Category Archives: Ζητήματα Κοινωνικά

Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου

Όπως σας έγραψα και σε σχετικό μου κείμενο στο blog τις προηγούμενες μέρες, συνεχίζουμε δυναμικά τις δράσεις μας για το παιδί, την προστασία της ανηλικότητας και την κατάθεση σκέψεων και προτάσεων για αντιμετώπιση των εντάσεων στο σύγχρονο σχολείο, σε μια κοινωνία που αλλάζει.

Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων, έκρινα ότι θα έχει μεγάλη χρησιμότητα να καταγράψουμε τις απόψεις των ίδιων των εκπαιδευτικών που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους όλα αυτά τα ζητήματα. Πιστεύω ότι η θεωρία πρέπει να συνδυάζεται με την πράξη και είναι αναγκαίο να εξετάσουμε πώς μπορούμε να συμβάλλουμε στην επίλυση των συγκεκριμένων θεμάτων, έμπρακτα, στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επιθυμώ μελλοντικά να οργανώσουμε στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος μια εποικοδομητική συζήτηση με εκπαιδευτικούς και γονείς, την οποία σκοπεύω να προγραμματίσω στο επόμενο χρονικό διάστημα.

Με μεγάλο ενδιαφέρον, επομένως, κατέγραψα τις σκέψεις και τις προτάσεις της εκπαιδευτικού, κ. Μακρίνας Ψαράκη, στο νέο μας θέμα στο pm με τίτλο Σχολικός εκφοβισμός: O καθοριστικός ρόλος των εκπαιδευτικών στην αντιμετώπιση του φαινομένου που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-o-kathoristikos-rolos-ton-ekpaideytikon-stin-antimetopisi-toy-fainomenoy/

Ήθελα να καταγράψω τις απόψεις μιας παιδαγωγού, όπως η κ. Ψαράκη, η οποία καταφέρνει να κάνει μια μεγάλη «αγκαλιά» τις τάξεις στις οποίες διδάσκει, εφαρμόζοντας δημιουργικές μεθόδους διδασκαλίας, όπως τη συγγραφή από τα ίδια τα παιδιά ενός παραμυθιού (Βλ. σχετικά το θέμα που είχαμε ετοιμάσει στο pm τον Ιούνιο του 2017 με τίτλο Το παραμύθι ως μέσο διδασκαλίας στο ελληνικό σχολείο http://www.postmodern.gr/to-paramythi-os-meso-didaskalias-sto-elliniko-scholio/), βοηθάει το κάθε παιδί να πιστέψει στον εαυτό του και να αναπτύξει τις δεξιότητες του και δημιουργεί ένα πολύ ευχάριστο κλίμα συνεργασίας στην τάξη.

Όταν ο εκπαιδευτικός λειτουργεί με την ψυχή του, αγαπάει τον μαθητή και το αντικείμενο της δουλειάς του, τότε μπορεί και έγκαιρα να παρέμβει ώστε να προλάβει εντάσεις αλλά και να δώσει ισχυρό κίνητρο σε κάθε μαθητή και στο σύνολο των μαθητών για να προχωρήσουν ένα βήμα παρακάτω, να εξελίξουν τη σκέψη τους, να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και να υλοποιήσουν τους στόχους τους.

Όσα μας καταθέτει η κ. Ψαράκη στη συνέντευξη που μου παραχώρησε είναι πολύτιμα και αξίζει να τα εφαρμόσουμε στην πράξη. Είμαι πολύ συγκινημένη και πολύ χαρούμενη που με αγάπη για το παιδί προχωράμε, γιατί τα παιδιά μας είναι το μέλλον, είναι η ελπίδα και η χαρά μας!!

Περιμένω, πάντα, τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Τιμητικός Τόμος για τον Ομότιμο Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου,κ. Αντώνη Μαγγανά.

Τιμητικός Τόμος για τον Ομότιμο Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνη Μαγγανά.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Η περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε, σε επίπεδο αρθρογραφίας, με την αξία της διαφορετικότητας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού το χθεσινό μου άρθρο στο pm που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Συνεχίζουμε, δυναμικά, με το θέμα!!Αυτή την εβδομάδα θα παρουσιάσουμε στο postmodern.gr μια συνέντευξη για την οποία είμαι πολύ χαρούμενη και συγκινημένη και θα σας εξηγήσω το γιατί, με τη δημοσίευσή της.

Με όλα αυτά τα θέματα για το σχολείο και τη διδασκαλία, μου ήρθε στο μυαλό η δική μου, πολύ ξεχωριστή, πρώτη εμπειρία διδασκαλίας σε σχολείο. Εκείνη την περίοδο (πάνε πάρα πολλά χρόνια, ασφαλώς!) έκανα το μεταπτυχιακό μου στο ΕΜΜΕ του Παν/μίου Αθηνών, την πρακτική μου στην ΕΡΤ στην εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα άνθρωποι.gr και ανέλαβα να διδάξω ιστορία σε ΤΕΕ. Οι μαθητές μου ήταν 15-17 ετών οι ανήλικοι και 35-50 ετών οι ενήλικοι. Στην ίδια τάξη. Χωρισμένοι ανήλικοι-ενήλικοι στην αριστερή και δεξιά πλευρά της τάξης. Υπήρχαν και κάποιες ενδιάμεσες ηλικίες, 20-25, που ήταν πιο κοντά στα μικρά, αλλά η μεγάλη ηλικιακή διαφορά ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της τάξης μας.

Σε πιο “βαθιά νερά” δεν νομίζω να μπορούσα να πέσω. Κάθε πρωί, οι μικροί μαθητές παραπονούνταν για τους μεγάλους ότι δεν τους θέλουν στην τάξη, γιατί τους χαλάνε το ευχάριστο κλίμα της παρέας και οι μεγάλοι παραπονούνταν για τους μικρούς ότι δεν αντέχουν τις αταξιούλες τους!

“Πώς να συμβιβάσεις το ηλικιακό χάσμα αλλά και το χάσμα απόψεων μικρών-μεγάλων;”-ήταν δύσκολο, αναπόφευκτες οι εντάσεις, αλλά και πολλές οι ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές! Μια μοναδική και ενδιαφέρουσα εμπειρία για όλους μας που μάθαμε, τελικά, να συνυπάρχουμε και σε ένα πιο “ιδιόμορφο” πλαίσιο. Στο τέλη της χρονιάς οργανώσαμε μάλιστα και την εκδρομούλα μας και περάσαμε υπέροχα!

Έχω μάλιστα κρατήσει τα γραμματάκια και τα ποιηματάκια που μου έγραφαν οι μαθητές μου και τα έβρισκα κάθε πρωί στην έδρα, με το “παρατσούκλι” που μου είχαν βγάλει “Barbie μας”. Αργότερα έγινα και η “κυρία SOSARA”, γιατί έλεγα συνέχεια, για να τους μείνει στο μυαλό ό,τι θεωρούσα σημαντικό “αυτό είναι sosara”…!!

Γλυκιές και συγκινητικές εμπειρίες για όλους τους εκπαιδευτικούς που μας καθορίζουν και διαμορφώνουν την επαγγελματική μας ταυτότητα! Το σημαντικό είναι ότι πάντοτε αποκομίζουμε από αυτές κάτι πολύτιμο για να προχωρήσουμε και να βοηθήσουμε ταυτόχρονα και τους μαθητές μας να εξελιχθούν.

Με αυτή την ξεχωριστή ανάμνηση, λοιπόν, θα ξεκινήσω την εβδομάδα. Εύχομαι σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους του blog μια δημιουργική εβδομάδα!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Kαλό βράδυ Κυριακής!!

Υπέροχη Κυριακή με μεξικάνικες λιχουδιές και παγωμένο σορμπέ λεμόνι!! Με αγαπημένους φίλους!! Παντα! Ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει η εβδομάδα και να ξεκινήσει η καινούργια, με σχέδια, όνειρα και όμορφα συναισθήματα!!

Να σας ενημερώσω, κλείνοντας, ότι η εβδομάδα θα ξεκινήσει με τις ανακοινώσεις για τις προσεχείς μιντιακές-εγκληματολογικές εκπαιδευτικές μας δράσεις και η αλήθεια είναι ότι είμαι ενθουσιασμένη κι ανυπομονώ. Όπως πάντα, θα περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας σχόλια, τις σκέψεις και τις επισημάνσεις σας. Μέχρι τότε, σας εύχομαι ένα όμορφο βράδυ!

There was never a night or a problem that could defeat sunrise or hope
Bernard Williams

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

«Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού

Καλή Κυριακή!! Ξεκινάμε με ένα θέμα της αρθρογραφίας μας. «Στη διαφορετικότητά μας βρίσκεται η αξία μας»: το δικό μας μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού είναι το νέο μου άρθρο στο pm και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sti-diaforetikotita-mas-vrisketai-i-axia-mas-to-diko-mas-minyma-kata-toy-scholikoy-ekfovismoy/

Πόσο όμορφο και θετικό όταν τα ίδια τα παιδιά, μέσω της μουσικής, της ζωγραφικής, της ποίησης και με τόσους άλλους δημιουργικούς τρόπους, περνούν μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού από τη μία και υπέρ της ισότητας και της ουσιαστικής επικοινωνίας όλων των μαθητών στο πλαίσιο του σύγχρονου σχολείου, από την άλλη.

Σημαντικό επίσης να καταθέτουν τη δική τους εμπειρία και να περνούν τα δικά τους μηνύματα ενθάρρυνσης και στήριξης πρόσωπα προβεβλημένα και δημοφιλή στο ευρύ κοινό, όπως ο αγαπητός Γιώργος Καπουτζίδης. Είναι βέβαιο ότι το δικό του μήνυμα, η δική του εμπειρία θυματοποίησης, έχει τη δύναμη να αγγίξει πολλά παιδιά και να τα βοηθήσει να πιστέψουν στον εαυτό τους. Κυρίως να κατανοήσουν ότι αξίζει να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά, να υψώσουν τη φωνή τους και ότι μπορούν να φτάσουν όπου ονειρεύονται και να αντιμετωπίσουν τη βία και την κακεντρέχεια που αντιμετωπίζουν ή δύναται να αντιμετωπίσουν, επειδή κάποιοι τους κάνουν να αισθάνονται «διαφορετικοί».

Άλλωστε, η διαφορετικότητα είναι αυτή που μας καθιστά μοναδικούς! Ο καθένας μας, με την προσωπικότητά του και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι μοναδικός και αυτό είναι ένα στοιχείο που όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίσουμε στα παιδιά.

Περιμένω, πάντα, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και τα δικά σας μηνύματα, τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Να σημειώσω με συγκίνηση, κλείνοντας, ότι αφιερώνω το σημερινό μου άρθρο στους γονείς που μου στέλνουν τα μηνύματά τους για να μου εμπιστευτούν την ιστορία και το βίωμα των δικών τους παιδιών και είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν ότι το παιδί είναι στο επίκεντρό μας και η διασφάλιση των δικαιωμάτων του αποτελεί προτεραιότητά μας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

“Ερωτική ασφυξία”

Έγκλημα και Πάθος: τρίτο επεισόδιο.

http://www.antenna.gr/watch/1227390/egklima-kai-pathos-paraskeyi-12-10

Υπόθεση Λεωνίδα-Αλεξάνδρας: ο θάνατος της Αλεξάνδρας ήταν άραγε ατύχημα από ένα ακραίο και επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι, όπως υποστήριζε ο συνήγορος υπεράσπισης, ή ένα ειδεχθές έγκλημα, αποτέλεσμα της έντονα συγκρουσιακής σχέσης τους; Μια υπόθεση που αναμφίβολα λαμβάνει πολυσύνθετες διαστάσεις και προεκτάσεις. Πέραν της σοβαρής νομικής της διάστασης, εγείρονται πολλά ζητήματα και ερωτήματα, κοινωνιολογικού ενδιαφέροντος αλλα και ψυχολογικής και συναισθηματικής φύσεως, στα οποία επιχειρήσαμε να δώσουμε απαντήσεις.

Το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο θάνατος της Αλεξάνδρος ήταν ατύχημα, οφειλόμενο στην ερωτική ασφυξία, και έκρινε ένοχο τον Λεωνίδα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως.

Είναι σαν να υπάρχω μονάχα για εκείνον. Μεταμορφώνομαι εντελώς. Μπορώ να κάνω τα πάντα. Είμαι μόνο αυτό που θέλει εκείνος”, γράφει η Αλεξάνδρα στο ημερολόγιο της, καθώς η κατάσταση μεταξύ τους βγαίνει εκτός ελέγχου. Στο σημείο αυτό μάλιστα εγείρεται το ερώτημα εάν η Αλεξάνδρα επιθυμούσε να συνεχίσει αυτό το ακραίο μεταξύ τους ερωτικό παιχνίδι -επομένως εάν υπήρχε ουσιαστική συναίνεση- ή εξαναγκάστηκε ψυχολογικά και συναισθηματικά για να μη χάσει τον Λεωνίδα, τον οποίο ερωτεύτηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής της.

Η Αλεξάνδρα φαίνεται ότι εγκλωβίζεται σε μια ερωτική σχέση που γίνεται εθισμός και ο Λεωνίδας είναι αποφασισμένος να την έχει παντοτινά δική του, “κτήμα” του, με κάθε κόστος. Η βία γίνεται αναπόσπαστο στοιχείο της σχέσης τους, γίνεται η ίδια η σχέση και καταλήγει να είναι -κυριολεκτικά και μεταφορικά- η “θηλιά” αυτής της ακραίας μεταξύ τους κατάστασης.

Είμαστε άρρωστοι και οι δυο. Αυτό δεν είναι αγάπη. Αυτό είναι εθισμός”, λέει η Αλεξάνδρα στον Λεωνίδα, ο οποίος της απαντά “Μου ανήκεις και σου ανήκω“.

Ένα έντονο πάθος, που θα μπορούσε να ενώσει και ίσως να κρατήσει αυτούς τους ανθρώπους μαζί, εκτροχιάστηκε, πήρε την πιο βίαιη μορφή του και οδήγησε στον θάνατο.

Ολοκληρώνοντας, θα έλεγα ότι ήταν μεγάλη πρόκληση να μιλήσω για το συγκεκριμένο θέμα στο αποψινό επεισόδιο, με στόχο μας να φωτίσουμε “σκοτεινές” πτυχές του.

Συνεχίζουμε! Καλό σας βράδυ!!

2 Comments

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Στην καρδιά

Συννεφιασμένη σήμερα η μέρα. Ξεκίνησε μελαγχολικά, αλλά και με μια πολύ δυνατή συνέντευξη που θα παρουσιάσουμε στο pm το επόμενο χρονικό διάστημα. Μια συνέντευξη που με άγγιξε βαθιά στην καρδιά, με προβλημάτισε εντόνως και ελπίζω να δώσει το έναυσμα για σκέψη, ίσως και για ένα βήμα αλλαγής, γιατί το θέμα που θα παρουσιάσουμε είναι πολύ σοβαρό και ευαίσθητο.

Δεν θα πω κάτι άλλο στην παρούσα φάση, γιατί το συγκεκριμένο θέμα θα προβληθεί μετά από μια τηλεοπτική παρουσίαση. Οπότε, αναμενω. Είμαι όμως πολύ πολύ συγκινημένη και γι’ αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω το σημερινό μου κείμενο…

Αυτό που κρατώ από τη σημερινή συνέντευξη είναι ότι αξίζει να ζούμε την κάθε μας στιγμή, να σεβόμαστε και να εκτιμάμε τις απλές αλλά τελικά πολύτιμες στιγμές της ζωής, γιατί αυτές ακριβώς οι στιγμές και όλα όσα θεωρούμε αυτονόητα και δεδομένα στην καθημερινότητά μας κάνουν την ζωή μας ανεκτίμητη!! Κυρίως να μην ξεχνάμε να λέμε “σ’ αγαπώ” στους ανθρώπους μας, προτού είναι πολύ αργά, προτού χάσουμε την ευκαιρία να τους εκφράσουμε και να τους δείξουμε τι σημαίνουν για εμάς.

Σκέφτομαι όμως και κάτι άλλο, αναλύοντας όσα ειπώθηκαν σήμερα στη συνέντευξη, ότι η αξία της φιλίας βρίσκεται στην ψυχή και ότι ο φίλος μας είναι αυτός που είναι δίπλα μας όχι μόνον όταν είμαστε δυνατοί και χαρούμενοι, αλλά και στα δύσκολα, στα πολύ δύσκολα, όταν αρκεί ένα βλέμμα για να απαλύνει τον πόνο, γιατί δεν μπορούμε να του πούμε με λέξεις πώς αισθανόμαστε. Κι αυτό δεν το λέω για τους άλλους, το λέω και για μένα, καθώς συχνά στη “δίνη” της καθημερινότητας και του πολύ σκληρού και εντατικού προγράμματος, όλοι μας μπορεί να χάσουμε κάτι σημαντικό από αυτό που είμαστε και από όσα νιώθουμε…στην καρδιά…

Να έχετε μια όμορφη και δημιουργική μέρα!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Έγκλημα και Πάθος: η τρίτη ιστορία

Έγκλημα και Πάθος την Παρασκευή, 12/10, στις 12 παρά τέταρτο το βράδυ στον Ant1.

https://www.antenna.gr/watch/1228602/egklima-kai-pathos-paraskeyi-12-10

Υπόθεση Λεωνίδα-Αλεξάνδρας: Ο θάνατος της Αλεξάνδρας ήταν άραγε ατύχημα από ένα ακραίο και επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι ή ένα ειδεχθές έγκλημα, αποτέλεσμα της έντονα συγκρουσιακής σχέσης τους;

Οι απαντήσεις θα δοθούν στην τρίτη ιστορία που θα αναδείξει ενδιαφέροντα ζητήματα, τα οποία θα σχολιάσουμε στο επεισόδιο, επιχειρώντας να ρίξουμε φως στις “σκοτεινές” πτυχές της υπόθεσης.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά, Ιστορίες

Το τραύμα της θυματοποίησης

Το τραύμα της θυματοποίησης (Μέρος Α’) στο postmodern.gr στη στήλη μου “Έγκλημα και Media” που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/to-trayma-tis-thymatopoiisis/

Με το σημερινό κείμενο επιχειρούμε να διερευνήσουμε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που αφορά το τραύμα της θυματοποίησης/trauma of victimization, δηλαδή την επώδυνη κατάσταση που βιώνουν, στην ψυχή και στο σώμα, τα θύματα εγκληματικών ενεργειών που έχουν καταφέρει να επιβιώσουν.

Στόχος μου είναι να περάσουμε το πιο δυνατό μας μήνυμα σε ανθρώπους που έχουν βιώσει τόσο οδυνηρές καταστάσεις, προκειμένου να πιστέψουν ξανά στον εαυτό τους και να στηριχτούν στις δυνάμεις τους. Ταυτόχρονα κρίνω αναγκαίο να περάσουμε ένα ηχηρό μήνυμα κατά του στιγματισμού των θυμάτων που πλέον, και λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καταλήγει να γίνει «μάστιγα».

Και το σημερινό κείμενο “ντύνει” μια υπέροχη φωτογραφία….οι φωτογραφίες που επιλέγει το postmodern με “ταξιδεύουν” και αποτελούν πηγή έμπνευσής μου, όπως έχω ξαναγράψει.

Περιμένω, πάντα, και τα δικά σας μηνύματα, σχόλια και επισημάνσεις, στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com για το υπό εξέταση θέμα και για θέματα που σας απασχολούν, σας προβληματίζουν και θέλετε να αναδείξουμε στο pm

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Προστασία της ανηλικότητας και διασφαλιση των δικαιωμάτων του παιδιού

Εγκλήματα κατά της ζωής, παιδιά και ΜΜΕ: προβληματισμοί και προκλήσεις
Ομιλητές: Πανούσης Γιάννης, Σπυρόπουλος Φώτης, Χιόνης Διονύσης, Καρδαρά Αγγελική, Παπαφάγου Σουζάνα, Καραϊβάζ Γιώργος.

Παρουσίαση των ομιλιών στον ιστότοπο του Ιδρύματος Μποδοσάκη: http://www.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=4287

Μέσα σε δύο εβδομάδες από την παρουσίαση της επιστημονικής μας εκδήλωσης στον ιστότοπο του Ιδρύματος Μποδοσάκη ξεπεράσαμε τις 1.000 προβολές και το σημαντικότερο λάβαμε πολύ υψηλό αριθμό μηνυμάτων από μέλη της επιστημονικής κοινότητας και από άτομα που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση ή παρακολούθησαν τις ομιλίες στο διαδίκτυο, τα οποία ήθελαν να μας στείλουν το δικό τους σχόλιο και την δική τους τοποθέτηση για το υπό διερεύνηση θέμα.

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!! Είναι απίστευτο και συγκινητικό το θερμό ενδιαφέρον που εξακολουθείτε να δείχνετε, ένα μήνα μετά. Αυτό που πρωτίστως κρατώ από τα σχόλια και μηνύματά σας είναι η προτροπή σας “συνεχίστε”. Θα συνεχίσουμε και αυτό αποτελεί δέσμευση. Θα συνεχίσουμε με την ίδια δύναμη, να είμαστε δίπλα στο παιδί και να αναδεικνύουμε ζητήματα που αφορούν την προστασία της ανηλικότητας και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά