Daily Archives: 24/06/2018

“Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου”

Με πονεμένο κορμί και έμπλαστρο με βρίσκει το κλείσιμο της Κυριακής, αλλά αντέχω ακόμα!! Αντλώ δύναμη από τις στιγμές…

Ένα υπέροχο Κυριακάτικο απόγευμα περάσαμε, μικροί-μεγάλοι. Τόσο παιχνίδι που έκαναν οι μικροί, νομίζω, ότι έστω και λίγη από αυτή την αστείρευτη ενέργειά τους να πήραμε, θα ξεκινήσει όμορφα η εβδομάδα! Το πιο γλυκό όμως κομμάτι της εξόδου μας ήταν, θα έλεγα, ότι ανέλαβα να κοιμίσω το μωρουδίνι της μαμοδοφίλης μου -έναν απίστευτο, κοινωνικό μπέμπη- που κοιμήθηκε στην αγκαλιά μου και κόλλησε πάνω μου το ζεστό μουτράκι του!! Μάλλον ο μπέμπης είχε αδυναμία στις ξανθιές!! Τι τρυφερό συναίσθημα…έχω φύγει από αυτές τις μωρουδιακές φάσεις και χαίρομαι πολύ που τις ζω με τις φίλες μου που έχουν μωρά…

Απολαμβάνω, όμως, την καθημερινότητα με μεγαλύτερα παιδιά! Τώρα που στο σπίτι αρχίζει να επικρατεί ησυχία, η βραδιά θα ήθελα να κλείσει με ένα ποτήρι κρασί και -όσο αντέξω- διάβασμα αστυνομικού μυθιστορήματος: “Tuesday’s Gone” από το ζεύγος στη ζωή και στη συγγραφή Νicci French.

Πρόκειται για το ζευγάρι των δημοσιογράφων Nicci Gerrard και Sean French που έχουν γράψει, μαζί, πολλά μυθιστορήματα τα οποία έγιναν επιτυχίες, μεταξύ των οποίων The Memory Game, The Safe House, Killing Me Softly, Beneath the Skin, The Red Room, Secret Smile, Catch me When I Fall, Losing You, Until It’s Over κ. ά.

Το Τuesday’s Gone είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς (με τις ημέρες-ξεκινάει με τη Δευτέρα και φτάνει μέχρι και το Σάββατο), με πρωταγωνίστρια την ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν και πάνω από 8.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως. Το πρώτο βιβλίο της σειράς Blue Monday μου το έκαναν δώρο πέρυσι τέτοια εποχή (το καλοκαίρι έχω χρόνο να διαβάσω μυθιστορήματα, τα αστυνομικά κυρίως που αγαπώ, οπότε οι φίλοι μου ξέρουν τι δώρα μου κάνουν, χαχα!!)

“Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου”. Πραγματικά το μυαλό μπορεί να παίξει πολύ επικίνδυνα παιχνίδια. Άλλωστε, από το μυαλό ξεκινούν όλα και εκεί καταλήγουν όλα. Το μυαλό μας οδηγεί στα πιο συναρπαστικά και ενδιαφέροντα μονοπάτια, αλλά και στους πιο σκοτεινούς δρόμους. Πόσο εύκολο, άραγε, είναι να ξεφύγουμε από τα παιχνίδια του μυαλού και το κυριότερο πόσο εύκολο είναι να καταφέρει κανείς να μπει στο μυαλό του άλλου…;


Η περίληψη στο οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ας αφεθώ λοιπόν στη μαγεία του μυθιστορήματος και στο συναίσθημα μυστηρίου που πάντα με “ταξιδεύει”…

Αύριο ξεκινά μια δημιουργική εβδομάδα, με τα μαθήματα στο Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος, στο πλαίσιο του σεμιναρίου μας “Φυλακές: Έρευνα και Γλωσσικά Ζητήματα” και δυο θεματικές πολύ ξεχωριστές (αναλυτικά με αυριανή ανάρτηση), με ένα δυνατό και δύσκολο θέμα σε επίπεδο αρθρογραφίας την Τρίτη, με προετοιμασία κάποιων συνεντεύξεων για το επόμενο χρονικό διάστημα και με αρκετά ακόμα θέματα, με τα οποία πρέπει να ασχοληθώ. Παρά την ένταση, όμως, χαίρομαι πολύ (και ανυπομονώ) γιατί ενώ η εβδομάδα θα κλείσει με μια πολύ ευχάριστη νότα! Συνάντηση με την επιστημονική ομάδα για τη γλώσσα της φυλακής και ολοκλήρωση της εβδομάδας ενημέρωσης και επικοινωνίας ΚΕ. Μ.Ε. την Παρασκευή 29 Ιουνίου (επίσης αναλυτικά σε επόμενη ανάρτηση).

Καλό βράδυ σε όλους τους φίλους, με μαγικά ταξίδια του μυαλού!! Σε φωτεινά και όχι σκοτεινά και επικίνδυνα μονοπάτια, ελπίζω και εύχομαι…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Συνέντευξη με αποφυλακισθέντα: Γλωσσολογική ανάλυση της αργκό

Ο ρόλος της παρέας με παραβατικούς ανήλικους – Συνέντευξη με αποφυλακισθέντα είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου στο postmodern.gr και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/o-rolos-tis-pareas-me-paravatikoys-anilikoys-synenteyxi-me-apofylakisthenta/

Το άρθρο παρουσιάζει το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας και μέσω της πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης που μου έστειλε από το πολύτιμο υλικό του ο Ομ.Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Αντώνης Μαγγανάς, τον οποίο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη και το σπουδαίο “δώρο” που μας προσφέρει, καταγράφουμε την εμπειρία του εγκλεισμού, τη ζωή μέσα στη φυλακή και τον κύκλο της παρανομίας εκτός φυλακής, στοιχεία που διερευνώνται μέσα από τη μαρτυρία του νεαρού αποφυλακισθέντα, ο όποιος «συγκρούστηκε» με τον ποινικό νόμο και κατέληξε στις φυλακές. Παράλληλα προχωρώ σε μια σύντομη γλωσσολογική ανάλυση της αργκό, την οποία ομολογώ ότι έκανα αυτομάτως-ενώ διάβαζα τη συνέντευξη (το ερευνητικό “μικρόβιο”-δεν έχω γιατρειά, το ξέρω!!!)

Γλωσσολογική ανάλυση: Προχωρώντας σε μια σύντομη γλωσσολογική ανάλυση, καταγράφω τα ακόλουθα, όπως τα έχω σημειώσει αναλύοντας τη συνέντευξη:

«κάνω δουλειά» = εμπλέκομαι σε παράνομες δραστηριότητες. Επίσης, παρατηρούμε την ιδιαίτερη χρήση του όρου «σεβασμός» που διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο εντός φυλακής αλλά και εκτός, στους κύκλους της παρανομίας-να σε σέβονται και το όνομά σου να «μετράει». Στη φυλακή ο «σεβασμός» μεταξύ των κρατουμένων είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ τους και οι κρατούμενοι δεν θέλουν να «χαλάσει» το όνομα τους, π.χ. με τη διάδοση φημών. «Μου χάλασε το όνομα» είναι μια έκφραση που έχω καταγράψει στην έρευνά μου για τη γλώσσα της φυλακής.

Εξίσου βλέπουμε στη συνέντευξη τις παρακάτω εκφράσεις, σχετικές με την έννοια του «σεβασμού»: «ανεβαίνω στη φυλακή» = αποκτώ κύρος, γίνομαι «κάποιος», με σέβονται, «κάνω κουμάντο» = είμαι αρχηγός, ρυθμίζω τα πράγματα.

Μια άλλη έκφραση που σημείωσα, «κάνω φυλακή» = εκτίω την ποινή του εγκλεισμού (“do my time”, όπως αναφέρεται στη διεθνή prison slang, που είναι μια από τις πιο βασικές αρχές επιβίωσης στη φυλακή: η έκτιση της ποινής χωρίς να προκαλείς και χωρίς να εμπλέκεσαι σε προβλήματα). Τέλος, βλέπουμε τη χρήση του όρου «μεροκάματα», μεροκάματα = η δουλειά εντός φυλακής. ΦΡ. (α) «κάνει μεροκάματα» = η δουλειά μέσα στη φυλακή (β) «έχει μεροκάματα το σχολείο» = η μαθητεία στο σχολείο, μέσω της οποίας οι κρατούμενοι εκτίουν μειωμένη ποινή.

Βλ. χαρακτηριστικά από τη συνέντευξη που ακολουθεί, το παρακάτω απόσπασμα που δείχνει τον τρόπο ζωής και κάποιες από τις αρχές και αξίες» της φυλακής: «Στην αρχή είχα κάτσει με καλά παιδιά, σημασία έχει να κερδίσεις τον σεβασμό από τους άλλους. Όσο πιο παλιός γίνεσαι τόσο σε σέβονται και ανεβαίνεις. Ήμουν ενεργό μέλος σε ό,τι προέκυπτε. Σκεφτόμουν: μπήκα μέσα αλλά να μη με πατήσουν. Δεν ήθελα να γίνω κάποιος, ήθελα να βγω με ψηλά το κεφάλι. Προσπαθούσα να κάνω τα κουμάντα μου, να κάνω τη φυλακή και να φύγω».

Αναλυτικά εδώ http://www.postmodern.gr/o-rolos-tis-pareas-me-paravatikoys-anilikoys-synenteyxi-me-apofylakisthenta/

Καλή Κυριακή!!

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας