Σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών: Αποτελεί λύση ο χημικός ευνουχισμός;


Πολύ δυναμικά υποδεχτήκαμε στο postmodern το φθινόπωρο. Με ένα δύσκολο θέμα, το οποίο όμως μας αφορά όλους και είναι σημαντικό να ανοίγουμε τη συζήτηση με την κοινωνία όχι μόνον όταν γίνεται μια σύλληψη ύστερα από τη διάπραξη ενός αποτρόπαιου εγκλήματος, αλλά προτού συμβεί το κακό.

Σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών: Αποτελεί λύση ο χημικός ευνουχισμός; είναι ο τίτλος του νέου μου άρθρου, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/sexoualika-egklimata-kata-pedion-apoteli-lysi-o-chimikos-evnouchismos

Ο χημικός ευνουχισμός -δηλαδή η χορήγηση φαρμάκων με στόχο τη μείωση της λίμπιντο και της σεξουαλικής δραστηριότητας σε άτομα που έχουν καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα- αποτελεί μέθοδο καταστολής που, αν και δεν είναι καινούργια, εφαρμόζεται σε ολοένα και περισσότερες χώρες στους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων τα τελευταία χρόνια.

Σαφώς, η συμβολή της ιατρικής και της χημείας είναι σημαντικές στην καταπολέμηση του εγκλήματος, ειδικά σε ακραίες μορφές εγκληματικότητας, όπως τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά παιδιών. Εν τούτοις, εξακολουθώ να τονίζω την ανάγκη της πρόληψης, ώστε πρωτίστως οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί που έρχονται σε καθημερινή επαφή με το παιδί να είναι πλήρως ενημερωμένοι και να μην το εκθέτουν -από άγνοια ή σε κάποιες περιπτώσεις από αδιαφορία- σε κίνδυνο.

Επίσης, στο πλαίσιο της πρόληψης, στην οποία θεωρώ ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση από τους φορείς αντεγκληματικής πολιτικής, το ίδιο το παιδί πρέπει να ενημερωθεί με απόλυτη ακρίβεια και σαφήνεια για το έγκλημα της παιδοφιλίας και να διδαχτεί τρόπους με τους οποίους θα προστατευθεί ή θα ζητήσει βοήθεια εάν αισθανθεί ότι απειλείται. Ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι εξίσου σημαντικός, γιατί οφείλει να ενημερώσει το ευρύ κοινό για το θέμα, τους ενδεχόμενους κινδύνους και τρόπους αντιμετώπισής τους.

Τέλος, πρέπει να αναδειχθεί μια ακόμα πολύ σοβαρή διάσταση του θέματος, στην οποία δεν δίνεται πάντοτε η δέουσα προσοχή από τα μίντια-ότι συχνά ο παιδόφιλος ή ο παιδοβιαστής βρίσκεται στο πολύ κοντινό περιβάλλον του παιδιού: συγγενικό ή φιλικό, ενώ καταγράφονται -δυστυχώς- περιπτώσεις όπου με τη σιωπή και ανοχή των γονέων λαμβάνει χώρα το έγκλημα. Η κοινωνική πρόνοια, ευαισθησία και το κυριότερο η έγκαιρη παρέμβαση είναι ο μοναδικός τρόπος να σωθεί το παιδί από τη φρίκη που βιώνει σε αυτές τις πολύ δύσκολες και τραγικές περιπτώσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τονίζω ότι όλοι μας -ως ενεργά μέλη της κοινωνίας- οφείλουμε να είμαστε πολύ ευαισθητοποιημένοι και καλά ενημερωμένοι.

Συμπερασματικά, καθίσταται εμφανές ότι το έγκλημα της παιδοφιλίας και το έγκλημα του παιδοβιασμού έχουν βαθιές ρίζες και αυτές πρέπει οι αρμόδιοι φορείς της Πολιτείας να προσπαθήσουν να εξαλείψουν. Με ενημέρωση, δράσεις, αλλά και κοινωνική ευαισθησία, γιατί και η σιωπή είναι συνενοχή στο έγκλημα.

Αναλυτικά στο άρθρο μου στο postmodern όλα τα στοιχεία για τον χημικό ευνουχισμό και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται σε αρκετές χώρες, τα επιχειρήματα υπέρ και κατά και τα τελικά συμπεράσματα. Για το πολύ σοβαρό αυτό ζήτημα, περιμένω τα σχόλια και τις αντιδράσεις σας στο mail μου: kardaraa@gmail.com και στο postmodern.gr

Καλό μήνα, εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες του ιστολογίου! Όπως βλέπετε, έχουμε πολλά κι ενδιαφέροντα να λέμε το φθινόπωρο κι όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά σε έναν κόσμο που αλλάζει…

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s