Daily Archives: 14/06/2019

Καταγραφή ποινικών δικών

Η πολύ σοβαρή υπόθεση ανθρωποκτονίας με πρόθεση γυναίκας με φερόμενο ως δράστη άντρα που πήγε για τεχνική εργασία σπίτι της, διαπιστώνω ότι έχει σημεία σύνδεσης με υπόθεση που παρουσιάσαμε πέρυσι τον Αύγουστο από το πολύτιμο υλικό του Ομ. Καθηγητή Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνη Μαγγανά, με τίτλο Καταγραφή ποινικών δικών.

Η εν λόγω υπόθεση μου είχε προξενήσει πολύ μεγάλη εντύπωση αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξής της και γι' αυτό αμέσως έκανα τη σύνδεση με την υπόθεση που σήμερα παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ.

Βλ. σχετικά https://aggelikikardara.wordpress.com/2018/08/09/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd/

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Το τέλος που πάντα συγκινεί…

Τέλος της σχολικής χρονιάς σήμερα για τον μαθητικό πληθυσμό της χώρας. Ένα όμορφο και φωτεινό καλοκαίρι να ευχηθώ σε όλα τα παιδιά και επιστροφή τον Σεπτέμβριο στα θρανία με χαμόγελο και θετικά συναισθήματα, όπως πρέπει να είναι η επιδίωξη της εκπαιδευτικής κοινότητας και των γονιών.

Αυτό που σκεφτόμουν τις τελευταίες ημέρες, μπαίνοντας στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς 2018-19 (μία χρονιά που νιώθω ότι πέρασε πάρα πολύ γρήγορα), είναι πόσο σημαντικό είναι κάθε τέλος στη ζωή μας και πόση δύναμη μπορεί να μας δώσει για μία νέα αρχή.

Το τέλος σε καθετί που έχει αξία στην καρδιά μας ή/και μας έχει καθορίσει δεν είναι βέβαια πάντα εύκολα διαχειρίσιμο. Το τέλος μπορεί να πονάει, μπορεί να προκαλεί ανακούφιση, να δημιουργεί δυνατά αλλά και αντικρουόμενα μεταξύ τους συναισθήματα. Το τέλος είναι από τη μία πλευρά ο “θάνατος” μίας κατάστασης, μίας σχέσης, ενός συναισθήματος και από την άλλη πλευρά η “γέννηση” νέων συναισθημάτων και προσδοκιών.

Το τέλος της χρονιάς, το τέλος μίας σχέσης, το τέλος μίας συνεργασίας, το τέλος ενός αγαπημένου βιβλίου (που διαβάζεις ή γράφεις) και τόσα αλλά πράγματα ή καταστάσεις που τελειώνουν οριστικά ή για μία δεδομένη χρονική περίοδο, μας φέρνουν αντιμέτωπους με πολύ έντονα συναισθήματα, πολλές φορές ακόμα και με τους πιο μεγάλους μας φόβους, τις πιο μύχιες σκέψεις μας και τους πιο έντονους προβληματισμούς.

Γιατί κάθε τέλος σηματοδοτεί έναν νέο κύκλο που ανοίγει και παράλληλα κάθε τέλος σημαίνει στιγμές. Στιγμές που ζήσαμε, που μοιραστήκαμε, που νιώσαμε συναισθήματα και τώρα δεν τις ζούμε πια, γιατί έγιναν αναμνήσεις και εμπειρίες.

Το τέλος είναι ένα κομμάτι των επιλογών της ζωής μας και, καλώς ή κακώς, δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να το ξαναζήσουμε ή να διορθώσουμε τα λάθη μας.

Γι’ αυτό το τέλος πάντα συγκινεί.

Ίσως όμως εάν δεν υπήρχε το τέλος και η αίσθηση ότι κάποτε θα υπάρξει ένα τέλος, δεν θα μπορούσαμε να ονειρευτούμε με τόσο πάθος την αρχή….

“You only value something if you know it’ll end.”
― David Mitchell, The Bone Clocks

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά