Category Archives: Ιστορίες

“Η κούκλα” πρέπει να μείνει για πάντα κρυμμένη

“Η κούκλα” της Μο Hayder

Μόλις ολοκλήρωσα και αυτό το μυθιστόρημα (το καλοκαίρι, πραγματικά, απολαμβάνω να διαβάζω!). Πολύ ενδιαφέρον θέμα, ωραία η εξέλιξη της πλοκής και παρόλο που δίνει, τουλάχιστον στον “εκπαιδευμένο” στα αστυνομικά μυθιστορήματα αναγνώστη, ορισμένα στοιχεία εξαρχής, παραμένει συναρπαστικό μέχρι το τέλος.

Θα έλεγα, επομένως, ότι πλέον συγκαταλέγεται στα αγαπημένα μου, στο είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας.

Ξεχωρίζω, επίσης, τον τόπο όπου εκτυλίσσεται η κεντρική πλοκή -την ψυχιατρική κλινική- στοιχείο που προσδίδει πολλά στην αίσθηση θρίλερ που δημιουργείται, καθώς και την επιλογή του μοτίβου -της κούκλας- που σε προδιαθέτει για μία τρομακτική πλοκή και ευτυχώς δεν σε απογοητεύει. Αντίθετα, με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένει ο αναγνώστης τις εξελίξεις.

Σφιχτά δεμένη πλοκή και ταυτόχρονα ενδιαφέρουσα η σκιαγράφηση του προφίλ τόσο των τροφίμων της κλινικής, όσο και των υπολοίπων κεντρικών προσώπων του βιβλίου. Με εντυπωσίασε, τέλος, το βιογραφικό της συγγραφέα, διαβάζοντας το στην αρχή του βιβλίου, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα στοιχεία: “Η Mo Hayder έχει γράψει μερικά από τα πιο ανατριχιαστικά αστυνομικά μυθιστορήματα στην ιστορία του είδους. Το πρώτο της βιβλίο, Το Φονικό Κελάηδισμα, χαρακτηρίστηκε από την Guardian “πρώτης γραμμής θρίλερ που σοκάρει” και το επόμενο, Η Σιωπή των Δέντρων ψηφίστηκε από τους Times ως “ένα από τα πιο τρομακτικά θρίλερ που γράφτηκαν ποτέ”. Το 2012 κέρδισε το βραβείο Έντγκαρ Καλύτερου Μυθιστορήματος. Τα βιβλία της χαρακτηρίζονται από σπάνια αυθεντικότητα, καθώς αντλεί υλικό από τη μακρά συνεργασία της σε ρόλο ερευνήτριας με αστυνομικά τμήματα της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά και από τις προσωπικές της συνεντεύξεις με εγκληματίες και πόρνες”.

Καλό απόγευμα, να ευχηθώ, στην υπέροχη παρέα του blog με συναρπαστικές αναγνώσεις σε θέματα που αγαπάτε και κεντρίζουν το ενδιαφέρον σας. Συνεχίζω ανάγνωση και γράψιμο.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

“Στο στόμα του Λύκου”

Χθές βραδάκι ξεκίνησα την ανάγνωση και μου έφερε στο μυαλό το θέμα του τρίτου επεισοδίου, με τίτλο “Απαγωγή”, της τηλεοπτικής σειράς, doc fiction, “Έγκλημα και Πάθος” που προβλήθηκε στον Ant1 την περσινή τηλεοπτική σεζόν και στο οποίο συμμετείχα ως αναλύτρια και σχολιάστρια των εγκλημάτων που παρουσιάζονταν δραματοποιημένα στη σειρά.


Γιατί “η μοίρα ορισμένων ανθρώπων είναι χειρότερη κι από τον θάνατο….”

Βλ.σχετικά το άρθρο μου με τίτλο “Ερωτική Ασφυξία” https://aggelikikardara.wordpress.com/2018/10/13/%ce%b5%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b1%cf%83%cf%86%cf%85%ce%be%ce%af%ce%b1/

Το συγκεκριμένο επεισόδιο ήταν το πρώτο που είχα παρακολουθήσει, στα τέλη καλοκαιριού όταν μου εστειλε η παραγωγή τα πρώτα επεισόδια για να τα μελετήσω και να κρατήσω τις σημειώσεις μου. Θεώρησα μάλιστα πρόκληση να αναλύσω το συγκέκριμενο θέμα, με το οποίο πρώτη φορά ασχολήθηκα ερευνητικά λόγω της εκπομπής.

Πραγματικά παρουσιάζει ενδιαφέρον το πώς ένα ακραίο ερωτικό και σεξουαλικό παιχνίδι μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο, καθώς και το πόσο περίπλοκη μπορεί να εξελιχθεί μία αντίστοιχη υπόθεση, δικαστικά αλλά και κοινωνικά, ώστε να αποδειχθεί εάν πρόκειται για ατύχημα ή με πρόθεση ανθρωποκτονία.

Επίσης, όσον αφορά το επεισόδιο της σειράς θα επεσήμανα ότι ήταν η πρώτη φορά που τηλεοπτικά παρουσιάζονταν ζητήματα, όπως αυτό της ερωτικης ασφυξίας, και γι’ αυτό όπως είχα γράψει και τότε η εν λόγω σειρά είχε αρκετά καινοτόμα στοιχεία.

Συνοψίζοντας, κατά την άποψή μου το είδος του doc fiction συναρπάζει και αξίζει να αναπτυχθεί στην ελληνική τηλεόραση ή στο διαδίκτυο.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

“Μυρίζει αίμα”

“Μυρίζει αίμα”: Επανακυκλοφορεί το non-fiction crime novel του Γιάννη Ράγκου

Κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από τις Εκδόσεις Καστανιώτη (σειρά Καστανιώτης noir), σε νέα και συμπληρωμένη (επαν)έκδοση, το αστυνομικό μυθιστόρημα του Γιάννη Ράγκου «Μυρίζει αίμα» (πρώτη έκδοση, Ίνδικτος 2008), το οποίο αξίζει να επισημανθεί ότι βασίζεται στην αληθινή ιστορία των πρώτων serial killers επί ελληνικού εδάφους, ακριβώς μισόν αιώνα πριν.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στις αρχές Μαρτίου του 1969, οι Γερμανοί Χέρμαν Ντουφτ και Χανς Μπασενάουερ φτάνουν στην Ελλάδα, δηλώνοντας ότι έρχονται για δουλειές και τουρισμό. Ωστόσο, στη διάρκεια των επόμενων σαράντα ημερών, διαπράττουν έξι ειδεχθείς δολοφονίες και πέντε ληστείες, επιλέγοντας τυχαίους στόχους.

Παρά την κινητοποίησή τους και την άσκηση υπερβάλλουσας βίας, οι διωκτικές αρχές της Δικτατορίας αδυνατούν να φτάσουν στα ίχνη τους. Την ίδια στιγμή, απαγορεύεται κάθε δημοσιότητα ώστε να μην διαταραχθεί το κλίμα «τάξης και ασφάλειας», που επιμελώς παρουσιάζει το καθεστώς. Όταν τελικά οι λεπτομέρειες της δράσης των δύο Γερμανών γίνονται γνωστές, η κοινή γνώμη συγκλονίζεται: Οι πράξεις τους έχουν μεταβάλει οριστικά τη σχέση της ελληνικής κοινωνίας με την έννοια του εγκλήματος, καθώς ήταν οι πρώτοι και παραμένουν μέχρι σήμερα οι πλέον «παραγωγικοί» κατά συρροήν δολοφόνοι στα εγχώρια ποινικά χρονικά.

Ο Γιάννης Ράγκος ανασυνθέτει την πραγματική ιστορία, αλλά και ολόκληρη την εποχή, σε ένα καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που συνδυάζει τη διαύγεια του ντοκουμέντου με την υποβλητικότητα της μυθοπλασίας.

Η κριτική το χαρακτήρισε ως την πιο αυθεντική εκδοχή του «non-fiction crime novel» στην Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα στην σελίδα της ΕΛΣΑΛ: http://elsal.gr/el/ct-menu-item-15/1034-ragos-myrizei-aima-2?fbclid=IwAR3nHgzl929udMbLmXpGtXO0SmhH4BQT_ZER-k1qfMCiRfUHo8I57dLMjXQ

Είναι ένα βιβλίο που θα επιλέξω να διαβάσω το φετινό καλοκαίρι. Ο κ. Ράγκος ξεχωρίζει για τις πολύ αξιόλογες έρευνές του, επιτυγχάνοντας να συνδυάσει, με τρόπο ολοκληρωμένο και δίνοντας ένα άρτιο τελικό αποτέλεσμα, τη μυθοπλασία με πραγματικά, -συχνά, συγκλονιστικά- ντοκουμέντα. Πολύ δύσκολος, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρων και συναρπαστικός συνδυασμός, θα έλεγα.

Ολοκληρώνοντας, να παραπέμψω στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει, για το postmodern.gr και τη στήλη μου “Έγκλημα και Μedia” τον Μάιο του 2017, με τον τίτλο Έγκλημα και Μυθοπλασία: Η απεικόνιση του εγκλήματος στις «θρυλικές» τηλεοπτικές σειρές «Ανατομία ενός εγκλήματος» και «Κόκκινος Κύκλος» (Βλ. σχετικά http://www.postmodern.gr/egklima-ke-mythoplasia-i-apikonisi-tou-egklimatos-stis-thrylikes-tileoptikes-sires-anatomia-enos-egklimatos-ke-kokkinos-kyklos/).

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

O παραμυθένιος μας κόσμος

“Everything you look at can become a fairytale and you can get a story from eveyrthing you touch”
Hans Christian Andersen

Έτσι θέλω να αρχίσουμε σήμερα τη μέρα μας….Με παραμύθια και όνειρα και θέλω να με ακολουθήσουν σε αυτήν τη “δίνη” των δικών μου ονείρων μόνον οι άνθρωποι που αγαπούν δυνατά τη ζωή και τις ποικίλες εκφάνσεις της!!

Παραμυθένια καλημέρα λοιπόν στην παραμυθένια παρέα του blog που -όπως διαπιστώνω- μεγαλώνει και γίνεται πολύ δυνατή!!! Οπότε, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για το θερμό αναγνωστικό ενδιαφέρον!! Είσαστε υπέροχες και υπέροχοι και να ξέρετε ότι μου δίνετε δύναμη για να συνεχίσω την αρθρογραφία στην ευρύτερη θεματική "Έγκλημα και Media", μια θεματική που με συναρπάζει (από έφηβη ακόμα αναζητούσα τα "πώς," και τα "γιατί," και επεδίωκα να καταγράφω ανθρώπινες ιστορίες, διαφορετικές, ξεχωριστές, ιδιαίτερες) ενώ στόχος μου, στο μέτρο του εφικτού, είναι να εμβαθύνω και να φωτίσω σκοτεινές πτυχές πολύ σοβαρών υποθέσεων που μας προβληματίζουν εντόνως και μας δημιουργούν φλέγοντα ερωτήματα για την ίδια τη ζωή (οπότε προετοιμαστείτε για μία εξαιρετικά δυναμική συνέχεια όσον αφορά την αρθρογραφία και την παρουσίαση θεμάτων με τη μορφή διαλέξεων/εργαστηριακών και σεμιναριακών μαθημάτων που θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη και θα σας ενημερώσω σχετικά).

Αλλά και τα πιο τρυφερά και ρομαντικά θέματα του blog που αγγίζουν τις καρδιές μας και μας "ταξιδεύουν" στους κόσμους του παραμυθιού!Μερικοί από εμάς, σε πείσμα των καιρών, θέλουμε ακόμα να πιστεύουμε στη μαγεία του παραμυθιού και στα όνειρα που, κάποτε, γίνονται πραγματικότητα, γιατί.. απλούστατα “όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να καταρθώσουμε να ζήσουμε όσα, με πάθος, ονειρευόμαστε”!!

Αυτό που διαπιστώνω με το blog, καθημερινά, είναι το πόσο πολύτιμη είναι τελικά η δυνατότητα να επικοινωνείς με bloggers από όλο τον κόσμο. Είναι μοναδικό, όπως έχω ξαναγράψει, το γεγονός ότι τα κείμενα μας φέρνουν πιο κοντά, ενισχύουν το στοιχείο της διαδραστικότητας, καλλιεργούν γόνιμο έδαφος για δημιουργική ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών και προτάσεων για μία ευρεία μάλιστα γκάμα θεμάτων, ακόμα και πολύ σοβαρά και κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και η διεκδίκηση για έναν καλύτερο κόσμο και ένα καλύτερο μέλλον, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Βλ.σχετικά το άρθρο μου με τίτλο Όταν η αρθρογραφία εκμηδενίζει τθς αποστάσεις εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/2018/12/30/όταν-η-αρθρογραφία-εκμηδενίζει-τις-απ/

Η δύναμη του διαδίκτυου αλλά και της αρθρογραφίας είναι αδιαμφισβήτητη και αποδεικνύεται καθημερινά μέσα από τα δημιουργικά blogs νέων αλλά και μεγαλύτερων ανθρώπων, με έντονες ανησυχίες και προβληματισμούς, αλλά και με διαφορετικά ενδιαφέροντα που εκφράζουν τον κάθε blogger-αρκετά εκ των οποίων είναι πολύ ξεχωριστά και αποτελούν πηγή έμπνευσης και για άλλους bloggers ή γενικότερα διαδικτυακούς χρήστες.

Σε αυτήν τη φωτεινή, ηλιόλουστη, γεμάτη υποσχέσεις, μέρα, θέλω επομένως να ολοκληρώσω με χαμόγελο και αισιοδοξία τη σημερινή μου ανάρτηση και ο καλύτερος τρόπος γι’ αυτό είναι μέσα από το παιδικό βλέμμα που, πάντα, κάνει τον κόσμο μας καλύτερο!

Από παλιότερες ζωγραφιές του μικρού μου και στιγμές στο σπίτι! Βλ.σχετικά και Ο Σκιούρος εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/02/03/ο-σκίουρος/ και Ο μαγικός κόσμος εδώ https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/01/05/ο-μαγικός-κόσμος/

Love U more than you”ll ever know!!

Και κάνουμε “κάνσελ” σε ότι μας ενοχλεί…

Με στόχο μας να κρατάμε, στο τέλος της κάθε ημέρας, τις ωραίες στιγμές και εκείνα τα βλέμματα και τα χαμόγελα που κάνουν τη διαφορά!

Laughter is timeless, imagination has no age and dreams are forever”
Walt Disney

Do you agree with the quotes?

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Δεκαετία του 80-Ελλάδα και μια ιστορία

Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς στη ζωή μου ήταν καθοριστικός. Ήταν ατελείωτη η αγάπη που μου έδωσαν. Ήταν οι “δεύτεροι γονείς” μου και μου έδωσαν υψηλές αξίες ζωής με τη δική τους στάση ζωής.

Η γιαγιά μου ήταν “ποιήτρια” στην ψυχή!!! Διάβαζε μέχρι το τέλος της ζωής της λογοτεχνία, ήθελε πάντα να εμπλουτίζει τις γνώσεις της και έγραφε ιστορίες και ποιήματα. Και αυτό που ζητούσε από εμάς, τα εγγόνια της, ήταν να αποκτήσουμε παιδεία και να μορφωθούμε. Να ανοίξουμε τα φτερά μας και να κάνουμε πραγματικότητα όλα όσα ονειρευόμαστε.

Όταν στη δεκαετία του 80 οι γονείς μου πήγαν στην Αγγλία για να κάνουν την μετεκπαίδευσή τους και έλειπαν μεγάλο χρονικό διάστημα, η γιαγιά μας έγραφε και μας έστελνε γράμματα, με τα νέα της Ελλάδας, με ποιήματα και ιστορίες.

Όλα αυτό το υλικό, μαζί με φωτογραφίες, πληροφορίες για την Μ.Ασία -τον τόπο καταγωγής γιαγιά, παππού- ορισμένα δικά μου γράμματα που έγραψα σε μεγαλύτερη ηλικία, ακόμα και συνταγές της γιαγιάς, συγκέντρωσε ο πατέρας μου (για τους γονείς της μητέρας μου) σε ένα άλμπουμ, πραγματοποιώντας με την ευρεία έννοια μία σημαντική λαογραφική δουλειά.

Εχθές μου έφερε το άλμπουμ η μητέρα μου και πραγματικά η συγκίνησή μας ήταν πολύ μεγάλη….

Κρατώντας στα χέρια μου το άλμπουμ, ένιωσα ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας δεν φεύγουν ποτέ από μέσα μας και η γιαγιά και ο παππούς θα είναι οι παντοτινοί “φύλακες άγγελοί μας”!!

Από όλο αυτό το υλικό ξεχώρισα και σήμερα ανεβάζω ένα ποίημα της γιαγιάς που γράφτηκε τη δεκαετία του 80. Έχει τον τίτλο “Αγγελίνο”. Το απευθύνει σε εμένα που της λείπω πολύ, αλλά διαβάζοντάς το σήμερα, διαπιστώνω πόσο επίκαιρο είναι και με πόσο γλαφυρό τρόπο αποτυπώνει την πραγματικότητα της σημερινής Ελλάδας. Όπως μας εξηγούσε, “γράφω από πόνο και καημό”.

Με δάκρυα στα μάτια, σας το παρουσιάζω…
(Γιαγιά μου, σε λατρεύω!!!)

Γράφει, λοιπόν, η γιαγιά στην δεύτερη στήλη όπως μπορείτε να δείτε:

Δεν έχει βέβαια πολλές και αρετές μεγάλες
Ετούτη η Ελλαδίτσα μας πως έχουν χώρες άλλες
Έχει όμως έναν ουρανό που δεν μπορεί να κλαίει
Κι ανοίγει αμέσως και γελά κι ο ήλιος πάντα καίει

Λάμπει και λάμπει όλη η γη και τρέχουν τα παιδάκια
Στα πάρκα αυτά που έχουμε, στις κούνιες, στις τραμπάλες
Γελούν και χαίρονται πολύ κι αρχίζουν τις τρεχάλες
Κι όταν πια θα κουραστούν, ξαπλώνουν στα παγκάκια

Αυτή είναι η Αθήνα μας, μικρό μου κοριτσάκι
Αυτή ειν’ η Ελλάδα μας, μικρή, φτωχή κι ωραία
Την αγαπούμε όμως πολύ, γιατί είναι δικιά μας, γιατί είναι πατρίδα μας
Κι όπου αλλού κι αν πάμε, όσα καλά κι αν δούμε
Την Ελλαδίτσα μας ξανά με νοσταλγία ζητούμε

…..

Και το τέλος του ποιήματος

Όπως μου έχουν πει οι γονείς μου, σε ηλικία 3 ετών, τους είπα με μεγάλη αποφασιστικότητα: “Αγαπώ το σπίτι μας στην Αγγλία. Αγαπώ τα παιχνίδια μου, αλλά θέλω να γυρισω στην Ελλάδα και θα γυρίσω” και τελικά γύρισα με τη γιαγιά και με τον παππού, μέχρι να ολοκληρώσουν τη μετεκπαίδευση οι γονείς μου.

Σε επόμενη ανάρτηση θα ανεβάσω τη συνταγή για τα…ξακουστά ισλί της γιαγιάς, τα “τριγωνάκια” όπως τα έλεγα, και θα κρατώ πάντα τη γλύκα τους, μέσα στην καρδιά μου….

Αφιερωμένη η σημερινή μου ανάρτηση στο blog σε όλες τις γιαγιάδες και σε όλους τους παππούδες που δίνουν στα εγγόνια τους ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς τους, για πάντα….

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Butterfly

Πόσο όμορφο!

Just living is not enough”, said the butterfly, “one must have sunshine, freedom and a little flower

Hans Christian Andersen

Με παραμυθένια διάθεση συνεχίζουμε και αυτή την εβδομάδα…

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Γλυκός Πειρασμός

Μερικοί φίλοι επιμένουν ότι πρέπει να πάρω 1-2 κιλά, οπότε βρήκα τον πιο γλυκό τρόπο να πάρω 2-3 (εν τάξει, υπερβάλλω, ας μην το παρακάνουμε)!


Βραδιά με φίλους, ετοιμάζουμε! Love my friends!!

Μην μου πείτε ότι είναι ανθυγιεινός τρόπος διατροφής…Μία φορά στο τόσο ενδίδουμε στους γλυκούς πειρασμούς!!

Αλήθεια πώς να αντισταθείς;;

Να ξεκινήσει η εβδομάδα μας υπέροχα!!! Ο Φεβρουάριος έχει, άλλωστε, κάτι από παραμύθι…! https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/02/01/1η-φεβρουαρίου/

Κι εμείς ξεκινήσαμε παραμυθένια την Κυριακή:

https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/02/03/ο-σκίουρος/

https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/02/03/το-παραμύθι-ως-μέσο-διδασκαλίας-στο-ελ-2/

https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/02/03/a-fairytale/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

A fairytale

Λόγω του ότι στο blog είμαστε σε παραμυθένιο mood από το πρωί….

“Everything you look at can become a fairytale and you can get a story from everything you touch”

Hans Christian Andersen

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Ο Σκίουρος

Θα μπορούσα να τιτλοφορήσω το σημερινό μου κείμενο “Παραμύθι και Παιδί”.

Πόσο χαρούμενη είμαι που τα παιδιά μου εκφράζονται μέσα από τα παραμύθια! Γιατί η ζωή είναι ένα παραμύθι και είναι τόσο όμορφο να εκφράζεις σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα μέσα από ιστορίες! Οπότε, όσο μπορώ, τους ενισχύω αυτή την αγάπη.

Παραμύθι Φώτη (6 ετών, 3/2/2019)-ακριβώς όπως το έγραψε, χωρίς δική μου παρέμβαση ούτε στα σημεία στίξης, για να είναι πηγαίο και αυθόρμητο, μέσα από την ψυχή.

Ο Σκίουρος

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένας σκίουρος μαζί με τους γονείς του σε ένα δέντρο. Ήταν πρωί και είπε στη μαμά του να του δώσει πρωινό καθώς μια φωνή ακούστηκε. Ήταν ο μπαμπάς του σκίουρου.

Την άλλη μέρα έπαιξε με τα παιχνίδια του και έφαγε το μεσημεριανό του και πήγε στην παιδική χαρά για σκιουράκια και έπαιξε με τους φίλους του.

Όταν πήγαινε στην παιδική χαρά ήρθε ένας κλέφτης σκίουρων και όταν κατάλαβαν οι γονείς του ότι τον πήρε ο κλέφτης, μετά κάλεσαν την αστυνομία.

Οι αστυνόμοι βρήκαν τον κλέφτη, όμως τους ξέφυγε και έτρεχαν να τον πιάσουν!

Μετά έκλεψε λεφτά από τους φίλους του σκίουρου όταν ακούστηκε ένα χτύπημα, αυτό το χτύπημα ήταν οι αστυνόμοι και τον έβαλαν φυλακή

Και αυτό ήταν το τέλος!

Leave a comment

Filed under Ιστορίες

Deadly Women

Deadly Women-παρακολούθησα χθες στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ,  όπως βέβαια ανελλιπώς παρακολουθώ,  εδώ και πολλά χρόνια,  όλες τις αντίστοιχες σειρές.

Αχ!  Σκεφτόμουν.. Κάποιος τηλεοπτικός παραγωγός να το φέρει και στην Ελλάδα!! Το λατρεύω αυτό το concept και όλα τα αντίστοιχα και θα ήθελα τόσο πολύ να δουλέψω μια ανάλογη ιδέα στην ελληνική τηλεόραση!!

Όπως διαπιστώνω στο αμερικάνικο concept είναι έντονο το στοιχείο της δραματοποίησης,  αλλά η παρουσίαση κάθε ιστορίας  είναι σύντομη και περιεκτική  για να κεντρίζει το ενδιαφέρον και να μην κουράζει τον τηλεθεατή -πολύ σημαντικό σε μία εποχή όπου όλα κινούνται με γρήγορες ταχύτητες,  ενώ η δραματοποιήση τριών ιστοριών σε ένα επεισόδιο καθιστά ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την σειρά και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού.

Επίσης, μία διαπίστωσή μου ως φανατική τηλεθεάτρια αυτών των σειρών είναι ότι και οι ειδικοί επιστήμονες και αναλυτές αυτών των υποθέσεων υιοθετούν ένα δραματοποιημένο ύφος και ομολογώ ότι, επηρεασμένη από αυτό το ύφος,  όταν κάναμε τα γυρίσματα για το “Έγκλημα και Πάθος” (την αστυνομική σειρά σε ύφος δραματοποιημένων ντοκιμαντέρ στον τηλεοπτικό σταθμό Ant1, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αρβανίτη), ήθελα να υιοθετήσω ένα -ας το ορίσω ως “θεατρικό” ύφος, με την ευρεία ασφαλώς έννοια,  γιατί σκέφτηκα ότι με αυτό τον τρόπο θα γίνουμε όλοι αναπόσπαστα μέρη της κάθε ιστορίας, δίνοντας βέβαια έμφαση στο να μη χάσει την αξία του ο επιστημονικός λόγος, γιατί είναι πιστεύω σημαντικό σε αυτές τις ιστορίες,  παρά τη δραματοποίησή τους,  να υπάρχει μια βαθύτερη ανάλυση, ώστε -όσο είναι εφικτό- να φωτίζονται σκοτεινές πτυχές και καίρια σημεία τους, μέσα από τα οποία μπορούν να περάσουν παράλληλα πολύτιμα κοινωνικά μηνύματα.

Τι να πω, συνοψίζοντας; Είναι addiction αυτές οι σειρές για όσες τις αγαπούν και μακάρι να έρθουν και στην Ελλάδα, προσαρμοσμένες στα ελληνικά δεδομένα.  Να δουλευτεί πολύ καλά η ιδέα και η κάθε ιστορία και να προκύψει ένα τέλειο τελικό αποτέλεσμα για το τηλεοπτικό κοινό!!

Σημείωση 

Deadly Women is an American television series that first aired in 2005 on the Discovery Channel, focusing on female killers. It was originally a mini-series consisting of three episodes: “Obsession,” “Greed” and “Revenge”. After a three-year hiatus, the show resumed production in 2008 and began airing on the Investigation Discovery channel as a regularly scheduled series. The series is produced in Australia by Beyond International.

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Deadly_Women_episodes

 

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες