Daily Archives: 17/07/2018

Η ζωή που γεννιέται, η ελπίδα που ανθίζει

Κάθε χρόνο κοντά στα γενέθλια μου φροντίζω να κάνω τον ετήσιο ιατρικό μου έλεγχο. Φέτος, είναι η αλήθεια, ήμουν τόσο αγχωμένη με το εντατικό μου πρόγραμμα, ώστε όλο έψαχνα αφορμές να μεταθέσω τις εξετάσεις μου, λίγο αργότερα, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, κλασικά…από Σεπτεμβριο…ευτυχώς η κολλητή μου φίλη παντα με παρακινεί να προσέχω τη σωματική μου υγεία, για να είναι καλά και η ψυχική μου υγεία! Γιατί δεν το κρύβω, αν και από ιατρική οικογένεια, ειμαι φοβιτσιάρα με όλους τους γιατρούς, όλων των ειδικοτήτων, ανεξαιρέτως!

Έτσι σήμερα το απόγευμα, επισκέφτηκα τον γιατρό μου, που όπως έχω ξαναγράψει είναι για μένα ο καλύτερος! Σπουδαίος επιστήμονας και πολύτιμος στη ζωή μου άνθρωπος! To κείμενο που του είχα αφιερώσει στα πρώτα γενέθλια του μικρού μου https://aggelikikardara.wordpress.com/2013/04/11/ευχαριστώ-γιατρέ-μου/

Αυτό που κυρίως θαυμάζω σε εκείνον είναι ότι πρώτα απ’ όλα θα κοιτάξει την ψυχή μας και όλα εκείνα τα συναισθήματα που πολλές φορές ούτε εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε ότι κρύβουμε. Όταν η ψυχή μιλάει, αξίζει να την ακούσουμε προσεκτικά!! Αυτή είναι μια από τις πιο σημαντικές συμβουλές που μου έχει δώσει. Γράφοντας μάλιστα την ιατρική του γνωμάτευση, στο τέλος των εξετάσεων, έγραψε (όπως συνηθίζει να κάνει, δίνοντας έμφαση στην ψυχολογία της γυναίκας) “να ζεις τη ζωή σου, όπως την θέλεις, όπως την έχεις ονειρευτεί”.

Όλα, ευτυχώς, πήγαν καλά, σήμερα. Η πιο τρυφερή όμως στιγμή είναι όταν κοίταξα στην οθόνη των υπερήχων και είδα ένα μωράκι στην αρχή της ανάπτυξής του…

Ήταν η εικόνα που είχε μείνει στην οθόνη από τον προηγούμενο υπέρηχο της εγκυούλας που έκανε την εξέτασή της πριν από μένα. Οι πιο γλυκιές αναμνήσεις “ξεχύθηκαν” από το μυαλό και ένιωσα αυτό το όμορφο χτυποκάρδι, καθώς στην ίδια οθόνη είχα δει και τα δικά μου μωρά να μεγαλώνουν! Πάνε αρκετά χρόνια πια, αλλά αυτό το μεγαλειώδες συναίσθημα πληρότητας και απόλυτης ευτυχίας (μιας ευτυχίας που πολλές φορές σε κάνει να μην αντέχεις…να νιώθεις ότι η καρδιά θα “σπάσει” από συγκίνηση) μένει πάντα χαραγμένο στην καρδιά.

Τι κρατώ από την τρυφερή αυτή εικόνα; Τη ζωή που γεννιέται, την ελπίδα που ανθίζει, το όνειρο που γίνεται πραγματικότητα!!

Ολοκληρώνοντας τις εξετάσεις μου, έκανα μια σκέψη ότι ακόμα και εκείνες τις στιγμές που όλα μοιάζουν πολύ δύσκολα, όταν χάνουμε την πίστη μας στο όνειρο και στις ψυχικές μας αντοχές, αξίζει τελικά να σηκωθούμε ξανά ψηλά και να σκεφτούμε τι είναι αυτό που κάνει την καρδιά μας να χτυπάει πιο δυνατά, τι είναι αυτό που μας κάνει να χαμογελάμε χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε και ό,τι κι αν είναι “αυτό” το μαγικό που κάνει τη ζωή μας καλύτερη να το αναζητήσουμε, να το κρατήσουμε σφιχτά στο μέρος της καρδιάς και να μην το αφήσουμε ποτέ να φύγει από τη ζωή μας…

Καληνύχτα!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Σύντομα και πάλι κοντά σας…

Σύντομα και πάλι κοντά σας…

Όπως έγραψα και στον Δημήτρη, κάποια στιγμή οι αξίες αναγνωρίζονται και τα αξιόλογα ρεπορτάζ, με σοβαρά κοινωνικά μηνύματα, όπως το σημερινό του Δημήτρη Καλαντζή με τη νεαρή εξαρτημένη σε ουσίες γυναίκα που περνάει τον δικό της καθημερινό Γολγοθά, έχουν ανταπόκριση σε ένα ευρύτατο κοινό και αγγίζουν τις ψυχές μας!! Άλλωστε, μέσα από τη μεγάλη ανταπόκριση, θα μπορέσουμε να περάσουμε κάποτε, πιο συντονισμένα, και στην απαιτούμενη κοινωνική δράση! Τα ΜΜΕ έχουν τη δύναμη να περάσουν σημαντικά μηνύματα και πρέπει να αξιοποιήσουν αυτήν ακριβώς τη δύναμη!

Σύντομα και πάλι κοντά σας το αγαπημένο μας postmodern.gr

Σας ετοιμάζουμε πολλά και ενδιαφέροντα….!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά