Category Archives: Ζητήματα Κοινωνικά

Προσπάθησε ξανά, απότυχε ξανά, απότυχε καλύτερα…

Μια πολύ ξεχωριστή ανάρτηση στον διαδικτυακό τοίχο ενός πατέρα από την Κρήτη που συνεχάρη το γιο του παρά την αποτυχία να εισαχθεί σε κάποια Σχολή του Πανεπιστημίου, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων, άγγιξε τις καρδιές μας, γιατί μας έδειξε με τον πιο όμορφο τρόπο μια πραγματικότητα που συχνά αρνούμαστε να αποδεχτούμε.

Ποια είναι αυτή η πραγματικότητα; Ότι στο «δρόμο» για την επιτυχία, σε μια εποχή όπου όλα τρέχουν και αλλάζουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, δεν χαιρόμαστε το «ταξίδι», τη χαρά της δημιουργικής προσπάθειας, ούτε αντιλαμβανόμαστε την αξία του να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Επίσης, αρνούμαστε να δεχτούμε ότι τα παιδιά μας μπορεί να μην είναι έτοιμα στα 17 τους χρόνια να «στρωθούν» στο διάβασμα και να υλοποιήσουν στόχους ζωής. Δεν κατανοούμε ότι ορισμένα παιδιά μπορεί να χρειάζονται περισσότερο χρόνο και χώρο για να πιστέψουν στον εαυτό τους, να ανοίξουν τα φτερά τους και να αγωνιστούν για να κάνουν πραγματικότητα όσα ονειρεύονται.

Στο νέο μου άρθρο στο postmodern με τίτλο Προσπάθησε ξανά, απότυχε ξανά, απότυχε καλύτερα… που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/prospathise-xana-apotyche-xana-apotyche-kalytera/ αναπτύσσω τις σκέψεις μου για την έννοια της “αποτυχίας”, της “επιτυχίας” και για τον αγώνα κατάκτησης των στόχων μας.

Περιμένω, όπως πάντα, και τις δικές σας σκέψεις και τα δικά σας σχόλια στο postmodern και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Σας εύχομαι μια όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Hello September

Hello September!

New beginnings & dreams….

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Αναπηρία, μιντιακές προσεγγίσεις και ενημέρωση στα σχολεία

Είναι πολύ σημαντικό να ανοίξει στα ΜΜΕ η συζήτηση για την αναπηρία και τη ζωή των ατόμων με αναπηρία στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία, σε μια διαφορετική όμως βάση που δεν θα έχει να κάνει με την επίκληση του συναισθήματος, όσο με την ολοκληρωμένη ενημέρωση και προσπάθεια επίλυσης πρακτικών ζητημάτων.

Η Τάνια Ιωακειμίδου ανοίγει αυτήν τη σημαντική συζήτηση με το πρώτο της παραμύθι, το οποίο φέρει τον τίτλο «Η μαμά μου η καροτσάτη». Ένα παραμύθι που αξίζει να βρίσκεται στις βιβλιοθήκες των σχολείων.

href=”https://aggelikikardara.files.wordpress.com/2017/08/cebaceb1cf81cebfcf84cf83ceaccf84ceb7_cebcceb1cebcceac-1.jpg”>

«Όλοι είμαστε διαφορετικοί, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε ίσοι. Και βασικό ρόλο σε όλα αυτά παίζει, κατά τη γνώμη μου, η εξοικείωση», υπογραμμίζει η συγγραφέας στη συνέντευξη που μου παραχώρησε και αυτό θα ήθελα να είναι το μήνυμα του σημερινού μου κειμένου στο postmodern με τίτλο “Η μαμά μου, η καροτσάτη”: Αναπηρία, μιντιακές προσεγγίσεις και ενημέρωση στα σχολεία που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/i-mama-mou-i-karotsati-anapiria-mintiakes-prosengisis-ke-enimerosi-sta-scholia/

Η Τάνια στη συνέντευξη που μου παραχώρησε μας μιλάει για τα μηνύματα του παραμυθιού και μας ενημερώνει με ακρίβεια και σαφήνεια για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται δημοσιογραφικά το θέμα της αναπηρίας και η ζωή των ατόμων με αναπηρία. Αναδεικνύει επίσης ένα πολύ σημαντικό θέμα που αφορά την καθημερινότητα των παιδιών με αναπηρία στα σχολεία, τονίζοντας ότι όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές για τα παιδιά με αναπηρία και να είναι στελεχωμένα με τους καθηγητές παράλληλης στήριξης, όπου η παρουσία τους είναι αναγκαία.

