Θεατρικά, σήμερα!


Με έβλεπε η ξαδελφούλα μου να λιώνω από τις υποχρεώσεις το τελευταίο χρονικό διάστημα -ο Φεβρουάριος πάντα είναι πολύ πιεστικός μήνας και μέχρι τέλη Μαϊου θα είμαι “χωρίς ανάσα”- και σκέφτηκε να μου κάνει δώρο έναν…Μαρκουλάκη!! 😅😅

Το απόγευμα, λοιπόν, θεατράκι!!!

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;

“Ένα θρυλικό αριστούργημα του σύγχρονου θεάτρου, που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία, το παράλογο και την τραγωδία. Μετά τη μεγάλη επιτυχία του Πουπουλένιου, του Θεού της Σφαγής και του Φάρου στο ίδιο θέατρο, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης επιλέγει και σκηνοθετεί, το “Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ”, του Έντουαρντ Άλμπυ, ερμηνεύοντας με τη Μαρία Πρωτόπαππα, για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή, δύο από τους πιο εμβληματικούς ρόλους του σύγχρονου δραματολογίου, τον Τζωρτζ και τη Μάρθα, με συμπρωταγωνιστές τον Προμηθέα Αλειφερόπουλο και την Ντάνη Γιαννακοπούλου. Η παραγωγή είναι του Κάρολου Παυλάκη.

Ένα σαλόνι ως πεδίο μάχης. Μια νύχτα που θα φτάσει ως το ξημέρωμα. Δυο ζευγάρια ξενυχτούν, πίνουν και παίζουν τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια: αυτά που θα γκρεμίσουν κάθε ζωτικό ψεύδος και θα φέρουν, με το φως της αυγής, την αλήθεια στο φως”.

Βλ.σχετικά https://www.elculture.gr/blog/poios-fovatai-ti-virginia-wolf-markoulakis/

Ανυπομονώ, τι να λέμε! Τόσο καιρό συζητώ για τη συγκεκριμένη παράσταση -και από το blog- αλλά δεν είχα προλάβει να κλείσω, γιατί προτεραιότητα έχουν πάντα τα “θέλω” των παιδιών και οι δικές τους δραστηριότητες.

Άλλωστε, μεγαλώνοντας τα παιδιά αναζητούν την ανεξαρτησία τους, ήδη η μεγάλη μπαίνει σε άλλη “ηλικιακή φάση” με διαφορετικά ζητούμενα, οπότε αυτές οι στιγμές με τα παιδιά είναι πολύτιμες!! Τα δικά μας “θέλω” ας πάνε και λίγο πιο πίσω, δεν πειράζει, θα έρθει η στιγμή να πραγματοποιηθούν!

Αναμφίβολα, όμως, όταν βρίσκουμε λίγο χρόνο να κάνουμε κάτι που “γεμίζει” την ψυχή μας είναι μοναδικό το συναίσθημα, γιατί ως γονείς αρχίζουμε να εκτιμάμε την αξία των μικρών αλλά σημαντικών μας στιγμών.

Προσωπικά, υπήρξα από τις πολύ “ενοχικές μαμάδες”, διότι ως εργαζόμενη μητέρα με αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις, δεν ήθελα να αποχωρίζομαι τα παιδιά ποτέ το Σαββατοκύριακο για πάρα πολλά χρόνια, με αποτέλεσμα να νιώθω κάποιες στιγμές ότι “χάνω τον εαυτό μου”.

Πότε βέβαια δεν το μετάνιωσα, γιατί ήταν πολύ συνειδητή επιλογή και ίσως, επειδή, οι δικοί μου γονείς λείπανε πολύ λόγω απαιτήσεων της δουλειάς τους, δεν ήθελα και τα παιδιά μου να “κουβαλάνε” αυτό το συναίσθημα. Όλα άλλωστε ξεκινάνε από το πώς εμείς νιώθουμε και δύστυχος ο “κύκλος των ενόχων” είναι ένας δυσάρεστος κύκλος άλλα αναπόφευκτος ορισμένες φορές, ειδικά για τις εργαζόμενες μητέρες που δεν έχουν ένα “κανονικό” ωράριο.

Σταδιακά, η κατάσταση βελτιώνεται και πιστεύω ότι έρχεται ο καιρός να σταθεί και η μητέρα πιο γερά στα πόδια της και να βρει ξανά τις ισορροπίες και τον εαυτό της. Τα τελευταία χρόνια νιώθω πολύ πιο δυνατή, βρίσκω τους ρυθμούς μου και τρόπους να κερδίσω λίγο ακόμα ποιοτικό χρόνο με τα παιδάκια μου και χαίρομαι αυτές τις στιγμές ζωής.

Το ίδιο εύχομαι και σε εσάς και ειδικά στις εργαζόμενες μανούλες που έχουν ενοχές για τις ώρες που δεν περνούν με τα παιδάκια τους. Αυτό ας είναι όμως το θέμα ενός επόμενου άρθρου, γιατί σίγουρα έχουμε πολλά να πούμε! Σήμερα, μιλάμε και ζούμε μόνο θεατρικά!!!!

Να περάσετε ένα όμορφο Σαββατόβραδο!!! 💖💖

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.