Daily Archives: 16/06/2018

Περπατώντας στη βροχή

Λατρεύω να περπατώ στη βροχή. Η βροχή εξαγνίζει την ψυχή και τις σκέψεις.

Σήμερα το μεσημέρι περπάτησα στη βροχή με έναν πολύ δικό μου άνθρωπο που έχει τη δύναμη να μιλάει στην καρδιά μου και αισθάνομαι πολύ όμορφα με τις συζητήσεις μας. Συχνά σκέφτομαι ότι είναι πραγματικά υπέροχο να έχεις δίπλα σου ανθρώπους, με τους οποίους είσαι ο εαυτός σου, μπορείς να μιλήσεις με ειλικρίνεια και ταυτόχρονα ανακαλύπτεις πτυχές της προσωπικότητάς σου και πλευρές της ζωής σου που ούτε εσύ ο ίδιος γνώριζες ότι είχες.

Κάτω από τη βροχή γίνονται, αναμφίβολα, οι καλύτερες συζητήσεις.

Περπατώντας στη βροχή νιώθω ευάλωτη και ταυτόχρονα δυνατή. Σαν να διακατέχομαι από έναν φόβο για το πού θα με παρασύρει αυτή η ορμητική δίνη και από την άλλη από ένα συναίσθημα λύτρωσης ότι θα καταφέρω να παλέψω και να νικήσω. Ότι θα βγω πιο δυνατή και ότι οι πληγές μου θα επουλωθούν.

Είναι αυτό το παράδοξο, όταν αντιμετωπίζεις τον φόβο με το να τον ζεις. Εφαρμόζω αυτήν τη μέθοδο συχνά. Να αντιμετωπίζω τους φόβους μου ή τις φοβίες μου. Για παράδειγμα, αν και είμαι κλειστοφοβική, έκανα την έρευνά μου στις φυλακές, πίσω από εκείνα τα βαριά σιδερένια κάγκελα που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Μέσα στη φυλακή δεν φοβήθηκα, ακόμα κι όταν μιλούσα με ανθρώπους που είχαν διαπράξει το πιο βαρύ έγκλημα -της ανθρωποκτονίας. Ίσως γιατί, βαθιά μέσα μου, πιστεύω στο καλό και στη δύναμή του να ξορκίσει το κακό, όσο παραμυθένια κι αν είναι αυτή η σκέψη μου.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, ενδεχομένως λόγω του ότι πλησιάζουν τα γενέθλιά μου και πάντοτε πριν από τα γενέθλια κάνω τον απολογισμό μου, επιδιώκω τις συζητήσεις με ανθρώπους που αγαπώ και εμπιστεύομαι. Τις δυνατές συζητήσεις, μέσω των οποίων προσπαθώ να οδηγηθώ στα πιο δύσκολα μονοπάτια της ψυχής, να περάσω μέσα από πιο σκοτεινές διαδρομές ώστε να φτάσω σε ό,τι αναζητώ.

Άλλωστε, εάν η ψυχή δεν ξεγυμνωθεί, ποτέ δεν θα φτάσουμε στην αλήθεια που κρύβουμε μέσα μας. Η αλήθεια της ψυχής δεν είναι πάντοτε εύκολο να έρθει στην επιφάνεια, ούτε εύκολα μπορούμε να την δούμε κατάματα. Αρκετές φορές δεν την αντέχουμε καν. Πιστεύω όμως ότι, εάν τελικά περάσουμε από αυτή την επώδυνη διαδικασία, τότε θα έχουμε ήδη κάνει το πρώτο σημαντικό βήμα για να φτάσουμε στην αλήθεια. Μια αφορμή χρειάζεται -μια κατάλληλη ευκαιρία- και το βήμα έγινε!

Ίσως η ευκαιρία αυτή είναι μια δυνατή βροχή…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Καλό καλοκαίρι σε όλες τις μαθήτριες και όλους τους μαθητές!!

Την Παρασκευή 15/6/2018 ολοκληρώθηκε η σχολική χρονιά 2017-2018, με πολλά χαμόγελα!! Μια ξεχωριστή μέρα για τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα, αλλά και για τους γονείς που πλημμυρίζει η καρδιά τους συγκίνηση και τρυφερά συναισθήματα βλέποντας τα μωράκια τους να μεγαλώνουν, να γίνονται παιδάκια, ύστερα έφηβοι, και να ακολουθούν σταδιακά τη δική τους πορεία ζωής, ξεκινώντας να γράφουν τα δικά τους κεφάλαια στο βιβλίο της ζωής!!

Τα δικά μου, μοναδικά, πλάσματα, ολοκλήρωσαν χθες την Τετάρτη Δημοτικού και το Νηπιαγωγείο, αντίστοιχα. Μου φαίνεται απίστευτο που από Σεπτέμβριο θα έχω ένα Πρωτάκι και ένα Πεμπτάκι στο σπίτι!! “Λιώνω” από συγκίνηση, χαρά, ευτυχία….είναι στιγμές που νιώθω ότι τόση αγάπη είναι εξωπραγματική και είναι μοναδικό συναίσθημα να την αισθάνεσαι στη ζωή σου!!

Μου φαίνεται απίστευτο ότι τα μωρά μου μεγάλωσαν!! Δεν υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο από αυτήν τη ζεστή, μεγάλη, αγκαλιά που ανοίγει στο τέλος της ημέρας και κλείνει μέσα της τα πιο δυνατά συναισθήματα του κόσμου!! Άγχος, έγνοιες, προβληματισμοί είναι καθημερινοί από την πρώτη στιγμή που κρατάς στα χέρια σου τα πολύτιμα αυτά πλάσματα, αλλά ο κάθε πόνος, το κάθε δάκρυ, η κάθε αγωνία για τα παιδιά, αξίζει και σου επιβεβαιώνει, καθημερινά, το μεγαλείο του να είσαι γονιός!


Τα μυστικά των κοριτσιών!! Η Άννυ και οι φίλες της!!Πόσο χαίρομαι που έγραφα και εγώ ημερολόγιο από την Α’ Γυμνασίου ως και μετά τη γέννηση των παιδιών μου, για να κρατήσω τις πιο όμορφες αλλά και δύσκολες στιγμές της ζωής μου, μέσα στην καρδιά

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου σε όλα τα παιδιά, όλους τους μικρούς και μεγαλύτερους μαθητές, να απολαύσουν το καλοκαιράκι τους και να επιστρέψουν με χαρά στο σχολείο τον Σεπτέμβριο!


Η υπέροχη δουλειά του Νηπιαγωγείου και της αγαπημένης παιδαγωγού, κυρίας Μακρίνας Ψαράκη (θα επανέλθω με θέμα στο pm για τις παιδαγωγικές της μεθόδους, γιατί τα θετικά πρότυπα αξίζει να προβάλλονται)

Η δική μου εκπαιδευτική χρονιά ολοκληρώνεται αρχές Ιουλίου. Έχουμε, βέβαια, πολλή δουλειά -ερευνητική, συγγραφική, οργάνωση μαθημάτων νέας χρονιάς- αλλά λίγο θα ξεφύγουμε από το πρόγραμμα που έχω πολλή ανάγκη, γιατί έχω ξεπεράσει τα όρια μου. Προς το παρόν ονειρεύομαι τη θάλασσα που τόσο αγαπώ και να με ταξιδέψουν τα κύματα εκεί που θέλω να βρεθώ…

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά

Αποτυχία του συστήματος το να “κόβονται” έφηβοι μαθητές στα σχολεία

Αναγκαία η κατάργηση των τιμωρητικών μεθόδων στα σύγχρονα σχολεία στο postmodern.gr

http://www.postmodern.gr/anagkaia-i-katargisi-ton-timoritikon-methodon-sta-sygchrona-scholeia/

Το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά για όλους τους μαθητές, να μη βάζει ταμπέλες, να μη στιγματίζει και να μην περιθωριοποιεί μέσω τιμωρητικών διαδικασιών, ιδίως στην περίοδο της εφηβείας.

Αυτές οι μέθοδοι δείχνουν μια αποτυχία του ίδιου του συστήματος που δεν δίνει δημιουργικές διεξόδους σε κάθε μαθητή ώστε να ανακαλύψει την κλίση του σε ένα πεδίο και να μπορέσει να εμβαθύνει σε αυτό.

Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο η συζήτηση με μητέρα μιας εξαίρετης πολύτεκνης οικογένειας που γνωρίζω, της οποίας το παιδάκι (ένα παιδί-διαμάντι) “κόπηκε” σε μάθημα και αδυνατούν να καλύψουν με φροντιστηριακά μαθήματα τις εκπαιδευτικές ανάγκες αλλά ούτε και η ίδια η οικογένεια έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει το παιδί στα μαθήματα. Το σχολείο οφείλει να προσεγγίζει με ευαισθησία και ανθρωπιά τα παιδιά και τις οικογένειές τους και όχι να τα τιμωρεί!!

Η φωνή μας αξίζει να φτάσει ψηλά για το σχολείο που δικαιούται η ελληνική κοινωνία.

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά