Tag Archives: Αφροδίτη Μαλλούχου

Διαχείριση θυμού: Μια καινοτόμος ψυχοεκπαιδευτική παρέμβαση πρόληψης

Με μεγάλη χαρά στηρίζω και προβάλλω τις δημιουργικές και πολύτιμες δράσεις που αφορούν τα σχολεία και τα παιδιά μας και έχουν στόχο να φέρουν πιο κοντά τους μαθητές, να τους δώσουν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με τρόπο ουσιαστικό και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, επιτυγχάνοντας να διαχειριστούν εντάσεις και αρνητικά συναισθήματα.

Διαχείριση θυμού: Μια καινοτόμος ψυχοεκπαιδευτική παρέμβαση πρόληψης είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο pm και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/diacheirisi-thymoy-mia-kainotomos-psychoekpaideytiki-paremvasi-prolipsis/

Να σημειώσω ότι η Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Πειραιά (Ε.Π.Α.Π) διοργάνωσε στις 25-4-2018 επιστημονική ημερίδα, με τίτλο «Όταν η βία πάει σχολείο… Από την οικογενειακή της εγγραφή στη σχολική μετεγγραφή της» στον Πολυχώρο «Απόλλων» στον Πειραιά. Η πρώτη ενότητα της ημερίδας έφερε τον τίτλο: “Ενδοσχολική Βία και Εκφοβισμός: Από την εννοιολογική προσέγγιση στην αντιμετώπιση” και η δεύτερη ενότητα είχε τον τίτλο “Εφηβεία, Επιθετικότητα και Αποκλίνουσα Συμπεριφορά”. Όλες οι εισηγήσεις ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και με μεγάλη επιστημονική και κοινωνική χρησιμότητα.

Στο άρθρο παρουσιάζω μέρος της εισήγησης της κυρίας Αφροδίτης Μαλλούχου, Επιμελήτριας Ανηλίκων-Κοινωνικής Λειτουργού, ΜSc, Υπ.Διδάκτωρ Αντεγκληματικής Πολιτικής, Διαπιστευμένης Διαμεσολαβήτριας Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τίτλο: “Βιωματικά εργαστήρια διαχείρισης θυμού – επίλυσης συγκρούσεων. Μια καινοτόμος ψυχοεκπαιδευτική παρέμβαση πρόληψης“.

Ευχαριστώ θερμά την κυρία Μαλλούχου για το πολύτιμο υλικό της που μου εμπιστεύτηκε, προκειμένου να παρουσιάσω στο postmodern και στη στήλη «Έγκλημα και Media» αποσπάσματα από την εισήγησή της.

Θα δώσω έμφαση στον απολογισμό του προγράμματος, όπως παρουσιάστηκε από την κ. Μαλλούχου: “Έναν χρόνο μετά καλέσαμε τους ίδιους μαθητές στο χώρο του δημοτικού σχολείου για ένα «follow up» ώστε να πάρουμε μια ανατροφοδότηση για τη διάρκεια των αποτελεσμάτων του προγράμματος. Παρόντες και ο διευθυντής του σχολείου και ο δάσκαλος της τάξης. Ιδιαίτερη χαρά μας προκάλεσε η ανταπόκριση των παιδιών, η χαρά στα πρόσωπά τους και η κατακτημένη οικειότητα με την οποία μοιράστηκαν μαζί μας μετά από έναν χρόνο τις εμπειρίες τους από το γυμνάσιο, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όντας στην εφηβεία στην προσπάθεια να βρουν τρόπους επικοινωνίας με τους γονείς, τις νέες φιλίες… Όταν κλήθηκαν να φέρουν στο μυαλό τους κάτι από το περσινό πρόγραμμα αυθόρμητα ξεπήδησαν από τα χείλη τους: «τα θυμωμένα μπαλόνια», «το ημερολόγιο συγκρούσεων», «η ανάποδη αρίθμηση», «τα παιχνίδια ρόλων», «οι χρωματιστές κάρτες κοινωνικής δεξιότητας», «το παραμύθι με το θυμωμένο δράκο», «τα χαρτάκια με τα συναισθήματα» και τόσα άλλα. Και όταν ρωτήθηκαν αν χρησιμοποιούν κάτι από όλα αυτά που έμαθαν τις στιγμές που θυμώνουν, όλοι σχεδόν κάτι είχαν να πουν.. «Μια φορά που θύμωσα πολύ πήρα βαθιές ανάσες», «Άρχισα να μετράω ανάποδα, μπορεί να τα μπέρδεψα λίγο, αλλά δεν ήμουν τόσο θυμωμένη πια», «Σκέφτομαι κάθε φορά που θυμώνω και θέλω να χτυπήσω τον άλλον τις συνέπειες και σταματάω».Σε αυτή μας τη συνάντηση, τα παιδιά γελούσαν, πειράζονταν, αναρωτιούνταν πόσο μεγάλωσαν μέσα σε έναν χρόνο, νοσταλγούσαν τις στιγμές. Ζήτησαν να συναντιόμαστε κάθε χρόνο. Μια ετήσια απολογιστική συνάντηση ανατροφοδότησης και μοιράσματος εμπειριών και συναισθημάτων.. Είμαστε μια ομάδα πια.. Κι αυτό δεν είναι λίγο”.

Από τα παραπάνω αναδεικνύεται ότι η υλοποίηση ομαδικών ψυχοεκπαιδευτικών προγραμμάτων στο σχολικό περιβάλλον έχει πολλαπλά οφέλη τόσο για τους συμμετέχοντες όσο και για ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς η ομαδοσυνεργατική διεργασία συμβάλλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και την επιτυχέστερη διαχείριση των θεμάτων που απασχολούν τους συμμετέχοντες.

Συνοψίζοντας, πρέπει να είναι κύριο ζητούμενο του σύγχρονου ελληνικού σχολείου να φέρει τα παιδιά πιο κοντά μέσα από ολοκληρωμένες δράσεις και κυρίως να τους δώσει την πολύτιμη ευκαιρία να αισθανθούν χαρά, να κατανοήσουν την αξία της φιλίας, να αναζητήσουν τη συμμετοχή στην ομάδα και να αντιμετωπίσουν αρνητικά συναισθήματα, όπως ο θυμός, που προκαλούν εντάσεις στις σχέσεις με συμμαθητές και καθηγητές τους.

Περιμένω, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, και τα δικά σας σχόλια και μηνύματα για τα σχολεία μας, τις εκπαιδευτικές δράσεις, τις σχέσεις μαθητών με συμμαθητές και με την εκπαιδευτική κοινότητα. Όλοι μαζί, με ουσιαστικό ενδιαφέρον και αγάπη, έχουμε τη δύναμη να κάνουμε το σχολείο μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας στην Ελλάδα της κρίσης

Σοβαρό επεισόδιο μεταξύ μαθητριών σημειώθηκε έξω από λύκειο των Χανίων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μιας 16χρονης μαθήτριας. Αποτρόπαιο έγκλημα και στο Μαρούσι, μπροστά σε αυτόπτες μάρτυρες, πριν από μερικές μέρες με θύμα έναν 19χρονο, τον οποίον τραυμάτισαν θανάσιμα με μαχαίρι στον θώρακα.

Η ειδική επιστήμονας, Επιμελήτρια Ανηλίκων – Κοινωνική Λειτουργός, MΔΕ Κοινωνικής & Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Υπ.Διδάκτωρ Αντεγκληματικής Πολιτικής, Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Αφροδίτη Μαλλούχου, στη συνέντευξη που μου παραχώρησε στο postmodern (http://www.postmodern.gr/neaniki-paravatikotita-stin-ellada-tis-oikonomikis-kai-koinonikis-krisis-o-rolos-ton-epimeliton-anilikon/) επισημαίνει σχετικά με το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας στη χώρα μας «Αυτό που αξίζει να εντοπίσουμε είναι ότι παρά το γεγονός ότι η έκταση της ένδικης νεανικής παραβατικότητας στην Ελλάδα φαίνεται ότι κινείται στο πλαίσιο της χαμηλής και μεσαίας βαρύτητας, ωστόσο προκαλεί ανησυχία το γεγονός ότι αυξάνονται τα αδικήματα βίας και παράλληλα μειώνεται το όριο ηλικίας, κατά το οποίο ξεκινά η εμπλοκή των ανηλίκων με τον ποινικό νόμο. Ακόμα, λοιπόν, κι αν καταγράφεται στα στατιστικά στοιχεία των Υπηρεσιών μας μια ενδεχόμενη ποσοτική μείωση των περιστατικών που μας απασχολούν, αυτό μπορεί να είναι εντελώς συγκυριακό, λόγω νέων νόμων που ισχύουν κατά καιρούς περί παραγραφής ορισμένων αδικημάτων, προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα πινάκια των δικαστηρίων. Επισημαίνω, ωστόσο, την αύξηση των αδικημάτων βίας, καθώς και τη σοβαρότητα, την περιπλοκότητα και την πολυμορφία των περιστατικών σύγχρονης παραβατικότητας. Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τη μορφή και την ένταση της σύγχρονης παραβατικότητας των ανηλίκων, εφόσον έχει επηρεάσει πάρα πολύ τη λειτουργία της οικογένειας και γενικότερα τη λειτουργία του κοινωνικού ιστού. Αρκετές πράξεις εμπεριέχουν πλέον έντονη βία και όταν μπαίνεις στον πυρήνα της οικογένειας συναντάς πολλαπλά προβλήματα: κοινωνικά – οικονομικά- ψυχικά- χρήση ουσιών κ.ά., που δεν ξέρεις από πού να τα πιάσεις…».

Το δικό μου ερώτημα, επομένως, είναι: “μήπως ήρθε η ώρα να προσεγγίσουμε το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας πιο ολοκληρωμένα, λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν μας τις αλλαγές στις δομές της ελληνικής κοινωνίας και να εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας στο ρόλο του σχολείου, το οποίο στο πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας, πρέπει οπωσδήποτε να αποκτήσει έναν διαφορετικό προσανατολισμό, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο και στο ζήτημα της πρόληψης αποκλινουσών συμπεριφορών;”.

Πολύ σοβαρά ζητήματα που οφείλουν να μας απασχολήσουν ερευνητικά.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Νεανική παραβατικότητα στην Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης – O ρόλος των επιμελητών ανηλίκων

Η εβδομάδα μας ξεκινάει σε επίπεδο αρθρογραφίας με ένα δύσκολο και ευαίσθητο θέμα. Νεανική παραβατικότητα στην Ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης – O ρόλος των επιμελητών ανηλίκων είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο pm και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/neaniki-paravatikotita-stin-ellada-tis-oikonomikis-kai-koinonikis-krisis-o-rolos-ton-epimeliton-anilikon/

Ανήλικοι παραβάτες: όχι, δεν είναι μια «χαμένη υπόθεση», σε αντίθεση με όσα πιστεύουν ορισμένοι. Η κοινωνία οφείλει με ευαισθησία να προσεγγίσει τον ανήλικο παραβάτη, δεδομένου ότι κατά κανόνα αυτά τα παιδιά προέρχονται από «διαλυμένες» οικογένειες και πορεύονται στη ζωή χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον. Είναι, ίσως, τα παιδιά για τα οποία ποτέ κανείς δεν νοιάστηκε αρκετά… Είναι σκληρό να ειπωθεί αυτό, αλλά κάποτε πρέπει όλοι μας -ως ενεργά μέλη της κοινωνίας- να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα και να τολμήσουμε να δούμε και την άλλη όψη του νομίσματος. Για να φτάσει ένα παιδί, σε μια ευαίσθητη ηλικία και φάση της ζωής του, να «συγκρουστεί» με τον νόμο, κάποια ευθύνη φέρουν σίγουρα οι ενήλικοι.

Το πιο κρίσιμο σημείο είναι η πρόληψη και σε αυτό το σημείο πρέπει η Πολιτεία να δώσει έμφαση με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων και εκπαιδευτικών δράσεων που θα στοχεύουν στην πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας και διασφάλισης των δικαιωμάτων όλων των παιδιών.

Για τον ανήλικο όμως που έχει παραβεί τον νόμο, το έργο των επιμελητών ανηλίκων είναι σαφώς πολύ σημαντικό. Η Επιμελήτρια Ανηλίκων – Κοινωνική Λειτουργός, MΔΕ Κοινωνικής & Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Υπ.Διδάκτωρ Αντεγκληματικής Πολιτικής, Διαπιστευμένη Διαμεσολαβήτρια Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Αφροδίτη Μαλλούχου, παρουσιάζει στο postmodern.gr το σημαντικό έργο που ασκούν οι επιμελητές ανηλίκων στη χώρα μας, το οποίο δεν είναι γνωστό στο ευρύ κοινό.

Ευχαριστώ θερμά την κ. Μαλλούχου για την ολοκληρωμένη εικόνα που μας δίνει τόσο για το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας στη χώρα μας και τα σημεία που πρέπει να μας προβληματίσουν, όσο και για την τεκμηριωμένη και πληρέστατη αναφορά στο έργο των επιμελητών ανηλίκων. Επιφυλάσσομαι να ετοιμάσουμε στο προσεχές διάστημα ένα νέο θέμα με την κ. Αφροδίτη Μαλλούχου για τους ανήλικους, γιατί είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναδεικνύονται από τους αρμόδιους φορείς τα ζητήματα που αφορούν την ανήλικη και νεανική παραβατικότητα, ώστε να περνούν έγκαιρα τα μηνύματα στις οικογένειες αλλά και τα σχολεία, των οποίων ο ρόλος είναι -τολμώ να πω- κομβικός για την πορεία που θα ακολουθήσει ένα παιδί.

Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένω τα δικά σας σχόλια στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας