Εγκληματολογία & Δημοσιογραφία: Crime & Media Lab-Ομάδα Εργασίας για το «Έγκλημα στα ΜΜΕ» Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος


Crime & Μedia Lab
Ομάδα Εργασίας για το «Έγκλημα στα ΜΜΕ»
Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος

«Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο πρώτος που φτάνει στον τόπο του εγκλήματος είναι ο αστυνομικός ρεπόρτερ, δηλαδή ένας δημοσιογράφος ο οποίος έχει τόσο εντρυφήσει σε ζητήματα εγκληματικής δραστηριότητας και θυματοποίησης ώστε συχνά να γίνεται εξ αντικειμένου ‘εταίρος’ των διωκτικών και δικαστικών αρχών στην εξιχνίαση του μυστηρίου.

Το αστυνομικό ρεπορτάζ δεν [πρέπει να] εξαντλείται στην πάντοτε αναγκαία άμεση πληροφόρηση της κοινής γνώμης για το τελεσθέν έγκλημα και τις συνθήκες [χώρος, χρόνος, ιδιότητες προσώπων] αλλά να αναζητεί, κατά το δυνατόν, το βάθος των πραγμάτων [αποφεύγοντας ταυτόχρονα το ανόητο κουτσομπολιό ή τα κίτρινα αφηγήματα].

Ο αστυνομικός ρεπόρτερ πρέπει να είναι εφοδιασμένος με γνώσεις Εγκληματολογίας, Θυματολογίας, Ανακριτικής, Ψυχολογίας, και ιδίως Ποινικού δικαίου και Ποινικής δικονομίας, για να μπορεί να διακρίνει σε παρόντα χρόνο την ‘υπογραφή’ του δράστη, να διευκολύνει την Αστυνομία και να μην παρασύρει την κοινή γνώμη.

Πρόκειται στην ουσία για μία επιστημονική/ερευνητική δημοσιογραφία η οποία έχει ‘στρατευθεί’ στην αναζήτηση της αλήθειας [όπου κι αν αυτή κρύβεται].
Σαν ένας ιδιότυπος ντετέκτιβ ο αστυνομικός ρεπόρτερ ‘πιάνει με το μάτι’ τα πρώτα στοιχεία του modus operandi και η πείρα του τού επιτρέπει να κοιτάξει προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ένας δημοσιογράφος-εγκληματολόγος-πραγματογνώμων που προβαίνει σε άμεση ‘αυτοψία’ και με ένστικτο υποψίας διερευνά τον τόπο του εγκλήματος
Όμως η αποστολή του δεν τελειώνει εκεί. Προχωράει σε μία κοινωνική έρευνα του περιβάλλοντος δράστη-θύματος εξετάζοντας ψυχολογικές παραμέτρους πριν και μετά το έγκλημα.

Στη συνέχεια ο αστυνομικός ρεπόρτερ εμπλέκεται στο δικαστικό μέρος της υπόθεσης καθώς η ανάκριση, η δίωξη, η παραπομπή κι εντέλει η [κατα]δίκη έχουν το δικό τους δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Θεωρώ αυτονόητο ότι σε κάθε φάση ο ρεπόρτερ τηρεί την προβλεπόμενη δεοντολογία [τεκμήριο αθωότητας], δεν επιτρέπει η δημοσιότητα της ποινικής διαδικασίας να μετατραπεί σε ‘θέατρο’ και αποδίδει τα τεκταινόμενα σε κατανοητή γλώσσα [χωρίς περιττά κλισέ]».

Καθηγητής Γιάννης Πανούσης, Αθήνα 8-7-2016, απόσπασμα από τον πρόλογο του στο βιβλίο της Α. Καρδαρά, Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη (2027).

Βλ. σχετικά http://e-keme.gr/crime-μedia-lab/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.