Tag Archives: ανθρωποκτονία

Σκιαγράφηση προφίλ και ανάλυση κινήτρων εγκληματικής δράσης μητροκτόνων

Μελέτη περίπτωσης/case study: 68χρονη σκότωσε την 92χρονη μητέρα της. Σκιαγράφηση του προφίλ και ανάλυση κινήτρων της εγκληματικής δράσης των μητροκτόνων, σήμερα, στο νέο μου θέμα στο pm στη στήλη “Έγκλημα και Μedia”.

Να σημειώσω εδώ ότι την Κυριακή 23 Ιουνίου του 2019 παρουσιάσαμε στην εφημερίδα ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ στο ρεπορτάζ της δημοσιογράφου Δήμητρας Τριανταφύλλου, την οποία ευχαριστώ θερμά για την πρόταση, την επιστημονική ερμηνεία για τα κίνητρα και το προφίλ δραστών σε υποθέσεις μητροκτονίας σε διεθνές επίπεδο, μελετώντας το ειδεχθές έγκλημα που έλαβε χώρα στις αρχές Ιουνίου του 2019 σε μία από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές της Αθήνας και απασχόλησε εκτενώς τα ΜΜΕ (βλ.σχετικά https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/06/23/%cf%85%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%ae-%ce%b5%cf%81%ce%b5%cf%85/).

Σκιαγράφηση προφίλ και ανάλυση κινήτρων εγκληματικής δράσης μητροκτόνων ο τίτλος του νέου μου άρθρου και μπορείτε να το διαβάσετε στο postmodern.gr εδώ http://www.postmodern.gr/skiagrafisi-profil-kai-analysi-ki/

Καλημέρα στην υπέροχη παρέα του blog!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Τα δύσκολα “γιατί” και τα σκληρά ερωτήματα

Απο εχθές το πρωί που παρουσιάσαμε το θέμα στο pm για την υπόθεση ανθρωποκτονίας της φοιτήτριας στη Ρόδο (http://www.postmodern.gr/ypothesi-anthropoktonias-tis-nearis-fo/), το οποίο συγκέντρωσε το αναγνωστικό σας ενδιαφέρον, έχω λάβει πολλά μηνύματα, γιατί αναμφισβήτητα μας απασχολεί και μας προβληματίζει εντόνως η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και ο βίαιος χαμός ενός τόσο νέου ανθρώπου με σχέδια και όνειρα για το μέλλον.

Αξίζει να διερευνηθεί ακόμα πιο συστηματικά το “γιατί” νέοι άνθρωποι, που ξεκινούν με θετικές προϋποθέσεις την ενήλικη ζωή τους, φτάνουν στα άκρα και επιλέγουν τους πιο σκοτεινούς δρόμους στα δαιδαλώδη μονοπάτια του μυαλού. Εάν και όπου υπάρχουν απαντήσεις στα δύσκολα και σκληρά αυτά ερωτήματα, είναι πολύ σημαντικό να εμβαθύνουμε και να προσπαθήσουμε όλοι και ο καθένας από τη δική του θέση και με το δικό του ρόλο -ως γονιός, ως εκπαιδευτικός, ως κοινωνικός επιστήμονας, ως νομικός, ως πολιτικός κ.ά.- να συμβάλλει στην προληψη της νεανικής παραβατικότητας, η οποία λαμβάνει πολλές μορφές και εκφάνσεις φτάνοντας ακόμα και σε ειδεχθή εγκλήματα, όπως στην υπό εξέταση υπόθεση.

Είναι σίγουρα αναγκαίο να στηρίξουμε ακόμα πιο ουσιαστικά και αποτελεσματικά τους νέους, ιδίως όταν νιώθουν σε κάποιες ευάλωτες περιόδους της ενήλικης ζωής τους ότι έχουν βρεθεί σε αδιέξοδους δρόμους.

Μου το έστειλαν πριν από λίγο – αναδημοσίευση του θέματός μας στο pm στα Σερραΐκά Νέα: https://serraikanea.gr/koinonia/113028-i-ypothesi-anthropoktonias-tis-serraias-

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Υπόθεση μητροκτονίας και διεθνή ερευνητικά δεδομένα – Ευχαριστώ θερμά την εφημερίδα ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ

Ευχαριστώ θερμά την εφημερίδα “ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ” και τη δημοσιογράφο Δήμητρα Τριανταφύλλου για τη συνέντευξη σχετικά με την υπόθεση μητροκτονίας που απασχολεί και προβληματίζει τις τελευταίες ημέρες τα ΜΜΕ.

Μέσα από την παρουσίαση του θέματος, διερευνούμε και επιχειρούμε να αναλύσουμε τα ερευνητικά δεδομένα για υποθέσεις μητροκτονίας σε διεθνές επίπεδο και να εξετάσουμε το προφίλ των δραστών/δράστιδων, καθώς και τα ειδικά χαρακτηριστικά που αφορούν τη συγκεκριμένη μορφή εγκληματικότητας, η οποία βάσει των διαθέσιμων στατιστικών στοιχείων σε διεθνές επίπεδο είναι ένα σπάνιο έγκλημα.

Έχει μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον η εμβάθυνση στο θέμα και θα προσπαθήσω να επανέλθω με ένα κείμενο το επόμενο χρονικό διάστημα.

Καλή Κυριακή εύχομαι στην υπέροχη παρέα μας, στην παρέα του blog!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Οι σημαντικές απουσίες στη ζωή των νεαρών παραβατών

Παραθέτω ένα απόσπασμα από το σημερινό μας θέμα στο pm με τίτλο Ανθρωποκτονία από αμέλεια: Βιοαφήγηση εγκλείστου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα (βλ.σχετικά http://www.postmodern.gr/anthropoktonia-apo-ameleia-vioafigis/?fbclid=IwAR3gzVdfD69vW_jc3iGnX_wzBmulZkhPKy3RCsiY0-EQW2R76GiXDBDnkq8), το οποίο θεωρώ ότι μας δίνει το έναυσμα για σκέψη και σοβαρό προβληματισμό.

Ο Mark Johnson, ένας άνθρωπος που βρέθηκε από πολύ νωρίς στους δρόμους της παρανομίας, καταγράφει την εμπειρία του στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τον τίτλο, Wasted: A Childhood Stolen, An Innocence Betrayed, A Life Redeemed.

«Ήμουν 8 ετών όταν μέθυσα. Είχα ήδη δει έναν ψυχίατρο επειδή ήμουν βίαιος στο σχολείο. Ο πατέρας μου ήταν βίαιος αλκοολικός, η μητέρα μου ήταν μάλλον ασταθής, και δεν χρειάζεται ένας επιστήμονας για να προβλέψει τι θα ακολουθήσει. Στα είκοσι μου ήμουν παγιδευμένος σε έναν κύκλο εγκλήματος και ναρκωτικών. Ζούσα στους δρόμους και λήστευα για λεφτά.

Οι άνθρωποι που ήταν εκεί για μένα ήταν οι «κολλητοί» μου. Αλλά το να γίνω αποδεκτός στην παρέα τους, σήμαινε κλιμάκωση της βίας και της χρήσης ναρκωτικών ουσιών . Είναι μια τόσο λογική διαδρομή.

Η απάντηση είναι αγάπη και κάποιος να νοιαστεί πραγματικά για σένα. Οι νέοι άνθρωποι αποκρίνονται θετικά σε αυτό. Αυτός που με έσωσε από τους δρόμους ήταν ένας εργαζόμενος της ομάδας δράσης, που έκανε το επιπλέον βήμα μαζί μου. Με αναζήτησε ακόμα και πίσω από τους κάδους σκουπιδιών. Με έβαλε σε ένα κέντρο απεξάρτησης και μάλιστα παραβίασε τους κανόνες για να με κρατήσει εκεί. Αυτό μου έδωσε το χρόνο να καθίσω με εκπαιδευμένους θεραπευτές και να βλέπω όλες τις απατηλές σκέψεις που με βασάνιζαν να φεύγουν.

Πρέπει να κατανοήσουμε το πρόβλημα. Αποκαλώ τους εφαρμόζοντες πολιτικές «έχοντες». Έχουν μεγαλώσει με ισορροπία, με έναν κώδικα αξιών, πιθανώς με δύο γονείς. Παίρνουν αποφάσεις με βάση τη δική τους λογική για μία ομάδα ανθρώπων για τους οποίους δεν γνωρίζουν τίποτα. Υπάρχουν τόσες πολλές συνθήκες που οδηγούν στο έγκλημα των νέων. Μιλήστε με αυτούς τους νέους ανθρώπους και θα σας πουν ότι μεγαλώνουν με την απουσία ενός σημαντικού ενήλικου στη ζωή τους, ότι δεν συμμετείχαν ποτέ σε ό,τι αφορά το σχολείο, ότι μεταφέρουν μαχαίρια για προστασία επειδή φοβούνται. Η άποψή τους για την κοινωνία είναι διαστρεβλωμένη.

Αυτά τα παιδιά χρειάζονται έναν σημαντικό ενήλικο στη ζωή τους. Πρέπει να διδαχθούν θεμελιώδεις αρχές αλληλεπίδρασης μεταξύ τους με υγιή τρόπο. Πρέπει να διδαχθούν τη διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους και τις συνέπειες της συμπεριφοράς» Βλ.σχετικά https://www.independent.co.uk/news/uk/crime/the-solutions-whats-to-be-done-807437.html).

Κρίνω εξαιρετικά πολύτιμη την κατάθεση και καταγραφή της εμπειρίας των νεαρών παραβατών. Πραγματικά ο λόγος τους είναι συγκλονιστικός και αποτυπώνει τις πιο σκληρές αλήθειες που όμως πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να δώσουμε πιο αποτελεσματικές λύσεις.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι ενδεικτικό της κατάστασης που καταγράφεται και στην ελληνική πραγματικότητα, πίσω από τα κάγκελα των φυλακών. Οι σημαντικές απουσίες στη ζωή ενός εφήβου δύναται να είναι καταλυτικές για τη ζωή του και την πορεία του ως ενήλικου ατόμου. Η απουσία ενός υγιούς και σταθερού οικογενειακού περιβάλλοντος, η απουσία ενός σχολικού περιβάλλοντος που θα λαμβάνει υπ’ όψιν τις ανάγκες και τα ιδιαίτερα στοιχεία της προσωπικότητας του κάθε νέου ανθρώπου, η απουσία εξειδικευμένης προσέγγισης και κοινωνικής μέριμνας, αποτελούν πολύ σοβαρά στοιχεία που διαδραματίζουν έναν καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία ζωής αυτών των νέων.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά και παραδόξως πολύ σύνθετα στην αντιμετώπισή τους, σε πρακτικό επίπεδο.

Ένα παιδί που δεν πήρε ποτέ αγάπη και ουσιαστικό ενδιαφέρον από κανέναν, που δεν έμαθε ποτέ να εκφράζει τα συναισθήματά του και να διαχειρίζεται τις εκρήξεις θυμού του, που δεν διαγνώσθηκε έγκαιρα μία ενδεχόμενη ψυχοπαθολογία του, που δεν έλαβε μόρφωση και παιδεία και βρέθηκε στην πιο τρυφερή του ηλικία στους δρόμους, ωθούμενο συχνά από τους ίδιους τους γονείς που ήταν βίαιοι ή απόντες, διατρέχει πολύ σοβαρό κίνδυνο να γίνει παραβάτης, να γίνει δούλος των εξαρτήσεων, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη βιοαφήγηση του νεαρού εγκλείστου από το Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα, και να εγκληματήσει. Επομένως, αυτός ο νέος είναι τελικά “θύτης” ή “θύμα”;

