Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία

Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο postmodern.gr και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Ομολογώ ότι έγραψα το συγκεκριμένο άρθρο, με έντονη συγκινησιακή φόρτιση, γιατί αγαπώ πολύ τον χώρο της εκπαίδευσης, τον οποίο άλλωστε υπηρετώ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τα μηνύματα και τα σχόλια για το προηγούμενο άρθρο μου στο pm με τίτλο Το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία – Ας φτάσει η φωνή μας ψηλά! και πιστεύω ότι η φωνή μας έχει τη δύναμη να φτάσει πολύ ψηλά!

Με το νέο μου άρθρο μου στο pm επιχειρώ να αναδείξω ένα ζήτημα που θεωρώ πολύ σοβαρό και αφορά την εφαρμογή τιμωρητικών και αναχρονιστικών μεθόδων του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως να «αφήνει» μαθητές στην ίδια τάξη ή να τους «κόβει» σε μαθήματα. Προσπαθώ να μιλήσω με ρεαλιστικούς όρους και καταθέτω συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς πρέπει να προσεγγίσει το σχολείο τον κάθε μαθητή, ακόμα και όσους δείχνουν πλήρη αδιαφορία.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι κανένα παιδί δεν είναι «χαμένη υπόθεση». Μπορεί, απλώς, να «χαθεί» στην περίοδο της εφηβείας του, για μια σειρά λόγων. Κάθε παιδί όμως έχει την αξία και είναι μοναδικό. Αυτή την αξία του κάθε παιδιού πρέπει να εντοπίζει ο εκπαιδευτικός και να αναδείξει το εκπαιδευτικό μας σύστημα, με τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να λάβουν χώρα. Ασφαλώς από κάθε ομάδα μαθητών κάποια παιδιά θα γίνουν γιατροί, κάποιοι δικηγόροι, κάποιοι καθηγητές, δεν σημαίνει όμως ότι τα υπόλοιπα πρέπει να περιθωριοποιηθούν. Είναι σημαντικό να αγαπήσουν όλα τα παιδιά το σχολείο, να εμπλακούν ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία και στο μέλλον ενδεχομένως γίνουν εξαίρετοι ηθοποιοί, ταλαντούχοι ζωγράφοι, πολύ καλοί υδραυλικοί ή απλώς να κάνουν κάτι που επέλεξαν με αγάπη.

Περιμένω και τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία!

Την Παρασκευή, 15/6/2018, θα συνδεθούμε με πολλά μέρη της Ελλάδας μέσω skype για το πρώτο μας μάθημα στο εξ αποστάσεως σεμινάριο του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος “Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα”. Είμαι ενθουσιασμένη, πιστεύω ότι είναι μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία και θεωρώ πολύ σημαντικό να αξιοποιούνται όλα τα μέσα τεχνολογίας για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Ομολογώ ότι έχω ένα γλυκό χτυποκάρδι γιατί πρώτη φορά, διδακτικά, θα επικοινωνήσουμε με ανθρώπους από τόσα μέρη της Ελλάδας και μάλιστα εκπαιδευόμενοί μας είναι φοιτητές αλλά και εργαζόμενοι στα καταστήματα κράτησης, επομένως η ομάδα ξεκινάει πολύ δυνατά και δυναμικά! Πιστεύω ότι, στο πλαίσιο των μαθημάτων μας, θα “γεννηθούν” πολλές δημιουργικές ιδέες και θα προκύψει ένας γόνιμος διάλογος με όλα τα μέλη.

Σήμερα ολοκληρώνονται οι εγγραφές. Η εκδήλωσή μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης https://www.facebook.com/events/240549816702652/?active_tab=about

Σίγουρα, θα έχουμε πολλά να πούμε και να κάνουμε τις επόμενες μέρες. Καλή μας αρχή!!

Με μεγάλο ενδιαφέρον διαβάζω τα μηνύματα που μου στέλνετε στο mail μου: kardaraa@gmail.com για τα σεμιναριακά μας μαθήματα και απαντώ το συντομότερο δυνατόν.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Τελευταία ημέρα εγγραφών-έναρξη μαθημάτων 15/6/2018

Σας ευχαριστούμε για το θερμό ενδιαφέρον σας για το εξ αποστάσεως σεμινάριο μας στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος “Φυλακες: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητηματα”. Είναι μεγάλη μας τιμή και χαρά να επικοινωνούμε με ανθρώπους που “διψούν” για μάθηση και γνώση, να ανταλλάσσουμε σκέψεις, απόψεις και ιδέες.

