Εγκληματολογία: περίβλεπτον αλεξίφωτον;


“Ο Γιάννης Πανούσης δεν είναι το τυπικό παράδειγμα ακαδημαϊκού. Ως μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας διέρρηξε τα όρια του στερεοτυπικού λόγου αλλά και των αναπαραστατικών στερεοτύπων.

(…)

Αλήθεια, τι γύρευε η αλεπού της Εγκληματολογίας στα χωράφια της Κοινωνιολογίας; Ολοι οι συμμετέχοντες/χουσες στον αφιερωματικό τόμο απαντούν στο ίδιο ερώτημα, άμεσα ή έμμεσα. Ηταν η εδραία πεποίθησή του πως η γνώση δεν έχει όρια. Αποτελούσε συστατικό στοιχείο της προσωπικότητάς του πως ο πνευματικός άνθρωπος είναι μια ολιστική οντότητα. Θεωρούσε πως ο πανεπιστημιακός δάσκαλος δεν είναι ο θεράπων ενός στενού οικοπέδου, όπου αναλίσκει την πλειονότητα του εργάσιμου χρόνου του. Πίστευε στην ιδιότητα του ακαδημαϊκού ως καιόμενης βάτου. Με άλλα λόγια, είχε υιοθετήσει την παραβολή της Παλαιάς Διαθήκης περί φλεγομένης αλλά μη καιομένης βάτου”.

Ευάγγελος Αυδίκος, Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Βλ.σχετικό άρθρο
“Γνώση και δράση” https://www.efsyn.gr/nisides/258531_gnosi-kai-drasi

Εγκληματολογία: περίβλεπτον αλεξίφωτον; Τιμητικός τόμος για τον ομότιμο καθηγητή Γιάννη Πανούση, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Αθήνα 2020, σελίδες 1.248

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.