Ο ρόλος του αυτόπτη μάρτυρα στην εγκληματολογική έρευνα και το αστυνομικό ρεπορτάζ


Η συγκλονιστική υπόθεση Ronald Cotton με στοιχεία που θυμίζουν μυθιστόρημα ενός ευφάνταστου μάλιστα δημιουργού παρουσιάζεται σήμερα στο postmodern.gr και στο άρθρο μου με τίτλο Υπόθεση Ronald Cotton: Η “ιδανική αυτόπτης μάρτυρας και η καταδίκη για βιασμό ενός αθώου”, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ http://www.postmodern.gr/ypothesi-ronald-cotton-i-idaniki-aftoptis-martyras-ke-i-katadiki-gia-viasmo-enos-athoou

Πρόκειται για μια υπόθεση που αξίζει να διαβάσετε όλοι οι φοιτητές μου που επιθυμείτε να ασχοληθείτε με το αστυνομικό και δικαστικό ρεπορτάζ, προκειμένου να κατανοήσετε τις δυσκολίες προσέγγισης των αυτοπτών μαρτύρων ή γενικότερα των μαρτύρων μιας εγκληματικής πράξης και τη μεγάλη προσοχή που απαιτείται, ώστε να μπορέσετε να εξαγάγετε ασφαλή στοιχεία για την έρευνα που θα παρουσιάσετε στο δικό σας ρεπορτάζ.

Στο υπό έκδοση βιβλίο μου Εγχειρίδιο Εγκληματολογίας για τον Αστυνομικό και Δικαστικό Συντάκτη αφιερώνω μια θεματική ενότητα στις μαρτυρίες που καταγράφονται στο αστυνομικό ρεπορτάζ και δίνω ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές, ώστε ο αστυνομικός συντάκτης που αντλεί στοιχεία από αυτόπτες ή άλλους μάρτυρες μιας υπόθεσης να μπει στην ουσία του θέματος με ερωτήσεις που εμβαθύνουν στην υπόθεση και ρίχνουν περισσότερο φως σε “σκοτεινά” σημεία, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τις δυσκολίες που πρέπει να αξιολογήσει ορθά.

Οι τετριμμένες ερωτήσεις που συνήθως οδηγούν σε μιαν απάντηση που εγώ τουλάχιστον έχω βαρεθεί να ακούω “Δεν το περιμέναμε. Πέσαμε από τα σύννεφα” και βλέπουμε να αναπαράγονται στο αστυνομικό ρεπορτάζ δεν προσφέρουν κάτι στην έρευνα, ούτε στην ενημερωση του κοινού. Από την άλλη πλευρά, η υπόθεση Ronald Cotton δίνει ένα ακόμα πολύτιμο μάθημα στους αστυνομικούς και δικαστικούς συντάκτες: ότι όλα τα στοιχεία πρέπει να τίθενται στο “μικροσκόπιο” της έρευνας, να διπλοτσεκάρονται και με τρόπο μεθοδικό να παρουσιάζονται στο κοινό. Πολύ σημαντική επίσης η αναλυτική προσέγγιση του ειδικού επιστήμονα -π.χ. ενός εγκληματολόγου ή ψυχιάτρου- ο οποίος με την κριτική του ματιά και την επιστημονική του κατάρτιση θα βοηθήσει τον αστυνομικό και δικαστικό συντάκτη να προχωρήσει την έρευνά του, να αναπτύξει τον προβληματισμό του περισσότερο και να θέσει φλέγοντα ερωτήματα.

Προτού κλείσω, θα κάνω ένα συσχετισμό της υπόθεσης Ronald Cotton με την ελληνική πραγματικότητα και μια υπόθεση που εξετάζω επίσης στο υπό έκδοση βιβλίο μου: την υπόθεση Δουρή (1993), ο οποίος καταδικάστηκε για το βιασμό και τη δολοφονία του εξάχρονου γιου του, με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να περνούν από την απόλυτη “αγιοποίηση” του πατέρα προτού συλληφθεί από τις αρχές στην απόλυτη καταδίκη του με ακραίους χαρακτηρισμούς.

Ωστόσο, έγκριτοι εγκληματολόγοι, ανάμεσά τους και ο Καθηγητής μου, κ. Γιάννης Πανούσης, είχαν αναφερθεί εκείνη την περίοδο σε “σκοτεινά” σημεία που τελικά δεν διερευνήθηκαν ποτέ, εκφράζοντας τις ενστάσεις τους σχετικά με το εάν ο δράστης ήταν ο Δουρής ή εάν ήταν μόνο ο Δουρής ή είχαμε να κάνουμε με δύο δράστες: άλλο άτομο να διέπραξε το βιασμό και αλλο το φόνο. Η συγκεκριμένη ωστόσο υπόθεση αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα υπόθεσης που έδειξε την αδυναμία των μίντια να προχωρήσουν -πέρα από τους εντυπωσιασμούς- σε βαθύτερη έρευνα, όπως απαιτείται σε τόσο σοβαρά περιστατικά και προέβαλαν ως επιτακτική μόνο την ανάγκη ταχύτατης απονομής δικαιοσύνης, ενώ θα έπρεπε να δοθεί έμφαση και στην ανάγκη να διερευνηθούν όλα τα σημεία της υπόθεσης, ιδίως εφόσον αξιόλογοι επιστήμονες έθεταν ορισμένα καίρια ερωτήματα και ερωτηματικά.

Κλείνοντας το αποψινό μου κείμενο να σας ευχηθώ καλή ανάγνωση, αφού στο θέμα των αυτοπτών μαρτύρων αλλά και στην υπόθεση Δουρή θα επανέλθω με το βιβλίο μου το φθινόπωρο. Όπως διαπιστώνετε, αγαπημένοι μου αναγνώστες, αν και Αύγουστος, συνεχίζουμε με πάθος να γράφουμε! Χαίρομαι, γιατί το postmodern.gr έχει μπει πολύ δυναμικά στις ζωές και τις καρδιές σας, επιβεβαιώνοντας αυτό που διδάσκουμε στα αμφιθέατρα τα νέα παιδιά που ονειρεύονται να ασχοληθούν με τον απαιτητικό χώρο της δημοσιογραφίας: ότι οι αξίες δεν χάνονται! Η ποιότητα και η σκληρή δουλειά, αργά ή γρήγορα, εκτιμώνται από το κοινό και αυτό είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ σημαντικό και ελπιδοφόρο μήνυμα.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s