Η νέα εκπαιδευτική μας ομάδα είναι έτοιμη και ξεκινάμε τα μαθήματά μας την Παρασκευή 15/6/2018 στις 5.30 το απόγευμα. Η τεχνολογία θα μας δώσει την πολύτιμη ευκαιρία να έρθουμε σε επικοινωνία με εκπαιδευτικούς και άλλους εργαζόμενους στα καταστήματα κράτησης σε όλη την Ελλάδα. Μια πολύ δυνατή εμπειρία και για εμένα ως διδασκουσα, καθώς για πρώτη φορά εκπαιδεύομενοι μας θα είναι, μαζί με τους φοιτητές, επαγγελματίες του χώρου. Επομένως, πιστεύω ότι θα αποκομίσουμε πολλά από την πολύτιμη εμπειρία τους.

Αιτήσεις συμμετοχής μέχρι και σήμερα, Τετάρτη 13/6. Θα τηρηθεί αυστηρά η αρχή της χρονικής προτεραιότητας και εάν χρειαστεί θα δημιουργηθεί και δεύτερη εκπαιδευτική ομάδα! Αύριο, Πέμπτη 14/5, θα στείλω στους εκπαιδευομένους όλες τις σχετικές πληροφορίες ώστε να δημιουργήσουμε τη skype ομάδα μας.

Ερωτήματα και απορίες στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Έγκλημα και τιμωρία: ο «εγκληματικός» νους και οι ανθρώπινες κοινωνίες

Το σημερινό μου κείμενο, βασισμένο σε παλαιότερη ανάρτησή μου, αφιερώνεται στους εκπαιδευόμενους στο εξ αποστάσεως σεμινάριο μας που ξεκινάει στις 15/6/2018 στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος με τίτλο «Φυλακές: Έρευνα & Γλωσσικά ζητήματα» (εγγραφές μέχρι και την Τετάρτη 13/6/2018. Θα χορηγηθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης. Πληροφορίες: τηλ. επικοινωνίας 690 82 33 371. Η εκδήλωσή μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: https://www.facebook.com/events/240549816702652/?notif_t=event_invite_reminder&notif_id=1528727992462137).

“As long as there have been people, there has been crime. [..]. The history of criminology is in many ways the history of humanity”/ Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει έγκλημα [..]. Η ιστορία της εγκληματολογίας είναι από πολλές απόψεις η ιστορία της ανθρωπότητας». Με αυτό τον τρόπο ξεκινάει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, με τίτλο The History of Criminology Crime and Criminology, From the Ancients to the Renaissance (https://www.thebalancecareers.com/the-history-of-criminology-part-1-974579) που αξίζει να διαβάσετε οι ασχολούμενοι με τα πολυσύνθετα ζητήματα, τα οποία σχετίζονται με το έγκλημα και το εγκληματικό φαινόμενο.

Το έγκλημα είναι συνυφασμένο με την ανθρώπινη φύση. Η ιστορία της εγκληματολογίας -επομένως και του εγκλήματος- είναι συνυφασμένη με την ιστορία της ανθρωπότητας. Ο «εγκληματικός νους» πάντοτε θα υπάρχει και θα απασχολεί τις κοινωνίες και την επιστημονική κοινότητα.

Το γεγονός ότι η εγκληματική συμπεριφορά απασχολούσε όλες τις κοινωνίες καθίσταται εμφανές εάν επιχειρήσουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, όπου διαπιστώνεται ότι όλες οι φυλές και οι κοινότητες έχουν οργανωθεί βάσει ενός άγραφου κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος καθορίζει ποιες ενέργειες είναι αποδεκτές και ποιες όχι, άρα πρέπει να τιμωρούνται.

Μάλιστα ο χαρακτηριζόμενος και ως «κώδικας ηθικής» είναι συχνά πιο αυστηρός και έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τους θεσμικά καθιερωμένους νόμους, γιατί απορρέει από το «λαϊκό αίσθημα» περί δικαίου. Επομένως, η ποινή από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, είτε στηρίζεται σε άγραφους είτε σε γραπτούς κανόνες, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο όλων των κοινωνιών, απαραίτητο για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας τους. Κατά συνέπεια, η έννοια της «τιμωρίας» δεν μπορεί να προσεγγιστεί ανεξάρτητα από την έννοια της «κοινωνίας», διότι συνδέεται άρρηκτα με αυτήν («έγκλημα και τιμωρία»). Η ποινή είναι, δηλαδή, ένα κατεξοχήν κοινωνικό και κατ’ επέκταση ιστορικό φαινόμενο, δεδομένου ότι πηγάζει από την κοινωνική δομή και υπόκειται στις αρχές της, αποκαλύπτοντας σε ένα δεύτερο επίπεδο την παθολογία της κοινωνικής μας ζωής.

Ως προς τη γλωσσική ανάλυση της λέξης «ποινή», καταγράφεται στα λεξικά με δύο σημασίες: με την καθημερινή/κοινή χρήση της και τη νομική. Ειδικότερα, ως όρος της καθομιλουμένης σημαίνει «είδος τιμωρίας που επιβάλλεται για κολάσιμη πράξη». Ως νομικός όρος, αποκτά πιο εξειδικευμένη σημασία. Έχει την έννοια της «τιμωρίας που επιβάλλεται σε κάποιο άτομο, κατόπιν δικαστικής απόφασης και ισοδυναμεί με τη στέρηση της ελευθερίας, περιουσίας ή ζωής του ή την επιβολή προστίμου».

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αρχική σημασία του όρου, η οποία ήταν «εκδίκηση για το διαπραχθέν έγκλημα, μέσω της καταβαλλόμενης τιμής για το αίμα που είχε χυθεί, ώστε να επιτευχθεί η ισορροπία στις σχέσεις των εμπλεκομένων και ο εξαγνισμός του δράστη».

Αναφορικά με την εξελικτική πορεία της ποινής, αν και καταγράφονται σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των εγκλημάτων από εποχή σε εποχή και από κοινωνία σε κοινωνία, η ιστορία της ποινής διέγραψε μία κοινή σχεδόν πορεία, η οποία φέρνει στο φως την οικουμενικότητα και διαχρονικότητα του ποινικού φαινομένου. Σε μία πρώτη φάση είχε τη μορφή της άμετρης αντεκδίκησης μεταξύ των ατόμων και σε ένα τελικό στάδιο απέκτησε δημόσιο χαρακτήρα, επιβαλλόμενο αρχικά από την κοινότητα και κατόπιν από το οργανωμένο κράτος. Ξεκινώντας από τις πρωτόγονες κοινωνίες, η τιμωρία για την προσβολή των αδικημάτων, τα οποία χωρίζονταν σε «ιδιωτικά» και «δημόσια», ήταν άμεση, δηλαδή τα ίδια τα θιγόμενα άτομα είχαν την «ηθική» υποχρέωση να εκδικηθούν τον δράστη.

Η μορφή της ποινής δεν ήταν τυχαία αλλά διερευνώντας την εξέλιξή της διαπιστώνουμε ότι εξαρτιόταν απόλυτα από τους επιμέρους σκοπούς που επιτελούσε, οι οποίοι διαφοροποιούνταν ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκάστοτε ιστορικής φάσης. Μεταξύ αυτών των σκοπών, ιστορικά, οι σπουδαιότεροι συνίστανται σε τέσσερα σημεία:
• Αποτροπή (deterrence) των μελών του κοινωνικού συνόλου από την τέλεση μελλοντικών εγκλημάτων.
• Επανένταξη του δράστη (rehabilitation), η οποία περιλαμβάνει ένα σύνολο μέσων για την αναμόρφωσή του (π.χ. εργασία), ώστε να μην τελέσει νέο έγκλημα.
• Αποδυνάμωση/αχρήστευση (incapacitation) του δράστη, μέσω φυσικής εξόντωσης, στιγματισμού με ακρωτηριασμό και άλλες βάναυσες σωματικές ποινές ή ακόμα θανατικής καταδίκης, προκειμένου να διασφαλιστεί το «κοινό καλό».
• Αποκατάσταση/επανόρθωση (restoration) του διαπραττομένου εγκλήματος. Αυτή εφαρμόζεται σε περιπτώσεις αδικημάτων ελάσσονος σημασίας, π.χ. τροχαία χωρίς θύματα, μικρο-κλοπές, πρόκληση μικρο-φθορών κ.λπ., τα οποία μπορεί να «διορθωθούν» από τον ίδιο τον δράστη.

Συνοψίζοντας, έγκλημα και τιμωρία είναι δύο έννοιες αναπόσπαστα δεμένες μεταξύ τους και απόλυτα συνυφασμένες με τις ανθρώπινες κοινωνίες.

Στο mail μου: kardaraa@gmail.com μπορείτε να στέλνετε όλα τα ερωτήματά σας για τα σεμιναριακά μας μαθήματα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

«Το σχολείο ΔΕΝ είναι αγγαρεία. ΕΙΝΑΙ δημιουργία»

Ευχαριστώ θερμά το περιοδικό Taλκ και τη δημοσιογράφο Πελιώ Παπαδιά για την αναδημοσίευση του άρθρου μου στο pm με τίτλο Το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία – Ας φτάσει η φωνή μας ψηλά!(http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/), καθώς και για τον σχολιασμό της στον διαδικτυακό μου τοίχο.

https://www.talcmag.gr/apopseis/sxoleio-ellhniki-koinvnia/

Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας και ας φτάσει η φωνή μας όσο πιο ψηλά γίνεται, για το σχολείο που αξίζει η κοινωνία μας!! Είναι τα παιδιά μας, είναι το μέλλον της χώρας και όλοι πρέπει να πιέσουμε προς αυτές τις σημαντικές αλλαγές.

Το αξίζουμε και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η παιδεία και το παιδί οφείλουν να είναι η βασική προτεραιότητα κάθε οργανωμένης Πολιτείας και το ελληνικό σχολείο πρέπει να γίνει τόπος παιδείας, ουσιαστικής μάθησης, συνεργασίας και έκφρασης σκέψεων, συναισθημάτων, ιδεών.

«Το σχολείο ΔΕΝ είναι αγγαρεία. ΕΙΝΑΙ δημιουργία» ας είναι το σύνθημά μας και ας αγωνιστούμε για το σχολείο που θα γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές και με απλούς αλλά ευφάνταστους τρόπους θα βοηθήσει όλους τους μαθητές, ως ομάδα, και κάθε μαθητή ξεχωριστά, ως προσωπικότητα, να ανακαλύψουν δημιουργικούς δρόμους στη σκέψη και στην έκφραση και να θέσουν γερά θεμέλια για ένα καλύτερο μέλλον.

Ναι, μπορούμε να επιτύχουμε πολλά, αρκεί να έχουμε στόχο και να διεκδικήσουμε το όραμά μας!

Περιμένω και τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία – Ας φτάσει η φωνή μας ψηλά!

Ο Ιούνιος είναι ο μήνας των εξετάσεων για μαθητές και φοιτητές. Οι σκέψεις μας αναμφίβολα είναι στα παιδιά και τους νέους που αγωνιούν για το μέλλον τους και γι’ αυτό θα ήθελα να τους αφιερώσω, με όλη μου την καρδιά, το σημερινό άρθρο στο postmodern με τίτλο Το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία – Ας φτάσει η φωνή μας ψηλά! που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/to-scholeio-poy-dikaioytai-i-elliniki-koinonia-as-ftasei-i-foni-mas-psila/

«Αγάπη» «έρωτας», «μαγεία», «πάθος», «όραμα»! Αυτοί είναι οι χαρακτηρισμοί που μου έστειλαν εμπνευσμένοι δάσκαλοι και καθηγητές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το τι σημαίνει για εκείνους η «διδασκαλία». Η διδασκαλία είναι, πράγματι, μαγεία. Μια δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ μαθητών-εκπαιδευτικών, με στόχο το συναρπαστικό ταξίδι στη γνώση, στη δημιουργία και την αναζήτηση της ουσίας. Ακριβώς έτσι οφείλουν να προσεγγίσουν τη διδακτική εμπειρία οι αρμόδιοι φορείς που χαράσσουν την εκπαιδευτική πολιτική στη χώρα μας.

