Daily Archives: 18/04/2019

Επιλογές

Χαρτιά παντού πάνω στο κρεβάτι….κάνω διορθώσεις, προσθήκες, αφαιρέσεις, τροποποιήσεις….πολλή δουλειά, έχω αγχωθεί αλλά βρίσκομαι ταυτόχρονα σε δημιουργικό οίστρο! Ελπίζω το τελικό αποτέλεσμα να σας ικανοποιήσει και να κερδίσει το αναγνωστικό σας ενδιαφέρον. Θα περιμένω με πολλή αγωνία και μεγάλο ενδιαφέρον τις κρίσεις σας!

Αν και ολοκληρώνω αύριο το απόγευμα τα μαθήματα, προέκυψαν σημαντικές υποχρεώσεις και συναντήσεις για την επόμενη εβδομάδα, αλλά σίγουρα θα ξεφύγουμε κάποιες μέρες. Το έχουμε, πιστεύω, όλοι μας ανάγκη, να χαλαρώνουμε κάποιες στιγμές από την ένταση και τους εντατικούς μας ρυθμούς.

Θα ήθελα, έστω και για λίγες μέρες, να μη σκέπτομαι τίποτα, να μην με προβληματίζει τίποτα (ευτυχώς αύριο, αγαπημένη μου μέρα-Παρασκευή και το πρωινό θα είναι αφιερωμένο στην…ομορφιά! Beauté, γιατί είμαστε γυναίκες και θέλουμε να νιώθουμε όμορφα!).

Απόψε όμως προβλέπεται ξενύχτι, καθώς θέλω να προχωρήσω στις διορθώσεις και να έχω χρόνο να μελετήσω ξανά το υλικό. Παράλληλα, οργανώνω τα θέματα της αρθρογραφίας της επόμενης εβδομάδας που θα έχουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα καταλάβετε το γιατί.

Πριν από λίγη ώρα μου έστειλαν στο mail φωτογραφίες για ένα από τα επόμενα θέματα, μεταξύ των οποίων και μία φωτογραφία έξω από το Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα. Κάθε φορά που βλέπω αυτά τα κάγκελα, η καρδιά μου “σκίζεται”. Το να βρίσκονται πίσω από κάγκελα νέοι, θεωρώ ότι είναι η μεγαλύτερη αποτυχία των κοινωνιών.

Το 2005 μπήκα για πρώτη φορά στον Αυλώνα, πολύ δύσκολη εμπειρία, πολύ δυσκολότερη από Κορυδαλλό, γιατί τότε φυλακίζονταν και πολύ μικρές ηλικίες. Οπότε το να βλέπω παιδιά να οδηγούνται στα κελιά τους, ήταν μία πολύ τραυματική εικόνα. Το να μαθαίνω στη συνέχεια κάποιες από τις ιστορίες αυτών των παιδιών ήταν σοκαριστικό. Θυμάμαι ότι μιλούσα για ορισμένες υποθέσεις που απασχολούσαν τα ΜΜΕ με ανήλικους δράστες και μετά από λίγο καιρό έβλεπα αυτούς τους ανήλικους παραβάτες και μου φαινόταν αδιανόητο να συνδέσω όσα είχα πει με την εικόνα τους. Ειδικά σε μία πολύ σοβαρή υπόθεση -ανθρωποκτονίας που είχε διαπραχθεί με ειδεχθή τρόπο και είχε απασχολήσει εκτενώς τα μίντια- κυριολεκτικά είχα μπροστά μου ένα παιδάκι με λαμπερά μάτια που είχε μάλιστα έρθει πρώτο να με χαιρετήσει και με μεγάλη ευγένεια μου μίλησε. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι βρισκόταν στη φυλακή για φόνο.

Είναι, πραγματικά, απίστευτο το πώς μπορεί να λειτουργήσει το ανθρώπινο μυαλό και σε πόσο σκοτεινά βάθη μπορεί να οδηγηθεί ένα άτομο.

Κανένα παιδί δεν γεννιέται δολοφόνος και στις περισσότερες περιπτώσεις το νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον, η έλλειψη υποστηρικτικού κοινωνικού περιβάλλοντος, η εγκατάλειψη των σχολικών σπουδών, πιθανές ψυχοπαθολογίες, χρήση ουσιών, εξαρτήσεις, συνθέτουν ένα πολύ επικίνδυνο παζλ που μόνο μέσω της ενίσχυσης της πρόληψης μπορούν να προστατευθούν τα παιδιά αυτά από το να γίνουν νέοι παραβάτες και αργότερα ενήλικοι εγκληματίες.

Μία όμως πολύ θετική εικόνα που έζησα αργότερα, τον Απρίλιο του 2014, ήταν στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας του ΕΚΚΝΑ, στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος όπου μου είχε ανατεθεί η επίβλεψη μίας ομάδας μεταπτυχιακών φοιτητών του Παντείου Πανεπιστημίου που έκαναν παρουσίαση στους έγκλειστους μαθητές. Στο σχολείο τους δίνεται η δυνατότητα ουσιαστικής αλλαγής και κάποιοι καταφέρνουν ακόμα και να αλλάξουν σελίδα στη ζωή τους. Το σχολείο ανοίγει ορίζοντες και δείχνει και άλλους δρόμους, πέρα από τους δρόμους της παρανομίας. Γι’ αυτό πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος των σχολείων εντός και εκτός φυλακών.

Πολύ μεγάλο θέμα ασφαλώς και θα συνεχίσουμε τη διερεύνησή του.

Καλό βράδυ στην υπέροχη παρέα του blog! Και επειδή οι επιλογές στη ζωή μας είναι καθοριστικές, έτσι θα σας αφήσω απόψε…

In the end, we only regret the chances we didn’t take, the relationships we were afraid to have and the decisions we waited too long to make

Lewis Carroll

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Τέλη Μαΐου…

Τέλη Μαΐου υπολογίζει την έκδοση του βιβλίο ο εκδοτικός οίκος. Θα το ήθελα πάρα πολύ, γιατί ο συγκεκριμένος μήνας συμβολίζει πολλά και σημαντικά για μένα.

Να το έχουμε πριν από το καλοκαίρι, είναι ο στόχος μας.

Θα το προσπαθήσω βέβαια κι εγώ με τις διορθώσεις που θέλω να κάνω, γιατί με ενδιαφέρει να έχουμε ένα άρτιο, από όλες τις απόψεις, αποτέλεσμα.

Οπότε, και οι μέρες αυτές του Πάσχα και όλο το επόμενο χρονικό διάστημα θα κινηθεί σε συγγραφικούς ρυθμούς και mood!

Έχουμε πολλή δουλίτσα ακόμα, αλλά όταν σας έχω δίπλα μου, δεν φοβάμαι τίποτα, παίρνω δύναμη για να συνεχίσω!

Την πιο ζεστή μου καλημέρα!!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Αναδεικνύοντας τις σκοτεινές πτυχές του νου και της ψυχής

Κάπως έτσι θα ξεκινήσουν όλα στο νέο μου βιβλίο….

Ελπίζω να ανακαλύψουμε, μαζί, τις σκοτεινές πτυχές της ψυχής και του νου που ανατρέπουν τα πάντα, αλλάζουν τα δεδομένα και οδηγούν το άτομα στα άκρα….

Δύσκολο εγχείρημα, αλλά μόνο μέσα από την περιπλοκότητα των καταστάσεων θα μπορέσουμε ίσως να φτάσουμε, μαζί, στην αποκάλυψη στοιχείων που θα μας οδηγήσουν στο τέλος μίας επικίνδυνης διαδρομής -σε υποθέσεις που δυστυχώς δεν αφορούν τη μυθοπλασία, αλλά διαπράχθησαν στην πραγματική ζωή με ιδιαίτερη μάλιστα βιαιότητα, και απασχόλησαν τα ελληνικά μίντια από το 1993 έως και το 2018.

Παράλληλα, ένα μέρος του βιβλίου αφιερώνεται σε ζητηματα γλώσσας και ορολογίας που ελπίζω ότι θα σας φανούν χρήσιμα και στις δικές σας έρευνες, μελέτες, άρθρα, ρεπορτάζ, επιστημονικές αναζητήσεις, γενικότερα.

Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τους ανθρώπους που πιστεύουν σε μένα και μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίσω.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Δυσλειτουργικές οικογένενειες και μελέτη περίπτωσης (ενδοοικογενειακή βία)

Σε κάποια άρθρα νιώθεις ότι έχεις δώσει κάτι παραπάπω από την ψυχή σου. Έτσι αισθάνομαι για το σημερινό μου άρθρο στο postmodern, γιατί αφορά ένα πολύ ευαίσθητο θέμα -τον ρόλο της οικογένενειας σε συσχετισμό με το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας. Πρόκειται για ένα θέμα που με απασχολεί ερευνητικά και με προβληματίζει σε ανθρώπινο επίπεδο.

Ο καθοριστικός ρόλος της οικογένειας αναδεικνύεται συνεχώς και μέσα από τις συνεντεύξεις που πραγματοποιούμε με τους αποφυλακισμένους. Ένα νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον αδυνατεί να στηρίξει τα παιδιά, με αποτελέσμα σε αρκετές περιπτώσεις να “κατασκευάζει” εγκληματίες, εάν δεν υπάρξει ένα πλέγμα προστασίας των παιδιών που προέρχονται από αυτά τα οικογενειακά περιβάλλοντα. Αυτό ακριβώς το στοιχείο θα διερευνήσουμε και στο άρθρο της επόμενης εβδομάδας.

Το σημερινό μου άρθρο φέρει τον τίτλο Δυσλειτουργικές οικογένενειες/dysfunctional families και μελέτη περίπτωσης (ενδοοικογενειακή βία) και μπορείτε να το διαβάσετε στο postmodern.gr στη στήλη μου “Έγκλημα και Media” εδώ http://www.postmodern.gr/dysleitoyrgikes-oikogeneies-dysfunctional-families-kai/

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά