Γενναίος ή δειλός ο Νέος Κόσμος;


Γράφει ο Ομ.Καθηγητής Εγκληματολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Γιάννης Πανούσης.

Γενναίος ή δειλός ο Νέος Κόσμος;

Ούτε να φοβάσαι το θάνατο, ούτε να τον αποζητάς.
Η κατανόηση της αντικειμενικής ροής των πραγμάτων
απαλλάσσει τη σκέψη από ιδεοληπτικές παραφορές
και υποκειμενικές φρικιάσεις

Ν.Γ.Μουρτζούχος,Οδοιπορικό ιδεών

Όλοι έχουμε λίγο-πολύ συνειδητοποιήσει ότι η Επόμενη [μετά τον έλεγχο(;) του Κορονοΐου] Μέρα δεν θα μας επαναφέρει ακριβώς στην προτέρα κατάσταση.

Και βέβαια δεν αναφέρομαι στις ανθρώπινες απώλειες, τις κοινωνικές ανα-δια-τάξεις ή τις οικονομικές καταστροφές. Πιστεύω ότι η urbi et orbi νόσος [;], η οποία έχει προκαλέσει ένα πρωτόγνωρο ‘’ιατρο-βιολογικό (σιδηρούν;) παραπέτασμα’’, θα συνοδευτεί και από μη-προβλέψιμες συνέπειες σε διάφορα επίπεδα.

Η αυτοανακυκλούμενη αγωνία της ατομικής/συλλογικής επιβίωσης θα υπερβεί τις ιδεαλιστικές και ταξικές προσεγγίσεις και θα εντάξει τον πραγματισμό του φόβου σε μία εθνικού και πολιτικού σωτηρολογικού χαρακτήρα φαντασίωση -οι κοινωνικοί ειρηνοποιοί θα παραχωρήσουν τη θέση τους σε άγνωστης προέλευσης θεραπευτές, ο αρχέγονος τρόμος μήπως η Ιστορία καλπάζει προς τα πίσω ή μήπως ο Θεός θύμωσε μαζί μας ή μήπως θα ξαναγυρίσουμε ‘στις σπηλιές’ νεοπρωτόγονων υπερπολιτισμένων ανθρώπων ή μήπως αποτελούμε ‘παράπλευρες απώλειες’ μίας βιασθείσας Φύσης που εκδικείται θα ελλοχεύει σε κάθε μας ενέργεια.

Η κοινωνική ηθική, η προσωπική ευθύνη, η πολιτικοθεσμική αποτελεσματικότητα, η εθνική αξιοπρέπεια θα υπερβούν, ως έννοιες και πρακτικές, τις μέχρι σήμερα κοκκινο-πρασινο-γαλάζιες κάθετες γραμμές. Ο φόβος των πρώην Ημίθεων [;] για ένα κλειστό μέλλον της Ιστορίας που δεν μας περιλαμβάνει, θα θέσει δύσκολα ερωτήματα.

Ποιός είναι ο εγγυητής της περαιτέρω επιβίωσής μας [κι όχι απλώς της ασφάλειάς μας]:

-ο, κατά πολλούς, απών Θεός;
-το τρωθέν Εθνικό Πεπρωμένο;
-οι φιλέλληνες οικουμενικοί σύμμαχοι;
-η αριστερή ή η δεξιά εκδοχή του Πολιτεύματος;

Νομίζω ότι η πρώτη απάντηση σε αυτή την ψυχαναγκαστική κατάσταση θα είναι η αναζήτηση του ‘Καλού Σωτήρα, δηλαδή του Καθαρού Έθνους [;],του Ισχυρού Κράτους,της Σύγχρονης Διοίκησης, του Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου στη βάση [του προτεινόμενου μοντέλου] επιβίωσης. Μία Νέα Τάξη Φοβισμένων πολιτών θα υπερβεί τις ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές [ίσως και τα παλαιά κόμματα] και θα γυρέψει το φάρμακο σ’ένα εθνοβιοτικό σφρίγος αντιμετώπισης κινδύνων.

Κακό πράγμα ο ιός αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε χορηγούμενο μέσο είναι και γενικότερα θεραπευτικό.

Υ.Γ.Είμαστε άραγε έτοιμοι ν’αναλάβουμε το βάρος του αυτοπροσδιορισμού των μορφών της ίασης [ακόμα και μέσα από ‘πολεμικές κινήσεις Κράτους ανάγκης’], ν’αντιληφθούμε πως το δίλημμα δεν είναι πλέον ’βαρβαρότητα ή πολιτισμός;’ αλλά ‘απάθεια ή επιβίωση;’,ότι δεν πρέπει μόνο να μην βρεθούμε θετικοί σε [οποιονδήποτε ] ιό αλλά και να μην υποκύψουμε στον κάθε …ισμό που εξαγγέλει συνταγές άμεσης σωτηρίας; Η Ζωή ξαναποκτάει την πρωταρχική της αυταξία, η συλλογική επιβίωση σχετίζεται με τον προσωπικό βίο, η επιστήμη δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ψυχική μας ηρεμία και τελικά αξίζει να λεγόμαστε ‘συν-άνθρωποι’ γιατί πρωτίστως φοβόμαστε χωρίς να δειλιάζουμε και να κρυβόμαστε από τις ευθύνες μας προς όλους.

Υ.Γ2.’’Τέλος πάντων τί θέλετε από μένα;
Τί μου ζητάτε;
Ό,τι κι αν σας πω πρέπει να ξέρετε όμως πως το φοβούνται οι λέξεις’’[Γ.Ναζλίδης,Ανήλικη Αρχιτεκτονική]

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.