href=”https://aggelikikardara.files.wordpress.com/2017/08/cebaceb1cf81cebfcf84cf83ceaccf84ceb7-cebcceb1cebcceac_3.jpg”>
Από τις δραστηριότητες της συγγραφέως, όπου τα παιδιά ζωγραφίζουν για την αναπηρία

Εύχομαι από καρδιάς στην Τάνια επιτυχία στην επόμενη συγγραφική δουλειά που ετοιμάζει!

href=”https://aggelikikardara.files.wordpress.com/2017/08/cebaceb1cf81cebfcf84cf83ceaccf84ceb7-cebcceb1cebcceac_2.jpg”>

Περιμένω τα δικά σας σχόλια στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Η παράδοση μέσα από τη ματιά μιας νέας επιστήμονα

Σήμερα στο postmodern.gr η παράδοση μέσα από τα μάτια μιας νέας επιστήμονα.

Παρουσιάζω το βιβλίο Η ΚΕΡΑΣΟΒΙΤΙΣΣΑ ΜΑΝΑ: ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ – ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ της εκπαιδευόμενής μου στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος -Κοινωνικής Ανθρωπολόγου και Υπ.Δρος Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων- Ανδρομάχης Μπούνα.

Η Ανδρομάχη μας μιλάει για την Κερασοβίτισσα Μάνα και τον αδιάκοπο αγώνα για επιβίωση. Είναι σπουδαίο ένας νέος άνθρωπος να ασχολείται με την παράδοση και μάλιστα με τόση αφοσίωση, όση διακρίνει την Ανδρομάχη.

Να σημειώσω κλείνοντας ότι η Ανδρομάχη, με την επιτυχή ολοκλήρωση του σεμιναρίου μας για τις φυλακές (Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα) στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, έκανε έρευνα στις φυλακές Διαβατών και κατέγραψε αφηγήσεις γυναικών κρατουμένων.

Είμαι ασφαλώς πολύ υπερήφανη για την πορεία της εκπαιδευόμενής μου, Ανδρομάχης Μπούνα και της εύχομαι να συνεχίσει με αγάπη και συνέπεια το πολύ αξιόλογο ερευνητικό και συγγραφικό της έργο!

Ανδρομάχη Μπούνα: Η παράδοση μέσα από τη ματιά μιας νέας επιστήμονα είναι ο τίτλος του άρθρου και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/andromachi-bouna-i-paradosi-mesa-apo-ti-matia-mias-neas-epistimona/

Περιμένω και τα δικά σας σχόλια στο postmodern.gr και το mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Εμπειρίες πανελλαδικών εξετάσεων

Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στον εξαιρετικά δύσκολο και απαιτητικό αγώνα των πανελλαδικών εξετάσεων! Συγχαρητήρια στα παιδιά που κατάφεραν να εισαχθούν στη Σχολή της προτίμησής τους αλλά και στα παιδιά που προσπάθησαν και θα προσπαθήσουν ξανά να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα.

Ας κρατήσουν τα παιδιά στο μυαλό ότι τα όνειρα πρωτίστως γεννιούνται στην ψυχή και στη συνέχεια βιώνονται στα αμφιθέατρα του Πανεπιστημίου. Ο νέος, συνεπώς, που θέλει να ζήσει το όνειρό του, θα βρει τρόπους, θα αναζητήσει διεξόδους και θα ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες.

Εμπειρίες πανελλαδικών εξετάσεων:νέα αρχή, σχέδια, δάκρυα, όνειρα… είναι ο τίτλος του σημερινού μου άρθρου στο postmodern.gr όπου αναπτύσσω τις σκέψεις μου για τις εξετάσεις εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο και καταγράφω (με λίγη δόση χιούμορ, γιατί χρειάζεται σε ανάλογες καταστάσεις) τη δική μου εμπειρία των εξετάσεων που άλλωστε μένει ανεξίτηλα χαραγμένη στο μυαλό και την ψυχή σε όλους όσοι έχουμε περάσει αυτήν τη δοκιμασία. Τι θυμίζω τώρα στους τριτοδεσμίτες και τις τριτοδεσμίτισσες!!

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο εδώ http://www.postmodern.gr/ebiries-panelladikon-exetaseon-nea-archi-schedia-dakrya-onira και ευχαρίστως περιμένω να διαβάσω τα σχόλια και τις δικές σας σκέψεις για το θέμα.

Θα κλείσω τη σημερινή ανάρτηση στο ιστολόγιο με θετική ενέργεια και διάθεση. Καλή αρχή παιδιά, σε ό,τι επιλέξετε να ακολουθήσετε στη ζωή σας!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Δημοσιογράφοι-κοινό: μια σχέση “αγάπης-μίσους”

Το κοινό αγαπά να “μισεί” τους δημοσιογράφους. Όλους! Από τα λαμπερά (εντός ή εκτός εισαγωγικών) ονόματα της δημοσιογράφιας μέχρι το ρεπόρτερ. Το ερώτημα είναι γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί δηλαδή ο δημοσιογραφικός κόσμος αποτελεί “στόχο” δριμείας κριτικής, η οποία εκφράζεται με συνθήματα σε τοίχους στις πλατείες μέχρι ύβρεις σε διαδικτυακούς τοίχους;

Στο σημερινό μου άρθρο στο postmodern.gr με τίτλο Δημοσιογράφοι-κοινό: μια σχέση “αγάπης-μίσους” διερευνώ αυτή την ιδιότυπη σχέση και καταθέτω την προσωπική μου άποψη για το θέμα. Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο εδώ http://www.postmodern.gr/dimosiografi-kino-mia-schesi-agapis-misous

Περιμένω με ενδιαφέρον και τις δικές σας σκέψεις για τη σχέση δημοσιογράφων-κοινού.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Ο δικός μας κύκλος των χαμένων ποιητών

O δικός μας κύκλος των χαμένων ποιητών στο σημερινό μου άρθρο στο postmodern.gr που μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/o-dikos-mas-kyklos-ton-chamenon-piiton

Αναφέρομαι στην ταινία που προσωπικά με έχει “σημαδέψει” και αποτελεί πηγή έμπνευσής μου για τον τρόπο με τον οποίο οφείλει να λειτουργεί ο εκπαιδευτικός που αγαπά πραγματικά τους μαθητές του. Ένας εκπαιδευτικός που δίνει “μαγεία” στη διδασκαλία του και αξιοποιώντας δημιουργικές -κάποιες φορές ακόμα και αντισυμβατικές- μεθόδους βοηθάει τον κάθε μαθητή να καλλιεργήσει την κριτική του σκέψη και να αναδείξει την ατομική του αξία.

Θα έλεγα ότι για καθηγητές, όπως ο Τζον Κίτινγκ, που με τρόπο αριστοτεχνικό υποδύθηκε ο σπουδαίος ηθοποιός Ρόμπιν Γουίλιαμς, αξίζει οι μαθητές να ανέβουν στα θρανία τους, απαγγέλλοντας “Οh Captain, my Captain”.

Είναι, τέλος, βέβαιο ότι προσωπικότητες όπως ο Ρόμπιν Γουίλιαμς είναι “αθάνατες”, γιατί το έργο τους αποτελεί σημείο αναφοράς, μας δίνει το έναυσμα για σκέψη και προβληματισμό, ενώ οι συγκλονιστικές του ερμηνείες μένουν πάντα στην καρδιά μας.

Καλή σας ημέρα, με το σημερινό “ταξίδι” στο όνειρο της παιδικής αθωότητας και των νεανικών ανησυχιών της γενιάς μου….

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Οι παντοτινές παιδικές φιλίες

Από τη χθεσινή απογευματινή-βραδινή έξοδο με την κολλητή παιδική μου φίλη, Σουζάνα, γιατί οι παιδικές φιλίες είναι παντοτινές!!!

Όνειρα που έχουμε μοιραστεί, μυστικά που έχουμε κρατήσει, στιγμές ξεχωριστές που έχουμε ζήσει! Γέλια, δάκρυα, αγκαλιές, σχέδια και σκέψεις. Αυτές είναι οι παιδικές μας φιλίες και όσοι έχουμε την τύχη να τις κρατάμε ακόμα στη ζωή μας, ας τις προστατεύσουμε και ας τους δώσουμε χώρο να συνεχίζουν να ανθίζουν μέσα στην καρδιά μας και να μας γεμίζουν όμορφα συναισθήματα.

Με τον παιδικό μας φίλο επιστρέφουμε στα χρόνια της αθωότητας και της ανεμελιάς. Γινόμαστε πάλι στην ψυχή παιδιά και “ταξιδεύουμε” σε στιγμές μαγικές, που όλα έμοιαζαν εφικτά και όλα τα όνειρά μας, νιώθαμε, ότι μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Ο παιδικός μας φίλος μας αγαπά με τα λάθη και τις αδυναμιες μας και βλέπει στα μάτια μας ένα φως. Είναι η λάμψη της αγάπης.

Η παιδική φιλία είναι ένας “κρίκος” που ενώνει τις καρδιές και τις οδηγεί στους δρόμους του παραμυθιού, εκεί όπου περπατούσαμε παιδιά χωρίς φόβο, αλλά με πολύ πάθος και ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη μας για το αύριο που ονειρευόμασταν να ζήσουμε ως ενήλικες.

Παιδικοί μου φίλοι σας αγαπώ και σας θέλω στη ζωή μου, για να θυμίζει ο ένας στον άλλον όσα ζήσαμε και τις αξίες που μας έφεραν πιο κοντά…

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

15 Ιουλίου: η δική μου ξεχωριστή μέρα-ο συμβολισμός των γενεθλίων

15 Ιουλίου είναι η δική μου ξεχωριστή μέρα!! Η μέρα των γενεθλίων μου και ευχαριστώ όλους τους φίλους που έκαναν αυτήν τη μέρα μοναδική!!

Κρατώ μέσα στην καρδιά μου τις γλυκιές ευχές σας και με τη σειρά μου σας εύχομαι στιγμές παραμυθένιες!!

Πάντοτε τα γενέθλια κρύβουν έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: ένας χρόνος ακόμα στην πλάτη μας, γεμάτος όμως στιγμές, εμπειρίες και συναισθήματα.

Τα γενέθλια είναι μια ωραία ευκαιρία να κανουμε σκέψεις που ίσως δεν τολμούσαμε τον υπόλοιπο χρόνο και να σχεδιάζουμε το αύριο με περισσότερη ωριμότητα αλλά και αισιοδοξία.

Τα γενέθλια είναι η στιγμή που αφηνόμαστε στη μαγεία του χρόνου αλλά και του ονείρου….

Για μένα τα γενέθλια είναι υπέροχες αναμνήσεις από το παρελθόν, ξεχωριστές στιγμές του παρόντος και ημέρες που θέλω να έρθουν στο μέλλον…

Πάντοτε με συγκίνηση και την καρδιά γεμάτη όμορφα και τρυφερά συναισθήματα ζω τη μέρα των γενεθλίων μου και είναι πάντα πολύ σπουδαίο για μένα να έχω δίπλα μου όσους αγαπώ..

Γιατί τελικά η αγάπη μας δίνει απίστευτη δύναμη!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Παλεύοντας με την εικόνα του σώματος και της ψυχής

Παλεύοντας με την εικόνα του σώματος και της ψυχής είναι ο τίτλος του νέου μου έκτακτου άρθρου στο postmodern.gr και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/palevontas-me-tin-ikona-tou-somatos-ke-tis-psychis/

Η δημοσιογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός, Νανά Καραγιάννη, έφυγε από τη ζωή νικημένη από την ψυχογενή ανορεξία. Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που απασχολεί έντονα, γιατί η Νανά ήταν μια νέα γυναίκα, προβεβλημένη στο χώρο των media, με μια φυσική ομορφιά και επιτυχία στον επαγγελματικό της χώρο, η οποία για περίπου 12 έτη πάλευε με τη νόσο της. Συνεπώς, τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά, βλέποντας πόσο αυτοκαταστροφικός μπορεί να γίνει ένας νέος άνθρωπος που, φαινομενικά, έχει κάθε λόγο να χαμογελά και να σχεδιάζει με αισιοδοξία το μέλλον του.

Πώς οι δημοσιογράφοι οφείλουν να προσεγγίζουν ανθρώπους που πάσχουν από σοβαρές διατροφικές διαταραχές, ποια τα μηνύματα που είναι σκόπιμο να περνούν μέσα από τις συνεντεύξεις και τα ρεπορτάζ τους; Ποιος είναι ο ρόλος των media στην κατασκευή πλασματικών προτύπων; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που διερευνώ στο άρθρο.

Επίσης, καταθέτω μια ερευνητική πρόταση στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ για τη διερεύνηση των διαταραχών διατροφής στο χώρο των media και τέλος περνώ ένα ηχηρό μήνυμα “αφύπνισης” στις γυναίκες που βρίσκονται κάποια στάδια πριν την Νανά -ακολουθούν εξαντλητικές δίαιτες, εξαντλητική γυμναστική και σταδιακά «εθίζονται» σε έναν τρόπο ζωής που τις οδηγεί σε απέχθεια προς το φαγητό, νιώθοντας αφόρητες τύψεις εάν φάνε «απαγορευμένες» τροφές-. Ένα πολύ σοβαρό θέμα επίσης, το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει.

Περιμένω τα σχόλια και τις σκέψεις σας για το θέμα στο postmodern και το mail μου: kardaraa@gmail.com

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά