Μεγάλη επιτυχία για το Διδασκαλείο μας: Στιγμές ζωής


Τέτοιο δυνατό χτυποκάρδι είχα να αισθανθώ από τότε που ήμουν μαθήτρια και περίμενα τα δικά μου αποτελέσματα. Η αλήθεια είναι πως οτιδήποτε σχετίζεται με την πρόοδο των μαθητών και των φοιτητών μου με αγχώνει, γιατί δένομαι μαζί τους. Απλώς, στην συγκεκριμένη περίπτωση η συγκίνηση είναι πολύ μεγάλη, γιατί είναι οι πρώτοι μου μαθητές -μαζί ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια το 2007 όταν αποφάσιζα να δημιουργήσω ένα δικό μου Διδασκαλείο στο χώρο της εκπαίδευσης, προτού ασχοληθώ με τα πανεπιστημιακά σε διδακτικό επίπεδο-. Μια πολύ δεμένη ομάδα που πορεύεται όλα αυτά τα χρόνια μαζί, οπότε το άγχος ήταν πολύ μεγάλο να περάσουν όλοι, γιατί είναι ταυτόχρονα και κολλητοί φίλοι, πέρα από συμμαθητές…!!

Εχθές απογευματάκι ήρθε στο κινητό μου μήνυμα ότι βγαίνουν σήμερα τα αποτελέσματα των εξετάσεων και αμέσως σκέφτηκα ότι η σημερινή θα είναι η χειρότερη ή η καλύτερη μέρα του καλοκαιριού. Είναι η καλύτερη!!! Η καρδιά μου χτυπάει δυνατά και με πλημμυρίζει ένα απερίγραπτο συναίσθημα ευτυχίας, χαράς, ανακούφισης, δικαίωσης….ένα απίστευτα γλυκό συναίσθημα!!

Όλα τα παιδάκια μου περάσανε και ολοκληρώσανε τη φοίτησή τους στην αγγλική γλώσσα!! Τι να πρωτοπώ για τον καθένα; Ο Ανδρεάκος μου, ένας πολύ δυνατός μαθητής που ήδη τον “βλέπω” επιτυχημένο γιατρό στην Αμερική, η κολλητή του η Ελίζα -το Ελιζάκι μου- πάντα γλυκιά, σοβαρή και λιγομίλητη, ο Λεωνιδάκος μου -ο κοτσιδάρας μου- το πιο “τρελό” παιδί που ξέρω, η “χαρά της ζωής”, ο Φωτάρας μου με διαφορετικό hairstyle σε κάθε μάθημα και που φέτος είχε ωριμάσει πολύ το αγόρι μου, ο Σπύρος μου που όλα τα κορίτσια είναι ερωτευμένα μαζί του και φοβόμουν μη μου τον ξεμυαλίσουν, αλλά πάντα προοδεύει, το εξωτικό μου πλάσμα το Αναστασάκι μου με τις ωραίες ιστορίες της από όλο τον κόσμο και την απίστευτη προφορά της και βέβαια ο Αδριανός και ο Πανούλης που ολοκλήρωσαν την προετοιμασία τους για το Proficiency του Cambridge σε ένα και ενάμιση χρόνο αντίστοιχα, παρά το νεαρό της ηλικίας τους. Ο Αδριανούλης ένα “άγιο” πλάσμα, έτσι θα τον χαρακτήριζα, μπορεί να “γκρεμιζόταν” ο κόσμος δίπλα του αλλά τη φωνή του δεν θα την άκουγες και πάρα πολύ δυνατό μυαλό και ο Πανούλης “γεννημένος Καθηγητής”, πάρα πολύ υψηλό επίπεδο!!

Θα μου λείψετε αφάνταστα, guys!!! Θα μου λείψουν απίστευτα οι Τετάρτες μας που τρώγαμε μήλα κάνοντας μάθημα. Θα μου λείψουν τα τρανταχτά μας γέλια και οι γιορτούλες μας (μέχρι και “μπαμπού” έφαγα για χάρη σας!!!). Θα μου λείψει ακόμα και το άγχος μας πριν τις εξετάσεις, με τις ατελείωτες ώρες μαθημάτων στο Διδασκαλείο, στον καναπέ του απιτιού μου εξαντλημένοι όλοι μας και ο μικρός μου αγκαλιά να κοιμάται, στα τηλέφωνα, στα μηνύματα….

Κι ύστερα ήρθε η ώρα που δώσατε τις εξετάσεις σας. Πόσο γρήγορα κυλάει ο καιρός!! Και πριν δώσετε, πήγατε για καφεδάκι και συζητούσατε “Να πάρουμε την κ. Αγγελική ή θα μας αγχώσει:” “Θα μας αγχώσει!” (είπατε με μια φωνή…δεν ντρέπεστε!!), αλλά τελικά (εννοείται) μου στείλατε μήνυμα (αφού δεν μπορείτε χωρίς εμένα) και σας πήρα τηλέφωνο να σας εμψυχώσω….Κι όταν ολοκληρώσατε τις εξετάσεις, με πήρε πρώτα από όλους τηλέφωνο ο Φωτάρας και μου έκανε την κλασική πλάκα (“τσίμπησα”, γιατί το παιδί το έχει το ταλέντο της υποκριτικής), ότι πήγατε όλοι τέλεια, εκτός από τον Σπύρο και τον Λεωνίδα που κλαίνε…και να σκεφτομαι τη μαμά του Σπύρου που το πρωί της έλεγα της γυναίκας “το έχουμε! Το εχουμε! Στο τσεπάκι η επιτυχία”.

Ευτυχώς, όλα πήγαν περίφημα….!!! Τέλεια!! Θρίαμβος, γιατί και οι βαθμολογίες σας είναι υψηλές!!!

Σας αγαπώ, σας λατρεύω και σας εύχομαι να ακολουθήσετε τα όνειρά σας και με τη δύναμη του μυαλού και της ψυχής σας να προχωρήσετε μπροστά στο δρόμο που θα επιλέξετε και θα σας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους!!! Όσο για την αγάπη μας, είναι παντοτινή!

Ασφαλώς, για να μη ζηλέψουν τα μικρά μου, πήγαν κι αυτά περίφημα, είχαν μια υπέροχη πορεία και μεγάλη επιτυχία. Είμαι πολύ πολύ υπερήφανη για όλους σας!!! Ούτε εγώ περίμενα τέτοια επιτυχία και βαθμολογία, μικρά μου και πρώτος ο Αριστοτελάκος, το “μικρό μας” (εκτάκι και από τα μικρά), ταλέντο στα αγγλικά που πήρε 1000, 955 και 800….

Τώρα ακολουθούν τα φυντανάκια μου και είμαι πολύ τυχερή που εχώ μαθητές-διαμαντάκια….!! Έχουμε ακόμα πολλά όμορφα όνειρα να χτίσουμε….

Το σίγουρο είναι ότι όταν αγαπάς πολύ αυτό που κάνεις, ο επαγγελματικός σου δρόμος θα σου δώσει χαρές κι επιτυχίες!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s