Προσφυγή στο ΕΣΡ: Σημαντική εξέλιξη, αναμένουμε τις εξελίξεις


Πολύ σημαντική εξέλιξη η προσφυγή στο ΕΣΡ και αναμένουμε τις εξελίξεις.

Βλ.σχετικά https://www.iefimerida.gr/zoi/prosfygi-sto-esr-kata-ekpompis-giorgoy-liagka

Βλ.επίσης σχετικά με το θέμα https://aggelikikardara.wordpress.com/2019/11/09/%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b7/

Το θέμα μάλιστα, κατά την άποψή μου, δεν αφορά μόνο τον κατάφωρο εξευτελισμό της γυναίκας, αλλά την παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς η συνολική προσέγγιση της υπόθεσης από τη συγκεκριμένη εκπομπή με τα συνεχή γέλια, τα σχόλια τύπου “υπήρχε συναίσθημα μεταξύ τους;” τη μεγάλη διάρκεια που δόθηκε στον “σχολιασμό” κ.λπ. “έθιξε” το δικαίωμα κάθε ανθρώπου, παθόντος και πάθουσας μίας ποινικά κολάσιμης σε βάρος του πράξης, να “σπάσει”τον φόβο της σιωπής, να καταγγείλει την πράξη και να ζητήσει στήριξη και βοήθεια, χωρίς τον φόβο του κοινωνικού στιγματισμού και της δευτερογενούς θυματοποίησης.

Όταν δέ παθούσα είναι μία νεαρή γυναίκα που λόγω ηλικίας δεν έχει ούτε τη δύναμη ούτε την πείρα μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων να αντιμετωπίσει τον χλευασμό σε βάρος της και η θυματοποίησή της γίνεται με τόσο ακραίο τρόπο από άτομα που έχουν την “εξουσία του μέσου” στα χέρια τους και μπορούν να διαμορφώσουν αντιλήψεις (και να περάσουν κοινωνικά μηνύματα χρησιμοποιώντας τη δύναμη της τηλεόρασης), οι διαστάσεις που αποκτά το συγκεκριμένο ζήτημα γίνονται ακόμα πιο σύνθετες και αυτό το γεγονός δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους.

Η δική μου θέση και στάση ζωής δεν είναι να “σταυρώσουμε” τους ιθύνοντες αυτής της σοβαρής κατάστασης, αλλά να δούμε ως κοινωνία ότι καταδικάζονται στην πράξη -και όχι στα λόγια- τέτοιου είδους προσεγγίσεις που μας γυρίζουν σε δρόμους πολύ επικίνδυνους και σκοτεινούς.

Δυστυχώς η επιστολή που διαβάζω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του δημοσιογράφου με προβληματίζει ακόμα περισσότερο, γιατί εάν άνθρωποι σε αυτές τις υψηλές θέσεις -σε επαγγελματική και κοινωνική ιεραρχία- εξακολουθούν, ακόμα και μετά τις ισχυρές κοινωνικές αντιδράσεις που προκλήθηκαν, να μιλούν για “αστεία διάσταση της υπόθεσης”, την οποία με την παρέα τους θα διακωμωδούσαν και εκτός τηλεόρασης” (βλ.«Κάναμε ένα λάθος χθες, το συγκεκριμένο θέμα το αντιμετωπίσαμε λίγο, όπως θα το αντιμετωπίζαμε σε ένα καφενείο, σε μια παρέα, γιατί έχει και μια αστεία διάσταση και πήραμε την αστεία διάσταση κάνοντας μια πλάκα και μη δίνοντας την ξεκάθαρη θέση και στάση μας ότι αυτό είναι απόλυτα καταδικαστέο»), αντί να μιλήσουν τουλάχιστον για ανωριμότητα, απερισκεψία, έλλειψη γνώσης, δείχνει ότι δεν έχουν καν αντιληφθεί τη σοβαρότητα του θέματος και αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο, εγείροντας ερωτήματα.

Τελικά ας αναρωτηθούν οι υπεύθυνοι των ΜΜΕ σε ποιους ανθρώπους δίνουν το βήμα, ακόμα και σε καθημερινή βάση, να έχουν δημόσιο λόγο, “ενημερώνοντας” και “ψυχαγωγώντας” το ευρύ κοινό!

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι οι έντονες κοινωνικές αντιδράσεις θα ανοίξουν έναν θετικό δρόμο στην ανάληψη της ευθύνης του δημοσιογραφικού κόσμου και βέβαια όλων όσοι χρησιμοποιούμε δημόσιο λόγο, ώστε να προστατευθούν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα που τόσο εύκολα “θυσιάζονται” σε ένα “θολό και ασύδοτο τοπίο”.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.