Με άλλα λόγια φταίει ο έφηβος που δεν είχε τις αντιστάσεις, το ψυχικό σθένος, να ξεφύγει από αυτόν το φαύλο κύκλο της βίας ή είναι τελικά το θύμα των ακραίων συνθηκών ζωής του από τις οποίες δεν μπόρεσε να ξεφύγει λόγω ηλικίας; Ασφαλώς υπάρχει και ο πολύ σοβαρός αντίλογος που συνοψίζεται στο εξής ερώτημα: όταν αυτός ο έφηβος ή νεαρός ενήλικος εγκληματήσει, πώς πρέπει ως κοινωνία να τον προσεγγίσουμε; Να τον αντιμετωπίσουμε ως δράστη ή ως θύμα στον οποίο αξίζει μία δεύτερη ευκαιρία ζωής, όταν πλέον υπάρχει και μία άλλη οικογένεια που έχει χάσει, τόσο άδικα και βίαια, και το δικό της παιδί; Μία οικογένεια που δεν θα αγκαλιάσει ποτέ ξανά το δικό της παιδί και που η απώλεια του δικού της παιδιού δεν θα μπορέσει ποτέ και με κανέναν απολύτως τρόπο να ξεπεραστεί. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ηθικό δίλιμμα και για εμάς τους ερευνητές που ακούμε και καταγράφουμε τόσο σκληρές εμπειρίες νέων και κατανοούμε τη σοβαρότητα και πολυπλοκότητα του φαινομένου.

Θα τόνιζα στο σημείο αυτό ότι όταν πλέον η κατάσταση εκτροχιαστεί, όταν ο νέος εγκληματήσει και εάν μάλιστα διαπράξει ένα πολύ βίαιο έγκλημα, κατά της ζωής ή/και κατά της γενετήσιας ελευθερίας, είναι πολύ αργά να “ψάχνουμε” για δράστες και θύματα. Το κακό εχει διαπραχθεί και η κοινωνική ευθύνη για τα παιδιά και τους νέους που δεν προλάβαμε και δεν προστατεύσαμε είναι πολύ μεγάλη. Γι’ αυτό αναδεικνύουμε τον σημαντικό ρόλο της πρόληψης, ιδίως σε μία κοινωνία που αλλάζει και υφίσταται ισχυρούς κλυδωνισμούς, με αποτέλεσμα πολλές οικογένειες να αδυνατούν να έχουν μία ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά τους. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να προλάβουν ανάλογες καταστάσεις, όχι όμως μόνοι τους και αυθαίρετα αλλά πάντα με τη συμβολή της επιστημονικής κοινότητας και με την καθοδήγηση και μέριμνα της οργανωμένης Πολιτείας.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Μέχρι την τελευταία στιγμή ζητούσε το αυτονόητο: την πατρική αγάπη

Υπόθεση ανθρωποκτονίας στην Κέρκυρα

Μέχρι την τελευταία στιγμή ζητούσε το αυτονόητο: την πατρική αγάπη.

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr και τον δημοσιογράφο Γιώργο Καραϊβάζ.

“Αναγκαιότητα στήριξης των θυμάτων βίας” http://www.bloko.gr/2019/01/blog-post_272.html

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Αναγκαιότητα στήριξης των θυμάτων βίας

Συγκλονιστική η αποκάλυψη για τις τελευταίες στιγμές της 29χρονης γυναίκας στο νησί της Κέρκυρας που φέρεται να θανατώθηκε βάναυσα από τον ίδιο της τον πατέρα-τον άνθρωπο που της έδωσε ζωή. Η νεαρή γυναίκα, βαριά τραυματισμένη, φέρεται να είπε στον πατέρα της λίγο πριν ξεψυχήσει: “Μπαμπά φεύγω. Σ’ αγαπώ. Συνέχισε να με χτυπάς”, καθιστώντας εμφανές ότι μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής της ζητούσε την αγάπη.

Ακριβώς αυτή η πτυχή της υπόθεσης καταδεικνύει την τραγικότητά της και αποδεικνύει το πώς ένας νέος άνθρωπος που μεγαλώνει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον χωρίς αγάπη, χωρίς ενδιαφέρον και στήριξη από τους γονείς, ενδεχομένως αντιμετωπίσει στο μέλλον δυσκολίες στο να σταθεί γερά στα πόδια του και να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο της βίας. Αυτό ίσως έχει ως συνέπεια να συνεχίσει το άτομο να αναζητά απεγνωσμένα την αγάπη ακόμα και από τον ίδιο τον βασανιστή του και να επιστρέφει σε αυτόν και στην ενήλικη ζωή του, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να κερδίσει τα αυτονόητα-την αγάπη και τη στοργή του.

