Daily Archives: 04/08/2018

Γονείς στη φυλακή

Μια δυνατή συνέντευξη για ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, που αναζητάτε στο blog και μου ζητήσατε, με τα μηνύματά σας, να ανεβάσω ξανά: Γονείς στη φυλακή: Καταγραφή της μαρτυρίας του ηθοποιού Χρήστου Βασιλόπουλου (πρώτη δημοσίευση στις 7/9/2017 στο postomodern.gr και μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/gonis-sti-fylaki-katagrafi-tis-martyrias-tou-ithopiou-christou-vasilopoulou/).

Είναι, πραγματικά, ορισμένα θέματα που μας αγγίζουν βαθιά, μας προβληματίζουν εντόνως αλλά μας δίνουν, ταυτόχρονα, την ευκαιρία να οδηγηθούμε σε σημαντικά συμπεράσματα που δύναται να έχουν εφαρμογή στην πραγματική ζωή. Αυτό είναι, κατά την άποψη μου, το πιο μεγάλο “στοίχημα” και για τους ερευνητές: να μπορέσουν να εφαρμόσουν τη θεωρία στην πράξη και να αξιοποιηθούν, ευρύτερα προς όφελος της κοινωνίας, τα ερευνητικά τους πορίσματα.

Πολύτιμη η μαρτυρία του ηθοποιού Χρήστου Βασιλόπουλου, του οποίου ο πατέρας βρέθηκε έγκλειστος στις φυλακές, όπου και τελικά απεβίωσε, χωρίς να μπορέσει ποτέ να «σπάσει» τον κύκλο της παρανομίας και να κάνει μια καινούργια αρχή στη ζωή του.

Η μαρτυρία του κυρίου Βασιλόπουλου, όπως καταγράφηκε στη συνέντευξη στο pm τον Σεπτέμβριο του 2017, φωτίζει σημαντικές πτυχές του πολυσύνθετου αυτού ζητήματος, γιατί μας δείχνει στην πράξη πώς επηρεάζεται ένας έφηβος που βλέπει τον γονιό του να μπαινοβγαίνει στις φυλακές και πώς αυτές οι εικόνες τον «ακολουθούν» στην πορεία της ενήλικης ζωής του και επιδρούν, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του και στην καθημερινότητά του.

Ο κ. Βασιλόπουλος στην, επιτρέψτε μου τη χρήση του επιθέτου, συγκλονιστική συνέντευξη-κατάθεση ψυχής, περιέγραψε τη συμπεριφορά του πατέρα του απέναντί του, όσο ήταν εκτός φυλακής -αλλά μέσα στους κύκλους της παρανομίας- και βέβαια όσο ήταν έγκλειστος, και εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο μπόρεσε να διαχειριστεί τις ακραίες συμπεριφορές και τα ξεσπάσματα του πατέρα του. Εδώ, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να σταθούμε, καθώς επιβεβαιώνεται μια θλιβερή πραγματικότητα: το πώς οι επιλογές των γονέων μπορούν να επιδράσουν, δυσμενώς, στην γενικότερη ψυχοσύνθεσή τους, με βίαια ξεσπάσματα και πώς ένα παιδί, σε πολύ ευαίσθητες και τρυφερές ηλικίες, έρχεται αντιμέτωπο με ακραίες συμπεριφορές που καλείται να διαχειριστεί, με την ωριμότητα ενηλίκου πολλές φορές.

Επομένως, για μια φορά ακόμα, θα τονίσω τον καθοριστικό ρόλο της κοινωνικής μέριμνας και πρόνοιας σε παιδιά που εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους μέσα στην οικογένειά τους, καθώς και τον ουσιαστικό ρόλο του σχολείου και των εκπαιδευτικών που οφείλουν να στηρίξουν τα παιδιά που βιώνουν οριακές και εξαιρετικά κρίσιμες καταστάσεις στο πλαίσιο της ίδιας τους της οικογένειας. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του εκπαιδευτικού μπορεί να αποβεί πολύτιμος.

«Η παράνομη δράση για μένα είναι μια εσωτερική κραυγή ενός ανθρώπου που ψάχνει απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί, μια πράξη κάποιου που ψάχνει να αγαπηθεί, μια πράξη κάποιου που ζητάει προσοχή. Όλα αυτά φυσικά έρχονται από την παιδική μας ηλικία και μας στιγματίζουν. Πιστεύω ότι η έλλειψη αγάπης και χρόνου συντελούν στο γεγονός ότι ένα παιδί θα ψάξει να βρει «αλλού» την προσοχή, ίσως και μέσα από την παρανομία» , υπογραμμίζει μεταξύ άλλων στη συνέντευξη ο κ. Βασιλόπουλος.

Περιμένω, όπως πάντα, τα δικά σας μηνύματα στο postmodern.gr και στο mail μου: kardaraa@gmail.com για θέματα που σας απασχολούν και θέλετε να αναδείξω μέσω της αρθρογραφίας. Ο Σεπτέμβριος θα ξεκινήσει πολύ δυναμικά, με δυνατά θέματα που θα συνεχίσω να ετοιμάζω σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σας ευχαριστώ πολύ για το αναγνωστικό ενδιαφέρον!! Μου δίνετε απίστευτη δύναμη!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Σχέσεις και νέοι: έρευνα στο μάθημα “Πρόληψη της Εγκληματικότητας”

Το έγκλημα της παιδοκτονίας που απασχόλησε εντόνως την ελληνική κοινωνία πριν από μερικούς μήνες, αλλά και ο αυξημένος αριθμός αμβλώσεων στην περίοδο της εφηβείας και σε πολύ νεαρές ηλικίες, έφεραν στην επιφάνεια το μείζον ζήτημα της ελλιπούς ενημέρωσης εφήβων και νέων σε ζητήματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και την επιτακτική ανάγκη να εισαχθεί ως μάθημα στα σχολεία.

Εξίσου σημαντική η οργάνωση εκστρατειών ενημέρωσης προκειμένου οι έφηβοι και νέοι να ενημερωθούν, με τεκμηριωμένο και επιστημονικό τρόπο, με ακρίβεια και σαφήνεια, από τους αρμόδιους για ζητήματα που αφορούν τόσο την πρόληψη όσο και τους φορείς στους οποίους μπορούν να απευθυνθούν σε περίπτωση μη προγραμματισμένης εγκυμοσύνης.

Επίσης, σε ερευνητικό επίπεδο κρίνεται σκόπιμο να υλοποιηθούν έρευνες για το θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης αλλά και για το έγκλημα της παιδοκτονίας, το οποίο δυστυχώς είναι συνυφασμένο με τις ανθρώπινες κοινωνίες και εξακολουθεί να διαπράττεται στη σύγχρονη εποχή με μεγάλη πολλές φορές αγριότητα, παρά την θεωρητικά εκτενέστερη ενημέρωση και καταπολέμηση κοινωνικών στερεοτύπων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η διάπραξη αυτού του ειδεχθούς εγκλήματος μπορεί να μην αποκαλύπτεται ποτέ, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί επιστήμονες.

Στο σημείο αυτό θα αναφερθώ σε μια πολύ ενδιαφέρουσα, μικρής έκτασης-ποσοτική έρευνα, με χρήση ερωτηματολογίων, που διεξήχθη το έτος 2013, στο πλαίσιο του μαθήματος «Πρόληψη της εγκληματικότητας», στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών Εγκληματολογίας Παντείου Πανεπιστημίου, με Επιβλέποντα τον Καθηγητή Εγκληματολογίας, κ. Αντώνη Μαγγανά, με στόχο να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι νέες κοπέλες αντιμετωπίζουν και βιώνουν τις σεξουαλικές σχέσεις τους με τα αγόρια. Ερευνήτρια ήταν η κ. Ιωάννα Λαμπάκη.

Κεντρικό ερώτημα της έρευνας ήταν εάν έχει επελθει ανατροπή των παραδοσιακών αξιών στο θέμα των σεξουαλικών σχέσεων νεαρών κοριτσιών. Ο βασικός περιορισμός της έρευνας έγκειται στην έλλειψη διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων για το παρελθόν και την παραδοσιακή κοινωνία, ώστε να γίνουν οι αναγκαίες συγκρίσεις.

Ειδικότερα, θέμα και σκοπός της έρευνας ήταν η εξαγωγή αποτελεσμάτων σε σχέση με την πρώτη σεξουαλική επαφή των νέων (κοριτσιών) σήμερα, τον αριθμό των σεξουαλικών επαφών που είχαν, τη στάση τους ως προς τις σχέσεις, τις επαφές και τις απόψεις τους για την αξία της εμπειρίας, ήδη υπάρχουσας ή και δυνητικής.

Τα ερωτηματολόγια χορηγήθηκαν σε 40 φοιτήτριες της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, ηλικίας 19 – 21 ετών.

Πιο αναλυτικά, η πρώτη ερώτηση αφορούσε την ηλικία της πρώτης ολοκληρωμένης σεξουαλικής επαφής, με νωρίτερη έναρξη αυτή στα δεκαπέντε έτη (15), ύστερη στα είκοσι ένα (21), ενώ μικρό ποσοστό απάντησε ότι δεν είχε σχετική εμπειρία.

«Πόσες σχέσεις / δεσμούς είχατε μέχρι σήμερα» ήταν η δεύτερη ερώτηση. Εδώ, μία (1) ήταν ο μικρότερος αριθμός δεσμών, ενώ επτά (7) ο μεγαλύτερος. Και εδώ υπήρχαν ερωτηματολόγια με μηδενικό αριθμό. Αναφέρεται επίσης πως, συνδυαστικά με την προηγούμενη ερώτηση, υπήρχαν ερωτώμενες, με σεξουαλική εμπειρία, χωρίς την ύπαρξη σχέσης και αντίστροφα. Υπήρχαν ερωτώμενες, ούσες σε σχέση, χωρίς σεξουαλική εμπειρία.

Η τρίτη ερώτηση αφορούσε στη μεγαλύτερη χρονική διάρκεια σχέσης, με μεγαλύτερη αυτή των επτά (7) ετών, μικρότερη αυτή του ενός μήνα, ενώ και εδώ υπήρχαν απαντήσεις με μηδέν (0), που όμως είχαν βιώσει ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή.

«Θεωρείτε την ποικιλία ερωτικών συντρόφων χρήσιμη για τη ζωή εν γένει;» η επόμενη ερώτηση. Εδώ, είκοσι (20) απάντησαν θετικά, ενώ δεκαεννέα (19) αρνητικά. Συνεπώς, θα μπορούσαμε να επισημάνουμε ότι είναι μοιρασμένες οι απαντήσεις σχετικά με το εάν η εναλλαγή ερωτικών συντρόφων είναι αναγκαία ή όχι και σίγουρα αυτό το στοιχείο απαιτεί μεγαλύτερη διερεύνηση ως προς τις γενικότερες αντιλήψεις των νέων, σε συναισθηματικό και ψυχολογικό επίπεδο, αναφορικά με τις σχέσεις τους.

Η επόμενη ερώτηση αφορούσε την ενδεχόμενη έκθεση σε κίνδυνο, σε κάποια από τις σχέσεις των ερωτώμενων, όπου εννέα (9) απάντησαν θετικά, είκοσι εννέα (29) αρνητικά.

Για τις ερωτώμενες που απάντησαν καταφατικά, το δεύτερο μέρος της ερώτησης διευκρίνιζει τη φύση / είδος του κινδύνου, με πιθανές απαντήσεις τη βίαιη συμπεριφορά, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (Σ.Μ.Ν), ή άλλη απάντηση.

Ως συχνότερη απάντηση δόθηκε αυτή της βίαιης συμπεριφοράς, ενω στην ανοιχτό πεδίο «άλλη απάντηση» δόθηκαν απαντήσεις όπως: λεκτική βία, ψυχολογική βία, καταπίεση, αλλοτρίωση.

Σημαντικό και θετικό το ότι 29 ερωτώμενες απάντησαν αρνητικά ως προς την ενδεχόμενη έκθεση σε κίνδυνο, σε κάποια από τις σχέσεις τους. Ωστόσο, πρέπει να μας προβληματίσει η απάντηση που έδωσαν οι 9 κοπέλες που εστίασαν στο ζήτημα της βίας. Η βία στις σχέσεις, λεκτική, ψυχολογική, σωματική, δυστυχώς παραμένει ένα οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο όμως θα εξετάσουμε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο στο postmodern.gr

Ολοκληρώνοντας, θα είχε πιστεύω μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον, με αφετήρια την προαναφερθείσα έρευνα, να διεξαχθεί μια ευρύτερης κλίμακας έρευνα, η οποία να διερευνά και άλλα κρίσιμα πεδία, όπως το πώς επιδρά στις σχέσεις των νέων η εκτεταμένη χρήση των τεχνολογιών και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και να διερευνηθούν μορφές βίας που έχουν βιώσει στις σχέσεις τους νέοι, μέσω της τεχνολογίας.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας