Το “βάλσαμό” μου


Η “μεγάλη μητέρα” μου, η γιαγιάκα μου, συνήθιζε να λέει μια φράση που, κατά έναν παράδοξο τρόπο, με έκανε να αισθάνομαι μεγάλη ασφάλεια κάθε φορά που την άκουγα. Έλεγε ότι “η μανούλα είναι γλυκό βοτάνι κι όπου να το βάλεις γιάνει”. Πραγματικά, αυτό ένιωθα πάντα για τη μητέρα μου. Αυτό νιώθω ακόμα, πολλές φορές. Ότι είναι το “βάλσαμό” μου. Σε κάθε μου πόνο. Σε κάθε μου απογοήτευση και στεναχώρια.  Γιατί η μητέρα έχει αυτή την ξεχωριστή ιδιότητα να καταλαβαίνει πώς αισθάνεσαι προτού της εκμυστηρευτείς τι νιώθεις. Να ανοίγει την αγκαλιά της και να “χάνεσαι” μέσα σε αυτήν, χωρίς να χρειάζεται να της εξηγήσεις τίποτε άλλο. Αυτή είναι η μητέρα. Κι αυτό είναι το μεγαλείο της.

Εδώ και οκτώ χρόνια δεν είμαι μόνον κόρη, αλλά και μανούλα. Πλέον αισθάνομαι τη μοναδικότητα της σημερινής μέρας και την απόλυτη ευτυχία που αισθάνεται μια γυναίκα όταν ακούει “χρόνια πολλά, μανούλα” από τα πιο γλυκά χειλάκια του κόσμου!!

Στην δική μου, λοιπόν, όγδοη γιορτή της μητέρας, με αρκετή δόση χιούμορ, συνειδητοποιώ τα εξής στο “φιλοσοφικό” ερώτημα “τι σημαίνει να είσαι μητέρα”: “Μανούλα είναι να δέχεται όλες τις υποσχέσεις του κόσμου ότι τη μέρα η γιορτής της θα την περιμένει πρωινό στο κρεβάτι και τριαντάφυλλα. Όταν όμως ξημερώσει η γιορτή της μητέρας τα παιδιά να μη θυμούνται απολύτως τίποτα από όλα τα υπέροχα που έχουν υποσχεθεί. Την ίδια στιγμή που τα παιδιά φωνάζουν για το πρωινό τους και ό,τι άλλο τους έρθει στο κεφαλάκι να ζητήσουν, ντριν χτυπάει το τηλέφωνο κι η δική της μανούλα που δεν την ξεχνάει ποτέ της εύχεται -πρώτη- χρόνια πολλά.

Ύστερα, τα παιδιά να θυμούνται ή -μάλλον- να τους θυμίζει ο μπαμπάς ότι σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για τη μητέρα και εκείνα να τρέχουν στο δωμάτιο τους. Να ακούγονται φωνούλες και γελάκια πίσω από την κλεισμένη πόρτα, σαν να ετοιμάζουν το πιο μεγάλο project!! Κι όταν περάσει η “αναγκαία” ώρα να βγαίνουν από το δωμάτιο με τρελές φωνές και τις κάρτες γεμάτες ζωγραφιές στα χέρια, να αρχίζουν τις αγκαλιές και τα φιλιά και τα στροβιλίσματα στο σαλόνι… να μην έχει τελειωμό αυτή η έκρηξη αγάπης!!”

Αυτό σημαίνει να είσαι μανούλα. Να ζεις τα πάντα σε μια στιγμή.

Η σημερινή μέρα, συνεπώς, ανήκει δικαιωματικά σε όλες τις μανούλες που έχουν αφιερώσει ένα κομμάτι της ψυχής τους αποκλειστικά στα πλασματάκια που έχουν φέρει στον κόσμο ή που μεγαλώνουν από επιλογή. Στις μανούλες που όσο εξαντλημένες κι αν είναι, θα ξενυχτήσουν στο προσκεφάλι του παιδιού όταν έχει πυρετό. Στις μανούλες που θα θυσιάσουν πράγματα που τους ευχαριστούν για να προσφέρουν στα παιδιά τους το καλύτερο δυνατό. Στις μανούλες που έχουν τον μοναδικό τρόπο να διώχνουν τους εφιάλτες και να φέρνουν, ξανά, το χαμόγελο στο πρόσωπο των παιδιών τους.

Το να φέρνεις στον κόσμο ένα παιδί είναι, δίχως αμφισβήτηση, το μεγαλύτερο θαύμα στη ζωή μας. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι όλες οι γυναίκες που έχουν φέρει ένα παιδί στη ζωή αξίζουν τον τίτλο “μητέρα”. Η μητρότητα είναι ιερή και δυστυχώς έχουν καταγραφεί περιπτώσεις μανάδων και στην ελληνική πραγματικότητα που έχουν εγκληματήσει εις βάρος των παιδιών τους, τα έχουν εκθέσει σε κινδύνους, τα έχουν παραμελήσει, τα έχουν κακοποίησει -λεκτικά, ψυχολογικά, σωματικά- και σε ακραίες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί δολοφονίες παιδιών από τις γυναίκες που τους έδωσαν ζωή. Έχουμε αναλύσει τέτοια ειδεχθή εγκλήματα και εδώ, στο ιστολόγιο.

Αυτό που με βεβαιότητα ωστόσο μπορώ να πω είναι ότι όλα τα παιδάκια έχουν ανάγκη την τρυφερή αγκαλιά της μανούλας. Κι αν αυτή δεν είναι ή δεν μπορεί να είναι η βιολογική τους μητέρα, γιατί έχει κριθεί “ακατάλληλη”, πρέπει να δίνεται η ευκαιρία από το κράτος πρόνοιας σε αυτά τα παιδιά, με ταχύτερες και λιγότερο ψυχοφθόρες διαδικασίες, να βρίσκουν την αγάπη σε μια άλλη μεγάλη αγκαλιά και όχι στο ψυχρό περιβάλλον ενός ιδρύματος.

Θα κλείσω με τα λόγια των παιδιών μου για το τι είναι μαμά και θα ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου στη μανούλα μου -την καλύτερη του κόσμου- χρόνια πολλά!

“Μαμά είναι κόκκινη σαν καρδιά κι όλοι την αγαπούν. Μαμά είναι γλυκιά σαν αγγελούδι”.

“Η μαμά μου είναι η καλύτερη μαμά στον κόσμο. Φτάνει ως τον ουρανό. Η μαμά μου είναι άσπρο λουλούδι, γιατί είναι το αγαπημένο μου χρώμα και το λατρεύω”.

Χρόνια πολλά, μανούλες!!

Και μια εύχουλα, από την καρδιά μου, στις γυναίκες που αγωνίζονται να κρατήσουν στην αγκαλιά τους ένα παιδάκι “σύντομα, μανούλες”!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s