Το στοιχείο αυτό μας οδηγεί επομένως σε μια πολύ σημαντική διαπίστωση που αφορά την αναγκαιότητα στήριξης των θυμάτων βίας, ώστε να επουλώσουν τις πληγές τους και να διαχειριστούν αντιφατικά συναισθήματα. Όπως σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας να μπορέσουν να βρουν την ισορροπία ανάμεσα στην επιθυμία τους να λάβουν τρυφερότητα από τον γονέα και στην αναγκαιότητα να προστατευθούν από τα βίαια ξεσπάσματα του.

Η πραγματικότητα είναι δυστυχώς πολύ σκληρή, γιατί το βίαιο άτομο για να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του θα πρέπει πρώτα να έχει αναγνωρίσει το πρόβλημά του και να έχει λάβει την κατάλληλη βοήθεια. Αντίστοιχα, και το θύμα βίας πρέπει να στηριχτεί στις δυνάμεις του και να κατανοήσει την επικινδυνότητα της κατάστασης που βιώνει. Όπως άλλωστε πολλές φορές έχουμε τονίσει, αναλύοντας εγκλήματα κατά της ζωής που απασχολούν εκτενώς τα ΜΜΕ, η βία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο πιο ειδεχθές έγκλημα.

Η σχέση μεταξύ βίας-εγκλήματος δεν είναι νομοτελειακή, αλλά συμπεραίνουμε ότι είναι στενή, γιατί η βία και οι οριακές συμπεριφορές (π.χ. ακραίες τιμωρίες γονιού στα παιδιά) λαμβάνουν σε κάθε περίπτωση επικίνδυνες διαστάσεις και προεκτάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η βία πρέπει να μας απασχολεί όχι μόνον όταν το έγκλημα έχει διαπραχθεί, αλλά από την πρώτη στιγμή, λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν μας μια ακόμα πολύ σοβαρή παράμετρο που αφορά την κλιμάκωση της βίας. Μάλιστα, σε τόσο ακραίες καταστάσεις θα ήταν ενδεχομένως σκόπιμο να κοπεί τελείως ο δεσμός με το άτομο που ασκεί βία, μέχρι τουλάχιστον να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να ζητήσει βοήθεια.

Αυτή η βοήθεια όμως και προς τη μια και προς την άλλη πλευρά μπορεί να δοθεί, αποτελεσματικά, μόνο από ειδικούς στο πλαίσιο προγραμμάτων στήριξης που αναγκαίο είναι να παρέχονται δωρεάν σε όλα τα μέρη της Ελλάδας, γιατί αναμφίβολα είναι εξαιρετικά δύσκολο για ένα άτομο να χειριστεί τόσο πολύπλοκες και σοβαρές καταστάσεις χωρίς την απαιτούμενη στήριξη και καθοδήγηση από τους ειδικούς επιστήμονες. Στο σημείο αυτό επομένως θα υπογραμμίσω τη σπουδαιότητα προγραμμάτων διαχείρισης θυμού από τη μία και ενίσχυσης των θυμάτων βίας από την άλλη, καθώς και εκστρατειών ενημέρωσης του κοινού προκειμενου να γνωρίζει το θύμα βίας πού μπορεί να απευθυνθεί, έγκαιρα, για να προλάβει ακόμα και την εγκληματική σε βάρος του ενέργεια.

Στη συγκεκριμένη υπόθεση που εξετάζουμε το κίνητρο της ανθρωποκτονίας, σύμφωνα με το αστυνομικό ρεπορτάζ, πηγάζει από τη μη αποδοχή από τον καθ’ ομολογίαν δράστη της σχέσης της κόρης του με τον Αφγανό σύντροφό της. Επίσης τα δημοσιεύματα αναφέρονται σε βίαιη συμπεριφορά του πατέρα, την οποία ώστοσο αρνείται ο ίδιος. Ασφαλώς δεν θα μπω στην ουσία της υπόθεσης, γιατί το δικαστήριο και μόνο είναι αρμόδιο για να αποφανθεί.

Ωστόσο μιλώντας γενικά για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας -και με αυτήν τη διαπίστωση θα ολοκληρώσω το σημερινό άρθρο- τονίζω ότι είναι κοινωνική ανάγκη να στηρίξουμε πιο αποτελεσματικά τα θύματα της βίας, ώστε να μη χρειάζεται ποτέ και για να κανέναν λόγο να επιστρέφουν στους βασανιστές τους και να μην κινδυνεύουν ακόμα και στην ενήλικη ζωή τους από τον “γονέα τιμωρό” που υιοθετεί σε βάρος τους ακραίες συμπεριφορές προσπαθώντας με διάφορους τρόπους και μέσα να κρατήσει ακόμα και το ενήλικο πλέον παιδί δέσμιο των παράλογων απαιτήσεων και εμμονικών επιθυμιών, οι οποίες ενδεχομένως υποκρύπτουν έναν άκρατο εγωκεντρισμό και ναρκισσισμό, καθώς και την ακραία επιθυμία εξουσίας και επιβολής των δικών του αυταρχικών “θέλω”.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Ο νοσηρός εγκληματικός νους και η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής

Το ειδεχθές έγκλημα στο νησί της Ρόδου αποτελεί το αντικείμενο διερεύνησής μας και “γεννά” καίρια ερωτήματα για το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας και τρόπους αντιμετώπισής του. Η νεαρή φοιτήτρια, προτού αφήσει την τελευταία της πνοή στη θάλασσα όπου την πέταξαν σαν να ήταν σκουπίδι και όχι άνθρωπος, ενώ ακόμα ήταν ζωντανή, βασανίστηκε από τους φερομενους ως δράστες της στυγερής ανθρωποκτονίας, ηλικίας μόλις 21 και 19 ετών. Ασφαλώς, όπως τόνισα και χθες, η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί για το τι ακριβώς συνέβη και ποια η εμπλοκή κάθε ατόμου, οπότε αναμένουμε τις εξελίξεις. Οι ποινικές διωξεις που έχουν ασκηθεί είναι βαρύτατες και αφορούν το έγκλημα του βιασμού και της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να μείνουμε αδιάφοροι και απαθείς όταν η ανθρώπινη αξία κατακερματίζεται και η ζωή ενός νέου ανθρώπου αφαιρείται με τόση μεγαλη βιαιότητα. Το φαινόμενο οφείλει να μας προβληματίσει εντόνως, γιατί καταδεικνύει τις σοβαρές ποιοτικές αλλαγές στο έγκλημα και σε ό,τι αφορά τη νεανική παραβατικότητα, στη χώρα μας και διεθνώς.

Πολλά τα ερωτήματά μας. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο νοσηρός εγκληματικός νους; Πώς μπορούν δύο τόσο νέοι άνθρωποι να προβούν σε μια εγκληματική ενέργεια πρωτοφανούς αγριότητας; Να σκοτώσουν, με τρόπο ειδεχθή, αφού πρώτα βασανίσουν, δείξουν το πιο σκληρό και ανάλγητο πρόσωπό τους, σε μια νέα γυναίκα που ικέτευε να την αφήσουν ήσυχη και να την πάνε στο νοσοκομείο;

Δύο νέοι άνθρωποι, που υπό κανονικές συνθήκες, θα είχαν όλη τους τη ζωή μπροστά τους για να κανουν όνειρα και σχέδια για το μέλλον, φέρεται να επιλέγουν το πιο σκοτεινό “μονοπάτι”, σκοτώνοντας μια νεαρή γυναίκα και καταστρέφοντας, με αυτήν την επιλογή τους, και τη δική τους ζωή.

Σε υποθέσεις ακραίας βίας, το ψυχο-εγκληματικό προφίλ των δραστών, θα ελεγα, ότι έχει έντονο το αυτοκαταστροφικό στοιχείο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Στοιχεία που δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να μας αφήσουν αδιάφορα αλλά να τα εξετασουμε πολύ προσεκτικά στο πλαίσιο της έρευνας και να αξιοποιήσουμε τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας. Η υπόθεση δεν πρέπει να ξεχαστεί, έχει πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις που οφείλουμε να διερευνήσουμε.

Εχθές, παρουσίασα την ανάλυση της υπόθεσης, μέσω της ανάδειξης του φαινομένου της βίας μεταξύ των νέων/youth violence και τις διαστάσεις που λαμβάνει διεθνώς, στο άρθρο μου με τίτλο Βία μεταξύ νέων και υποθέσεις ανθρωποκτονιών με δράστες και θύματα νέους στο bloko.gr που μπορειτε να διαβάσετε εδώ http://www.bloko.gr/2018/12/blog-post_518.html

Η ανάλυσή μου, όπως έγραψα και χθες, παρουσιάστηκε σε συνέχεια του ολοκληρωμενου ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Γιώργου Καραΐβάζ, διααδικτυακά και τηλεοπτικά. Σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματά σας και θα συνεχίσουμε τη διερεύνηση του θέματος, με κεντρικό μας μήνυμα την αξία της ανθρώπινης ζωής!

Περιμένω, πάντα, με μεγάλο ενδιαφέρον τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Έγκλημα και Πάθος: το πρώτο επεισόδιο (24/9/2018)

Έγκλημα και Πάθος: Η νέα αστυνομική σειρά του ΑΝΤ1 δραματοποιεί, σε αυτοτελή επεισόδια, εγκλήματα που συγκλονίζουν. Κάθε Δευτέρα στις 11 το βράδυ στον ΑΝΤ1!

Με κινηματογραφική ματιά ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αρβανίτης συνδυάζει τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ. Σε κάθε ιστορία σχολιαστές και αναλυτές φωτίζουν τα σκοτεινά σημεία κάθε εγκλήματος, σκιαγραφώντας το ψυχο-εγκληματικό προφίλ του δράστη, αναλύοντας την ψυχοσύνθεση του θύματος και αναζητώντας τα κίνητρα της εγκληματικής δράσης.

Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδιαφέροντα. Οι απαντήσεις θα δοθούν κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, που “κόβουν την ανάσα” και ταυτόχρονα φέρνουν στο φως φλέγοντα ζητήματα, τα οποία απασχολούν και προβληματίζουν εντόνως την κοινωνία μας.

Δεν ήταν γάμος αυτός, αυτό ήταν φυλακή

Δεν παύω να εκπλήσσομαι από το τι είναι ικανός να κάνει ένας άνθρωπος στον συνάνθρωπό του

https://www.antenna.gr/watch/1224781/egklima-kai-pathos-premiera-deytera-24-9-stis-23-00?showall#.W6lRwHxAHz8.facebook”

Αυτές οι δύο, συγκλονιστικές, καταθέσεις της μητέρας και του δημοσιογράφου-ερευνητή στο δικαστήριο, στην πρώτη ιστορία, μου έδωσαν το έναυσμα για προβληματισμό. Βάσει αυτών ξεκίνησα την ανάλυση, θέτοντας το ερώτημα “εάν τα εγκλήματα πάθους παραμένουν άλυτος γρίφος ή μπορούμε να τα αποκωδικοποιήσουμε” και συσχετίζοντας τα εγκλήματα “πάθους” με τη βία.

Ευχαριστώ θερμά τον σκηνοθέτη, κ. Δημήτρη Αρβανίτη, για την εμπιστοσύνη και τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια τηλεοπτική σειρά που πιστεύω ότι εγκαινιάζει μια νέα εποχή στη μυθοπλασία και ειδικότερα στην απεικόνιση του εγκλήματος στις δραματοποιημένες ιστορίες. Προσωπικά, την λάτρεψα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Δις ισόβια για την ανθρωποκτονία της εφοριακού

Δύο φορές ισόβια είναι η ποινή που επέβαλλε το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο στον 58χρονο κατηγορούμενο για την ανθρωποκτονία της εφοριακού, Δώρας Ζέμπερη. Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση αλλά και για το αδίκημα της ληστείας με ιδιαίτερη σκληρότητα. Η ποινή που του επέβαλαν ήταν μία φορά ισόβια για κάθε μία από τις κακουργηματικές πράξεις που του αποδίδονται.

Το άρθρο μου στις 11/11/2017 στην εφημερίδα “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ” για το ειδεχθές έγκλημα, με τίτλο Ερευνητική προσέγγιση της δολοφονίας της 32χρονης γυναίκας στο νεκροταφείο με 14 μαχαιριές και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ https://www.protothema.gr/blogs/aggeliki-kardara/article/730438/ereunitiki-proseggisi-tis-dolofonias-tis-32hronis-gunaikas-sto-nekrotafeio-me-14-mahairies-/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας