Tag Archives: βία

Ο λόγος στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας: «Όχι, η αγάπη δεν οδηγεί στην αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής»

Ο λόγος στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας: «Όχι, η αγάπη δεν οδηγεί στην αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής» το νέο μου θέμα στο pm και στη στήλη “Έγκλημα και Media”.

Μία συνέντευξη που τολμώ να πω ότι αξίζει να διαβαστεί από όλες τις γυναίκες, όλα τα κορίτσια και γενικότερα από όλους όσους θέλουν, πραγματικά, να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη και να κινητοποιηθούμε περισσότερο ως προς την αποτελεσματική προστασία των γυναικών και παιδιών που βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο μέσα στην ίδια τους την οικογένεια. Θα τονίσω, τέλος, ότι είναι αναγκαίο να μη νιώθει το άτομο που υιοθετεί κακοποιητικές συμπεριφορές ανεξέλεγκτο να δράσει σε βάρος της γυναίκας και των παιδιών του, αλλά να υπάρξει ένας ουσιαστικός προστατευτικός μηχανισμός που θα αποτρέψει αυτούς τους ανθρώπους από το να συνεχίσουν να κακοποιούν τις συζύγους/συντρόφους και τα παιδιά τους, ανενόχλητοι….

Μπορείτε να διαβάσετε το θέμα εδώ http://www.postmodern.gr/o-logos-sta-thimata-enooikogeneikis-vias/?fbclid=IwAR0re7ndDotTyqLxh-iO7InnoBPG41L0pJ2V8iqheLnWJLyke5NJwGG1Lbw

Συνεχίζουμε δυναμικά, ενώνοντας τη φωνή και τις δυνάμεις μας. Σας ενημερώνω ότι ετοιμάζουμε κάτι σημαντικό για το πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα, που ελπίζω να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε και από Σεπτέμβριο να ανακοινώσουμε.

Καλή σας ημέρα!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

ΟΧΙ, η αγάπη ΔΕΝ οδήγησε στο έγκλημα!

Η περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο αρθρογραφίας, με ένα έκτακτο άρθρο για ένα πολύ σοβαρό θέμα, με κοινωνικές προεκτάσεις, που προέκυψε από τη δημοσιογραφική κάλυψη της ανθρωποκτονίας μίας πολύ νέας γυναίκας και μητέρας ενός ανήλικου τέκνου από το όπλο του εν διαστάσει συζύγου της, σύμφωνα με την ομολογία του, γιατί αποφάσισε να τον χωρίσει….

ΟΧΙ, η αγάπη ΔΕΝ οδήγησε στο έγκλημα!

Το μήνυμά μας είναι σαφές και ξεκάθαρο! Όλοι μας, ας ενώσουμε τη φωνή και τις δυνάμεις μας, σε ένα πολύ ηχηρό “όχι” στη θυματοποίηση συνανθρώπων μας, στην ενδοοικογενειακή βία, στο “σκοτεινό” αυτό έγκλημα που διαπράττεται πίσω από τις κλειστές πόρτες με την ένοχη σιωπή μας, την αδιαφορία ή την έλλειψη ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.

Οφείλουμε να αντιδράσουμε δυναμικά, να ενημερώσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε! Να προστατεύσουμε τους συνανθρώπους μας που είναι θύματα βίας. Να νιώσουν ότι η κοινωνία στηρίζει ουσιαστικά και καταδικάζει απερίφραστα (και χωρίς αστερίσκους) τη βία, σε κάθε έκφανση και μορφή της.

Βλ. σχετικά http://www.postmodern.gr/oxi-i-agapi-den-odigise-sto-egklima/

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr για την αναδημοσίευση του άρθρου: http://www.bloko.gr/2019/05/blog-post_8096.html

Συνεχίζουμε! Εύχομαι καλή εβδομάδα στην υπέροχη παρέα του blog!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Επανορθωτική Δικαιοσύνη και Κύκλοι Υποστήριξης

Η Επανορθωτική Δικαιοσύνη συνιστά μία
διαφορετική αντιμετώπιση του εγκλήματος και κάθε είδους συγκρουσιακής κατάστασης. Ειδικότερα, με βάση τις αρχές της συμμετοχικής δημοκρατίας, της ισότητας, του σεβασμού, της αυτορρύθμισης, η Επανορθωτική Δικαιοσύνη δίνει τον λόγο στα ίδια τα άτομα να εκφράσουν όσα αισθάνονται και όσα επιθυμούν να εκφράσουν. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πρωτίστως στις ανάγκες του θύματος, αφού ασφαλώς πρώτα έχει εξασφαλιστεί η ενεργητική ανάληψη ευθύνης από τον δράστη.

Βλ. σχετικά http://www.postmodern.gr/epanorthotiki-dikaiosyni/

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάρτηση από τη σελίδα της Επανορθωτικής Δικαιοσύνης στο Facebook:

“Η βία έχει την τάση να αναπαράγει τον εαυτό της. Όπως και το τραύμα. Εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και επανένταξη στην κοινωνία μετά την φυλακή. Διαβάστε την ιστορία του Σαμ, που συμμετέχει σε Κύκλους Υποστήριξης μετά από 12 χρόνια στη φυλακή, με στόχο να αποφύγει την υποτροπή. Τις εβδομαδιαίες συναντήσεις στηρίζουν εθελοντές. Ο Σαμ είχε ο ίδιος υποστεί σεξουαλική κακοποίηση όταν ήταν παιδί. Μία από τους εθελοντές που βρίσκονται στον Κύκλο για τον Σαμ, η Ρέιτσελ, έχει η ίδια υποστεί βιασμό. Λέει η Ρέιτσελ:
“Οι Κύκλοι βοηθούν τους δράστες να σταματήσουν την κακοποίηση. Αυτό δεν μπορεί να είναι κακό. Εάν το υποστηρίζω εγώ που έχω υποστεί βιασμό, τι μπορεί να πει ενάντια (στους Κύκλους) ένας άνθρωπος που δεν έχει υποστεί βιασμό;”.

Βλ. σχετικά https://news.sky.com/story/inside-the-circle-working-with-sex-offenders-11694840?fbclid=IwAR1Dwjl1uzh_Zc7SNWJhJf74gmPon0e-SvXBXLC2H2JpsQeKNqkQY_WxGH4

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω ορισμένες επισημάνσεις. Εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι η έννοια του “σωφρονισμού” στα ελληνικά καταστήματα κράτησης δεν υλοποιείται έμπρακτα, εξ ου και ο όρος “καταστήματα κράτησης”, όπου απλώς κρατούνται οι υπόδικοι και οι κατάδικοι χωρίς να σωφρονίζονται ή να ακολουθούν ειδικά και εξειδικευμένα προγράμματα μη υποτροπής τους στο μέλλον, κρίνω εξαιρετικά σημαντικό να δημιουργηθούν και στη χώρα μας κύκλοι υποστήριξης, όπου θα παρέχεται η εξειδικευμένη μέριμνα και καθοδήγηση από ειδικούς με στόχο την αποφυγή της υποτροπής, άρα την υλοποίηση με τρόπο ουσιαστικό της έννοιας της κοινωνικής ενσωμάτωσης.

Πολύ σημαντική, επίσης, η ενίσχυση του θεσμού της Επανορθωτικής Δικαιοσύνης, ώστε ο δράστης να αναλάβει έμπρακτα την ευθύνη της πράξης του και οι παθόντες/παθούσες των εγκληματικών ενεργειών να αισθανθούν ότι και ο δικός τους λόγος έχει ακουστεί αλλά κυρίως οι ανάγκες τους.

Έχοντας θυματοποιηθεί στα 18 μου χρόνια (μία πολύ τραυματική εμπειρία στην οποία έχω αναφερθεί σε κείμενά μου, οπότε πολύ συνοπτικά να αναφέρω ότι, ένα βράδυ μετά από πάρτι, τρεις φίλοι μου κι εγώ δεχτήκαμε επίθεση από δύο νεαρά άτομα με όπλα. Ο ένας δράστης χτύπησε έναν φίλο μας στο πρόσωπο και του άνοιξε τη μύτη και σε μένα ο άλλος δράστης για να με τρομάξει, καθώς αυτοί οι τύποι “μυρίζονται” τον φόβο, μου είπε “θα πεθάνεις τώρα”. Δεν μας έκαναν κάτι άλλο, ευτυχώς, και μάλιστα έφυγαν με μικροπράγματα συναισθηματικής και όχι υλικής αξίας), προβληματίζομαι σχετικά με το ποια θα ήθελα να είναι η τιμωρία τους εάν υπήρχε περίπτωση πότε να συλληφθούν.

Αυτό που θα ήθελα πρωτίστως είναι να μην επιτεθούν ξανά σε κανέναν, γιατί είναι πολύ σκληρό όλο αυτό να το ζει ένας άνθρωπος και δυστυχώς σε άλλες υποθέσεις η κατάληξη είναι τραγική (και ναι μπροστά σε τόσο σοβαρή απειλή, περνάει όλη η ζωή μπροστά, και ναι σκέφτεσαι ότι είσαι πολύ μικρός για να πεθαίνεις και στο μυαλό σου έρχονται όλοι οι αγαπημένοι σου άνθρωποι).

Γνωρίζοντας, συνεπώς, ότι στη φυλακή δεν επρόκειτο να σωφρονιστούν, θα προτιμούσα να υπήρχε ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος ώστε να αναλάμβαναν έμπρακτα την ευθύνη της πράξης και πρωτίστως να λειτουργούσαν εξειδικευμένα προγράμματα που θα στόχευαν, με τρόπο ολοκληρωμένο και επιστημονικό, στη μη επανάληψη της εγκληματικής πράξης, όπως οι Κύκλοι Υποστήριξης, για τους οποίους γίνεται λόγος παραπάνω. Αυτό βέβαια αφορά και το γεγονός ότι στη δική μας υπόθεση δεν υπήρξε μία σοβαρότερη κατάληξη, αλλά περισσότερο αφορούσε το τραύμα της θυματοποίησης που είναι, αναμφίβολα, ένα πολύ επώδυνο βίωμα.

Συνοψίζοντας, η ανάληψη της ευθύνης και η μη επανάληψη της εγκληματικής πράξης είναι τα στοιχεία στα οποίο πρωτίστως πρέπει να αποβλέπουμε. Αυτό άλλωστε είναι το πιο δύσκολο “στοίχημα” που πρέπει να κερδηθεί. Μόνο τότε η ποινή έχει ουσία και περιεχόμενο, παρέχοντας παράλληλα προστασία στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και τη δυνατότητα για τροποποίηση της συμπεριφοράς και για (εντός ή εκτός εισαγωγικών σωφρονισμό) στο άτομο που πραγματικά επιζητεί μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Θα τονίσω, τέλος, την αναγκαιότητα να εξετάζονται τα χαρακτηριστικά κάθε υπόθεσης, γιατί σίγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ιδιαιτερότητες της και να δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο ίδιο το θύμα, εφόσον έχει επιβιώσει της εγκληματικής πράξης, στα συναισθήματα και στις ανάγκες του.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Φωτογραφία στον…τόπο του εγκλήματος

Πολλές φορές οι προεκτάσεις μίας τόσο σοβαρής υπόθεσης υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος, όπως η υπόθεση των κατ’ εξακολούθηση ανθρωποκτονιών στην Κύπρο, μπορεί να είναι πολύ σοβαρές και σε κοινωνικό επίπεδο. Μου φαίνεται αδιανόητο να ισχύει ότι οικογένεια με παιδιά έβγαζε φωτογραφίες στον τόπο του εγκλήματος! Βλ. σχετικά https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/175093/salos-stin-kypro-oikogeneia-vgazei-selfie-stin-kokkini-limni-eno-anazitoyn-ta-thymata-toy-oresti?

Δυστυχώς, η βία λαμβάνει πολλές και επικίνδυνες μορφές και “διδάσκεται” ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς….ακόμα και χωρίς πρόθεση…

Απορώ τι είπαν οι γονείς στα παιδάκια τους…. “Ας βγάλουμε μία ωραία φωτογραφία στο μέρος όπου ένας άντρας φέρεται να πετούσε άψυχα σώματα γυναικών και παιδιών, μέσα σε βαλίτσες;”

Σκόπιμο είναι να μην παρασύρονται οι γονείς από τα ΜΜΕ και να μη συγχέουν τη μυθοπλασία με την πραγματικότητα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Δεν μένουμε απαθείς!

Μετά το όμορφο break, επιστροφή στη ροή μας και στο πρόγραμμα!!

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr για την αναδημοσίευση του πολύ σοβαρού θέματος για τις δυσλειτουργικές οικογένειες και τη μελέτη περίπτωσης/case study ανήλικου θύματος ενδοοικογενειακής βίας (http://www.postmodern.gr/dysleitoyrgikes-oikogeneies-dysfunctional-families-kai/?fbclid=IwAR2dH_jXH8gFzj2jfEh8k13-)9IHPosBc8nI7llr23k9b7AD3TBHDUMCWk_s).

Βλ. σχετικά http://www.bloko.gr/2019/04/dysfunctional-families.html

Από τα θέματα στα οποία νιώθω ότι έδωσα όλη μου την ψυχή, γιατί πραγματικά με προβληματίζει ερευνητικά και με συγκινεί σε ανθρώπινο επίπεδο το πόσο βίαιος μπορεί να γίνει ένας γονιός. Αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη πρόληψης και έγκαιρης κοινωνικής παρέμβασης. Κανείς να μη μείνει αμέτοχος και απαθής.

Σκέφτομαι και αυτό το πανέμορφο κοριτσάκι που γνώρισε τη βία και όχι την αγάπη μέσα στην οικογένειά της, το ξύλο και όχι την τρυφερότητα. Σκέφτομαι ότι τώρα θα κάνει τα πρώτα της βήματα στην ενήλικη ζωή της και πραγματικά εύχομαι να είναι καλά, να έχει καταφέρει να επουλώσει τα ψυχικά της τραύματα και κυρίως να έχει κάνει καλές επιλογές στην προσωπική της ζωή και να μη δεχτεί ποτέ από κανέναν σύντροφο να σηκώσει το χέρι του για να την χτυπήσει.

Στα χρόνια διδασκαλίας μου, έχει αποτυπωθεί πολύ έντονα η εικόνα μίας φοιτήτριας που βγήκε κλαίγοντας από το αμφιθέατρο όταν αναλύαμε το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας. Επέστρεψε “διαλυμένη” ψυχικά, ήταν και για μένα από τις πιο δύσκολες στιγμές στη διάρκεια της διδασκαλίας, θεωρώ όμως σημαντικό και λυτρωτικό να αφήνουμε χώρο και χρόνο στα συναισθήματά μας, να τολμάμε να τα εξωτερικεύσουμε και τα δάκρυα πολλές φορές λειτουργούν θεραπευτικά. Τώρα συνεχίζει όμορφα τη ζωή της και είμαι σίγουρη ότι όλα τα παιδιά που έχουν βιώσει τόσο επώδυνες και τραυματικές εμπειρίες στην οικογένειά τους -από τους ίδιους τους ανθρώπους που τους έδωσαν ζωή- μπορούν με την κατάλληλη στήριξη να συνεχίσουν με δύναμη την ενήλικη ζωή τους και να κάνουν τον πόνο αγάπη!

Εννοείται ότι είμαστε δίπλα στον συνάνθρωπο, όπου μπορούμε να βοηθήσουμε! Όλοι μαζί, ενωμένοι, ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι μπορούμε σίγουρα να είμαστε πιο αποτελεσματικοί και να πετύχουμε πολλά περισσότερα! Το μήνυμά μας “δεν μένουμε απαθείς”!!

Συνεχίζουμε την επόμενη εβδομάδα με μία, σας υπόσχομαι, πολύ δυνατή συνέντευξη που θα μας δώσει το έναυσμα για μία πολύ ουσιαστική συζήτηση.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Νεανική παραβατικότητα και μελέτη περίπτωσης

Είναι από τα θέματα που μας συγκλονίζουν. Βλ.σχετικά http://www.postmodern.gr/neaniki-paravatikotita-se-ellada-kai/

Τα μηνύματα που λαμβάνω από χθες για το συγκεκριμένο άρθρο είναι πολλά. Πρέπει το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας, σε μία κοινωνία που αλλάζει, να μας προβληματίσει όλους (ως ενεργά μέλη της κοινωνίας) και να δείξουμε έμπρακτα τι κάνουμε για να προστατεύσουμε την ανηλικότητα.

Τι κάνουμε για να προστατεύσουμε παιδιά εκτεθειμένα σε σοβαρούς κινδύνους από τη μία πλευρά και να προλάβουμε παιδιά που υιοθετούν, σε τόσο ευαίσθητες και τρυφερές ηλικίες, ακραίες συμπεριφορές, πολύ σκληρές και απίστευτης αγριότητας, από την άλλη πλευρά.

Τόσο σκληρές συμπεριφορές δείχνουν μία πλήρη απαξίωση της ζωής και απάθεια ως προς τα συναισθήματα του άλλου ατόμου -μία στάση ζωής που αναμφίβολα δεν συνάδει (ή δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να συνάδει) με την εφηβική ηλικία.

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr που είναι πάντα δίπλα στις δράσεις μας. Είναι βέβαιο ότι συνεχίζουμε!

Βλ.σχετικά http://www.bloko.gr/2019/04/blog-post_32.html

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Βία και ανήλικα θύματα

Σκέψεις….

Μελετώ, με πολύ μεγάλη προσοχή και πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, αρχεία από το πολύτιμο και εκτενέστατο υλικό του Ομ.Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνη Μαγγανά, στο πλαίσιο της δράσης μας για την παρουσίαση και ανάλυση υποθέσεων και ζητημάτων υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος στα ΜΜΕ.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο υλικό από το οποίο έχουμε να αναδείξουμε πολύ σημαντικά θέματα και είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουμε να συζητάμε και να εμβαθύνουμε σε όλα αυτά τα φλέγοντα ζητήματα που δίδαξε ο Καθηγητής, για πολύ καιρό ακομα.

Ένα από τα επόμενα θέματά μας αφορά μία πολύ σοβαρή υπόθεση με θύμα ανήλικη. Σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο, γιατί τα υπόλοιπα σημεία θα τα αναδείξουμε στην αρθρογραφία μας, θα θέσω το ερώτημα “πώς είναι δυνατόν μία μητέρα που φέρει στο σώμα της 9 μήνες τη νέα ζωή και ένας πατέρας που δίνει κι αυτός ζωή, μπορούν να φτάσουν στο ακραίο σημείο να βλάψουν με τον πιο ειδεχθή τρόπο το ίδιο τους το παιδί;”

Τι βλέπουν όταν κοιτάζουν στα μάτια το παιδί τους, τι συναισθήματα έχουν μέσα στην καρδιά τους;

Βία…βία ακραία, βία χωρίς όρια…πώς είναι δυνατόν η βία να αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο σε ανθρώπινες σχέσεις και μάλιστα στον πυρήνα μίας οικογένειας; Πώς είναι δυνατόν η πιο ζεστή σχέση, μάνας-παιδιού και πατέρα-παιδιού, να μετατρέπεται σε σχέση μίσους, πόνου και δυστυχώς εξάρτησης;

Όσον αφορά τις “ενοχές σιωπές”, προβληματίζομαι εντόνως και αναρωτιέμαι πώς μπορούμε, ως ενεργά μέλη της κοινωνίας, να παραμένουμε απαθείς και αδιάφοροι στην κλιμάκωση της βίας;

Ποια, τελικά, πρέπει να είναι η αντιμετώπιση της κοινωνίας και η προσέγγιση των φορέων αντεγκληματικής πολιτικής απέναντι σε αυτούς τους γονείς;

Εδώ πρέπει, με όλες μας τις δυνάμεις, να τονίσουμε τον καθοριστικό ρόλο της εκπαιδευτικής κοινότητας που θα αντιληφθεί τόσο ακραία περιστατικά και θα προστατεύσει αυτά τα παιδιά!

Παιδιά που πάνε συνεχώς στο σχολείο με σπασμένα χέρια, με σημαδεμένα πρόσωπα και πρωτίστως με τραυματισμένη ψυχή, υιοθετώντας και τα ίδια σε αρκετές περιπτώσεις αποκλίνουσες συμπεριφορές, ίσως είναι τα παιδιά θύματα ενδοοικογενειακής βίας και τα παιδιά για τα οποία δεν νοιάστηκε ποτέ κανείς αρκετά…

Στη σύγχρονη εποχή και κοινωνία, με τις σημαντικές δυνατότητες που έχουμε στη διάθεσή μας για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση ευρύτατων τμημάτων πληθυσμού και για αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης αλλά και της διεθνούς εγκληματολογικής εμπειρίας, τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν και η προστασία της ανηλικότητας να αποτελέσει βασική προτεραιότητα όλων μας -γονιών, εκπαιδευτικών, ασχολουμένων με τα ΜΜΕ, φορέων αντεγκληματικής πολιτικής.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ανάληψη δράσης τώρα!

Όπως ενημερωνόμαστε από το ακόλουθο δημοσίευμα, ιδρύεται Τμήμα Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας στην ΕΛ.ΑΣ. το οποίο θα αναλάβει την επίβλεψη και την καθοδήγηση των περιφερειακών υπηρεσιών, με στόχο την πρόληψη και αντιμετώπιση εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας.

Βλ.σχετικά
https://www.naftemporiki.gr/story/1451873/elas-idruetai-tmima-antimetopisis-endooikogeneiakis-bias?fbclid=IwAR1oTprzoKqwefM0FgsPnXHeny8vhOgFmZ7LB1rIjpax0GxSCkRd3MXpQaA

Όταν στη σύγχρονη εποχή συνάνθρωποί μας -κυρίως γυναίκες και παιδιά- βρίσκουν τον θάνατο από τα χέρια ενός “άγριου θηρίου” μέσα στην οικογένειά τους και καταλήγουν από ξύλο ή άλλο φονικό όπλο, τότε κάτι δεν κανουμε σωστά ως κοινωνία.

Η αντιμετώπιση του πολύ σοβαρού φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας πρέπει να είναι ολιστική. Από τα σχολεία να ξεκινήσει η εκπαίδευση, τα ΜΜΕ να εντείνουν τις εκστρατείες ενημέρωσης και η οργανωμενη Πολιτεία με συγκεκριμένα μέτρα να προστατεύσει τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, έγκαιρα, λαμβάνοντας υπ’ οψιν την πολύ σημαντική διάσταση του θέματος που αφορά το γεγονός οτι τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, εξαιτίας φόβου, ντροπής, έλλειψης ενημέρωσης, απουσίας υποστηρικτικού περιβάλλοντος, συναισθημάτων εξάρτησης, έλλειψης αυτο-εκτίμησης κ.λπ. επιστρέφουν στο νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον, υπομένοντας τη σωματική, λεκτική και ψυχολογική βία μέχρι το τέλος που μπορεί να είναι θανατηφόρο…

Ακόμα όμως κι αν δεν οδηγηθούν στον θάνατο, τα σωματικά και τα ψυχικά τους τραύματα δεν θα επουλωθούν ποτέ, αν δεν απομακρυνθούν, οριστικά και αμετάκλητα, από τους “βασανιστές” τους. Δεν θέλουμε να ακούσουμε λόγια από την Πολιτεία, θέλουμε να δούμε να υλοποιούνται συγκεκριμένα μέτρα και να προστατεύονται με τρόπο ουσιαστικό τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας και βέβαια να υπάρξει παράλληλα ενημέρωση σε όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Ενδεικτική αρθρογραφία μου για το θέμα:

Ενδοοικογενειακή Βία: πώς οφείλει να χειρίζεται η αστυνομία καταγγελίες γυναικών και παιδιών εδώ http://www.postmodern.gr/endooikogeneiaki-via-pos-ofeilei-na-cheirizetai-i-astynomia-kataggelies-gynaikon-kai-paidion

27χρονη γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού κατέληξε μετά από αλλέπαλληλα χτυπήματα του συζύγου της με σκερπάνι εδώ http://www.postmodern.gr/27chroni-gyneka-mitera-enos-pediou-katelixe-meta-apo-allepallila-chtypimata-tou-syzygou-tis-me-skeparni/

Ένα ηχηρό μήνυμα κατά της ενδοοικογενειακής βίας εδώ http://www.postmodern.gr/ena-ichiro-minyma-kata-tis-endoikogeniakis-vias/

Εσύ θα μπορούσες να ζεις με αυτόν τον φόβο; Μία συγκλονιστική κατάθεση ψυχής για το τραύμα της θυματοποίησης εδώ
http://www.postmodern.gr/esy-tha-mporoyses-na-zeis-me-ayton-ton-fovo-mia-sygklonistiki-katathesi-psychis-gia-to-trayma-tis-thymatopoiisis/

Βία κατά των γυναικών: η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής θύματος βιασμού εδώ http://www.postmodern.gr/via-kata-ton-gynaikon-i-sygklonistiki-katathesi-psychis-thymatos-viasmoy/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

«ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΑΧΑΙΡΙ-ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ» Ανάλυση υπόθεσης

«ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΑΧΑΙΡΙ-ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ» Ανάλυση υπόθεσης

«Θα έφευγε ένας φίλος μου για φαντάρος και έκανε πάρτι. Μια άλλη κοπέλα από την παρέα έλεγε πως αν είναι 13 τα άτομα να μη γίνει το πάρτι γιατί είναι γρουσουζιά… Ήμασταν 13 άτομα εκείνο το βράδυ. Πίναμε σταυρωτά με τον φίλο μου άσπρο πάτο τις μπύρες… Και όταν ακουμπούσαμε το δάκτυλο στο τραπέζι, σήμαινε πως έπρεπε να πιούμε για τον φαντάρο… Πίναμε όλο το βράδυ και γελούσαμε… Δεν περίμενε κανείς αυτό το τέλος. Έφυγα με μια κοπέλα, αυτήν που σκότωσα… Με τα πόδια γυρίσαμε σπίτι, γιατί ήταν κοντά… Δεν θυμάμαι από κει και έπειτα τίποτα, κενό, σκοτάδι… Ήμουν μεθυσμένος… Ξύπνησα στα κρατητήρια να κλαίω και να χτυπιέμαι… Δεν θυμάμαι τίποτα… Τώρα; Τελείωσε η ζωή μου… Δεν λέω, θα πληρώσω. Απλά ζητάω μια δεύτερη ευκαιρία… Μια δεύτερη ευκαιρία, όταν βγω από δω… να ζήσω ήρεμα και μακριά από όλους…»

Ένα από τα πιο δύσκολα και σκληρά θέματα που έχω επεξεργαστεί, στο πλαίσιο της αρθρογραφίας, παρουσιάζουμε σήμερα στο postmodern.gr και στη στήλη μου “Έγκλημα και Media”. Μπορείτε να διαβάσετε το θέμα εδώ http://www.postmodern.gr/anthropoktonia-apo-prothesi-machairi-t/?fbclid=IwAR15xMQo_eMGONXYNTMN_D6XiMJtfmNsoEExsYjmyxwKGMdkZ-RqTtUucZU

Το έχω κρατήσει στο αρχείο μου μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να το παρουσιάσω με όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο και επιστημονικά ορθό και τεκμηριωμένο τρόπο γίνεται. Αν και έχω πραγματοποιήσει συνεντεύξεις με ανθρωποκτόνους, στο πλαίσιο των ερευνών μας, αυτή η υπόθεση με συγκλονίζει με τη βιαιότητα σε βάρος ενός κοριτσιού, με δράστη έναν πολύ νέο άνθρωπο επίσης, που στα 19 του χρόνια σκοτώνει και τεμαχίζει μία κοπέλα, μετά από πάρτι στο οποίο διασκέδαζαν κι οι δύο.

“Πώς και τι να εξηγήσεις σε αυτούς τους γονείς που μαθαίνουν ότι η κόρη τους που πήγε να διασκεδάσει σε ένα πάρτι και να περάσει όμορφα με άλλους νέους ανθρώπους βρέθηκε κατακρεουργημένη από το μαχαίρι ενός νεαρού;”

“Πώς μπορεί ένας άνθρωπος στα 19 του μόλις χρόνια να καταφεύγει σε χρήση ακραίας βίας, απαξιώνοντας πλήρως την ανθρώπινη ζωή, μετά μάλιστα από στιγμές όμορφες και ξέγνοιαστες που μοιράστηκε μια παρέα νέων ατόμων;”.

Θα τόνιζα επομένως την ανάγκη να αποτελέσει η ανάλυση αυτής της υπόθεσης ένα “καμπανάκι” αφύπνισης και ευαισθητοποίησης ολόκληρης της κοινωνίας, πρωτίστως των αρμόδιων φορέων, των γονιών και των εκπαιδευτικών. Πρέπει αναμφίβολα να υπάρξει μεγαλύτερη μέριμνα και πρόβλεψη για τους νέους που μεγαλώνουν σε νοσηρά περιβάλλοντα, χωρίς τη στήριξη και το ουσιαστικό ενδιαφέρον, υιοθετούν ακραίες έως και παραβατικές συμπεριφορές από το σχολείο ακόμα. Η ενίσχυση των προγραμμάτων πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, με ενεργό ρόλο του σχολείου και της τοπικής κοινότητας είναι, κατά την κρίση μου, αναγκαίο να γίνει σήμερα κιόλας!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Το έγκλημα του βιασμού στα ΜΜΕ: Υπόθεση καταγγελίας «μοντέλου» κατά «επιχειρηματία»

Ονόματα, επίθετα, φωτογραφίες, ανάλυση των ιατροδικαστικών ευρημάτων και “στο βάθος” ένα έγκλημα….

“Πασίγνωστο μοντέλο”, όπως ανέφεραν τα δημοσιεύματα, κατήγγειλε “γνωστό επιχειρηματία” για βιασμό. Κάπως έτσι ορισμένα ΜΜΕ έστησαν ένα σίριαλ “κλειδαρότρυπας”, στέλνοντας τα λανθασμένα (ίσως και επικίνδυνα) μηνύματα για το έγκλημα του βιασμού και την καταγγελία του.

Το έγκλημα του βιασμού στα ΜΜΕ: Υπόθεση καταγγελίας «μοντέλου» κατά «επιχειρηματία» το σημερινό μου θέμα στο postmodern.gr που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/to-egklima-toy-viasmoy-sta-mme-ypothesi-kataggelias-monteloy-kata-epicheirimatia/?

 

Leave a comment

Filed under Uncategorized