρεμού», γεγονός που επιβεβαιώνει την αδυναμία της. Αυτού του τύπου οι έγκλειστες εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά με τους αρσενικούς punks.

Από την άλλη πλευρά, είναι αξιοπρόσεκτο ότι δεν εντοπίζεται στις γυναικείες φυλακές ο τύπος του «απατεώνα» (con) που είναι ευρέως διαδεδομένος στις ανδρικές φυλακές. Καταγράφεται μόνο ο τύπος των «ψευδο-απατεώνων» (pseudo cons) που καταβάλλουν προσπάθεια για να ενταχθούν στο χώρο της φυλακής αλλά δεν εμπλέκονται σε σοβαρά παράνομες δραστηριότητες όπως οι cons (3).

Τέλος, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι οι γυναίκες τρόφιμοι, κατ’ αντιστοιχία με τους άντρες, υιοθετούν ρόλους που συνδέονται με την ομοφυλοφιλία (4). Αυτό είναι απολύτως αναμενόμενο σε ένα περιβάλλον κυριαρχούμενο από άτομα του ιδίου φύλου. Ο όρος «ανδρογυναίκες» (butches) χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ομοφυλόφιλες που υιοθετούν ανδρικό ντύσιμο, συνήθως φορούν φαρδιά παντελόνια, καπελάκια και έχουν κοντοκουρεμένο μαλλί. Ένας πολύ υποτιμητικός όρος για τον καθορισμό του συγκεκριμένου τύπου κρατουμένων είναι «bull dyke». Κατά κανόνα, συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο τόσο εντός όσο και εκτός φυλακής, αν και ορισμένες γυναίκες απλώς υποδύονται αυτόν το ρόλο μέσα στη φυλακή, χωρίς να είναι στην πραγματικότητα «ανδρογυναίκες».

Γι’ αυτό, λίγο πριν από την αποφυλάκισή τους μακραίνουν τα μαλλιά τους και υιοθετούν πιο θηλυκή εμφάνιση. Ένας άλλος ενδιαφέρων τύπος που καταγράφεται είναι οι «lipstick lesbians»: γυναίκες που έχουν θηλυκή εμφάνιση αλλά εμπλέκονται σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις, οι οποίες άλλοτε είναι βραχύβιες και άλλοτε διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, ο όρος που χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει γυναίκες εγκλείστους που αναπτύσσουν ομοφυλοφιλικές σχέσεις είναι «day trippers». Δεν πρόκειται για ομοφυλόφιλες αλλά αμφιφυλόφιλες ή, ακόμα, ετεροφυλόφιλες που «πειραματίζονται» με την ομοφυλοφιλία (5).

Σε εθνικό επίπεδο μία σημαντική έρευνα πραγματοποιήθηκε από τη Jennifer Panagopoulos (1979) στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού (6). Οι κύριες διαπιστώσεις της συνοψίζονται σε τρία σημεία: πρώτον, ότι υφίστανται σημαντικές αντιστοιχίες ανάμεσα στις αξίες της ελληνικής κοινωνίας και τις αξίες που αναπτύσσονται στο χώρο της φυλακής. Δεύτερον, ότι κατά αντιστοιχία με τους άντρες κρατούμενους οι γυναίκες επιδοκιμάζουν τις αρχές της «αποστασιοποίησης», της «διακριτικής συμπεριφοράς» και της «αλληλεγγύης». Τρίτον, ότι οι απόψεις και οι στάσεις των γυναικών των φυλακών Κορυδαλλού αναφορικά με τους μεταξύ τους δεσμούς, τις αξίες της κοινωνίας και άλλα κοινωνικά θέματα, παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με τις αντίστοιχες των γυναικών κρατουμένων στις φυλακές των Η.Π.Α.

Στηριζόμενοι σε αυτά τα ενδιαφέροντα πορίσματα, εξάγουμε ένα σημαντικό συμπέρασμα: η αποδοχή από τις γυναίκες εγκλείστους των θεμελιακών αρχών του «υποπολιτισμού» των αντρών εγκλείστων καταδεικνύει ότι το κλειστό περιβάλλον της φυλακής οδηγεί στην υιοθέτηση, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, ορισμένων κοινών αρχών και αξιών, οι οποίες θεωρούνται απαραίτητες για τη διασφάλιση της αξιοπρέπειας στον χώρο των «ολοκληρωτικών» ιδρυμάτων. Γι’ αυτό, παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο.

