Το πιο σκληρό πρόσωπο της τρομοκρατίας


Το “πρόσωπο” της τρομοκρατίας, σαφώς, και έχει αλλάξει. Στο πλαίσιο ενός κόσμου που επίσης υφίσταται καταλυτικές αλλαγές στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές δομές του, η τρομοκρατία λαμβάνει το πιο σκληρό πρόσωπό της. Τα χτυπήματα είναι όσο πιο “θεαματικά” γίνεται, με στόχο έναν πολύ μεγάλο αριθμό αθώων θυμάτων και βασική επιδίωξη την τρομοκράτηση μεγάλων τμημάτων πληθυσμού.

Το πολλαπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015 και το προχθεσινό τρομοκρατικό χτύπημα στην “καρδιά” της Ευρώπης -στο αεροδρόμιο και το μετρό των Βρυξελλών- λίγες μόνο ημέρες μετά τη σύλληψη του Σαλάχ Αμπτεσλάμ σε προάστιο των Βρυξελλών, επιβεβαιώνουν την σκληρή πραγματικότητα με τον πιο ωμό τρόπο.

Το τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνει, επίσης, τις διασυνδέσεις του δικτύου της τρομοκρατίας που έδρασε ταχύτητα μετά τη σύλληψη του “εγκεφάλου” των επιθέσεων στο Παρίσι και πέτυχε να σκορπίσει τον τρόμο και το θάνατο στις Βρυξέλλες, όπου και συνελήφθη ο Αμπτεσλάμ, στοιχείο που πρέπει να μας προβληματίσει. Θα έλεγα ότι ήταν ανησυχητικά ταχύτητη η “απάντηση” στη σύλληψη του Αμπντεσλάμ, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό δείχνει τις διασυνδέσεις, την οργάνωση και την αποφασιστικότητα των τρομοκρατών να πετύχουν τους πιο ακραίους στόχους τους, με όλα τα διαθέσιμα μέσα.

Το καίριο ερωτημα που, ασφαλώς, προκύπτει στο σημείο αυτό είναι εάν η τρομοκρατία μπορεί να προληφθεί, ειδικά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε άτομα που είναι αποφασισμένα να πεθάνουν και να οδηγήσουν στο θάνατο όσους περισσότερους μπορούν. Η απάντηση στο ερώτημα είναι πολύ δύσκολη. Άλλωστε, η τρομοκρατία είναι ένα πολυσύνθετο φαινόμενο με βαθιές ρίζες. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει κάποτε να αντιμετωπιστούν οι βαθύτερες αιτίες που “γεννούν” την τρομοκρατία.

Αναμφισβήτητα, στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας, εφόσον η τρομοκρατία έχει αποκτήσει ένα τόσο επικίνδυνο πρόσωπο, η αντιμετώπισή της πρέπει να στοχεύει και στην εξάλειψη των επικίνδυνων ιδεοληψιών που οδηγούν σε τόσο ακραίες επιθέσεις. Πολύ ανησυχητικό στοιχείο, βέβαια, ότι ολοένα και μικρότερες ηλικίες εισχωρούν στους κόλπους της τρομοκρατίας -νέα άτομα που δεν διστάζουν να θυσιάσουν τη ζωή τους για τις ιδεοληψίες τους, θρησκευτικού κυρίως περιεχομένου-.

Από την άλλη πλευρά, σε καμία περίπτωση τα τρομοκρατικό χτυπήματα δεν πρέπει να δώσουν το άλλοθι για αύξηση των ρατσιστικών επιθέσεων, της ξενοφοβίας ή της περιστολής ατομικών ελευθεριών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Η τρομοκρατία δεν αντιμετωπίζεται πλήττοντας την ελευθερία, γιατί το φαινόμενο της τρομοκρατίας είναι πολύ πιο σύνθετο και πολυδιάστατο και αυτό μας το έχει ήδη αποδείξει η ιστορία.

Η Ευρώπη δεν πρέπει, δηλαδή, στο όνομα “του πολέμου κατά της τρομοκρατίας” να παραβιάσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί μια τέτοια κίνηση θα φέρει τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Ποια είναι, λοιπόν, η απάντηση; Πιστεύω ότι η αποδοχή της νέας πραγματικότητας με αναζήτηση και προσπάθεια αντιμετώπισης των βαθύτερων αιτιών, η όσο το δυνατόν ολοκληρωμένη ενημέρωση του κοινού, η εγρήγορση των αρχών και η προστασία των πολιτών σε ένα πλαίσιο σεβασμού των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τους, θα αποτελέσουν κάποια θετικά βήματα σε μια εξαιρετικά σκληρή μάχη.

Τα πράγματα είναι δύσκολα. Ο κόσμος αλλάζει. Έχει ήδη αλλάξει. Η ζωή όμως προχωράει κι αν θέλουμε να επιβιώσουμε πρέπει να σκεφτούμε τα επόμενα βήματά μας, με σύνεση, τόλμη και συστηματικό σχεδιασμό της επόμενης μέρας.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s