Webinar για το φαινόμενο του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και των κυβερνοαπειλών μεταξύ εφήβων


Πολύ ενδιαφέρον το χθεσινό (22-4-2020) webinar της ομάδας @Sfk Cyber Technologies του CSI Institute για την έννοια του σχολικού εκφοβισμού, για το φαινόμενο του ηλεκτρονικού εκφοβισμού και των κυβερνοαπειλών κυρίως ανάμεσα σε εφήβους, με εκλεκτούς ομιλητές.

Ο Ομ. Καθηγητής Εγκληματολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Γ. Πανούσης ανέδειξε τις ακόλουθες σημαντικές πτυχές, αναλύοντας επιστημονικά την έννοια του σχολικού εκφοβισμού.

Πρώτον, τόνισε την ανάγκη οριοθέτησης της βίας. Δεύτερον, υπογράμμισε την ανάγκη οριοθέτησης της έννοιας της “ενδοσχολικής βίας” ή αλλιώς “σχολικής έντασης”, όπως ο ίδιος επιλέγει να την χαρακτηρίσει επιστημονικά. Επεσήμανε, μεταξύ άλλων, στο σημείο αυτό ότι είναι διαφορετική η προσέγγιση μαθητών για την έννοια, διαφορετική των εκπαιδευτικών ενώ τόνισε ότι ακόμα και μεταξύ εκπαιδευτικών διαφορετικών ειδικοτήτων (π.χ. μεταξύ φιλολόγων και μαθηματικών) καταγράφονται βάσει ερευνών διαφορετικές προσεγγίσεις της έννοιας.

Τρίτο σημείο που ανέδειξε ο Καθηγητής είναι τα χαρακτηριστικά του “τραμπούκου” μαθητή εντός και εκτός σχολείου κάνοντας αναφορά στο συσχετισμό, για τον οποίο συχνά συζητάμε στα ΜΜΕ, μεταξύ ενδοοικογενειακής βίας και μαθητή που υιοθετεί εκφοβιστικές συμπεριφορές στο σχολείο.

Τέταρτο σημείο που ανάδειξε ο Καθηγητής αφορά τις σημαντικές πτυχές του cyberbullying στη σύγχρονη εποχή με τη μεγάλη εξοικείωση των μαθητών με την τεχνολογία και την ευρεία χρήση της από πολύ μικρές ηλικίες.

Το πέμπτο πολύ σημαντικό στοιχείο που ανέδειξε ο κ. Πανούσης αφορά τα χαρακτηριστικά του “ευάλωτου” παιδιού και τον σημαίνοντα ρόλο της διαμεσολάβησης και της συμφιλίωσης. Παράλληλα ανέδειξε τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός και ο Διευθυντής κάθε σχολικής μονάδας στην αντιμετώπιση των εντάσεων μεταξύ μαθητών. Αναφέρθηκε επίσης στην αναγκαία συνεργασία εκπαιδευτικών – γονέων, τονίζοντας ότι είναι απαραίτητο οι γονείς να μην απαξιώνουν τους εκπαιδευτικούς των παιδιών τους, ούτε βέβαια οι εκπαιδευτικοί να ασκούν εξουσία που δεν έχουν στους ανήλικους μαθητές. Οι ρόλοι να είναι διακριτοί, με θεμελιώδες χαρακτηριστικό θα υπογραμμίσω τον σεβασμό. Σεβασμό του μαθητή στον εκπαιδευτικό, του εκπαιδευτικού στον μαθητή και στις οικογένειες και σεβασμό των γονέων στην εκπαιδευτική κοινότητα, ώστε τα μηνύματα προς όλες τις πλευρές να είναι σαφή, ξεκάθαρα αλλά και θετικά.

Η πρόταση του Καθηγητή έγκειται στην αναγκαιότητα ύπαρξης του “Κανονισμού Λειτουργίας της Τάξης”, ώστε να υπάρξουν σαφή όρια και να γνωρίζει ο μαθητής τι παραβιάζει και όχι να τιμωρείται χωρίς να καταλαβαίνει γιατί τιμωρείται. Αλλιώς, θα προσθέσω εδώ ότι η τιμωρία είναι άνευ ουσίας και βαθύτερου περιεχομένου με τον μαθητή να επαναλαμβάνει πιθανότητα την πράξη του στο μέλλον.

Το συμπέρασμα του Καθηγητή ήταν το εξής “Η σχολική ένταση, ο εκφοβισμός, η ηλεκτρονική πλευρά του εκφοβισμού, αποτελεί ένα ζήτημα που αποκτά χαρακτηριστικά κουλτούρας -αρνητικής κουλτούρας- η οποία (κουλτούρα της βίας) είναι χειρότερη από τη βία αυτή καθεαυτή και γι’ αυτό θέλει συνέργεια. Θέλει αυτό που ονομάζουμε συμμετοχική αντεγκληματική πολιτική, της εγγύτητας και της συνεταιρικότητας”.

Καίριες πτυχές του πολυσύνθετου ζητήματος ανέδειξε ο Καθηγητής στη χθεσινή του παρέμβαση και θα ήθελα ολοκληρώνοντας να υπογραμμίσω τη σπουδαιότητα του να δείξουμε εμπιστοσύνη στη νέα γενιά, στις μαθήτριες και τους μαθητές σε έναν κόσμο που αλλάζει, γιατί αποτελούν το μέλλον μας. Σημαντικό να τεθούν σαφή όρια σε όλα τα σχολεία με τον “Κανονισμό Λειτουργίας της Τάξης” όπως εύστοχα προτείνει ο κ. Πανούσης, διδάσκοντας στην πράξη στα παιδιά την πολύτιμη έννοια του “σεβασμού” στον συμμαθητή τους και τον εκπαιδευτικό τους, δίνοντάς τους ταυτόχρονα την ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να τοποθετηθούν για τα ζητήματα που τους αφορούν.

Το παραπάνω θα επιτευχθεί με την ενίσχυση του ρόλου της μαθητικής κοινότητας που πρέπει να μάθει να συνεργάζεται αρμονικά για την υλοποίηση συλλογικών στόχων με όλους τους συμμαθητές και να προτείνει λύσεις σε ζητήματα που προκύπτουν και αφορούν δυσλειτουργίες στο σχολικό περιβάλλον. Το σχολείο είναι ο χώρος όπου τα παιδιά περνούν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας και της ζωής τους και είναι σημαντικό να γίνει ένας χώρος που θα αγαπήσουν πραγματικά και δεν θα είναι “αμέτοχοι θεατές” αλλά θα έχουν όλες και όλοι έναν ενεργό και θετικό ρόλο στο σχολικό τους περιβάλλον.

Βλ.σχετικό βίντεο https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=544881952838120&id=153480908644895

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.