Αναμφισβήτητα, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του φύλου αλλά και κάθε προσωπικότητας, «εμπλουτίζουν» την τυπολογία των κρατουμένων. Για παράδειγμα, ένα στοιχείο διαφοροποίησης μεταξύ γυναικών-αντρών, αναφορικά με τους ευρύτερους ρόλους που υιοθετούν, πηγάζει από την τάση των πρώτων να δημιουργούν μέσα στη φυλακή «οικογενειακές» ομάδες, τις χαρακτηριζόμενες «ψευδο-οικογένειες» που τις βοηθούν να προσαρμοστούν πιο εύκολα στο περιβάλλον του σωφρονιστικού καταστήματος και να αντιμετωπίσουν τα «δεινά» του εγκλεισμού (7). Αυτό ισχύει κυρίως για έγκλειστες που στην ελεύθερη κοινωνία έχουν στερηθεί τους οικογενειακούς δεσμούς.

Σε αυτές τις «οικογένειες» υιοθετούνται τρεις πρωταρχικοί ρόλοι: ο «πατέρας» (father), ο οποίος διαφοροποιείται από τον «μπαμπά» (daddy) και αναλαμβάνει το ρόλο του προστάτη, η «μητέρα» (mother) που αναλαμβάνει τις οικιακές ασχολίες και μία παραχαϊδευμένη κρατούμενη, το «μωρό» (baby), το οποίο φροντίζουν οι «γονείς». Είναι αξιοσημείωτο ότι η γυναίκα που υιοθετεί το ρόλο του «μωρού» επιλέγει το ύφος, τα ρούχα και το χτένισμα, που ταιριάζουν σε ένα μικρό παιδί., ώστε να ενσαρκώσει με απόλυτη ακρίβεια το ρόλο της. Άλλωστε, κάθε ρόλος έχει τα δικά του γνωρίσματα που τον διακρίνουν απόλυτα από τους υπόλοιπους.

Επίσης, στο πλαίσιο των «οικογενειών» διαμορφώνονται πιο εξειδικευμένοι τύποι. Η «υπερπροστατευτική μητέρα» (mother hens) είναι σεβάσμια, μεγαλύτερη σε ηλικία γυναίκα που φροντίζει τις άλλες κρατούμενες. Διάκειται εχθρικά σε όσους την προκαλούν ή όσους θεωρεί «απειλή». Ορισμένες φορές αυτού του τύπου οι μητέρες δεν υπολογίζουν τις συνέπειες όταν υπερασπίζονται τις κρατούμενες της ομάδας τους. Επιδιώκουν να έχουν πάντοτε τον έλεγχο και κάνουν ό,τι μπορούν για να τον διατηρήσουν. Οι χαρακτηριζόμενες «daddies» είναι κατά κανόνα εύσωμες και σκληροτράχηλες γυναίκες. Το κίνητρό τους είναι, όπως και στην περίπτωση των «υπερπροστατευτικών μητέρων», ο έλεγχος αλλά εμφανίζονται σεξουαλικά πιο διεκδικητικές. Από την άλλη, οι «πριμαντόνες» (prima donnas), επιδιώκουν άμεση ικανοποίηση των απαιτήσεών τους, ακόμα και αναφορικά με την απόκτηση ευτελών αγαθών. Κοινά στοιχεία με τις «πριμαντόνες» εμφανίζουν οι χαρακτηριζόμενες «drama queens», των οποίων πρωταρχικός στόχος είναι να επικεντρώνουν την προσοχή των άλλων επάνω τους, αν και δεν είναι τόσο επιτήδειες όσο οι πρώτες. Γι’ αυτό, συνηθίζουν να προφασίζονται ασθένειες που δεν μπορούν να αποδειχθούν και γενικά αντιδρούν με τρόπο που δημιουργεί την εντύπωση ότι είναι ευάλωτες και «εύθραυστες» (8).

Στηριζόμενοι στα δεδομένα της ψυχολογίας, σε μία προσπάθεια ανάλυσης της επιθυμίας των γυναικών φυλακισμένων να αναπτύσσουν «οικογενειακούς» ρόλους, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι μέσω αυτών προσπαθούν να αναπληρώνουν τη στέρηση της αληθινής οικογένειάς τους, η οποία για όλους τους ανθρώπους και δη για μία γυναίκα-μητέρα είναι το πιο πολύτιμο αγαθό.

Συνοψίζοντας, οι τυπολογίες και οι ευρύτεροι κοινωνικοί ρόλοι που υιοθετούνται από άντρες και γυναίκες εγκλείστους, με τις ομοιότητες και τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, ρυθμίζουν και τελικά καθορίζουν την καθημερινή ζωή, τόσο εντός όσο και συχνά εκτός σωφρονιστικού καταστήματος. Γι’ αυτό άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι κάθε ρόλος είναι «ολοκληρωμένος», με την έννοια ότι συνοδεύεται από τις αντίστοιχες αρμοδιότητες, καθορισμένη γλωσσική και κοινωνική συμπεριφορά, συγκεκριμένες αντιδράσεις, κινήσεις, ακόμα και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά προσαρμόζονται κατάλληλα. Όλα αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτουν τη σπουδαιότητα των κυρίαρχων τύπων και ρόλων, μέσω των οποίων το άτομο, είτε βρίσκεται στον κλειστό χώρο της φυλακής είτε στην ελεύθερη κοινωνία, αποκτά την προσωπική του ταυτότητα με την οποία πορεύεται. Εν κατακλείδι, πρέπει να τονίσουμε ότι οι κοινωνικοί ρόλοι είναι αναπόσπαστα δεμένοι με τη γλωσσική έκφραση και επικοινωνία των κρατουμένων, γιατί οι έγκλειστοι με την ένταξή τους στον «υποπολιτισμό» της φυλακής υιοθετούν ένα ρόλο που αφορά την εν γένει συμπεριφορά τους (γλωσσική και κοινωνική).

Αυτό όμως που πρέπει να έχουμε στο νου μας είναι ότι οι ρόλοι δεν υιοθετούνται ούτε εκτελούνται πάντοτε με απόλυτη αυστηρότητα, αφού το άτομο μπορεί κάποια στιγμή να επιθυμήσει να «δραπετεύσει» από τον ρόλο που έχει υιοθετήσει. Άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας αντιλαμβάνεται τον ρόλο του διαφέρει: άλλοι δεσμεύονται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, άλλοι ταυτίζονται σε τέτοιο σημείο που «εναγκαλίζονται» τον συγκεκριμένο ρόλο, ενώ άλλοι δείχνουν απλώς μία τυπική προσήλωση. Ωστόσο, ακόμα και η απόσταση από τον ρόλο είναι αναμενόμενη και οφείλεται στο ότι το «παιχνίδι» της εκτέλεσης και εναλλαγής ρόλων δεν τελειώνει ποτέ ούτε στον χώρο της φυλακής ούτε στην ελεύθερη κοινωνία (9).

Η συζήτηση θα συνεχιστεί δυναμικά!

Παραπομπές
1. http://www.klimaka.org.gr/wp-content/uploads/2016/11/Ψυχοκοινωνικό-Προφίλ-Κρατούμενων-Γυναικών.pdf
2. M.D. McShane, F.P. Williams III, επιμ, Encyclopedia of American Prisons, N. York and London: Garland Publishing, 1996, σσ. 360-361.
3. T. Martin, Behind Prison Walls: The Real World of Working in Today’s Prisons, Colorado: Paladin Press, 2003, σελ. 95.
4. M.D. McShane, F.P. Williams III, επιμ, ό.π., σελ. 361.
5. T. Martin, ό.π., σελ. 95.
6. J. Panagopoulos, Korydallos: A Study of a Greek Prison for Women Offenders, Ann Arbor Michigan, 1979, στο Έ. Λαμπροπούλου, Κοινωνικός Έλεγχος του Εγκλήματος, Αθήνα: Παπαζήσης, 1994, σσ. 256-257.
7. M. R. Pogrebin, M. Dodge, «Women’s Accounts of their Prison Experiences: A Retrospective View on their Subjective Realities» στο R. Tewksbury (επιμ), Behind Bars: Readings on Prison Culture, N. Jersey: Pearson Prentice Hall, 2005, σελ. 29.
8. T. Martin, ό.π., σελ. 94.
9. E. Goffman, Συναντήσεις: Δύο Μελέτες στην Κοινωνιολογία της Αλληλεπίδρασης, ό.π., σσ. 202 και 254.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Εντατικές προετοιμασίες για τη διερεύνηση της γυναικείας εγκληματικότητας και γυναικείας θυματοποίησης στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος

Αν και έχουμε ακόμα αρκετές εβδομάδες, προετοιμαζόμαστε εντατικά για το σεμιναριακό μας μάθημα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος σχετικά με τη γυναικεία εγκληματικότητα και τη γυναικεία θυματοποίηση. Το υλικό που θα επεξεργαστούμε με την εκπαιδευτική μας ομάδα είναι εκτενές και θέλουμε μία πολύ δυναμική συμμετοχή σας το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου.

Ήδη ενημερώνομαι από το ΚΕ.Μ.Ε. ότι έχετε ξεκινήσει να κάνετε κράτηση θέσεων. Για αναλυτικές πληροφορίες και εγγραφές: http://e-keme.gr/σεμινάριο-με-θέμα-women-crime-and-the-media/

Η εκδήλωσή μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: https://www.facebook.com/events/2783295411733556/

Θεματικές
Διεπιστημονική προσέγγιση και ανάλυση του φαινομένου
Πορίσματα ερευνών για τη γυναικεία εγκληματικότητα
Εγκληματολογικές τυπολογίες & γυναικεία εγκληματικότητα
Αναπαραστάσεις της γυναικείας εγκληματικότητας – Η γυναίκα εγκληματίας στα μίντια
Γυναίκα & φυλακή
Βία κατά των γυναικών (γυναικοκτονίες και κακοποίηση γυναικών)
Ανάλυση εγκλημάτων κατά των γυναικών και σκιαγράφηση του προφίλ των θυμάτων
Έμφυλη βία και μιντιακός λόγος
Case studies

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

“I am not a victim, I am a survivor”: η καθοριστική σημασία των γλωσσικών μας επιλογών-η μιντιακή προσέγγιση της γυναικείας θυματοποίησης

Η πρώτη μας εκπαιδευτική δράση για το 2020 στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος στη θεματική “Έγκλημα και Media” ξεκινά το Σαββατο 22 Φεβρουαρίου στις 10 το πρωί με την έναρξη του σεμιναριακού μας μαθήματος Women, Crime and the Media – Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media.

Σας ενημερώνω ότι οι εγγραφές έχουν ήδη ξεκινήσει και σας ευχαριστούμε για το θερμό ενδιαφερον! Για να ενταχθείτε στην εκπαιδευτική μας ομάδα, κρατήστε έγκαιρα τη θέση σας στο παρακάτω link, όπου θα βρείτε αναλυτικές πληροφορίες για τις θεματικές και τον στόχο του σεμιναρίου, αλλά και τη διαδικασία εγγραφής.
https://www.facebook.com/events/2783295411733556/?notif_t=plan_admin_added&notif_id=1579156563722174Sth

Ανθρωποκτονίες με θύματα γυναίκες και ο όρος «γυναικοκτονία»: Μία συζήτηση με κοινωνικό, εγκληματολογικό και γλωσσικό ενδιαφέρον ήταν το πρώτο θέμα που επεξεργαστήκαμε, στο πλαίσιο της αρθρογραφίας, με αφορμή το σεμινάριο που θα μας δώσει το έναυσμα για να συζητήσουμε σχετικά με όλα τα επίκαιρα ζητήματα που αφορούν τη γυναικεία εγκληματικότητα και τη γυναικεία θυματοποίηση στις 22-2 στο ΚΕ.Μ.Ε.

Βλ.σχετικά με το πρώτο άρθρο http://www.bloko.gr/2020/01/blog-post_115.html?fbclid=IwAR1OgsTIf77KtkF-M_6ww_GszHl8ErFgVvMNkea3DgYDeZhS4FgrL_FMsuA

Η συζήτηση συνεχίζεται σήμερα, με ένα ακόμα θέμα ορολογίας με εγκληματολογικό, κοινωνικό και γλωσσικό ενδιαφέρον. Αυτήν τη φορά εστιάζουμε το ερευνητικό μας ενδιαφέρον στις λέξεις “θύμα”, “παθούσα”, “επιζήσασα της εγκληματικής πράξης”, στο πλαίσιο της γυναικείας θυματοποίησης, επιχειρώντας να εμβαθύνουμε στη βαθύτερη ουσία και το περιεχόμενο κάθε όρου.

Θα ξεκινήσω υπογραμμίζοντας ότι η γλώσσα έχει τεράστια δύναμη ως προς τα μηνύματα που περνάει στο ευρύ κοινό, γιατί η γλώσσα είναι φορέας σκέψεων, ιδεών και συναισθημάτων και γι’ αυτό άλλωστε η γλώσσα λειτουργεί έντονα και σε συμβολικό επίπεδο. Επομένως, οι γλωσσικές μας επιλογές, ο τρόπος με τον οποίο θα επιλέξουμε γλωσσικά να εκφραστούμε, διαδραματίζει έναν καθοριστικό ρόλο ως προς τη στάση που θέλουμε να κρατήσουμε και τα μηνύματα που επιθυμούμε να περάσουμε στον συνομιλητή μας.

Ειδικά, για ορισμένα ζητήματα που θεωρούνται “κοινωνικά ευαίσθητα” η επιλογή των λέξεων έχει μία ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Επομένως, κατά τη μιντιακή προσέγγιση του ζητήματος της γυναικείας θυματοποίησης, η χρήση των λέξεων είναι καθοριστικής σημασίας για την παρουσίαση κάθε υπόθεσης αλλά και για την απεικόνιση του εγκληματικού φαινομένου, καθώς δύναται να ασκήσει ισχυρές επιδράσεις στον τρόπο σκέψης του κοινού για το θέμα, για το οποίο συνήθως έχει αποκλειστική ενημέρωση από τα ΜΜΕ.

Οι λέξεις είναι σημαντικό να χρησιμοποιούνται από τον δημοσιογράφο και τον κοινωνικό ερευνητή για να περιγράψουν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια και σαφήνεια μία κατάσταση ή/και για να αποδώσουν μία συγκεκριμένη ιδιότητα και όχι για να στιγματίσουν ή να οδηγήσουν σε μία δευτερογενή θυματοποίηση, η οποία μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και αποτρεπτικά ως προς την καταγγελία μίας εγκληματικής ενέργειας, κυρίως σεξουαλικών εγκλημάτων και ενδοοικογενειακής βίας. Συνεπώς, διαπιστώνουμε τη δύναμη των λέξεων ως προς τα μηνύματα που περνούν στο κοινό αλλά και τη δημοσιογραφική ευθύνη ως προς την ενημέρωση για τα σοβαρά και δύσκολα στην προσέγγισή τους ζητήματα εγκληματολογικού ενδιαφέροντος (Words matter).

Όσον αφορά τη γυναικεία θυματοποίηση, ο όρος “παθούσα” είναι ο ορθός νομικά όρος για να περιγράψει την κατάσταση που έχει βιώσει το άτομο και να δώσει έμφαση στην πράξη, στην εγκληματική ενέργεια που έχει υποστεί η γυναίκα.

Ο όρος “επιζήσασα/επιβιώσασα της εγκληματικής ενέργειας”/survivor, ο οποίος σε διεθνές επίπεδο κερδίζει έδαφος ως προς τη χρήση του και από την επιστημονική κοινότητα, είναι ένας πολύ ενδιαφέρων -γλωσσικά- όρος, γιατί καταφέρνει να περάσει ένα σπουδαίο κοινωνικό μήνυμα που σχετίζεται με μία δυναμική στάση ζωής, σύμφωνα με την οποία η γυναίκα θύμα βιασμού/κακοποίησης/ενδοοικογενειακής βίας κ.λπ. αναγνωρίζει ασφαλώς τη σοβαρότητα του εγκλήματος που έχει υποστεί αλλά δεν θέλει να είναι πια, να αισθάνεται ή/και να την προσεγγίζει ο κοινωνικός περίγυρος (άμεσος και ευρύτερος) σαν θύμα. Θέλει να συνεχίσει τη ζωή της, έχοντας αντιμετωπίσει το τραύμα της θυματοποίησης, το οποίο είναι εξαιρετικά επώδυνο (βλ.σχετικό μας θέμα Το τραύμα της θυματοποίησης https://www.postmodern.gr/to-trayma-tis-thymatopoiisis/) και να προχωρήσει χωρίς να κοιτάζει πίσω και χωρίς να αυτο-ενοχοποιείται για πράξεις για τις οποίες δεν φέρει καμία ευθύνη.

Βλ.σχετικό απόσπασμα από το θέμα μας Η συγκλονιστική επιστολή θύματος βιασμού (https://www.postmodern.gr/i-sygklonistiki-epistoli-thymatos-via/): “Δεν έπρεπε ποτέ να κάνεις αυτό σε μένα. Κατά δεύτερο λόγο δεν έπρεπε να με κάνεις να παλέψω για τόσο διάστημα για να σου πω ότι δεν έπρεπε να μου είχες κάνει αυτό. Αλλά φτάσαμε ως εδώ. Η ζημιά έγινε, κανένας δεν μπορεί να το αρνηθεί. Και τώρα και οι δύο έχουμε μία επιλογή. Μπορούμε να το αφήσουμε να μας καταστρέψει. Μπορώ να μείνω θυμωμένη και πληγωμένη και εσύ να συνεχίσεις να αρνείσαι ή να το αντιμετωπίσουμε κατά πρόσωπο, αποδέχομαι τον πόνο, αποδέχεσαι την ποινή και συνεχίζουμε”.

Ο όρος “θύμα” που συνεχίζει να αποτελεί έναν όρο που κυριαρχεί και στον δημοσιογραφικό λόγο, κατά τη μιντιακή προσέγγιση ανάλογων ζητημάτων υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος, μπορεί από τη μία να θεωρηθεί ως ένας στιγματιστικός όρος που βάζει ένα άτομο σε έναν συγκεκριμένο ρόλο από τον οποίο δεν μπορεί να “ξεφύγει”, γιατί το “εγκλωβίζει”, από την άλλη πλευρά πρέπει να αναφερθεί ότι ο συγκεκριμένος όρος δίνει τη δυνατότητα στον δημοσιογράφο και στον κοινωνικό ερευνητή να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέγεθος και τη βαρύτητα του προβλήματος και την επιτακτική ανάγκη λήψης μέτρων. Επομένως, θα υπογραμμίσω ότι σημασία έχει να εξετάζεται και το πλαίσιο στο οποίο κάθε όρος χρησιμοποιείται, ώστε να γίνει απολύτως αντιληπτό εάν χρησιμοποιείται στιγματιστικά ή για να περάσει ένα πολύτιμο κοινωνικό μήνυμα. Η διάκριση, ασφαλώς, μεταξύ στιγματιστικής προσέγγισης και αφύπνισης του κοινού πρέπει να είναι ξεκάθαρη.

Συνοψίζοντας, στηριζόμενοι στη δύναμη των γλωσσικών μας επιλογών, θεωρώ σημαντικό -και αυτή είναι η παρότρυνσή μου και στους δημοσιογράφους του αστυνομικού και δικαστικού ρεπορτάζ στο πλαίσιο της εκπαίδευσής μας- να αρχίσουν να χρησιμοποιούν στα ρεπορτάζ και στις συνεντεύξεις τους και τον όρο “επιζήσασα/επιβιώσασα/survivor”, αναφερόμενοι σε υποθέσεις γυναικών που επέζησαν εγκληματικών ενεργειών και κυρίως σεξουαλικών εγκλημάτων και ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να περάσουν το δυνατό μήνυμα ότι η βία κατά των γυναικών μπορεί να τερματιστεί και ότι οι γυναίκες που έχουν θυματοποιηθεί και κατάφεραν να επιβιώσουν μπορούν, πραγματικά, να κάνουν μία νέα αρχή στη ζωή τους και να γράψουν ένα καινούργιο κεφάλαιο που δεν θα περιλαμβάνει βία.

Συνεχίζουμε πολύ δυναμικά τη διερεύνηση των πολύ κρίσιμων θεμάτων μας το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος. Το βέβαιο είναι ότι έχουμε ακόμα να πούμε πολλά και ενδιαφέροντα με την εκπαιδευτική μας ομάδα!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Κράτηση θέσης στο σεμινάριο του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος “Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media”

Παρασκευή! Επιτέλους! Η πιο αγαπημένη μου μέρα!! Αν και το πρόγραμμα μαθημάτων κάθε Παρασκευή είναι εντατικό, η προσμονή για την Παρασκευή βράδυ και το ΣΚ είναι πάντα γλυκιά…

Επανερχόμενη στα δικά μας, μπορείτε στο ακόλουθο link να κάνετε κράτηση της θέσης σας ώστε να ενταχθείτε στην εκπαιδευτική μας ομάδα για το νέο σεμινάριο με θέμα Η γυναίκα ως δράστιδα και ως θύμα σε πολύκροτες υποθέσεις και ο στιγματιστικός λόγος των media, το οποίο θα διεξαχθεί στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου στις 10 το πρωί. https://www.facebook.com/events/2783295411733556/?notif_t=plan_admin_added&notif_id=1579156563722174Sth

Η πρώτη μας εκπαιδευτική δράση για το 2020, στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος!

Θα ακολουθήσει η ανακοίνωσή μας για το νέο, σημαντικό, εγχείρημα στο οποίο προχωράμε.

Εύχομαι μία ομορφη και δημιουργική μέρα στην υπέροχη παρέα του blog! Σας ευχαριστούμε που είσαστε πάντα δίπλα μας!!

Ξεκινάμε δυναμικά και δημιουργικά!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά