Σχολικός εκφοβισμός (school bullying): Ο λόγος στα παιδιά!


Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει και σε λίγες ημέρες θα χτυπήσει το κουδούνι στα σχολεία της χώρας. Ένα κουδούνι που πρέπει να καλωσορίσει όλα τα παιδιά, πέρα από “ταμπέλες” και στερεότυπα, από τα οποία συχνά πηγάζουν τα προβλήματα και οξύνονται επιθετικές συμπεριφορές μεταξύ μαθητών και ανάμεσα σε μαθητές-εκπαιδευτικούς.

Το νέο θέμα, λοιπόν, με το οποίο επέλεξα να ασχοληθώ στο postmodern αφορά τον σχολικό εκφοβισμό (school bullying) και τρόπους αντιμετώπισής του. Πρόκειται ασφαλώς για ένα ζήτημα που αφορά όλους τους γονείς και συζητείται συχνά στις παρέες -σε αρκετές περιπτώσεις με πολλή αγωνία από την πλευρά των γονέων που δεν οδηγεί πάντοτε σε θετικούς δρόμους, εάν δεν συνοδεύεται από έγκαιρη παρέμβαση. Όσοι ενδιαφέρεστε, μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μου εδώ http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-school-bullying-o-logos-sta-pedia

Με το σημερινό μου κείμενο ήθελα να τονίσω τα εξής σημεία: Πρώτον, είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να μην αδιαφορούν για τα “σημάδια” που το παιδί τους δείχνει, είτε ως θύμα, είτε ως θύτης μιας επιθετικής συμπεριφοράς. Η άμεση αντίδραση και έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος είναι πολύ σημαντικές για να μην ενταθούν οι δυσάρεστες καταστάσεις. Οι γονείς, συνεπώς, πρέπει να εμπιστευτούν τους εκπαιδευτικούς και χωρίς ενοχές εάν το παιδί τους είναι θύτης, ούτε φόβο εάν το παιδί τους είναι θύμα, να ζητήσουν τη συνδρομή της εκπαιδευτικής κοινότητας και του ειδικού στα σχολεία ασφαλώς όπου υπάρχει ψυχολόγος.

Είναι δεδομένο ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς τη στήριξη της οικογένειας και χωρίς την αγαστή συνεργασία οικογενειακού-εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Με διακριτικότητα και αγάπη στο παιδί, ο εκπαιδευτικός θα αντιμετωπίσει την ένταση και θα εξαλείψει τις επιθετικές συμπεριφορές. Σε ακραίες περιπτώσεις βίας και επιθετικότητας, η έγκαιρη ενημέρωση σε πιο αρμόδιους φορείς είναι αναγκαία προτού τεθούν εκτός ελέγχου τα πράγματα.

Δεύτερον, όπως τονίζω και στο άρθρο μου στο postmodern, ο λόγος για ό,τι συμβαίνει στο πλαίσιο του σχολείου μεταξύ των μαθητών πρέπει να δοθεί άμεσα και στα ίδια τα παιδιά. Τα παιδιά, ειδικά στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού και ασφαλώς στο Γυμνάσιο και Λύκειο, οφείλουν να παίρνουν θέση απέναντι στα γεγονότα και να εμπλέκονται στη λήψη αποφάσεων. Όλοι οι μαθητές -και όχι μόνον οι “καλοί” ή οι “δημοφιλείς”- να εκφράζουν την άποψή τους ανοιχτά και να έχουν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση στρατηγικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση των εντάσεων στο σχολείο. Αναλυτικά, στο postmodern οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί το παραπάνω.

Η πρότασή μου “ο λόγος στα παιδιά” βασίζεται στο γεγονός ότι τα παιδιά βιώνουν τις όποιες εντάσεις, επομένως γνωρίζουν περισσότερα πράγματα από εμάς και οφείλουν να μιλήσουν για ένα θέμα που σε τελική ανάλυση αφορά τα ίδια και την καθημερινότητά τους στο σχολείο. Επίσης, κατά κανόνα, τα παιδιά αισθάνονται μεγαλύτερη οικειότητα και ασφάλεια να εκμυστηρευτούν τους προβληματισμούς τους σε συμμαθητές τους και ειδικά όταν βλέπουν πως κι άλλα παιδιά αντιμετωπίζουν παρόμοιες ανησυχίες αισθάνονται ανακούφιση και μιλούν πιο ανοιχτά για ό,τι τα προβληματίζει/ανησυχεί/φοβίζει. Τέλος, όταν ο λόγος δίνεται στα ίδια τα παιδιά, καλλιεργείται αίσθημα ευθύνης μεταξύ των μαθητών και δημιουργείται ένα καλύτερο κλίμα στην τάξη και εκτός αυτής.

Τρίτον, το σχολείο πρέπει να γίνει μια μεγάλη “αγκαλιά”, αναπόσπαστα κομμάτια της οποίας είναι μαθητές-εκπαιδευτικοί-γονείς. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κανένα παιδί -είτε είναι θύτης, είτε θύμα επιθετικών συμπεριφορών- δεν πρέπει να περιθωριοποιείται, καθώς παρατηρούμε ότι από τη μία πλευρά το επιθετικό παιδί στιγματίζεται από τους δασκάλους του, από την άλλη πλευρά το παιδί που υφίσταται εκφοβισμό συχνά περιθωριοποιείται από την ομάδα των συμμαθητών του. Εκπαιδευτικοί, συμμαθητές και γονείς, οφείλουν να ανοίξουν την αγκαλιά τους και να κάνουν ό,τι καλύτερο (μέσα από στοχευμένες δράσεις, συζητήσεις, παιχνίδια, ζωγραφιές, ομαδικές εργασίες κ.λπ.) προκειμένου να φέρουν όλα τα παιδιά κοντά, αποτρέποντας επιθετικές συμπεριφορές και βοηθώντας απομονωμένα από την ομάδα παιδιά να ενταχθούν και να κοινωνικοποιηθούν.

Συνοψίζοντας, όταν κατανοήσουμε όλοι -εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς- ότι όλα τα προβλήματα που δημιουργούνται στο χώρο του σχολείου και γύρω από αυτόν μπορούν να αντιμετωπιστούν με καλή θέληση και με την καλλιέργεια ενός συνεργατικού πνεύματος, χωρίς να βάζουμε “ταμπέλες”, να στιγματίζουμε, να απομονώνουμε, να περιθωριοποιούμε -πολλές φορές χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε- τότε σίγουρα θα προλάβουμε πολλές δυσάρεστες καταστάσεις.

Αναλυτικά στοιχεία για την έννοια του “σχολικού εκφοβισμού”, την εξέλιξη του φαινομένου, τη διαφοροποίηση ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια ως προς τη χρήση βίας, αλλά και τρόπους αποτελεσματικής αντιμετώπισης του πολυσύνθετου αυτού ζητήματος στο http://www.postmodern.gr/scholikos-ekfovismos-school-bullying-o-logos-sta-pedia

Με μεγάλη χαρά διαβάζω πάντοτε τα σχόλια και τα μηνύματά σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com και στο postmodern

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s