Μικρά βήματα, μικρές -αλλά ουσιαστικές- αλλαγές για να κατακτήσουμε τις κορυφές. Είναι όμως απαραίτητη προϋπόθεση να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας και να διεκδικήσουμε το σχολείο που αξίζει η κοινωνία μας! Αναλυτικά, οι σκέψεις και οι προτάσεις μου στο άρθρο στο pm. Από τα μηνύματα που μου στέλνετε και τα σχόλια που γράφετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταλαβαίνω ότι, μαζί, μπορούμε να φτάσουμε εκεί που πραγματικά αξίζει το σχολείο μας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Ο ρόλος του σχολείου των φυλακών στη μείωση της υποτροπής

Εχθές ξεκινήσαμε με ένα πολύ δυνατό θέμα “τα φυλακισμένα σχολεία” και σας ευχαριστώ από καρδιάς για όλα τα μηνύματα και τα σχόλια που μου στείλατε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο mail μου. Ξεκίνησε ένας γόνιμος διάλογος μεταξύ μας.

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/2018/06/10/ο-δάσκαλος-των-φυλακών-θεματοφύλακας/ τη χθεσινή μου ανάρτηση και την αναδημοσίευσή της στο bloko. gr εδώ http://www.bloko.gr/2018/06/blog-post_731.html#.Wx1zE60WStE.facebook

Ένα από τα θέματα που αναλύθηκαν στη συζήτηση είναι ο ρόλος του εκπαιδευτικού στα καταστήματα κράτησης. Να επιλέξει συνειδητά τον χώρο αυτό, γιατί είναι ένας χώρος δύσκολος και προϋποθέτει ουσιαστικό ενδιαφέρον. Πίσω από τα κάγκελα, σε αυτές τις σκληρές συνθήκες, το έργο του εκπαιδευτικού είναι, τολμώ να πω, ιερό. Να δώσει αγάπη, να νοιαστεί πραγματικά και να δείξει σε ανθρώπους που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο ή τους έχει απορρίψει το σχολείο ότι υπάρχουν και άλλοι δρόμοι, πέρα από αυτούς που γνωρίζουν, και ότι το σχολείο είναι (ή μπορεί να γίνει) μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές του!

Είναι πολύ σημαντικό, επομένως, να αναδεικνύονται από τους εκπαιδευτικούς των φυλακών τα σοβαρά ζητήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους, γιατί το σχολείο, με εμπνευσμένους Δασκάλους, έχει τη δύναμη να διαδραματίσει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στη μείωση της υποτροπής και αυτό είναι ένα θέμα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνον τον έγκλειστο πληθυσμό.

Εύχομαι σε όλους τους αγαπημένους φίλους καλή εβδομάδα, με δύναμη!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Το όνειρο και οι δύσκολες διαδρομές

Θαυμάζω τους ανθρώπους που παθιάζονται με ό,τι κάνουν στη ζωή τους και που κυνηγούν τα όνειρά τους, με δυναμισμό. Αυτή θέλω να είναι και η δική μου στάση ζωής και γι’ αυτό άνθρωποι που τολμούν να ζήσουν το όνειρό τους, μέσα από δύσκολες διαδρομές, έχουν αποτελέσει πρότυπα για μένα σε κάποιες σημαντικές στιγμές.

Δεν είναι εύκολο ασφαλώς να φτάσεις εκεί που η καρδιά σου επιθυμεί πραγματικά να φτάσει, ιδίως εάν ο στόχος είναι υψηλός. Δείχνει όμως δύναμη ψυχής το να τολμάς να ξεπερνάς τις δυσκολίες και τα εμπόδια και να προχωράς, χωρίς να ξεχνάς τον αρχικό σου στόχο. Χωρίς να λυγίζεις συναισθηματικά και χωρίς να φοβάσαι το επόμενο βήμα. Γιατί ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος, όπως κάποτε -σε μια ζόρικη φάση της ζωής μου- μου είπε μια αγαπημένη φίλη και με βοήθησε να πιστέψω στις δυνάμεις μου και να απαλλαγώ από τους φόβους μου.

Αυτοί οι άνθρωποι που διεκδικούν τα “θελω” τους και αγωνίζονται για να φτάσουν πέρα από τα προσωπικά τους όρια είναι βέβαιο ότι θα κερδίσουν τις μάχες τους. Ίσως όχι όλες, αλλά σίγουρα τις πιο σημαντικές. Και από όσες χάσουν, πάλι κάτι θα έχουν κερδίσει, γιατί θα έχουν αποκομίσει πολύτιμες εμπειρίες και μοναδικά συναισθήματα.

Σε μια καθημερινότητα γεμάτη συμβιβασμούς και πιεστικούς ρυθμούς ζωής, ίσως δεν είναι πολλοί όσοι, τελικά, παλεύουν για να κατακτήσουν εκείνο το κομμάτι ονείρου που νιώθουν ότι τους ανήκει, αλλά είναι μάλλον οι πιο ευτυχισμένοι και αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλους μας…

Καλό βράδυ!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

“Φυλακισμένα σχολεία”

Ευχαριστώ θερμά το bloko. gr για την αναδημοσίευση της σημερινής, πρωινής μου ανάρτησης στο blog μου, ύστερα από τον έντονο προβληματισμό που μου δημιούργησε το άρθρο, το οποίο με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα για τα “φυλακισμένα σχολεία”.

http://www.bloko.gr/2018/06/blog-post_731.html#.Wx1zE60WStE.facebook

Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να ακούσουμε με προσοχή όσα πολύτιμα μας καταθέτουν, μέσα από την εμπειρία τους, οι εκπαιδευτικοί των φυλακών που καθημερινά βιώνουν μια σκληρή πραγματικότητα και γνωρίζουν εκ των έσω τα προβλήματα.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Ο δάσκαλος των φυλακών θεματοφύλακας των δικαιωμάτων όλων των κρατουμένων

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τα σχολεία των φυλακών διάβασα σήμερα το πρωί στο περιοδικό The Art of Crime, που εκδίδεται από το Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τίτλο Φυλακισμένα σχολεία. Συντάκτης του άρθρου ο Προϊστάμενος του 2ου Δημοτικού Σχολείου ΕΚΚΝ Αυλώνα, Δάσκαλος, κ. Νικόλαος Αρμένης.

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο διαδικτυακά http://theartofcrime.gr/φυλακισμένα-σχολεία/

Στο συγκεκριμένο άρθρο ο κ. Αρμένης παρουσιάζει τη λειτουργία των σχολείων των φυλακών -των φυλακισμένων σχολείων, όπως τα χαρακτηρίζει- και στη συνέχεια καταγράφει τα σοβαρά προβλήματα των σχολείων, ξεκινώντας με τη μη διερεύνηση των εκπαιδευτικών αναγκών των κρατουμένων, έτσι ώστε να ιδρυθούν δομές οι οποίες να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους.

Ο κ. Αρμένης θέτει ένα καίριο ερώτημα “Τελικά για ποιους είμαστε εκεί μέσα”; Η απάντησή του θεμελιώνεται σε άλλα ερωτήματα, στα οποία αξίζει να δώσουμε μεγάλη βαρύτητα, καθώς αναδεικνύουν ένα μείζον πρόβλημα που συνοψίζεται στη μη δυνατότητα όλων των κρατουμένων να πάνε στο σχολείο.

“Για τους ασφαλείς και γι’ αυτούς που μπορούν να καταλάβουν βαθυστόχαστες διαλέξεις και επιδείξεις υψηλής παιδαγωγικής, που θα είναι ήσυχοι όταν θα τους κάνεις μάθημα, που δε θα αντιμιλούν και δε θα είναι αντικοινωνικοί; […] Με τους υπόλοιπους τι γίνεται όμως;” ρωτάει, με έντονο προβληματισμό, ο κ. Αρμένης.

Στη συνέχεια του άρθρου ο κ. Αρμένης τονίζει ότι ο δάσκαλος οφείλει να είναι θεματοφύλακας των εκπαιδευτικών δικαιωμάτων όλων των κρατουμένων. Αυτή ακριβώς η θέση του κ. Αρμένη καταδεικνύει τη μεγάλη ευθύνη που έχει ένας δάσκαλος στις φυλακές απέναντι όμως σε όλους τους κρατούμενους και κυρίως, όπως διαπιστώνω από το άρθρο, απέναντι σε εκείνους τους κρατούμενους που μπαινοβγαίνουν στις φυλακές. Ο δάσκαλος έχει τη δύναμη, μέσω του εκπαιδευτικού του έργου, να σπάσει τον κύκλο της παρανομίας ώστε να μειωθούν οι υποτροπές. Αλλιώς ο κύκλος της υποτροπής δεν θα σπάσει. Το σχολείο μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό και ουσιαστικό ρόλο σε αυτό το σημείο.

Ομολογώ ότι με εντυπωσίασε και θα ήθελα να σταθώ στις λέξεις που χρησιμοποιεί ο κ. Αρμένης για το τι είναι αναγκαίο να συμβεί ώστε να σπάσει ο κύκλος της υποτροπής. Αναφέρθηκε στον “ανθρώπινο παράγοντα”, στο ουσιαστικό ενδιαφέρον, που αποπνέει η εκπαιδευτική δομή. Αυτό το πραγματικό “νοιάξιμο” για όλους τους κρατούμενους είναι, κατά την άποψη του κ. Αρμένη, το καθοριστικό στοιχείο ώστε να προσεγγιστεί η ομάδα των ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στις φυλακές.

“Ο ανθρώπινος παράγοντας, το «νοιάξιμο» που αποπνέει η εκπαιδευτική δομή, είναι το εργαλείο που θα σπάσει τον κύκλο της υποτροπής. Καλά τα προσόντα και τα επαγγελματικά εφόδια, αλλά πρώτα απ’ όλα πρέπει να προσεγγίσουμε αυτή τη συμπαγή ομάδα 10-15.000 ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στις φυλακές”, γράφει μεταξύ άλλων στον επίλογο του άρθρου του.

Πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά κρίσιμο και σημαντικό να ακούσουμε πολύ προσεκτικά όσα πολύτιμα καταθέτουν οι άνθρωποι που βιώνουν καθημερινά την πραγματικότητα των φυλακών και αντιμετωπίζουν εκ των έσω τα προβλήματα. Συνεπώς, οι θέσεις τους έχουν πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα από όσους δεν ζούνε αυτή την πραγματικότητα. Τέλος, θα σταθώ στο επίθετο “ανθρώπινος” που, κατά την άποψή μου, μόνο ένας Δάσκαλος με αγάπη για τους μαθητές του, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει και να αναλύσει με τρόπο τόσο ολοκληρωμένο. Με λύπη μου διαπιστώνω ότι ο ανθρώπινος παράγοντας, το αληθινό ενδιαφέρον, δεν αξιοποιούνται όσο θα έπρεπε, ώστε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα από όλες τις πλευρές της και όχι να βλέπουμε μονομερώς τις καταστάσεις και να “χρυσώνουμε το χάπι” στους εντός και εκτός φυλακής.

Συνοψίζοντας, η “ζωή των φυλακών” αποτελεί μια πολύ σκληρή πραγματικότητα. Τα σχολεία των φυλακών, σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο όπου ο χρόνος κυλάει πολύ διαφορετικά από τον χρόνο στην ελεύθερη κοινωνία, είναι πολύτιμα. Είναι όμως απαραίτητο να αξιοποιηθεί, σε πρακτικό επίπεδο, η σημαντική εμπειρία ανθρώπων που γνωρίζουν και έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν ουσιαστικά, δίνοντας έμφαση στην ομάδα των υποτρόπων. Άλλωστε, κρατώ ένα πολύ θετικό μήνυμα από όσα γράφει ο κ. Αρμένης, ότι ακόμα και άνθρωποι που η κοινωνία μας τους θεωρεί, στερεοτυπικά, “χαμένες υποθέσεις”, μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους και να πετύχουν πράγματα που ονειρεύονται, εκτός παρανομίας.

Θα κρατήσω, επομένως, αυτά τα λόγια του κ. Αρμένη και θα υπογραμμίσω ότι οι ουσιαστικές αλλαγές μπορούν να πραγματοποιηθούν, εάν εμείς πρώτα και πάνω από όλα πιστέψουμε σε αυτές και πρωτίστως πιστέψουμε στον Άνθρωπο.

“Δεν αντιλαμβάνομαι τέτοιες νομοτέλειες όταν, δέκα χρόνια μετά, αποφυλακισμένος με αναζητά για να μου εξιστορήσει πως κάτι πέτυχε κι αυτός στη ζωή του”.

Leave a comment

Filed under Uncategorized