Παιδόφιλοι και τυπολογία


Το θέμα της παιδοφιλίας είναι τεράστιο και πολύ σοβαρό. Τόσο στο ιστολόγιο, όσο και στο postmodern έχω ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα εκτενώς. Το πιο πρόσφατο άρθρο μου με τίτλο Σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών: Αποτελεί λύση ο χημικός ευνουχισμός; μπορείτε να το διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sexoualika-egklimata-kata-pedion-apoteli-lysi-o-chimikos-evnouchismos/

Είναι σαφές ότι θα επανέρχομαι σε τόσο σοβαρά ζητήματα, προκειμένου οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να είναι ενημερωμένοι. Η ενημέρωση, άλλωστε, αποτελεί το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για τη λήψη μέτρων πρόληψης. Η πρόληψη, σε κάθε περίπτωση, είναι πιο αποτελεσματική από την καταστολή και οι γονείς οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας του παιδιού τους.

Ειδικότερα, οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν τα άτομα με τα οποία το παιδί τους συναναστρέφεται, ειδικά στις πολύ μικρές ηλικίες. Να γνωρίζουν πού βρίσκεται και με ποιους. Να έχουν ακριβή ενημέρωση για τις ώρες που λείπει από το σπίτι και ασφαλώς να συζητάνε μαζί του. Η ουσιαστική επικοινωνία είναι απαραίτητη, ώστε το παιδί να αισθανθεί την ασφάλεια να μιλήσει ανοιχτά για ό,τι το προβληματίζει. Είναι δεδομένο ότι στην σημερινή “διαδικτυακή εποχή” ο γονιός δεν πρέπει να αφήνει ανεξέλεγκτο το παιδί να επικοινωνεί με αγνώστους στο facebook και στα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να αξιολογήσει μόνο του τους κινδύνους. Εξίσου σημαντικό είναι οι εκπαιδευτικοί που περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας με τα παιδιά μας να αφουγκράζονται τις ανάγκες και τους φόβους τους και να ενημερώνουν την οικογένεια, όπου χρειάζεται.

Δυστυχώς, ο “λύκος” θα είναι πάντα εκεί έξω και θα παραμονεύει για να κάνει κακό. Όποιο μέτρο καταστολής κι αν ληφθεί, όσο αποτελεσματικό κι αν είναι, δεν θα λύσει το πρόβλημα 100% εάν δεν υπάρξει επιτήρηση και μέριμνα από την πλευρά των γονέων και των εκπαιδευτικών. Το έγκλημα δεν μπορεί να καταπολεμηθεί, εάν δεν μεριμνήσουμε όλοι ώστε να μην καλλιεργούνται οι συνθήκες εκείνες που ουσιαστικά “βοηθούν” τον εγκληματία να δράσει ανενόχλητος, ιδίως σε ό,τι αφορά τα παιδιά.

Στο σημείο αυτό κρίνω σημαντικό να αναφερθώ στα χαρακτηριστικά που δύναται να έχουν οι παιδόφιλοι, προκειμένου να κατανοήσουμε τον ψυχισμό τους, άρα και τον τρόπο δράσης τους, έτσι ώστε -κατά το μέτρο του δυνατού ασφαλώς- να τους αναγνωρίσουμε και να τους αποφύγουμε. Αν και ειδικοί αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος παιδόφιλου, έρευνες έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους σε κάποια γνωρίσματα που πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε στο μυαλό, γιατί μας βοηθούν να προβληματιστούμε και να εμβαθύνουμε στο φαινόμενο. Ειδικότερα, σύμφωνα με έρευνες τρεις είναι οι χαρακτηριστικοί τύποι παιδόφιλων: ο “ανώριμος”, ο “παλινδρομικός” και ο “επιθετικός”.

Όσον αφορά τον πρώτο τύπο, πρόκειται για άτομο που δεν έχει καταφέρει να συνάψει ώριμη σχέση με συνομηλίκους του -γυναίκες ή άντρες-. Αυτή την αδυναμία ή ανικανότητα να προχωρήσει σε μια ώριμη σχέση με ενήλικες, την “καλύπτει” η άνεση που νιώθει στις σχέσεις του με τα παιδιά. Ο συγκεκριμένος τύπος θεωρείται εξαρτώμενος, σε υπερβολικό βαθμό, από τους άλλους και ταυτόχρονα παθητικός. Θύματά του είναι παιδιά που γνωρίζει και με τα οποία έχει επαφές. Άρα, σημαντικό να γνωρίζει ο γονιός σε ποιους εμπιστεύεται το παιδί του για οποιονδήποτε λόγο -φύλαξη, εκπαίδευση, αθλητισμό, προσκοπισμό κ.λπ.

Ο “παλινδρομικός” τύπος, αντίθετα, έχει καλές σχέσεις με συνομηλίκους και σεξουαλικές σχέσεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου εμφανίζει αισθήματα σεξουαλικής ανεπάρκειας και αμφισβήτησης του εαυτού του. Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι δύναται να βάλει στο περιθώριο ακόμα και κοινωνικές, επαγγελματικές και οικογενειακές σχέσεις εξαιτίας του αισθήματος ανεπάρκειας που βιώνει ολοένα και πιο έντονα. Σε αντίθεση με τον “ανώριμο” τύπο, επιλέγει θύματα που είναι άγνωστα σε αυτόν και κατοικούν μακριά από τον τόπο διαμονής του.

Ο τρίτος τύπος είναι ο πιο επικίνδυνος. Εμφανίζει επιθετικότητα και στοιχεία έντονης σεξουαλικότητας προς τα παιδιά. Συνήθως, οι “επιθετικοί” τύποι έχουν ποινικό παρελθόν, ενώ θύματά τους είναι, κυρίως, αγόρια μικρών ηλικιών, στα οποία συμπεριφέρονται σαδιστικά.

Να αναφέρουμε, τέλος, ότι σε υποθέσεις παιδοφιλίας η χρήση σωματικής βίας δεν είναι ο κανόνας. Ωστόσο, η ψυχολογική και λεκτική βία είναι τόσο έντονες, ώστε το ψυχικό τραύμα των παιδιών θυμάτων είναι τεράστιο. Για την επούλωση των πληγών στον ψυχισμό του παιδιού, είναι αναγκαία η έγκαιρη παρέμβαση του ειδικού και η στήριξη της οικογένειας.

Θα ήθελα, βέβαια, να τονίσω ότι οι εγκληματολογικές τυπολογίες, όπως η παραπάνω, δεν είναι απόλυτες. Συνιστούν απλώς μια αφετηρία για τον ερευνητή, ώστε να εξαγάγει κάποια πρώτα συμπεράσματα που θα βοηθήσουν την έρευνα. Σε καμία περίπτωση δεν ακολουθούνται κατά γράμμα και σαφώς κάθε υπόθεση έχει και τα δικά της χαρακτηριστικά.

Συνοψίζοντας, η άγνοια και η αδιαφορία είναι εξίσου εγκληματικές σε ό,τι αφορά τα παιδιά μας. Η επίβλεψη και η επικοινωνία με τα παιδιά είναι εξαιρετικά σημαντικές.

Σημείωση: Οι πληροφορίες για τους τρεις τύπους των παιδόφιλων έχουν αντληθεί από το πολύτιμο υλικό που μου έστειλε ο Καθηγητής Εγκληματολογίας, κ. Χρήστος Τσουραμάνης, από το προσωπικό του αρχείο και τον ευχαριστώ θερμά.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s