Tag Archives: έγκλημα

Ηχηρό όχι!!!

Ένα ηχηρό “όχι” από όλους μας! Το μήνυμα να είναι σαφές και ξεκάθαρο σε όλες τις γυναίκες, σε όλες τις οικογένειες.

ΟΧΙ η αγάπη ΔΕΝ οδήγησε στο έγκλημα!

Σήμερα στο postmodern.gr ενώνουμε τη φωνή μας στο πιο δυνατό μας “ΟΧΙ”.

ΟΧΙ, η αγάπη ΔΕΝ οδήγησε στο έγκλημα!

ΟΧΙ, η αγάπη ΔΕΝ οδήγησε στο έγκλημα!

Το πρώτο μήνυμα που έλαβα σήμερα το πρωί με τη δημοσίευση του θέματος ήταν από την Σπυριδούλα Φατούρου, τη μητέρα της Άσπας που πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τον ίδιο της τον πατέρα στο Άργος το 2013, η οποία μου έγραψε σε δημόσιο σχόλιο της “Όχι όχι όχι….Χίλιες φορές όχι αγαπημένη μου φίλη..”.

Ας ακούσουμε επομένως με προσοχή τις γυναίκες που βίωσαν και βιώνουν τη βία μέσα στην οικογένειά τους και ας αντιδράσουμε!

Συνεχίζουμε, πολύ δυναμικά! Και αυτό είναι υπόσχεση!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Πολύκροτη υπόθεση ανθρωποκτονιών Κύπρου: έτοιμη η μελέτη μου

Δύσκολο το σημερινό πρωινό….

Έτοιμη η εκτενής μελέτη μου για την πολύκροτη υπόθεση ανθρωποκτονιών στην Κύπρο.

Την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε αναμφίβολα πολλά να συζητήσουμε, επιχειρώντας να ρίξουμε φως σε σκοτεινές πτυχές της πολύ σοβαρής υπόθεσης, η οποία λαμβάνει εγκληματολογικές αλλά και κοινωνικές διαστάσεις και προεκτάσεις.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Επανορθωτική Δικαιοσύνη και Κύκλοι Υποστήριξης

Η Επανορθωτική Δικαιοσύνη συνιστά μία
διαφορετική αντιμετώπιση του εγκλήματος και κάθε είδους συγκρουσιακής κατάστασης. Ειδικότερα, με βάση τις αρχές της συμμετοχικής δημοκρατίας, της ισότητας, του σεβασμού, της αυτορρύθμισης, η Επανορθωτική Δικαιοσύνη δίνει τον λόγο στα ίδια τα άτομα να εκφράσουν όσα αισθάνονται και όσα επιθυμούν να εκφράσουν. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται πρωτίστως στις ανάγκες του θύματος, αφού ασφαλώς πρώτα έχει εξασφαλιστεί η ενεργητική ανάληψη ευθύνης από τον δράστη.

Βλ. σχετικά http://www.postmodern.gr/epanorthotiki-dikaiosyni/

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάρτηση από τη σελίδα της Επανορθωτικής Δικαιοσύνης στο Facebook:

“Η βία έχει την τάση να αναπαράγει τον εαυτό της. Όπως και το τραύμα. Εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και επανένταξη στην κοινωνία μετά την φυλακή. Διαβάστε την ιστορία του Σαμ, που συμμετέχει σε Κύκλους Υποστήριξης μετά από 12 χρόνια στη φυλακή, με στόχο να αποφύγει την υποτροπή. Τις εβδομαδιαίες συναντήσεις στηρίζουν εθελοντές. Ο Σαμ είχε ο ίδιος υποστεί σεξουαλική κακοποίηση όταν ήταν παιδί. Μία από τους εθελοντές που βρίσκονται στον Κύκλο για τον Σαμ, η Ρέιτσελ, έχει η ίδια υποστεί βιασμό. Λέει η Ρέιτσελ:
“Οι Κύκλοι βοηθούν τους δράστες να σταματήσουν την κακοποίηση. Αυτό δεν μπορεί να είναι κακό. Εάν το υποστηρίζω εγώ που έχω υποστεί βιασμό, τι μπορεί να πει ενάντια (στους Κύκλους) ένας άνθρωπος που δεν έχει υποστεί βιασμό;”.

Βλ. σχετικά https://news.sky.com/story/inside-the-circle-working-with-sex-offenders-11694840?fbclid=IwAR1Dwjl1uzh_Zc7SNWJhJf74gmPon0e-SvXBXLC2H2JpsQeKNqkQY_WxGH4

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω ορισμένες επισημάνσεις. Εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι η έννοια του “σωφρονισμού” στα ελληνικά καταστήματα κράτησης δεν υλοποιείται έμπρακτα, εξ ου και ο όρος “καταστήματα κράτησης”, όπου απλώς κρατούνται οι υπόδικοι και οι κατάδικοι χωρίς να σωφρονίζονται ή να ακολουθούν ειδικά και εξειδικευμένα προγράμματα μη υποτροπής τους στο μέλλον, κρίνω εξαιρετικά σημαντικό να δημιουργηθούν και στη χώρα μας κύκλοι υποστήριξης, όπου θα παρέχεται η εξειδικευμένη μέριμνα και καθοδήγηση από ειδικούς με στόχο την αποφυγή της υποτροπής, άρα την υλοποίηση με τρόπο ουσιαστικό της έννοιας της κοινωνικής ενσωμάτωσης.

Πολύ σημαντική, επίσης, η ενίσχυση του θεσμού της Επανορθωτικής Δικαιοσύνης, ώστε ο δράστης να αναλάβει έμπρακτα την ευθύνη της πράξης του και οι παθόντες/παθούσες των εγκληματικών ενεργειών να αισθανθούν ότι και ο δικός τους λόγος έχει ακουστεί αλλά κυρίως οι ανάγκες τους.

Έχοντας θυματοποιηθεί στα 18 μου χρόνια (μία πολύ τραυματική εμπειρία στην οποία έχω αναφερθεί σε κείμενά μου, οπότε πολύ συνοπτικά να αναφέρω ότι, ένα βράδυ μετά από πάρτι, τρεις φίλοι μου κι εγώ δεχτήκαμε επίθεση από δύο νεαρά άτομα με όπλα. Ο ένας δράστης χτύπησε έναν φίλο μας στο πρόσωπο και του άνοιξε τη μύτη και σε μένα ο άλλος δράστης για να με τρομάξει, καθώς αυτοί οι τύποι “μυρίζονται” τον φόβο, μου είπε “θα πεθάνεις τώρα”. Δεν μας έκαναν κάτι άλλο, ευτυχώς, και μάλιστα έφυγαν με μικροπράγματα συναισθηματικής και όχι υλικής αξίας), προβληματίζομαι σχετικά με το ποια θα ήθελα να είναι η τιμωρία τους εάν υπήρχε περίπτωση πότε να συλληφθούν.

Αυτό που θα ήθελα πρωτίστως είναι να μην επιτεθούν ξανά σε κανέναν, γιατί είναι πολύ σκληρό όλο αυτό να το ζει ένας άνθρωπος και δυστυχώς σε άλλες υποθέσεις η κατάληξη είναι τραγική (και ναι μπροστά σε τόσο σοβαρή απειλή, περνάει όλη η ζωή μπροστά, και ναι σκέφτεσαι ότι είσαι πολύ μικρός για να πεθαίνεις και στο μυαλό σου έρχονται όλοι οι αγαπημένοι σου άνθρωποι).

Γνωρίζοντας, συνεπώς, ότι στη φυλακή δεν επρόκειτο να σωφρονιστούν, θα προτιμούσα να υπήρχε ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος ώστε να αναλάμβαναν έμπρακτα την ευθύνη της πράξης και πρωτίστως να λειτουργούσαν εξειδικευμένα προγράμματα που θα στόχευαν, με τρόπο ολοκληρωμένο και επιστημονικό, στη μη επανάληψη της εγκληματικής πράξης, όπως οι Κύκλοι Υποστήριξης, για τους οποίους γίνεται λόγος παραπάνω. Αυτό βέβαια αφορά και το γεγονός ότι στη δική μας υπόθεση δεν υπήρξε μία σοβαρότερη κατάληξη, αλλά περισσότερο αφορούσε το τραύμα της θυματοποίησης που είναι, αναμφίβολα, ένα πολύ επώδυνο βίωμα.

Συνοψίζοντας, η ανάληψη της ευθύνης και η μη επανάληψη της εγκληματικής πράξης είναι τα στοιχεία στα οποίο πρωτίστως πρέπει να αποβλέπουμε. Αυτό άλλωστε είναι το πιο δύσκολο “στοίχημα” που πρέπει να κερδηθεί. Μόνο τότε η ποινή έχει ουσία και περιεχόμενο, παρέχοντας παράλληλα προστασία στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και τη δυνατότητα για τροποποίηση της συμπεριφοράς και για (εντός ή εκτός εισαγωγικών σωφρονισμό) στο άτομο που πραγματικά επιζητεί μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Θα τονίσω, τέλος, την αναγκαιότητα να εξετάζονται τα χαρακτηριστικά κάθε υπόθεσης, γιατί σίγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και πρέπει πάντοτε να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ιδιαιτερότητες της και να δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο ίδιο το θύμα, εφόσον έχει επιβιώσει της εγκληματικής πράξης, στα συναισθήματα και στις ανάγκες του.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Το προφίλ των serial killers

Έγκλημα και Media: serial killers, ορισμός, σκιαγράφηση ψυχο-εγκληματικού προφίλ, τροπος δρασης και μελέτες περίπτωσης/case studies.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μου στο postmodern.gr εδώ http://www.postmodern.gr/egklima-ke-media-to-profil-ton-serial-killers/

Μία πρώτη προσέγγιση προτού προχωρήσουμε στην ανάλυση της πολύ σοβαρής υπόθεσης των κατά συρροή ανθρωποκτονιών στην Κύπρο, επιχειρώντας να φωτίσουμε σκοτεινές πτυχές του προφίλ του καθ’ομολογίαν δράστη. Παρακολουθούμε τις σημαντικές εξελίξεις.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Dysfunctional families and crime

Οι δυσλειτουργικές οικογένειες αποτέλεσαν το αντικείμενο διερεύνησής μας την περασμένη εβδομάδα, σε επίπεδο αρθρογραφίας στο postmodern.gr (βλ.σχετικά http://www.postmodern.gr/dysleitoyrgikes-oikogeneies-dysfunctional-families-kai/) και ο συσχετισμός τους με το έγκλημα.

Ένα πολύ σοβαρό θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει, ώστε να εξετάσουμε πιο συστηματικά και μεθοδικά το πώς θα προστατεύσουμε τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο, καθώς μεγαλώνουν σε νοσηρά περιβάλλοντα που σχετίζονται με τον κόσμο της παρανομίας και των φυλακών.

Συνεχίζουμε αυτή την εβδομάδα με μία συνέντευξη που μας δίνει το έναυσμα για προβληματισμό και για να ξεκινήσουμε έναν ουσιαστικό διάλογο με την κοινωνία.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Απόψε στις 8!

Απόψε στις 8!

για τον πολιτισμο και τις τεχνες

Σας περιμένουμε στο ραδιοφωνικό ταξίδι μας!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Facing the storms of life

Life isn’t about waiting for the storm to pass. It’s about learning to dance in the rain
Vivian Green

Οι “καταιγίδες” στη ζωή ανατρέπουν, απότομα, τα δεδομένα μας και αλλάζουν τα σχέδια μας. Εάν όμως περιμένουμε να περάσει η καταιγίδα για να αντιδράσουμε, μπορεί να μη φτάσουμε ποτέ εκεί που επιθυμούμε. Ίσως, λοιπόν, είναι σκόπιμο να μάθουμε να “χορεύουμε στη βροχή”, προσπαθώντας να βρούμε τη δύναμη να συνεχίσουμε και να δημιουργήσουμε στιγμές που αξίζουν…

Σε κάθε περίπτωση οι καταιγίδες, ακόμα και οι πιο ισχυρές, πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Οι καταιγίδες βέβαια για κάποιους ανθρώπους είναι πολύ πιο δύσκολες από όσο μπορούμε να φανταστούμε ή ακόμα και να δεχτεί ο ανθρώπινος νους.

Μου το είπε και η Σπυριδούλα, η μαμά της Άσπας που πυροβολήθηκε από τον πατέρα της στο κεφάλι το 2013, στην πρόσφατη συνέντευξή μας (βλ.σχετικά http://www.postmodern.gr/i-zoi-ton-frontiston-vareos-paschonton/), μου το έχουν πει και πολλά θύματα και συγγενείς θυμάτων εγκληματικών ενεργειών “Αν αύριο η Άσπα σηκωθεί στα παιδιά της θα καταρρεύσω”, εξηγώντας ότι οι αυξημένες υποχρεώσεις και ο καθημερινός, σκληρός, αγώνας για το παιδί, δεν της αφήνουν χρόνο να σκεφτεί τον εαυτό της και τις ανάγκες της, ούτε να συνειδητοποιήσει πλήρως το μέγεθος του κακού που έχει συμβεί, γιατί προτεραιότητά της είναι η μέριμνα για μία αξιοπρεπή διαβίωση για το παιδί.

Κάθε φορά που προετοιμάζω μία συνέντευξη με μητέρα, της οποίας το παιδί έχει πέσει θύμα εγκληματικής ενέργειας, ομολογώ ότι χρειάζομαι μια ψυχική προετοιμασία, προκειμένου να νιώσω έτοιμη σε συναισθηματικό επίπεδο να καταγράψω ένα τόσο συγκλονιστικό βίωμα.

Προσωπικά, το κομμάτι που έχει να κάνει με παιδιά και νέους ανθρώπους μου είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί πιστεύω ότι παρόλο που η ανθρώπινη ψυχη μπορεί να αντέξει πάρα πολλά, κάποια συναισθήματα ξεπερνάνε την ανθρώπινη ύπαρξη. Είναι τότε που η ψυχή, για να μπορέσει να αντέξει και να συνεχίσει την πορεία της, αντλεί δύναμη από υψηλές ανθρώπινες αξίες, όπως η αγάπη, η δοτικότητα, η πίστη -σε ό,τι ο καθένας πιστεύει, η προσφορά.

Αυτό που διαπιστώνω, συνομιλώντας με αυτές τις μητέρες, στο πλαίσιο των συνεντεύξεων και ερευνών μας, είναι η ανάγκη για μια αληθινή αγκαλιά και για εξωτερίκευση των συναισθημάτων που βαραίνουν την ψυχή τους. Είναι μάνες-ηρωίδες που, χωρίς να το καταλαβαίνουν, γίνονται οι ίδιες Αγάπη και είναι σαν να περνούν σε μία άλλη διάσταση του χώρου και του χρόνου, ώστε να αντέξουν το μεγέθος του πόνο.

Την επόμενη εβδομάδα θα συνομιλήσω, στο πλαίσιο επόμενου θέματός μας, με μία μητέρα που ανεβαίνει τον δικό της Γολγοθά και δίνει τον δικό της αγώνα ζωής, στον οποίο όμως είμαι σίγουρη ότι θα δικαιωθεί!

Γιατί όταν η ζωή γίνεται τόσο σκληρή, κάποια στιγμή πρέπει να έρθει και η δικαίωση.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

“Not remembering is torture to me”

“Το να μη θυμάμαι είναι για μένα βασανιστήριο”

«Πίναμε όλο το βράδυ και γελούσαμε… Έφυγα με μια κοπέλα, αυτήν που σκότωσα… Με τα πόδια γυρίσαμε σπίτι, γιατί ήταν κοντά… Δεν θυμάμαι από κει και έπειτα τίποτα, κενό, σκοτάδι… Ήμουν μεθυσμένος… Ξύπνησα στα κρατητήρια να κλαίω και να χτυπιέμαι… Δεν θυμάμαι τίποτα… Τώρα; Τελείωσε η ζωή μου… Δεν λέω, θα πληρώσω. Απλά ζητάω μια δεύτερη ευκαιρία… Μια δεύτερη ευκαιρία, όταν βγω από δω… να ζήσω ήρεμα και μακριά από όλους…» (βλ. σχετικά “Ανθρωποκτονία από πρόθεση με μαχαίρι” εδώ http://www.postmodern.gr/anthropoktonia-apo-prothesi-machairi-t/).

«Δεν θυμάμαι τίποτα…»: η δήλωση του νεαρού εγκλείστου στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα, ότι δεν θυμάται τη στιγμή που σκότωσε την κοπέλα, μας έδωσε το έναυσμα για περαιτέρω διερεύνηση ενός πολύ σοβαρού θέματος που αφορά την αμνησία μετά τη διάπραξη της εγκληματικής πράξης / crime-related amnesia.

Αμνησία μετά τη διάπραξη εγκληματικής πράξης / Crime-related Amnesia εδώ http://www.postmodern.gr/amnisia-meta-ti-diapraxi-egklimatiki/?fbclid=IwAR0JXZdTLUjvYjAdnTRwAoeMnGba8IjBZ2prJqq16jJX8RTHKuOXMwZ8o0E

Αναδημοσίευση στο bloko.gr εδώ http://www.bloko.gr/2019/03/crime-related-amnesia.html

Δηλώσεις στο δικαστήριο για αμνησία μετά τη διάπραξη της εγκληματικής πράξης (crime-related amnesia) είναι συχνές, σε διεθνές επίπεδο, αν και τα αίτια καθώς και ο χρόνος επαναφοράς της μνήμης χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης από την επιστημονική κοινότητα.

Ένα θέμα που πραγματικά αγάπησα και ευχαριστώ θερμά για το αναγνωστικό σας ενδιαφέρον και για τα ξεχωριστά σχόλια, μεταξύ των οποίων και της κ.Έλενας Ακρίτα. Τα κρατώ όλα στην καρδιά!

Καλη σας μερα!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

«ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΑΧΑΙΡΙ-ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ» Ανάλυση υπόθεσης

«ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΜΑΧΑΙΡΙ-ΤΕΜΑΧΙΣΜΟΣ» Ανάλυση υπόθεσης

«Θα έφευγε ένας φίλος μου για φαντάρος και έκανε πάρτι. Μια άλλη κοπέλα από την παρέα έλεγε πως αν είναι 13 τα άτομα να μη γίνει το πάρτι γιατί είναι γρουσουζιά… Ήμασταν 13 άτομα εκείνο το βράδυ. Πίναμε σταυρωτά με τον φίλο μου άσπρο πάτο τις μπύρες… Και όταν ακουμπούσαμε το δάκτυλο στο τραπέζι, σήμαινε πως έπρεπε να πιούμε για τον φαντάρο… Πίναμε όλο το βράδυ και γελούσαμε… Δεν περίμενε κανείς αυτό το τέλος. Έφυγα με μια κοπέλα, αυτήν που σκότωσα… Με τα πόδια γυρίσαμε σπίτι, γιατί ήταν κοντά… Δεν θυμάμαι από κει και έπειτα τίποτα, κενό, σκοτάδι… Ήμουν μεθυσμένος… Ξύπνησα στα κρατητήρια να κλαίω και να χτυπιέμαι… Δεν θυμάμαι τίποτα… Τώρα; Τελείωσε η ζωή μου… Δεν λέω, θα πληρώσω. Απλά ζητάω μια δεύτερη ευκαιρία… Μια δεύτερη ευκαιρία, όταν βγω από δω… να ζήσω ήρεμα και μακριά από όλους…»

Ένα από τα πιο δύσκολα και σκληρά θέματα που έχω επεξεργαστεί, στο πλαίσιο της αρθρογραφίας, παρουσιάζουμε σήμερα στο postmodern.gr και στη στήλη μου “Έγκλημα και Media”. Μπορείτε να διαβάσετε το θέμα εδώ http://www.postmodern.gr/anthropoktonia-apo-prothesi-machairi-t/?fbclid=IwAR15xMQo_eMGONXYNTMN_D6XiMJtfmNsoEExsYjmyxwKGMdkZ-RqTtUucZU

Το έχω κρατήσει στο αρχείο μου μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να το παρουσιάσω με όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο και επιστημονικά ορθό και τεκμηριωμένο τρόπο γίνεται. Αν και έχω πραγματοποιήσει συνεντεύξεις με ανθρωποκτόνους, στο πλαίσιο των ερευνών μας, αυτή η υπόθεση με συγκλονίζει με τη βιαιότητα σε βάρος ενός κοριτσιού, με δράστη έναν πολύ νέο άνθρωπο επίσης, που στα 19 του χρόνια σκοτώνει και τεμαχίζει μία κοπέλα, μετά από πάρτι στο οποίο διασκέδαζαν κι οι δύο.

“Πώς και τι να εξηγήσεις σε αυτούς τους γονείς που μαθαίνουν ότι η κόρη τους που πήγε να διασκεδάσει σε ένα πάρτι και να περάσει όμορφα με άλλους νέους ανθρώπους βρέθηκε κατακρεουργημένη από το μαχαίρι ενός νεαρού;”

“Πώς μπορεί ένας άνθρωπος στα 19 του μόλις χρόνια να καταφεύγει σε χρήση ακραίας βίας, απαξιώνοντας πλήρως την ανθρώπινη ζωή, μετά μάλιστα από στιγμές όμορφες και ξέγνοιαστες που μοιράστηκε μια παρέα νέων ατόμων;”.

Θα τόνιζα επομένως την ανάγκη να αποτελέσει η ανάλυση αυτής της υπόθεσης ένα “καμπανάκι” αφύπνισης και ευαισθητοποίησης ολόκληρης της κοινωνίας, πρωτίστως των αρμόδιων φορέων, των γονιών και των εκπαιδευτικών. Πρέπει αναμφίβολα να υπάρξει μεγαλύτερη μέριμνα και πρόβλεψη για τους νέους που μεγαλώνουν σε νοσηρά περιβάλλοντα, χωρίς τη στήριξη και το ουσιαστικό ενδιαφέρον, υιοθετούν ακραίες έως και παραβατικές συμπεριφορές από το σχολείο ακόμα. Η ενίσχυση των προγραμμάτων πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης, με ενεργό ρόλο του σχολείου και της τοπικής κοινότητας είναι, κατά την κρίση μου, αναγκαίο να γίνει σήμερα κιόλας!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Μία υπόθεση υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος με πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις

Ευχαριστώ θερμά το bloko.gr για την αναδημοσίευση του θέματος που ανήρτησα χθες βράδυ στο blog, με τίτλο Δίκη 21χρονης στο Χονγκ Κονγκ για υπόθεση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών.

http://www.bloko.gr/2019/02/21.html

Πρόκειται για μία υπόθεση με πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις-εγκληματολογικού, νομικού αλλά και κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος. Αναμένουμε ασφαλώς τις δικαστικές εξελίξεις.

Ολοκληρώνοντας, σας ευχαριστώ θερμά για τα μηνύματά σας και το μεγάλο αναγνωστικό σας ενδιαφέρον. Όπως έγραψα και χθες, είναι μία υπόθεση που με προβληματίζει εντόνως και με απασχολεί ερευνητικά για μία σειρά λόγων που συνοψίζονται στη σοβαρότητα της πράξης, στα σκοτεινά σημεία της που ελπίζουμε να φωτιστούν στο δικαστήριο και ασφαλώς στην πολύ νεαρή ηλικίας της κατηγορουμένης που ονειρευόταν καριέρα μοντέλου και βρέθηκε έγκλειστη στις φυλακές του Χονγκ Κονγκ.

Μία ιστορία που θυμίζει σε κάποια σημεία της την υπόθεση του Rokas, όπως την είχαμε παρουσιάσει στο postmodern.gr τον Σεπτέμβριο του 2017 (http://www.postmodern.gr/rokas-balbieris-apo-to-skotadi-ton-fylakon-sto-fos-tis-zois/) και γεννά κρίσιμα ερωτήματα για την εμπλοκή νέων ανθρώπων σε σοβαρές πράξεις, κακουργηματικού μάλιστα χαρακτήρα, τον ρόλο της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης.

Σε αναμονή της δικαστικής απόφασης, επομένως, συνεχίζουμε τη διερεύνηση των θεμάτων μας καθώς αυτήν τη χρονική περίοδο είναι πολλές οι υποθέσεις υψηλού εγκληματολογικού ενδιαφέροντος που μας απασχολούν.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας